Παράωρες εξομολογήσεις...(posts μόνο 3-8 τα ξημερώματα)


#3341

Μέχρι να ψοφήσουν οι κωλόγεροι, μπας κι αλλάξει τίποτα, θα έχουμε πεθάνει. Ακόμα και τα εγγόνια τους χρωστάνε.


#3342

γύρισα χθες από διακοπές στη σαπίλα. άρχισαν οι αυπνίες και πρέπει να αρχίσω και διάβασμα για εξεταστική…


#3343

Γαμώ το τζετ λαγκ μου. Έπεσα για ύπνο μετά από 30 ώρες ξύπνιος και 4 ώρες μετά ξύπνησα


#3344

Το ψέμα τελείωσε, η ζωή συνεχίζεται. :slight_smile:


#3345

…’‘το παραμύθι τέλειωσε και αρχίζει η ζωή’’ Αλκίνοος Ιωαννίδης, Θά Μαι Κοντά Σου…Όταν Με Θες:):!:


#3346

Στο βιντεοκλίπ φερράρι, ενώ στη πραγματικότητα ρολάρει με σκούτερ 50άρι. :lol:


#3347

#3348

ασδφαφσφσαδφσσδαφσδφσαδφασφ


#3349


#3350

Αυτα που εζησα πριν δυο τρεις μηνες, και μαλιστα εντονα, μου φαινονται τωρα πολυ μακρινο παρελθον. Τα τραγουδια που ακουγα τοτε, και που ξαναβαλα να ακουσω, μου θυμιζουν εκεινες τις στιγμες: απομονωση, κοπιαστικη εργασια (η ολοδικη μου ενοτητα 5! τι να σου εξηγω), μανια να την τελειωσω, αλλά και θλιψη, αναμονη και πολλα ερωτηματικα. Αν τρολαρουμε και κανεναν, αναρωτηθηκατε ποτέ τι εχουν περασει τα χαμογελαστα κοριτσια, ε?
Το [B]soundtrack[/B], ενα μικρο αποσπασμα τελος παντων. Ολοκληρο το δισκο τον εχω στην καρδια μου φυλαγμενο…

[I]If you built yourself a myth
You’d know just what to give
What comes after this
Momentary bliss
The consequence
Of what you do to me
Help me to make it
Help me to make it[/I]


#3351

[I]Fovever young
Time on our side
We got tomorrow
We got tonight[/I]


#3352

Η ωρα ειναι 4 και εχει ηδη ξημερωσει ! τρολολολ


#3353

γυρνωντας με τα ποδια απο ενα χωριο στην ακρη του κοσμου 5 η ωρα το πρωι, εχω μια εντονη επιθυμια για δημητριακα με παγωμενο γαλα και Nothing good happens after 2 AM.


#3354

Να αλλο ενα χαμογελαστο κοριτσι
που τρολολεί!
Φιλεναδα, σε καταλαβαινω απολυτα
τι θα εχεις περασει κι εσυ!
Ελα καμια μερα (ή νυχτα, τα παράωρα)
να π(ι)ουμε τον πονο μαζι!

(εκανα και ομοιοκαταληξια, προπονουμαι για το θρεντ Δικα μας Στιχακια. Oυπς! Αποκαλυφθηκα!)

η ωρα ειναι 5 π.μ. κι ας λεει άλλα αντ? άλλα, της Παρασκευής το γάλα, το ρολόι του ροκιν. Παει 12 ωρες πισω[/SPOILER]


#3355

Τα πραγματα ειναι πολυ απλα.
Για να αλλαξεις ζωη, πρεπει πρωτα να θελεις να αλλαξεις.
Για να μαθεις πώς σκεφτεται ο αλλος και να τον καταλαβεις, πρεπει στ’ αληθεια να θελεις να μπεις μες στο μυαλο του. Και να αρχισεις να σκεφτεσαι οπως αυτος, παραμεριζοντας το δικο σου διαφορετικο, εγωιστικο τις περισσοτερες φορες, τροπο σκεψης.
Αν μενεις στα ιδια, εχεις μονο εναν να κατηγορησεις και αυτος ειναι ο εαυτος σου που δεν προσπαθησε αρκετα, κι ας νομιζες οτι προσπαθησες και ηταν ματαιο. Ο εαυτος σου που πιθανον δεν τον γνωριζεις ουτε εσυ ο ιδιος.
Ναι, πες μου τωρα, εξυπνοπούλι, οτι εσυ γνωριζεις τον εαυτο σου κι εγω δεν ξερω τι λεω βραδιατικα. Τα παντα ειναι ρευστα, πώς εσυ ξερεις τον εαυτο σου? Ανθρωπος εισαι, κι ολα κυλανε μεσα σου κι αλλαζουν, δεν εισαι βραχος. Ακομα και οι βραχοι που στεκονται ακινητοι κι ακλονητοι, διαβρωνονται αλλαζοντας μορφη, [B]νομιζοντας[/B] μοναχα οτι αντιστεκονται. Στο κατω κατω, το εξυπνο πουλι απο τη μυτη πιανεται. Και το ψαλιδι κοβει το χαρτι, το χαρτι ομως τυλιγει την πετρα και νικαει. Ο,τι νομιζεις, δε σημαινει οτι ειναι κιολας. Και ο,τι φαινεται, μπορει να ξεγελαει. Μην υποτιμας τη δυναμη του φαινομενικα ασθενεστερου και μην παιρνεις τον αλλον σαν κατι δεδομενο.

