Megadeth


#1041

Το πρόβλημα είναι ότι θεωρείς δεδομένο ότι το RtL πρέπει να είναι τόσο ψηλά, που είναι αδύνατο ο άλλος να έχει γράψει κάτι ισάξιο.

Πέφτω πρόθυμα λοιπόν στην υποτιθέμενη παγίδα και σου λέω ότι ναι προτιμώ πολύ εύκολα τον καταιγισμό των σόλο του Dialectic Chaos ή το σόλο του Hardest Part Of Letting Go αν θες κάτι πιο μελωδικό και ακόμα περισσότερο την ανυπέρβλητη σολάρα του στο Sudden Death για την οποία και πρέπει να είναι υπερήφανος και άξιος θαυμασμού. Ο σεσσιονάς.

Μου κάνει εντύπωση πάντως που πρέπει να σου υποδείξω σόλο, ενώ υποτίθεται ότι σου αρέσει έστω το Endgame. Οι περιπτώσεις για μένα κάνουν μπαμ.

Όσο για τον Drover, όταν έχω κάψει το That One Night, στο οποίο έχει να αποδόσει πρόγραμμα μαρτύριο, και τα καταφέρνει, μάντεψε ποιόν κιθαρίστα θα προτιμούσα να βλέπω για κάνα 2ωρο. Αν θες ντε και καλά σόλο, στο Washington Is Next αποδεικνύει και αυτός τι μπορεί να κάνει. Ας είχε καμιά 10αριά ευκαιρίες ακόμα, σε καλό δίσκο, να βλέπαμε τι ψάρια θα έπιανε.


#1042

Έχετε ξεκινήσει το κράξιμο πριν λες και αμα σας πούνε Τπτ για μεταλλικα χάλασε ο κόσμος


#1043

Μα ίσα-ίσα που έγραψα το RtL επειδή δεν είναι το κορυφαίο του. Δεν έγραψα πχ One, Fade to Black, Unforgiven…
Ο Broderick σεσσιονάς είναι, δεν είναι αρνητικό αυτό. Θεωρώ πως είναι κιθαρίστας που έχει απίστευτη τεχνική (και μπορεί να αποδίδει πιστά σόλο του Friedman βλ. Rust in Peace:Live και Countdown:Live) αλλά λιγότερο ταλέντο στο να γράφει σόλο. Και δε βρίσκω προσωπικό ήχο.
Eίναι επίσης εξαιρετικός shredder, αλλά για μένα ο κιθαρίστας δεν είναι μόνο ταχύτητα στην ταστιέρα.

Για μένα λοιπόν το κορυφαίο του σόλο είναι το sudden death μαζί με το public enemy no.1. Που θυμίζουν περισσότερο Rust In Peace era.
Πες μου τώρα πόσο καλύτερα είναι τα 2-3 κορυφαία του σόλο σε σχέση με το Judas Kiss ή το UNIII πχ που δε θα τa δεις να αναφέρονται ποτέ ανάμεσα στο κορυφαία του “κουλού”.


#1044

Για να μιλησουμε και λιγο για τη μουσικη ξανα…

  1. Sleepwalker
  2. Gears Of War
  3. The Hardest Part Of Letting Go… Sealed With A Kiss
  4. Headcrusher
  5. Public Enemy No.1
  6. Whose Life (Is It Anyway?)
  7. New World Order
  8. Deadly Nightside
  9. Kingmaker
  10. Super Collider

Αυτα ειναι τα μονα τραγουδια που θα κρατουσα απο τα αλμπουμς του Mustaine μεταξυ του 2006 και του 2015. Γαμω τα αλμπουμακια θα ηταν.


#1045

Βάλε και το The Right to Go Insane και το 44 Minutes ρε μάστορα, είναι καλός δίσκος το Endgame. Ακόμα και το This Day We Fight θα μπορούσα να βάλω.


