Paradise Lost- Medusa (2017)


#882

Καλά τότε θα βάλω POS .

ΥΓ : δεν ήταν χυδαίο . Απολαμβάνω το δείγμα γραφής σου , άρα κατά μία έννοια είδος .


#883

don’t explain the joke! αλλά :heart_eyes:


#884

Εγώ είμαι επηρεασμένος από τους Λοστ και τα βρίσκω όλα σάπια και χυδαία .

ε ναι , βασικά :worried:


#885

Βλέπω βρήκες ήδη δικηγόρο πάντως ! :stuck_out_tongue: έτσι rebel? Οπότε πάω για κυβερνητικός εκπρόσωπος και σε σένα. Την ξέρω την δουλειά , μείνε ήσυχος .

Εντάξει όσο χυδαίο είναι ότι και καλά πρέπει να πληρώσεις για τα καλά μου λόγια .
Πάντα ειλικρινής είμαι . Δεν υπάρχει καμία διάθεση απλά να χαϊδέψω αυτιά και θεωρώ ότι και τα λάθη μου τα αναγνωρίζω αργά ή γρήγορα .

Ναι πάντως αν δεν σου κάνει κόπο άκου καμιά νότα από την μέδουσα να μας πεις την γνώμη σου . Έστω και την επιφανειακή. Κουβέντα να γίνεται .


#886

αυτός έχει καλύτερο και πιο δομημένο λόγο από μένα , σιγά μη με έχει ανάγκη. Εγώ ίσως τον πάρω αν χρειαστώ κάτι…

Καλό είναι πάντως να ακούσουμε κι άλλες γνώμες. Γιατί κάπου μεταξύ σκουπιδιού και εξαιρετικού, πετάγονται και κάποιες απόψεις ενδιαφέρουσες

Εγώ ακόμα δεν έχω βρει συνθήκες και διάθεση να τον ακούσω μια φορά όπως πρέπει ( και όπως εγώ θέλω )


#887

Πάντως αν δεν μείνεις στους χαρακτηρισμους θα διαβάσεις ποστ που αλήθεια εξηγούν με πολύ ωραίο τρόπο και την μια πλευρά και την άλλη .


#888

Mε τους PL ασχολήθηκα πρώτη φορά σοβαρά το 1993, βλέποντας φυσικά το True Belief στην Βανέσα και παθαίνοντας σκατόπλακα. Εκείνη την χρονιά ερωτεύτηκα το Icon και ασχολήθηκα με την δισκογραφία τους: Πρώτο απάλευτο. Δεύτερο πολύ καλύτερο, μου άρεσε το ομώνυμο πολύ αλλά όχι για μένα το στυλ, το ατμοσφαιροντέθ δεν ήταν ποτέ αδυναμία μου (αντιθέτως… λίγες εξαιρέσεις, πιο κραυγαλέα οι πρώιμοι Amorphis). Το Shades of God καλύτερο και από το Gothic, όχι όμως πάλι αυτό που ήθελα (Icon ήθελα!). As I Die κλασικό πάντως.

To Draconian Times μου άρεσε όταν βγήκε αλλά πέραν του Hallowed Land που μου χτύπησε συναίσθημα iconικό (εννοώ το λάτρεψα) δεν με τρέλανε όσο τον κόσμο γύρω μου (ο οποίος έπαθε PL φρενίτιδα). To 95 εγώ ήμουν σε τριπ Death, BG και Gamma Ray και χωνόμουν μέχρι τον λαιμό στους Dream Theater και τα κιθαριστικά πράγματα (Becker, Malmsteen, Vinnie Moore κλπ), Solitude Aeturnus και πολλά της κοσμάρας μου (ντεμοντέ πράγματα!).

Από εκεί και μετά όχι μόνο με έχασαν, δεν με ενδιέφερε καθόλου να ασχοληθώ (εκτός από το να προσπαθώ να πιάνω τον γενικό παλμό, αυτό το κουσούρι το έχω από μικρός), ήταν σε φάση “πήξαμε σε πρώην μεταλλάδες που ωριμάζουνε” (βλ. και The Gathering πχ, τους Metallica φυσικά αλλά και πάρα πολλά άλλα), τα οποία γενικώς ως χατζημεταλλάρα δεν με ενδιαφέρανε, προτιμούσα στα εξωμέταλ να ασχολούμαι με φιουζονάδες και προγκάδες και γενικώς από εκείνη την μεριά του πράγματος.

Ξανασχολήθηκα στην επιστροφή ας πούμε, παίρνανε και τρελούς βαθμούς στο Χάμερ και κάποια στιγμή, δεν θυμάμαι και πώς, βρέθηκε και το Faith Divides Us… στην δισκοθήκη μου, και αυτό και το επόμενο τα βρήκα αξιοπρεπέστατα, αν και δεν τα άκουσα πολύ, δεν είμια ερωτευμένος μαζί τους και ουσιαστικά απλά τα έβγαζα για να βάλω αυτά που μου αρέσουν πραγματικά. Όταν άρχισε να μουγκρίζει ο Νικ πάλι, η αίσθησή μου είναι ότι ο Γκρεγκ γουστάρει, ο Νικ όχι και τόσο αλλά επιδερμική εντύπωση είναι αυτή, βασισμένη στην εικόνα που είχα τόσα χρόνια (ο μεν γουστάρει ντεθιές, ο δε μάλλον όχι)

Συνεπώς θα έλεγα ότι δεν είμαι καθόλου αρμόδιος να αναλύσω την δισκογραφία τους και το τελευταίο μαζί, παρακολουθώ όλο το διάλογο εδώ μέσα και εκεί έξω (το κουσούρι που λέγαμε, θέλω να ξέρω τον παλμό του κόσμου) αλλά at this point δεν με τραβάει να ασχοληθώ κιόλας. Το Gothic/Shades of God μονοπάτι που αν κατάλαβα καλά προσεγγίζουν δεν ήταν και ποτέ αδυναμία μου.

Φυσικά αν για κάποιο λόγο το ακούσω, θα έρθω εδώ να πρήξω με την αναρμόδια αποψάρα μου! :stuck_out_tongue:


#889

Καρδούλες παντού λέμε !


#890

Σχετικά με το rateyourmysic που εγινε λόγος πιο πάνω το Medusa έχει τη χαμηλότερη βαθμολογια από το Host και μετά.
Αρκετές φορές είναι ανεκδοτο πάντως και δεν αναφέρομαι μόνο στους Metallica αλλά πχ το Emperor of sand με βάση τη βαθμολογία είναι ο χειρότερος δίσκος των Mastodon, ή το Malina των Leprous είναι ο δεύτερος χειρότερος δίσκος τους με το Tall Poppy Syndrome να είναι ο καλύτερος… Και τα δυο ειναι δισκαρες υποψηφιες για αλμπουμ της χρονιάς και ουδεμία σχέση έχει η πραγματικότητα με αυτό που παρουσιάζεται στο συγκεκριμένο σάιτ. Και ας έχει το Malina υψηλή βαθμολογία με 3.58, αξίζει για πολύ παραπάνω.


#891

Πάντως με τα μπινελίκια σας με κάνατε να ακούσω PL μετά από χρόνια.

Δεν είναι κακό άλμπουμ. Έχει αυτή την αργόσυρτη Death/Doom ατμόσφαιρα που κατά βάση δε με συγκινεί (πρέπει να είναι πραγματικά ΚΑΛΟ άλμπουμ για να το ακούσω 2η φορά) αλλά το άκουσα ευχάριστα.
Όταν ακούω τις κιθάρες στο Blood and Chaos πχ κάτι σκιρτάει μέσα μου.
Δεν θα το ακούω σε ένα μήνα, δεν είναι για πέταμα. Φαντάζομαι οι οπαδοί τους θα το γουστάρουν.

Γενικά είδα καλές κριτικές -και δε μιλάω από έντυπο ή ηλεκτρονικό τύπο αλλά από οπαδούς.
Επίσης, όσον αφορά το θέμα που καταπιάστηκε ο Vic, πέραν του RYM και του Archives, καλή βάση για να αποκτήσεις αντίληψη είναι και το Sputnik.


