Τα albums που έχετε ακούσει τις περισσότερες φορές


#241

το the chemical wedding και τα rfo/οπερέισιον/πρόμισντ λαντ
και λατεράλους


#242

Μερικά που μου έρχονται…

AC/DC-Back in Black
Bathory-Hammerheart/Blood on Ice
Blind Guardian-Imaginations from the Other Side
Colour Haze-Colour Haze
Crippled Black Phoenix-I, Vigilante
Fates Warning-Parallels/A Pleasant Shade of Gray
Fields of the Nephilim-The Nephilim/Elizium
Helloween-Walls of Jericho/Keepers I & II
Isis-Panopticon
Judas Priest-Painkiller
Leatherwolf-Leatherwolf II
Madrugada-Industrial Silence
Manowar-Hail to England
Metallica-Ride the Lightning/…And Justice for All
Neurosis-Through Silver in Blood
Paradise Lost-Draconian Times
Pavlov’s Dog-Pampered Menial
Primordial-Storm Before Calm
Queensrÿche-Operation Mindcrime
Rainbow-Ritchie Blackmore’s Rainbow/Rising/On Stage/Long Live Rock n’ Roll
Riot-Thundersteel
Rory Gallagher-Irish Tour
Sisters of Mercy-First and Last and Always
Virgin Steele-Guardians of the Flame
W.A.S.P.-W.A.S.P./The Headless Children/The Crimson Idol

…Εχμ… Οκ… Πού να μην ήταν και μερικά.


#243

Toπ 5

[SPOILER]

[/SPOILER]


#244

Πάμε μια λίστα χωρίς σειρά προτίμησης:

Metallica - Ride The Lightning
Judas Priest - British Steel
Kreator - Coma Of Souls
Cradle Of Filth - Cruelty And The Beast
Death Angel - The Art Of Dying
Motorhead - Orgasmatron
Blind Guardian - Nightfall In Middle Earth
Iron Maiden - Dance Of Death
Slayer - Live Undead/Haunting The Chapel EP (Από τα καλύτερα πακέτα της Metal Blade EVER! Ετσι τους έμαθα)
Paradise Lost - Paradise Lost
Machine Head - Burn My Eyes


#245

αχμ… δεν ειναι τίποτα… συμπληρώνει την λίστα μου…


#246

Lacrimas Profundere - La naissance d’un reve

           Αναρίθμητες οι μπάντες που ξεκίνησαν να παίζουν doom/death metal για να μετατραπούν με τα χρόνια σε gothic rock καρικατούρες. Κάποιοι ίσως να τους προτιμούν έτσι αλλά δεν ανήκω σε αυτούς. Και δεν μιλάω μόνο για τις γνωστές Αγγλικές μπάντες. Έχουν και άλλες χώρες παραδείγματα όπως η Γερμανία. Θυμηθείτε πως κατάντησαν οι Darkseed.Ή οι Pyogenesis; Ή οι Lacrimas Profundere. Οι τελευταίοι δεν τα πάνε και τόσο άσχημα αλλά μην γελιόμαστε, καμιά σχέση με το παρελθόν τους. Και δεν φταίει η μουσική απόκλιση τους. Φταίει ότι είναι άνιωθοι πλέον. Το ηχητικό τους  μονοπάτι δεν υπήρξε απότομο αλλά σταδιακό. Το βλέπαμε να έρχεται όσοι τους παρακολουθούσαμε από το 1993 που δημιουργήθηκαν. Το ντεμπούτο τους έχει απίστευτες ιδέες, αλλά κάποιες δεν τους βγήκαν στην πράξη λόγω χαμηλού budget και απειρίας. Στο δεύτερο τους όμως, το νερό μπήκε στο αυλάκι και μας χάρισαν ένα απίστευτο δείγμα doom/death.  Συνέχισαν με πολύ ωραίους δίσκους που σιγά σιγά, άμβλυναν την αιχμηρότητα τους μέχρι που το συνθετικό τους μαχαίρι να στομωθεί εντελώς και να μην είναι ικανό να κόψει ούτε?συναίσθημα. Δεν ξέρω σε ποιο δίσκο συμβαίνει στο καθένα (αν συμβαίνει κιόλας, ίσως κάποιοι να του απολαμβάνουν και περισσότερο τώρα) αλλά νομίζω κάπου στον 4-5 δίσκο χάθηκε η μπάλα.
              Το βιολί σε υποδέχεται με τον μελαγχολικό του ενώ ακούγονται τα κύματα να δέρνουνε τους βράχους. Σίγουρα νύχτα. Και η κιθάρα αρχίζει το μοιρολόγι, συνοδευόμενη από σπασμένα από οδύνη φωνητικά. Τα αδέρφια Schmid (φωνή ο ένας, ο άλλος κιθάρα)  πρέπει να έζησαν δύσκολη παιδική ηλικία για να εντρυφούν τόσο πολύ τον πόνο, για να μπορούν να τον μετατρέπουν τόσο εύκολα σε ήχους και μουσική. Το ??The Fairy?s Breath?? είναι ένα δεκατριάλεπτο τραγούδι (θα ακολουθήσουν και άλλες, τεράστιες σε μέγεθος συνθέσεις) γεμάτο πλούτο. Σαν μια απέραντη θάλασσα που το νερό της έχει μετατραπεί σε γλυκό, σε πόσιμο, εξαιτίας ατελείωτων δακρύων που έχουν συσσωρευθεί.  Ότι μπορεί να δημιουργήσει μια μελαγχολική ατμόσφαιρα, υπάρχει. Από επιθανάτια πλήκτρα, από θρυματισμένο βιολί, από ευαίσθητα γυναικεία φωνητικά που έρχονται σε αντίθεση με τα άγρια ανδρικά. Τα τύμπανα προσαρμόζονται από το να παίζουν σαν σε νεκρώσιμες ακολουθίες  μέχρι σαν σε Death Metal ξεσπάσματα. Και από το μπάσο, τίποτα λιγότερο από  παλικάρι που φοράει t-shirt των Death?
                Λιγοστοί στίχοι, ποιήματα που προκαλούν νέα ροή όταν τα δάκρυα στεγνώνουν. Άλλοτε στα αγγλικά, άλλοτε στα Λατινικά και άλλοτε στην μητρική τους γλώσσα, τα Γερμανικά. Οι ήχοι ενώνονται μεταξύ τους και προκαλούν Στίγματα στον ακροατή. Θλίψη, ψευδαίσθηση χωροχρόνου και παρόρμηση για εσωτερικές σκέψεις. Αυτό το βιολί δημιουργεί ψυχικό καταναγκασμό, λες και παίζεται από τον ίδιο τον Χάρο. Οι κιθάρες βάλλουν πικρόχολα βέλη, τα πλήκτρα κάνουν εκτομή σε οτιδήποτε χαρούμενο. Και ενώ οι τέσσερις μεγάλες συνθέσεις είναι του Oliver (Schmid), οι δύο μικρότερες ανήκουν στον πληκτρά. Και φαίνονται, πιο ήπιες, χωρίς το την ένταση της φωτιάς που καίει, μόνο η στάχτη που απομένει. Πολλά πλήκτρα, πολλά γυναικεία, ακόμα και τα ανδρικά είναι καθαρά. Οι κιθάρες έχουν υποχωρήσει αρκετά. Δεν χαλάνε διόλου αυτές οι συνθέσεις, ίσα ίσα που τις βρίσκω χαλαρωτικές και αιθέριες.  Και για όσους λατρεύουν το φλάουτο, υπάρχει άφθονο στο κύκνειο άσμα του δίσκου, το ??Enchanted and In Silent Beauty??. Εν τω μεταξύ θυμίζουν και πολύ Haggard, μια μπάντα που έκανε το ντεμπούτο της την ίδια χρονιά αλλά και αναφέρεται μέσω της ευχαριστήριας λίστας των Lacrimas Profundere. Κάπως έτσι μαθαίναμε μπάντες πριν 20 χρόνια (και πιο πριν).

#247

Metallica - master of puppets
Το έλιωνα όταν το πήρα . Το λιώνω και τώρα μετα απο 21 χρόνια . Οτι καλύτερο έχει κυκλοφορήσει στον ήχο μας . Οτι καλύτερο κυκλοφόρησε απο τότε και οτι καλύτερο θα κυκλοφορήσει απο δω και στο εξής . 4 άτομα , μια οντότητα μουσική , ένας μνημείο της μουσικής μας .


#248

Βάζω εγώ μια 20αδα από Last.fm. Το έχω από το 2010 και ακούω κυρίως από το pc μουσική επομένως

  1. Ulver — Kveldssanger ( αυτό ακούω πάλι καθώς γράφω αυτό το ποστ)
  2. Arcturus — The Sham Mirrors
  3. Ulver — Shadows of the Sun
  4. Ulver — Themes From William Blake’s The Marriage of Heaven And Hell
  5. Hexvessel — Dawnbearer
  6. Opeth — Heritage
  7. Arcturus — La Masquerade Infernale
  8. Akira Yamaoka — Silent Hill 2 Original Soundtrack
  9. Radiohead — OK Computer
  10. King Crimson — In the Wake of Poseidon
  11. Midlake — The Courage Of Others
  12. Coil — The Ape of Naples
  13. Ulver — Perdition City
  14. Tool — Lateralus
  15. Beastmilk — Climax
  16. Negură Bunget — OM
  17. Jethro Tull — Aqualung
  18. Arcturus — Sideshow Symphonies
  19. The Beatles — Abbey Road
  20. Harold Budd/Brian Eno — The Pearl

#249

ΠΑΛΙΟΤΕΡΑ
Bal Sagoth - Starfire burning… (με διαφορά)
Dream Theater - Images and Words
Blind Guardian - Nightfall in middle Earth
Yes - Tales from Topographic Oceans
Covenant - Nexus Polaris
Cradle of Filth - Dusk…
Anglagard - Hybris
Seventh Wonder - Mercy Falls

2016
Eternal Champion - Armor of Ire

2017
Lunar Shadow - Far from Light