#1046

Απορώ που μιλάτε για Μπρόντερικ και δεν αναφέρει κανείς τους Jag Panzer στους οποίους έπαιξε κάποια απίστευτα solo ενώ και συνθετικά βοήθησε πολύ (κυρίως στο Thane To The Throne). Η διαφορά είναι πως εκεί ήταν χαλαρός να κάνει (σχεδόν) ό,τι θέλει, ενώ ο Mustaine πρέπει να τον είχε μέσα σε γυάλα καταπιεσμένο

2 χαρακτηριστικά αποσπάσματα από συνέντευξη που του είχα πάρει για να καταλάβει κανείς την χαοτική διαφορά αντιμετώπισης που είχε

Ήταν, μέχρι και σήμερα, η μπάντα [οι Jag Panzer] με τα πιο… ανοιχτά αυτιά στην οποία μετείχα. Ήταν ανοιχτοί σε όλα και όταν πήγα, προς μεγάλη μου έκπληξη, μου επέτρεψαν να χρησιμοποιήσω άμεσα κάποιες ιδέες μου και ήδη στο δεύτερο δίσκο μου μαζί τους έγραφα τις μισές συνθέσεις. Τότε δεν το συνειδητοποιούσα, αλλά τώρα σκέφτομαι πόσο γενναιόδωροι ήταν, μια μπάντα σαν αυτούς να με αφήσει να επιδράσω σε τέτοιο βαθμό στη μουσική τους

Θα έλεγα πως ξέρει ακριβώς τι θέλει και πως έχει ένα ξεκάθαρο πλάνο για το πώς επιθυμεί να ακούγονται και να παρουσιάζονται οι Megadeth και ο ίδιος. Αν ακολουθείς το πλάνο του δεν είναι καθόλου δύσκολος τύπος, δηλαδή αν δεχτείς πως θα παίρνει αυτός τις αποφάσεις για σένα. Αν θες να έχεις γνώμη για το πώς θα ακούγεται το συγκρότημα και τέτοια πράγματα, πιστεύω πως είναι πολύ δύσκολο να συνεργαστείς μαζί του.

Για τα live Megadeth έχω να πω πως Lureiro > Broderick και με άνεση. Ο Broderick είναι απίστευτος τεχνικά, αλλά τα περισσότερα solo σου έβγαζαν μια ρομποτική αίσθηση σε αντίθεση με τον Kiko που είναι πολύ πιο “γλυκός” παίχτης και τα περισσότερα solo του Friedman τα έπαιζε τέλεια.


#1047

Αυτό ερχόμουν να γράψω, ο Broderick ό,τι έκανε το έκανε στους Jag Panzer (και δεν είναι ότι μεγαλούργησε κιόλας). Τα σόλο του Friedman τα σκότωσε από άποψη μουσικότητας. Τέλεια παιγμένα, τέλειοι χρόνοι, τέλειες νότες και είναι σχεδόν σαν να ακούς midi αρχείο. Η τεχνική είναι ένα πράγμα, πολύ σημαντικό ενίοτε (όχι πάντοτε) αλλά δεν αρκεί για να πεις κάποιον σπουδαίο μουσικό. Υπάρχουν φοβεροί τεχνίτες που μουσικά είναι μετριότατοι και μετριότατοι τεχνικά κιθαρίστες που είναι σπουδαίοι μουσικοί, συνθέτες, ερμηνευτές, entertainers. Δεν γίνεται να κρίνεις συνολικά κάποιον με το πόσες νότες αραδιάζει το δευτερόλεπτο.

Aπό την άλλη, δεν μπορώ και εγώ να βάλω στο περίπου κοντά τον Hammet με τον Friedman σαν κιθαρίστες. Ο Hammet είναι (ήταν;) ένας πολύ καλός μουσικός που έγραψε κάποια τρομερά εμπνευσμένα σόλο, μέχρι και το 1991 κατά την γνώμη μου, δεν μιλάω μόνο για τα hyperclassics στυλ Fade to Black ή Unforgiven, εννοώ γενικά τα σόλο του στην δισκογραφία Metallica (με peak τα Master/Justice, πάλι κατά την γνώμη μου).

Το να παίζεις στους Metallica φυσικά σημαίνει ότι θα δεις το όνομά σου σε mainstream λίστες, από μια άποψη λογικά μιας και όσο μεγαλύτερο το exposure, τόσο μεγαλύτερο και το influence - αλλά από εκεί και πέρα και για μένα είναι οριακά ανέκδοτο να μπει στο ίδιο ζύγι ο Marty με τον Kirk. Ο Friedman υπήρξε από τους πρωτοπόρους του οργάνου στην δεκαετία του '80, δεν ακούστηκε από τις μάζες - ακούστηκε όμως πολύ από τους κιθαρίστες και τους μουσικούς, έχει παίξει ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΑ σόλο, από αυτά που τραγουδάς μόνος σου - και να με συγχωρεί ο Quintom αλλά τα σόλο του στα countdown/youthanasia είναι υποδειγματικά, ουσία, μελωδία, παίξιμο κι ας μην του δώσουν Grammy ποτέ. Βασικά, παίζει να έχει καταθέσει κάποιες από τις πλέον κορυφαίες δουλειές στο μέταλ, έτσι στεγνά, μαζί με Oliva, LaRocque, Waters, Smith και τέτοια.

Φυσικά το θέμα εδώ και πολύ ώρα δεν αφορά το ποιος είναι καλός και κακός μουσικός (αλλά καλός και κακός πόστερ στο φόρουμ…) αλλά ήθελα να το πω.

Όπως επίσης θέλω να πω ότι Kiko >>>>>> Broderick και να συμφωνήσω εν μέρει με τον Quintom για το ότι ο Dave είχε φέρει μέτριους μουσικούς (όχι εκτελεστές, μουσικούς - αν και εκτελεστικά έχει φέρει και μέτριους) στους Megadeth, ειδικά όταν έχει βάλει ο ίδιος τόσο ψηλά τον πήχη. Ασχέτως τι έκαναν οι Metallica και οι όποιοι Metallica, δεν πας από τον Friedman στον Pitrelli (ΜΑΣΩΝΟΣ/ΙΛΛΟΥΜΙΝΑΤΙ/SKULL AND BONES/ΚΛΑΔΙΚΗ ΠΑΣΟΚ), δεν πας από τον Menza στον Drover (ωραίοι οι Eidolon, ειδικά τότε, αλλά πολύ βαριά φανέλα οι Megadeth), όπως ακριβώς δεν πας από Dickinson σε Bayley. Και οι δίσκοι αλλά και τα λάιβ τους το δείχνουν αυτό. Χώρια την σκατά φωνή πλέον του Dave που μπορεί να χαλάσει και όλη την φάση.

ΛΑ-ΤΡΕΥ-Ω τους Megadeth αλλά στους Big 4 ήταν άνετα οι χειρότεροι. Όπου χειρότεροι εννοώ συνολικά, σαν λάιβ, όχι αν ο ντράμερ είναι μετρονόμος. Οι Metallica είχαν σίγουρα τον χειρότερο ντράμερ και σίγουρα έδωσαν το καλύτερο λάιβ (το δεύτερο καλύτερο οι Anthrax, εύκολα και άνετα). Πολύ παράδοξο πάντως αυτό με τους Metallica γιατί κανονικά το αξίωμα “the band is as good as the drummer” είναι αμείλικτο - ΕΚΤΟΣ από τους Metallica γιατί υπάρχει μια χημεία και ένας ήχος του Lars που δένει με τους υπόλοιπους και αναπληρώνει το timekeeping και το άδειο παίξιμο. Βέβαια παίζει ρόλο και ότι ρυθμικά μπετώνει την φάση η ρυθμική του James και ο Rob αλλά τέλος πάντων, αυτό που θέλω να πω είναι ότι ένα λάιβ εξαρτάται και από το εκτόπισμα και το charisma του μουσικού, όχι μόνο του παιξίματός του.