[B]Momus - Paper wraps rock[/B]

[SPOILER]Καλα, ποιος το ανοιξε αυτο το θρεντ? Για καλο το ανοιξε? Θα ξενυχταμε με αμπελοφιλοσοφιες καθε βραδυ? :p[/SPOILER]


#3356

Αγαπητέ Π. Παντελίδη ζω για τη στιγμή που τα τραγούδια σου θα σταματήσουν να παίζονται από τους επιφανείς αυτοεπικαλούμενους ντιτζεηζ πάνω από χίλιες φορές τη μέρα. Και με μία αντέχουμε.

όσο για αυτό συμφωνώ απόλυτα. η καλυτερη εξομολόγηση τον τελευταιο καιρο εδω


#3357

http://youtu.be/iEix3rFoINs

[SPOILER]Like a cat that’s playing with a ball of twine,
That you call my heart,
Oh but baby is it so hard,
To tell the two apart?
And so slowly you unwind me,
'Til I fall apart.
I’m only living for the hour,
That I see your face,
And when that happens,
I don’t wanna be no other place,
'Til the end of time,
You’ll be on my mind.

I don’t mind,
Waiting for your love,
Borrowed time,
I’ve got plenty of,
Rain or shine,
Please bring out your love,
Make it shine,
Like the stars above.

I’m only living for the moment,
When I hear your voice,
Oh, I’m waiting,
I don’t have any choice,
And the day is long,
So won’t you come where you should be.

Like a cat that’s playing with a ball of twine,
That you call my heart,
Babe, is it so hard,
To tell the two apart?
And so slowly you unwind it,
'Til I fall apart. [/SPOILER]


#3358

επίτηδες το κάνεις μωρέ μαλακα


#3359

Μπανιο στη θαλασσα με βροχουλα σημερα, εμπειρια που ειχα να ζησω από μικρη.[SPOILER] Άλλη αισθηση. Το νερο θολο, αλλά ζεστο και το κυμα βουβό. Βυθισμενη στο νερο με τις ψιλες σταγονες της βροχης να πεφτουν στα στεγνα μαλλια και στο κεφαλι. Ολοκληρη βρεγμενη και η εγνοια μου στις λιγες σταλες που πεφτουν απο ψηλα! Κανω ξερο και αφηνω να με παρασυρει το κυμα μαζι του, οπου παει. Το μονο που κανω είναι να στυλωσω τα ματια στον ουρανο να τον παρατηρησω. Ακριβως από πανω μου βαρυς με τα συννεφα της βροχης. Ανατολικα, κατά το βουνο, άλλα χρωματα, λιγοτερο απειλητικα. Μεχρι κι ενα ουρανιο τοξο αχνοφαινεται. Από την απεναντι μερια, ο ηλιος ετοιμαζεται για τη δυση του ανακατευοντας τα δικα του χρωματα, τα πορτοκαλοκοκκινα. Μια μεγαλη λωριδα μπλε ουρανου διχως συννεφα ολογυρα, χαμηλα στον οριζοντα, σα στεφανι. Στο νοτο εχει αρχισει την τεμπελικη τσαρκα του το φεγγαρι. Τι σκηνικο! Παρακολουθω δυο μαυρα πουλια που κυνηγιουνται στον αερα. Παιζουν, δεν τα σκοτωσε ο ερωτας ακομα αυτά (θυμηθηκα μια παλιοτερη παραωρη καποιου αλλου). Με τα αυτια μου βυθισμενα μεσα στο νερο δεν ακουω τιποτε άλλο παρα μονο την ανασα μου, βαρια και αγνωστη ? ποιος ξερει τον ηχο της ανασας του αν δεν τον ακουσει μεσα στο νερο πώς βγαινει από τα σωθικα του? Το κυμα μια με παει δωθε, μια κειθε, πανω, κατω. Το κυμα και η ανασα και ο ουρανος από πανω, λες και δεν επιπλεω μεσα στο θαλασσινο νερο πια, αλλα εγινα ένα μικρο ασημαντο τιποτα που ταξιδευει στο συμπαντικο κενο. Αλλοκοτη και γεματη δεος εμπειρια είναι όταν γινεσαι ένα με τη φυση, χωρις παλη, αποδεχομενος τη μηδαμινοτητα σου μπροστα στο μεγαλειο που μας περιβαλλει. Σε γαληνευει όμως. Γινεσαι ανθρωπος ξανα.

[/SPOILER][B]Mahavishnu Orchestra - Sanctuary[/B]


#3360

Κάποιοι βλέπουν κύκλους, ενώ κάποιοι άλλοι όνειρα. :sleep: