Fates Warning


#661

Να σου πω εγω τι με χαλάει .
Οι κιθαρες των καλεσμενων. Οσο χαρηκα οταν ακουσα ποιοι θα παιξουν, τοσο το μετανιωσα οταν ακουσα τα κομματια. Σολαρουν παντου, χωρις απαραιτητα να το ζηταει το κομματι, δειχνοντας πολλες φορες την τεχνικη τους χωρις καμια ουσια, και σε σημεια που δεν χρειαζονται σολο .
Απο την μια την ευθυνη την εχει ο van Dyk που τους διαλεξε και τους ειπε τι θελει(ραντομ κιθαρες?) αλλα απο την αλλη φταινε και οι ιδιοι που μετα απο τοσα χρονια εχουν την αναγκη οταν τους ζητηθει να συνεισφερουν, επιλεγουν να δειξουν ασκησεις για να ζεστανεις τα δαχτυλα σου…

Ετσι. Παρολο που εχει προσαρμόσει την φωνη του πλεον στην πραγματικοτητα(ή ετσι μου φαινεται εμενα), τα καταφερνει παρα πολυ καλα στον δισκο.

Και ναι ειναι καλος πολυ καλος δισκος. Ενα κομματι δεν μαρεσει και εχω μερικες μικρες ενστασεις για το τελευταιο κομματι. Αλλιως ειναι δισκος που τον εχω λιωσει.
Η συμμετοχη του bush μεγαλο συν ε…


#662

Προσωπικά, δεν με χάλασαν καθόλου οι κιθάρες. Ίσα-ίσα, το ευχαριστήθηκα που γίνεται λίγο χαμούλης από solo.


#663

Κοίταγα μόλις τα νέα της Inside Out σχετικά με το δίσκο και παρατήρησα ότι στην παρουσίαση του line - up δεν αναφέρεται ούτε ο Frank, ούτε και ο μικρός (δε θυμάμαι τ’ όνομά του, αλλά θυμάμαι ότι στο “Still Remains” στο eightball είχε δώσει τα ρέστα του).
Άρα, λογικά και επίσημα δεν υπάρχει δεύτερος κιθαρίστας.


#664

Νομιζω πως είναι ακόμη στην μπάντα ο Aresti . Για τα λαιβ δεν ξέρω.


#665

Και όμως, μέχρι και στην προσωπική τους σελίδα για το νέο δίσκο, δεν αναφέρεται πουθενά ο Frank. Βασικά και στον προηγούμενο δίσκο μόνο τα solo είχε παίξει, αν δεν κάνω λάθος. Τον είχαν βέβαια ως μέλος κανονικά.

Outshined, τσέκαρε λίγο στο inbox.


#666

καλα παντα τρικυμια ηταν η ιστορια με τον φρανκ. Παντως σε σχετικη ερωτηση σε κατι φανατιλες, μου ειπαν πως ο τραγουδιαρης σε συνεντευξη προσφατα ανεφερε πως ειναι κανονικα στον δισκο.
θα δουμε. αντε να περνανε οι μερες


#667

Μέχρι να έχουμε τραγούδι από το νέο δίσκο, το οποίο και ευελπιστώ να γίνει μέσα στις επόμενες δυο βδομάδες, λάβετε το “Fata Morgana” από χθες στη Γερμανία.

Δεν χρειάζονται περαιτέρω λόγια. Νομίζω.


#668

δυο σόλο παίζει ο Frank (κι ένα ο νέος που έχουν στις περιοδείες)

φάνηκε από το Redemption που πήγαινε η δουλειά πάντως… :wink:


#669

Το νέο είναι οτι καλύτερο έχουν κάνει εδώ και καιρό (απο πρόμο σε φίλο τ άκουσα) το δε live στο KIT, με ATG συνθεση, έσπειρε.


#670

Δηλαδή, καλύτερο και από τα δύο προηγούμενα; Με σκανδαλίζεις αυτή τη στιγμή, να το ξέρεις.


#671

Αυτό το “ό,τι καλύτερο εδώ και καιρό” με τα 666 στο τέλος, με ζων’ τα φίδγια ρεπούστημ πάλι


#672

Σίγουρα κλάσεις ανώτερο απο το προηγούμενο. Αλλά και πάλι πιο aggressive απο τα παλιά, ο Jarzombek δίνει πολύ πόνο.


#673

συνεχίστε να μας γ@μάτε την ψυχολογία…εμείς στο περίμενε μια ζωή σαπίλα :slight_smile:


#674

Κάτσε τώρα, γιατί μπαίνουν στο παιχνίδι και άλλες σκέψεις. Πιο aggressive και από το “Sympathetic Resonance”; Τον συγκεκριμένο δίσκο τον θεωρώ ίσως τον αρτιότερο prog metal δίσκο της δεκαετίας και πολύ “άγριο” και δικαίως ο Ray δε μπορούσε να το τραγουδήσει. Ακόμα και το “DiADL” είναι “μαλακό” σε σχέση μ’ αυτό, ίσως λόγω και του Ray. Και αν, όντως, είναι τόσο δυνατό, θα γίνει χαμός.


#675

1)Όχι και 2) πες τα γαμώ!


#676

Δεν ειναι πιο aggresive οχι αλλά μοιράζεται στοιχεία σε κάποια riff και την τεχνοτροπία, ίσως είναι και το παίξιμο στα τυμπανα που μου θυμίζει. Είναι χαρακτηριστικά Fates όμως.

Επίσης το ομώνυμο κομμάτι μόνο κλάμα.


#677

Σολάρες από τους δίσκους ‘‘Perfect Symmetry’’ & ‘‘The Spectre Within’’:


#678

Φίλε, αν και ωραίο το περιεχόμενο, αυτό να μην το ξανακάνεις ποτέ. Περίμενα κι εγώ ότι κάποιο νέο τραγούδι βγήκε στην επιφάνεια, άρχισα να λέω “πάμε πάμε πάμε” με σολίδια (όχι ότι θα με πειράξει δίσκος τους χωρίς σολίδια) και είδα αυτό!

Να μην το ξανακάνεις. Όταν πρόκειται για νέο δίσκο. Από FATES. Ποτέ.


#679

Δεν κατάλαβα που μπερδευτηκες…αφού έγραψα “από τους δίσκους τάδε και τάδε”.


#680

Τον περιμενω πως και πως τον νεο δισκο, προσωπικα το Darkness In A Different Light μου αρεσει πολυ, One Thousand Fires, Firefly, Falling (και Falling Further), Into the Black, O Chloroform και And Yet It Moves ειναι φοβερα κομματια και δεν εχουν ξεφουσκωσει μεσα μου. Ο δισκος ειχε και μετριες ή αδυναμες στιγμες αλλα στο συνολο τον γουσταρω.

Το εξωφυλλο δεν ειναι κακο, αλλα μου θυμιζει σχολικο βιβλιο με το κλασικο λογοτυπο ΟΕΔΒ…