Πάντως πολύ ήθελα να δω τους Megadeth τώρα, πέρυσι ήταν το καλοκαίρι που είχαν έρθει; Τέλος πάντων, τότε, με μεγάλο ντράμερ (τον Dirk των Soilwork, τον προτιμώ και από τον Adler) και μεγάλο κιθαρίστα.

Τέλος, το Endgame το είχα υποδεχτεί πολύ ζεστά τότε, ως σαφώς καλύτερο του προκατόχου του (δύσκολο έργο θα μου πεις) και με την κατεύθυνσή του σε πιο συναρπαστικά πράγματα. Αλλά ξεφούσκωσε νωρίς και πλέον η πλαστικότητά του και τα underwhelming μέλη της μπάντας, τα άθλια φωνητικά (μια οκτάβα κάτω από εκεί που θα έπρεπε) και τα έτσι κι έτσι κομμάτια του (με εξαιρέσεις) χτυπάνε πολύ περισσότερο άσχημα. Το Thirteen πάσχει από τα ίδια αλλά νομίζω μουσικά είναι πολύ πιο εμπνευσμένο. Τελικά μετά το Cryptic Writings προσωπικά με ενδιαφέρουν μόνο το System has Failed, που είναι ο τελευταίος δίσκος που ο Mustaine τραγουδάει (και καλά μάλιστα) και το Dystopia που ανέβηκε το επίπεδο.


#1048

Nα συμπληρώσω με το Dystopia που άφησες απ’έξω, πως ΑΝΕΤΑ τα 3 τελευταία θα μπορούσαν να λείπουν. Το The Emperor δεν είναι κακό -το σώζουν οι κιθάρες από τη μέση του τραγουδιού και έπειτα- αλλά παράταιρο με το άλμπουμ, μαζί με τη διασκευή στο Foreign Policy θα μπορούσαν να κάνουν ωραιότατα b-side.

Ξεχωρίζω το ομώνυμο (ύμνος), Fatal Illusion, Conquer or Die (που βέβαια θα μπορούσε να χτιστεί παραπάνω, ως έχει θα μου έκανε πιο πολύ για τραγούδι σε ένα αμιγώς κιθαριστικό άλμπουμ), Post American World (θυμίζει έντονα εποχή Countdown) και δευτερευόντως τα Threat is Real, Poisonus Shadows και Βullet to the Brain (με το πολύ ωραίο lead και ταιριαστό solo).
Lying in the State και Death from Within δεν είναι άσχημα -ως συνήθως με τους Deth έχουν ωραιότατες κιθάρες, δεν είναι κάτι όμως που θα σε κάνει να επιστρέψεις.

Συμφωνώ απόλυτα με τον @shadowking69 για το 44 minutes (ειδικά αυτό, φοβερό κομμάτι) και The Right… ξαναδώσε ακροάσεις στο Endgame, θα βρεις πολλά καλά πράγματα. Για μένα ισάξιο του System και καλύτερο από όλα τα υπόλοιπα post-00s.


#1049

Για τους drummer που ήρθαν στους Megadeth μετά από Menza μπορώ να συμφωνήσω. Κακές επιλογές οι περισσότεροι. Αλλά Broderick δεν μπορώ. Στο Endgame μου φάνηκε εξαιρετικός και για μένα η μοναδική φορά που ένιωσα πως οι Megdadeth έχουν ένα καλό κιθαριστικό δίδυμο και πάλι. Επίσης το Thane to the Throne των Panzer είναι τεράστια δισκάρα και οι κιθάρες φτάνουν το τέλειο. Και στο live του 2010 big 4 στην Σόφια ήταν εξαιρετικός και προσωπικά μου άρεσαν πολύ περισσότερο από Slayer (Anthrax μας του έφαγαν λόγω μεγάλης καθυστέρησης στην είσοδο).

Στα των άλμπουμ πάλι Endgame συνεχίζει να μου φαίνεται εξαιρετικό και το μοναδικό του που δεν έχει ξεφουσκώσει. Από εκεί και πέρα Super Collider και Dystopia είναι αυτά που εμένα δεν κατάφεραν να με κερδίσουν ενώ τα 13 και World needs a hero μάλλον τα πιο αδικημένα τους συνολικά. System καλό άλμπουμ ελαφρώς υπερκτιμημένο όμως, United Abominations αδιάφορο.