#892

Συμφωνώ 100%[quote=“Alejandro.m, post:891, topic:60398”]
καλή βάση για να αποκτήσεις αντίληψη είναι και το Sputnik.
[/quote]

Όντως.

Εγώ να φανταστείτε δεν άκουγα καν Paradise Lost (τους είχα για χρόνια στη λίστα μου “to listen”) και με τον τόσο ντόρο έκατσα να ακούσω επιτέλους κάποια albums τους…


#893

Κάνει και κάνα καλό τελικά αυτή η φασαρία εδώ μέσα :wink:


#894

Nα το ξαναπώ γιατί δεν γίνεται κατανοητό από όλους. Δεν θα πας στα RYM ή όπου (και στο sputnik που σάρωσαν οι Βέκτορ πέρυσι!) για να μάθεις την ΑΛΗΘΕΙΑ και ποιος είναι ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΑ Ο ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΔΙΣΚΟΣ, θα πας για να έχεις σφαιρική αντίληψη του τι πιστεύει ο πολύς ο κόσμος που ασχολείται με αυτό το θέμα. Και αν κάτι σας φαίνεται κουλό ή ανέκδοτο, μπορείτε να διαβάσετε τις κριτικές και να δείτε πώς προκύπτει και γιατί και αυτό θα σας πει κάτι για το κοινό του όποιου καλλιτέχνη. Δεν παρέχουν μασημένη τροφή, θέλει και σκέψη από την μεριά του αναγνώστη. Π.χ. στο progarchives δεν θα πας να πάρεις άποψη για τους Death, που αποθεώνονται στα προγκ τους και θάβονται στα ντεθ τους, προγκάδες (κάθε γενιάς και τόπου) ψηφίζουν, θα ρωτήσω τον οπαδό των Yes και των Dream Theater τι γνώμη έχει να μου πει για το Leprosy; (φυσικά κάλλιστα ένας τέτοιος μπορεί να το λατρεύει, δεν μιλάω απόλυτα, αλλά η πλειοψηφία το θεωρεί άτεχνο θόρυβο εκεί μέσα.)

Αν μπορούσε κανείς να φιλτράρει τα αποτελέσματα βάσει του γούστου του χρήστη (πχ. “μην υπολογίσεις στο τελικό σκορ αυτούς που βαθμολογούν πιο πολύ το Load από το Justice!” ή “αφαίρεσε αυτούς που βαθμολογούν με 10 το X-Factor” :stuck_out_tongue:) θα ήταν ακόμα καλύτερα αλλά ντάξει! Βοηθάει και έτσι!

Για κάποια πράγματα δεν είναι απλή η απάντηση. Και είναι νωρίς ακόμα (ας δούμε μετά από κανά 2 δεκαετίες τι λέει ο κόσμος για την δισκογραφία Mastodon) και είναι και διχαστικά τα πράγματα (εμένα μάλλον είναι ο δεύτερος ή τρίτος αγαπημένος μου δίσκος Mastodon…). Δεν τρέχει και κάτι αν οι Mastodonάδες διαφωνούν μαζί μου, μπορεί και να έχουν δίκιο από την μεριά τους (αν κόβανε φλέβες με Remission κλπ)).


#895

Άρα θέλουμε το spotify με κριτικές ( δεν έχω συνδρομη μπορεί να έχει και κριτικές ) . Απ όσο ξέρω φιλτράρει τα γούστα σου και βρίσκει και παρόμοιες προτάσεις και για νέες κυκλοφορίες σε ενημερώνει

Γενικοτερα το θέμα είναι τι αρέσει σε σένα ( σε μένα κλπ )

Εγώ π.χ. το Emperor of Sand το βρίσκω υπέροχο. Αν είναι κακός δίσκος για τους Μαστοντον , good for me που θα ασχοληθώ με τα υπόλοιπα :slight_smile:


#896

Κι εμένα το Mastodon παίζει δυνατά να είναι και το δεύτερο αγαπημένο μου δισκάκι τους, το έχω λιώσει φέτος.


