Crust δισκοι


#881

Επικο ξεθαμα και δεν εχει ειπωθει κουβεντα γι’ αυτο το ΕΠΟC. Χαρκορομανα Πολωνια. Ελατε να συμφωνησουμε ολοι μαζι ποσο γαματο ειναι.


#882

Καλα ρε μλκς κανεις; Ειναι πολυ γνωστη μπαντα (ετσι νομιζω δηλαδη).

Εν τω μεταξυ οποιος βρει τι θυμιζει το εναρκτηριο ριφφ αυτουνου εδω http://www.youtube.com/watch?v=Gxcs0vrXs1Y κερδιζει πολλα πλουσια δωρα. Εχω σπασει το κεφαλι μου και τιποτα, κατι σε industrialομπαντα τυπου Ministry μου φερνει, ή και οχι. Καπου το εχω ξανακουσει παντως.


#883

εμενα μου θυμιζει το blood and thunder των Mastodon σε πιο αργο


#884

Οχι, ουτε καν. Ολοιδιο εννοω. Αν εξαιρεσεις το riffing λιγο που ειναι κοφτο και στα δυο δεν μοιαζουν καθολου.


#885

χμμ καλό ε! Αλλά σε διαφορετικό στυλ από το κορυφαίο whetting occam’s razor:-k

anyway και διασκευονι σε [B]propagandhi [/B]παιζει στην κυκλοφορία


#886

Πρώτη φορά που το ακούω γενικά και νομίζω ότι έχει μερικά πολύ μεγάλα ριφ μέσα.Το τελευταίο κομμάτι δε, είναι επικό ειδικά τα 3 τελευταία του λεπτά.
Πολύ καλό!!!


#887

Πραγματικα μεγαλος δισκος, θελει δυο - τρεις ακροασεις για να το πιασει κανεις καλα γιατι απο ηχογραφηση θα μπορουσε να ειναι ακομα καλυτερο. Καραγουσταρω το ντενεκεδενιο λαμαρινε του παιξιμο με αυτα τα πληκτρα. Εχουν κι ενα 7" το οποιο δεν εχω ακουσει.


#888

Μυρίζομαι κωλοτούμπα για τα φετινά Wolfbrigade και Tragedy…
Ειδικά για το Tragedy.

Καλά, όχι οτι δεν μου είχαν αρέσει, απλά ήταν η φάση “2 συμπαθητικοί κραστ δίσκοι”.
Close At Hand και The Grim Infinite βρωμάνε Bolt Thrower από μακριά \m/
Γενικώς πιο βαρύς-μεταλ ο δίσκος.

To Wolfbrigade κινείται σε υψηλά στανταρ με μπόλικο τουπα-τουπα για να γουστάρουμε.

Επίσης το Rejoice The End από From Ashes Rise είναι ΤΕΡΑΣΤΙΟ κομμάτι.-


#889

Εμενα το Tragedy μου αρεσε εξ αρχης, αλλα εγω δεν μετραω, ειμαι φανμποης. ;p Αντικειμενικα δεν φτανει τα προηγουμενα, αλλα γενικα το γουσταρα που αλλαξαν τον ηχο τους, δε θα μου αρεσε να βγαζαν ενα οκ κραστ αλμπουμ της σειρας. Που το προηγουμενο ουτε οκ το λες ουτε της σειρας, αλλα δεν ειναι και κατι το σπουδαιο για Tragedy.


#890

Για το ‘‘Darker days ahead’’ η άποψη μου δεν άλλαξε. Ακούγεται κάπως ‘‘κουρασμένο’’ για Tragedy, αν κι έχει κάποια καλά τραγούδια/σημεία. Ιδίως κάπου στη μέση το βαριέμαι εύκολα. τα 2-3 πρώτα μπαίνουν δυνατά πάντως.

Το E.P. από From Ashes Rise, αν και δεν είναι και τίποτε τρομερό, ακούγεται νεράκι, ιδίως το ‘‘Rejoice the end’’ έχει όντως πολύ κολλητική μελωδία. Αλλά από ένα E.P. τι να καταλάβεις, αν βγάλουν κανένα full-length βλέπουμε.


#891

ντάξει και το rage of sanity ειναι υπερτατη ροκνρολαδικη κομματαρα.

Τρατζεντι υπνος γενικα, αλλα μονο και μονο που κανουν οτι γουσταρουν και δε δινουν δεκαρα για μας, εχουν το ρισπεκτ μου


#892

ok, κατόπιν εορτής, αλλά ας δώσουμε μια γιορτινή βοήθεια στον άμπαλο φίλο μας :stuck_out_tongue:

Φίλιπς όπως σου’παν και οι άλλοι, οι Hellshock είναι η μπάντα που ψάχνεις. Kατεβάζεις Shadows Of The Afterworld και σε μια βδομάδα έχεις αγοράσει το βινύλιο. Τελειωμένη βία και φουλ boltthrowerισμοί και άντε γεια.

Από κει και πέρα, τους Disfear τους ξέρεις, μαζί ήμασταν στο live τους πριν πόσα; 4-5 χρόνια; Τεσπά, εγώ τους ψιλοβαριέμαι πλέον, αλλά το γενεαλογικό τους δέντρο μπορεί να σε καθοδηγήσει σωστά. Αρχικά στους Skitsystem και το Stigmata LP που έχει και Lindberg στη φωνή και 10 φορές περισσότερα γκάζια από τα τελευταία disfear και όλα κομπλέ, και μετά στους Martyrdöd που είναι η μπάντα που ψάχνεις για crust/black metal. Όλα έπη εκτός από το τελευταίο που έιναι μια αηδία, εμένα η αδυναμία μου είναι το In Extremis.

Oi Martyrdöd θα σε οδηγήσουν στους συνοδοιπόρους τους Iskra (τουλάχιστον στα τελευταία) σε crust/bm ύφος, ακούς Bureval και το σπλιτ με Doom Siren όπου διασκευάζουν και Marduk. Tώρα οι διάφοροι Dishammer εμένα δε μ’αρέσουν, αλλά εσάς που γουστάρετε και τα τελευταία Darkthrone πχ λογικά θα σας πούνε πράματα.

Και για το τέλος, άμα θες κάτι πιο παλιατζουρέ, γυρνάς το χρόνο πίσω στα 80ς και πας στους Deviated Instinct. Πάνκηδες που ακούγαν θρας και παίζανε κάτι σαν death metal. Από το ‘89 και μετά έγιναν σχεδόν καθαρά death metal μπάντα (έχουν και σπλιτ με Grave πριν οι τελευταίοι βγάλουν δίσκο), οπότε πάμε στο Rock N’ Roll Conformity του '88, που είναι ακριβώς στο μεταίχμιο και εδώ μέσα θα βρεις την κυριότερη επιρροή των riffs των Sepultura στα Schizophrenia και Beneath.

Αυτά. Κάλλιο αργά παρά ποτέ.


#893

θαρρώ πως στο stigmata δεν τραγουδά ο lindberg.


#894

oops, όντως, αυτά έχουν τα πρωινά posts!
Anyway, είναι όμως ο καλύτερός τους, οπότε μικρό το κακό. :oops:


#895

xax.είναι μπόμπα όντως αν και έχω μια περισσότερη αδυναμία στα gra varld svarta tankar και ondskans ansikte 10’’.περιέργεια τώρα για το νέο που θα βγάλουνε.
αφιερωμένο…http://youtu.be/nceG0dnCCms


#896

Α ρε ψηλέ, thanx για το reminder. Όλο ήθελα ν απαντήσω σ αυτό το thead αλλά με τα διάφορα τρεξίματα και δουλειές όλο το ξέχναγα.
Λοιπόν ως τώρα έχω τσεκάρει και γουστάρει (πολύ) με Dishammer, Doom και Hellshock. Ναι μου αρέσουν πολύ και τα τελευταία Darkthrone.
Disfear παλιά αγάπη, γαμάτο live, αλλά και γω δεν ακούω πλέον πολύ.
Amebix που είπαν κάποιοι πιο πίσω δεν με πολυτράβηξαν. Βαρέθηκα γρήγορα.
Τώρα λέω να δοκιμάσω Iskra που βλέπω πολλούς να τους αναφέρουν και Tragedy που αν έχω καταλάβει καλά πρέπει να είναι ψιλοκλάσσικ.


#897

ωωω ναι dishammer…ναι ναι…βυζακια και αναποδοι σταυροι…


#898

Καλα ρε μλκ, δεν εχεις ακουσει Tragedy; =p Αν και γενικα αυτη η νεοκραστ φαση δε νομιζω να σου πολυκανει, στα πιο μεταλλαδικα θα προσεθετα Instinct of Survival - North From Nowhere, δισκος με επισης πιο Sepulturέ / μεταλλαδικο παιξιμο / παραγωγη. To εχει βγαλει το webstop της earache σε προσφορα, αν και τωρα που ακριβυναν τα μεταφορικα τους ψηνομαι να το αφησω για να το τσιμπησω σε βινυλιακι καποια στιγμη.


#899

κυκλοφορεί ιντερνετικώς το split lp deathraid/desperat. από ένα άκουσμα που του έριξα μπορώ να πω ότι λέει αρκετά με μια ελαφριά προτίμηση στα κομμάτια των desperat

και ένα κομμάτι από τον καθένα
deathraid - hung up
desperat - vart fan gick det fel?


#900

μπόμπα.

Επίσης σε περίπτωση που δεν το ακούσατε την προηγούμενη χρονιά.

[B]Napalm Raid - Mindless Nation (2012)[/B]

Πραγματικά ότι πιο κοντινό σε [B]discharge[/B] άκουσα εν έτη 2012. Όχι crust, απλά ασάλιωτο d-beat με τα κλασσικά riff όπου στο τέλος έχουν bending. Δεν ξέρω ποιός κατάλαβε τί εννοώ. Αγάπες τελοσπαντων<3

[B][U]Run Like Hell[/U][/B]

και [B][U]οφισιαλ βιντεο κλιπ[/U][/B] φόρος τιμής στους Dicharge?