#1050

Συμφωνώ απόλυτα με την πρώτη σου παράγραφο, ήταν αυτό που προσπάθησα να εξηγήσω κι εγώ γράφοντας [quote=“Alejandro.m, post:1014, topic:867”]
ναι μεν είναι εξαιρετικός κιθαρίστας -από τους καλύτερους τεχνικά και με σπουδές στην κιθάρα- αλλά δεν έχει αφήσει και κανένα χαρακτηριστικό ήχο σαν παρακαταθήκη
[/quote]
αλλά προφανώς δεν το απέδωσα τόσο καλά όσο εσύ με αποτέλεσμα να γράφω 2 και 3 φορές τα ίδια :grin:

Η αναφορά στον Χαμετ έγινε κατά βάση λόγο απαξίωσης -πόσο καλύτεροι θα ήταν οι Metallica με έναν Broderick. Δε θα ήταν.
Για το Friedman κανείς δε διαφωνεί. Όπως και για Waters, LaRocque κλπ που αναφέρεις. Όλοι τους έχουν μεγαλύτερο εκτόπισμα από τον Kirk, χωρίς αυτό να αναιρεί πως ο τελευταίος μας έχει χαρίσει εκπληκτικά σολο και σε ένα βαθμό το κάνει ακόμα (είναι ισοπεδωτικό δλδ να λέγεται πως δεν έχει καλό σολο ποστ-ΤΒΑ όταν υπάρχει ένα Bleeding Me -ναι δεν είναι υπερ-τεχνικό ή δύσκολο, βγάζει όμως ένα feeling που για μένα είναι το ζητούμενο, ένα Unforgiven III κοκ) άσχετα αν στο HTSD είναι πιο διεκπεραιωτικός.

Κυρίως όμως μπήκα στον κόπο να απαντήσω για το Live που ΝΑΙ οι Anthrax ήταν οι 2η καλύτερη μπάντα σε όσα Big-4 είδα, όχι μόνο στην Αθήνα, και στο Μιλάνο και όπου αλλού τους είδα.

Για Dystopia, Endgame διαφωνώ ελαφρώς, για μένα πιο γρήγορα ξεφούσκωσε το τελευταίο, το Endgame με είχε κρατήσει για καιρό.


#1051

Στα τελευταία κάμποσα ποστς σου , ζωγραφίζεις !

Καρδούλες παντού .


#1052

Μπα, πολυ αδιαφορα μου φαινονται και τα 2 τραγουδια που λετε. Για το Endgame συμφωνω απολυτα με τον Vic, ειναι απλα ενα αλμπουμ που ετυχε να βγει μετα απο το χειροτερο αλμπουμ των Megadeth, και αρα αντιμετωπιστηκε θετικα, αλλα στην πραγματικοτητα οπως φαινεται απο το tracklist που εβαλα, το μονο αλμπουμ που διασωζεται για μενα απο την μετριοτητα ειναι το 13.

System + Dystopia μου αρεσουν ακριβως οπως ειναι, ειδικα το πρωτο, το οποιο ειναι και το μονο που ακουω νερακι απο την αρχη ως το τελος και δε βαριεμαι καθολου.

ΥΓ. Megadeth με Jimmy DeGrasso μακραν οι καλυτεροι Megadeth που εχω δει live


#1053

Παιξ’τε μπαλίτσα.


#1054

Αρχιζω να πιστευω οτι διαβαζει το διαλογο μας ο Dave…

Τριτο τον Glen Drover, εκλαψα


#1055

Μιλάμε γενικά σαν κιθαρίστες ή σαν συνεισφορά στους Megadeth?