#897

Έτσι, να επαναλαμβανομαστε αφενός για να σπάσουμε αρχίδια μέχρι να συμφωνήσουν κι αλλοι, αφετέρου να μην θα φάει την πρωτιά το Μαλινα ή οποιοδήποτε άλλο δισκάκι :stuck_out_tongue_closed_eyes:


#898

Το οποίο ακούω τώρα και για να είμαι ειλικρινής με κουράζει, και τα ψηλά του τύπου μου ακούγονται εντελώς ψεύτικα. Κάποια κομμάτια μου άρεσαν πάντως όπως το Mirage.


#899

Δεν ειναι κατι, ειναι επειδη προφανως κουφαθηκες με τοσο ακουσμα του Medusa, θα περασει ομως


#900

Δεν ειναι εντυπωση, απο το 1997 εως το 2007 υπαρχουν αμετρητες δηλωσεις του Holms, στις οποιες ο ιδιος απο μονος του λεει οτι ειναι ΓΕΛΟΙΑ η φωνη του οταν τραγουδαει death metal, και θυμαμαι συγκεκριμενα μια συνεντευξη στην οποια λεει πως το χειροτερο τραγουδι που εγραψαν ποτε ειναι το Falling Forever, και το οποιο το χαρακτηριζει garbage. Βεβαια αυτος ειναι ο Nick Holmes, αρα οταν το λεει δεν ειναι ουτε προκλητικο, ουτε εξωφρενικο, ουτε τιποτα, αν το λενε οι fans τους ομως, τοτε κλεινουμε τα forums και τους κλεινουμε το στομα. Μαλιστα ειχε δηλωσει καποτε πως δε θα τραγουδησει ποτε ξανα ετσι, οχι μονο γιατι βρισκει γελοιο το αποτελεσμα ηχητικα, αλλα και γιατι του καταστρεφει τη φωνη. Ποτέ μη λες ποτέ απο οτι φαινεται, οι λογαριασμοι και οι ΕΝΦΙΑ οντως αλλαζουν τελικα τις αποψεις μερικες φορες.

Τα μπινελικια ηταν μονο απο μια κατευθυνση προς την αλλην, και οχι εκατερωθεν. Μην τσουβαλιαζεις σε παρακαλω. Το εξωφρενικο ειναι πως υπηρξαν μπινελικια επειδη καποιοι δε συμμεριζνται την αποψη καποιων για ενα γαμημενο μουσικο αλμπουμ. Mind blowing πραγματικα. Αν και τελικα, ισως οχι και τοσο. Ο κοσμος εχει θεματα.

Θα μπορουσε βεβαια να τα φιλτραρει μη υπολογιζοντας στον τελικο βαθμο αυτους που βαζουν μεγαλυτερο βαθμο στο Kill Em All απο οτι στο Reload, ή στο Master Of Puppets απο το Justice For All, ή στο Ride The Lightning απο οτι στο Black Album, οι επιλογες ειναι τοσες πολλες που το συστημα θα ηταν χαοτικο. Και μαντεψε, εχουν ολες την ιδια βαρυτητα με τις δικες σου καταταξεις…


#901

Στατιστικά θα μπορούσες να βγάλεις απλά καλύτερα συμπεράσματα, νομίζω αυτό εννοεί ο vic, όχι για να βγάλει ένα τελικό βαθμό του γούστου του μόνο. Ας πουμε θα μπορούσε να φιλτράρει όσους έχουν υψηλότερο βαθμό στα βλακ και load/reload από τα υπόλοιπα για να καταλάβει πόσοι άκουσαν μετάλλικα λόγω αυτών και δεν μπόρεσαν να πάνε παραπέρα ή άλλες στατιστικές αναλύσεις.

Εννοείται οτι όλες οι γνώμες έχουν την ίδια βαρύτητα στατιστικα, αρκεί να γνωρίζεις το background της κάθε γνώμης όμως, γιατί υποκειμενικά δεν έχουν όλες την ίδια βαρύτητα και ο καθένας θέλει να διαμορφώνει την άποψη του και βάσει της υποκειμενικότητας του.