Όπως και να χει, σε κανένα σύμπαν δεν είναι ο Drover πιο πάνω από Pitrelli και Poland.
Προφανώς, MF >>>>>>>>>>>>> όλοι οι υπόλοιποι μαζί


#1056

Τώρα να βγάλουμε άκρη με το μυαλό του MegaDave ?

Λογικό πάντως να βάζει στην πρώτη θέση τον Kiko τον τωρινό του συνεργάτη .


#1057

χαχαχαχα, θεός, δεν θα υποχωρήσει ποτέ, θα τσακωθεί με την λογική και το αυτονόητο γιατί είναι ο Μέγκαντέηβ και να πα να χεστούνε όλοι!

Φυσικά ΟΛΟΙ καταλαβαίνουμε ότι η ιεραρχία είναι “συμπάθεια/τωρινές σχέσεις” - δεν υπάρχει καμία περίπτωση ο Mustaine να πιστεύει ότι ο Drover είναι πάνω από τον Poland, απλά ήταν ένας τίμιος και σεβαστικός απέναντι στον Dave κιθαρίστας που δεν μίλησε άσχημα ποτέ, εν αντιθέσει με τον Broderick που άφησε τα υπονοούμενά του ο αχάριστος! :smiley:

Ο Πιτρέλι είναι για τον πέοντα, δεν θα κουραστώ να το λέω. Μην κρίνετε από τα overdubs στο Rude Awakening, τον έχω δει λάιβ και τέτοιο σφάξιμο σόλο σπάνια είχα την ατυχία να ακούσω. Ο Degrasso παρεμπιπτόντως είναι σπουδαίος ντράμερ αλλά πραγματικά στους Megadeth δεν έκανε και τίποτα, ούτε έσωσε το μετριότατο λάιβ. Το λάιβ του 1997 πάντως, με το κλασσικό lineup ήταν εξαιρετικό, πραγματικά. Και είχαν προηγηθεί Dickinson/Smith και Grip Inc σε φόρμα με μεγάλες εμφανίσεις, στάθηκαν όμως πράγματι σαν headliners οι Megadeth. Από τότε βέβαια οι άλλες 2 φορές ήταν αρκετά έως πολύ απογοητευτικές.


#1058

Μεγάλος ΜεγκαΝτεηβ άλλη μια φορά

Πιο Ανούσιο και από αυτο που συνηθίζεται να βάζουν καλύτερο άλμπουμ το πιο πρόσφατο τους


#1059

Σορρυ αλλα οι Megadeth to 2001 ηταν εξαιρετικοι, και ο De Grasso υπεργαμηστερος. Και εννοειται πως αδικεις τον Pitrelli, μια χαρα κιθαριστας ειναι.

Εχεις απολυτο δικιο οτι η ιεραρχια του Dave ειναι απλα ΜΟΝΟ συμπαθεια και τωρινο στατους και τιποτα αλλο. Για τον Chris Poland ο θεος εχει γραψει το τραγουδι “Liar” μαλιστα και 20 χρονια μετα τον ειχε να ηχογραφει μαζι του στο System Has Failed. Μονο εσυ Dave.

Ενταξει, τωρα το προσεξα, και εχω δακρυσει με τα δυο links κατω απο τον 7ο αναμεσα σε 8 κιθαριστες Broderick:

Eχει βαλει πιο ψηλα ακομα και τον Mike Albert που απλα επαιξε σε μερικες συναυλιες μαζι τους πριν 32 χρονια :joy: :joy: :joy: :joy: :joy:

“That’ll show Chris Broderick to leave before Dave decided to kick him out!”

Εχω λιωσειιιιιιιιιιιιιι


#1060

Το έβαλα να το ακούσω ( προφανώς :stuck_out_tongue: ) και… Απλά όχι. Και δεν είναι μόνο ότι δε μου αρέσει το σόλο. Για να το θέσω ευγενικά, πιστεύω ότι μπορούσε το ίδιο σόλο να το παίξει πολύ καλύτερα.

Πάντως έβαλα να ακούσω μετά από χρόνια το End of the Line, αυτό μου άρεσε και τότε. Το κομμάτι. :stuck_out_tongue: