Βοήθεια παιδιά, δεν πάει άλλο, θέλω να φύγω για έξω


#1

Καλησπέρα σας και συγνώμη για το μεγάλο μήνυμα, όσο και για το ότι ποστάρω εδώ πέρα. Δεν ξέρω πού αλλού να απευθυνθώ… Χρειάζομαι άμεσα λύση & βοήθεια να φύγω από την Ελλάδα…

Αν βρεθεί κάτι, επειδή το φόρουμ έχει να κάνει με άλλα πράγματα, θα σας ζητήσω να διαγράψετε το θέμα που άνοιξα.

Είμαι 27 χρονών, ΔΕΝ ΕΧΩ ΛΕΦΤΑ ΔΙΚΑ ΜΟΥ, μένω ακόμα στο πατρικό και αντιμετωπίζω σοβαρό προσωπικό πρόβλημα με το σπίτι μου με 2 κοντινά συγγενικά μου πρόσωπα, τα οποία έχω προς το παρόν περιορίσει νομικά για να απαγορευτεί κάθε προσέγγιση από δω και πέρα με αυτούς. Δε θέλω να αναφέρω ακόμα πολλές λεπτομέρειες, μέχρι να σιγουρευτώ εντελώς.

Το πράγμα δεν είναι τόσο απλό.
Είμαι πρακτικά ανίκανος τόσο να δουλέψω όσο να μιλήσω φυσιολογικά και πάσχω από ένα είδος ιδιότυπης διαταραχής που ονομάζεται επιλεκτική αλαλία, με στοιχεία κοινωνικής φοβίας. Επί τόσα χρόνια βασανιζόμουν, δεν μπορούσα να κάνω τίποτα γι’αυτό και όταν επιχειρούσα να προσαρμοστώ στον έξω κόσμο και να μιλήσω κανονικά, γινόμουν ως συνήθως εκνευριστικός στους άλλους, τους ενοχλούσα, τους νευρίαζα και δεν ήξερα τι συνέβαινε.

Δείτε π.χ. εδώ κάτι link.

http://papadopsixologos.blogspot.ro/2015/09/blog-post_28.html
http://www.proseggisi.gr/%CE%B5%CE%BA%CE%BB%CE%B5%CE%BA%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%B7-%CE%B1%CE%BB%CE%B1%CE%BB%CE%B9%CE%B1/

Τα συμπτώματα και τα προβλήματα που αντιμετώπισα για χρόνια, είναι ακριβώς ίδια με αυτά που περιγράφονται. Μόνο σε ήπιο και ήρεμο περιβάλλον και με λίγα λόγια μπορώ να μιλήσω & να κινηθώ αλλά τυπικά. Έχει μείνει μόνιμο πλέον. Προφορικά είμαι πολύ λιγομίλητος… Γι’αυτό αν γίνεται θέλω να σας τα γράψω ελεύθερα και σταδιακά το μήνυμα. Με κακομεταχειρίζονταν και είχα μπλεξίματα με νταηλίκια, για ασήμαντη αφορμή. Δεν μπορώ να αναφέρω ακόμα περισσότερα από εδώ, αλλά όσο είμαι εδώ, δε θα αντέξω άλλο…

Για να μην παρεξηγηθώ, ούτε τραυλίζω, ούτε μιλάω δυνατά, ούτε έχω ψυχιατρικό πρόβλημα άλλου τύπου (π.χ. κατάθλιψη, νεύρα, σχιζοφρένεια, παράνοια, τάσεις αυτοκτονίας, μανία καταδίωξης κλπ). Τίποτα απ’όλα αυτά ειλικρινά γιατί δεν ξέρω τι μπορεί να φανταστεί ο άλλος για μένα. Θέλω να φύγω από την Ελλάδα γιατί εδώ, όταν επιχείρησα να απευθυνθώ και να βρω το δίκιο μου, δε με βοήθησε ποτέ κανένας.

Δεν μπορώ να μιλήσω κανονικά, ελεύθερα, κομπλάρω και ακούγομαι εκνευριστικός. Η σιωπή με σώζει και εκεί θέλω να μείνω. Ό,τι δεν μπορώ να πω προφορικά, το λέω γραπτά.

Εδώ ΔΕΝ μου δίνουν επίδομα αναπηρίας, επειδή ΔΕΝ αναγνωρίζουν την εν λόγω πάθηση ως ‘‘αναπηρία’’ και λόγω κατοχής στο όνομά μου ενός διαμερίσματος από κληρονομιά, από το οποίο (όταν δεν ήταν ξενοίκιαστο) έπαιρνα 150 ευρώ, λόγω παλαιότητας, και άρα υφίστανται (λένε) περιουσιακά κριτήρια. Θέλω να ζήσω αξιοπρεπώς σε ένα κατάλληλο για μένα μέρος σχεδόν αυτόνομο, για να σιτίζομαι και να μένω μόνιμα. Θα εξηγήσω παρακάτω τι εννοώ.

Το μόνο που με έσωσε, είναι η πρόσβαση στο διαδίκτυο, από το όποιο έχω μάθει πολλά και έχω σωθεί πολλές φορές.

Αν δεν το έψαχνα από εκεί, θα ήμουν ζωντανός νεκρός και δεν θα ήξερα μέχρι σήμερα τι μου συμβαίνει… ΕΙΜΑΙ ΑΠΛΑ ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΗ ΑΝΙΚΑΝΟΣ ΝΑ ΔΟΥΛΕΨΩ ΚΑΙ ΝΑ ΜΙΛΗΣΩ ΝΟΡΜΑΛ, ΕΞΑΙΤΙΑΣ ΑΥΤΗΣ ΤΗΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗΣ.

Είδα ότι η Σκωτία δίνει σημαντική βοήθεια με το σύστημα υγείας (NHS) και την παροχή social housing, αλλά αυτό που θα πρέπει να ξεκαθαρίσω πρώτα είναι το αν δικαιούμαι ιατρικής/κοινωνικής βοήθειας ως νεοεισερχόμενος μετανάστης.

  1. Παρότι δεν μιλάω καλά αγγλικά, βρήκα αυτό το link για την εκλεκτική αλαλία (selective mutism).

http://www.nhs.uk/conditions/selective-mutism/Pages/Introduction.aspx

  1. Επίσης βρήκα site για οργανισμούς που προσφέρουν κοινωνική φροντίδα (social care) όσο και για μερικά κριτήρια που θέτουν για να είναι με δωρεάν παροχή:

https://www.edinburgh.gov.uk/directory/114/registered_home_care_providers
http://www.edinburgh.gov.uk/info/20101/supported_housing_and_care_homes/78/care_homes
http://www.edinburgh.gov.uk/info/20095/care_at_home_costs/21/care_at_home_-_working_out_your_charge

  1. Και τέλος αυτά για τα δικαιώματα μεταναστών προς κατοικία:

http://www.housing-rights.info/scotland-na-social-care.php
http://www.housing-rights.info/scotland-na-domestic-abuse.php

Αυτό το πρόβλημα δε με βοηθάει να μιλάω κανονικά, να κινούμαι άνετα και να μπορώ να δουλέψω.

Γι’αυτό ψάχνω κι εγώ βοήθεια αν μπορούν από καμία φιλανθρωπική οργάνωση ή ΜΚΟ να ταξιδέψω μαζί τους για να βγάλω το ΝΙΝ και να μπορέσω να μείνω μόνιμα & σχεδόν αυτόνομα σε ένα μέρος να σιτίζομαι, με φως και νερό.

Αυτά από μένα και συγνώμη που σας φόρτωσα ειλικρινά.

Έχω αποκλείσει αρκετές Ευρωπαϊκές χώρες γιατί παρά τη μεγάλη ανάγκη αφενός δεν θα μπορούσα να προσαρμοστώ και αφετέρου δεν θα άντεχα το ρατσισμό. Αν γινόταν, θα πήγαινα και εκτός Ευρώπης, (όχι όμως ΗΠΑ, Καναδά ή Αυστραλία)

Μέχρι και σε κάποια φιλήσυχη χώρα της Ασίας ή ακόμα και στη Λατινική Αμερική σκέφτηκα να πάω, αρκεί να ήξερα ότι θα μπορούσαν να με βοηθήσουν.

Ουγκάντα να μου πείτε, έφυγα χθες και δεν υποτιμώ ούτε μιλάω προσβλητικά για τον κατά τα άλλα συμπαθέστατο και ευγενικό (από όσο ξέρω) λαό της αφρικανικής αυτής χώρας, παρά τα όποια σημαντικά προβλήματά του.

Θέλω πρώτα από όλα να εμπιστευτώ σίγουρα και χίλια τοις εκατό μερικούς ανθρώπους για να φύγω από το σπίτι μου. Τα αεροπορικά έξοδα θα μπορούσα να τα πληρώσω.

Το θέμα είναι αν βρεθεί κάτι καλό, θα χρειαζόμουν ανθρώπους να με βοηθήσουν με το να συνεννοηθούν προφορικά στη συνέντευξη για ΝΙΝ στο Jobcenter ή να μιλήσουν εκ μέρους μου για τη διάγνωση από το NHS, μέχρι να μείνω σε ένα σίγουρο και κατάλληλο μέρος μόνος μου, μέσω social housing ήρεμα και φυσιολογικά, χωρίς να ενοχλώ κανέναν. Κακοποιούμαι λεκτικά, με αφόρητο ψυχολογικό πόλεμο.

Θα μπορούσα να φύγω και μόνος μου, αλλά αφενός δεν μπορώ να μιλήσω λόγω προβλήματος και αφετέρου τα χάνω και θα πελαγώσω…

Δε θέλω να φύγω ξεκρέμαστος γιατί για μένα, υπάρχει ένας λόγος παραπάνω να προσέχω λόγω αυτής της διαταραχής. Πρέπει να μάθω αν το πρόγραμμα με την κοινωνική κατοικία μπορεί να επιτραπεί και για νεοεισερχόμενους μετανάστες που βρίσκονται σε μέγιστη ανάγκη ή αν πρέπει ένας να έχει ζήσει στη χώρα για ένα μεγάλο διάστημα.

Δε θέλω να μείνω σε κανενός το σπίτι ή να λάβω οικονομική βοήθεια από κανένα κράτος. Απλά σε ένα οίκημα κοινωνικής κατοικίας και θα σας το ξανατονίσω για να μην πάει αλλού το θέμα, ΟΧΙ ΨΥΧΙΚΑ ΔΙΑΤΑΡΑΓΜΕΝΩΝ, χωρίς να κατηγορώ ή να μιλάω ρατσιστικά για κανέναν.

Αν μείνω κι άλλο, τότε είναι που θα καταλήξω εκεί που δεν πρέπει. Πρέπει να βρεθεί λύση να φύγω. Αν δε φύγω, φοβάμαι για το τι θα επακολουθήσει. Δε θέλω καμία επαφή με κανέναν εδώ πέρα. Πάνε να με τελειώσουν.

ΔΕΝ θέλω όπως προείπα ούτε να μου δώσουν επιδόματα όταν θα πάω στο ξένο κράτος. Μόνο ένα τυπικό διαμέρισμα να μένω και να ζω με αξιοπρέπεια, όσο και ένα μέρος να σιτίζομαι. Νομίζω το δικαιούμαι πια, μετά από όσα πέρασα εκεί μέσα επί χρόνια. Η κατάσταση μου είναι μη αναστρέψιμη γιατί έτσι έμαθα τόσα χρόνια και ήταν τεράστιο και εγκληματικό το λάθος μου που δε ζήτησα πολύ πριν βοήθεια.

Οι πρεσβείες είναι ένα έκτρωμα.

Θα μπορούσατε να μου πείτε αν γίνεται να φύγω με μερικούς ανθρώπους π.χ. από καμία ΜΚΟ (Μη Κυβερνητική Οργάνωση), να με πάνε κάπου και να κινηθούν μαζί τους οι διαδικασίες για αριθμό social housing, μέσα από το εθνικό σύστημα υγείας της εκάστοτε χώρας?? Όλα αν γίνεται, θα ήθελα να γίνουν διακριτικά και να μπορέσω να φύγω από το σπίτι μου.

Δεν αντέχω πλέον άλλο εδώ.

Είμαι αυτός που είμαι και αν το τραβήξω κι άλλο, νιώθω ότι θα χάσω εντελώς τη ήδη χαμένη μου ζωή εδώ πέρα…

Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων και συγνώμη για την ενόχληση.


#2

Φρηκχουντ;


#3

Αν νομίζεις οτι βόρεια είναι ευγενικοί κτλ… θα φας πιθανά χειρότερο ρατσισμό. Κατα καιρούς δουλεύω ανα 2-3 μήνες,έξω. ΘΑ είσαι και ΞΕΝΟΣ και ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΚΟΣ. ΙΣΩΣ σου δώσουν ένα επίδομα ΑΝ δουλεύεις σε κάτι. Επίσης, γιατι δεν επιχειρείς να δουλέψεις κάπου - σε μια αποθήκη σε κάτι (με βοηθήματα αν το ξέρει ο άλλος οτι έχεις αυτο το θέμα - ωστε να αποφεύγονται τα προβλήματα/παρεξηγησεις… δλδ αν ήσουν κωφάλαλος, δεν δουλεύουν τέτοια άτομα ? Προφανώς, ειναι κρίμα να μην αναγνωρίζουν μια διαταραχή, αλλά ΙΚΑ δεν θεωρούσε αναπηρία ολική σε άτομο με τετραπληγία, επειδή κούναγε τα ΔΑΚΤΥΛΑ. Επομένως, μην περιμένεις και πολλά, εκτός αν έχεις καποιο γνωστό και στο δώσουν μαιμού. Παίχτο και κάτι άλλο ψυχωσωματικό και ίσως το πάρεις.


#4

Καλησπέρα φίλε μου και σ’ευχαριστώ για το ενδιαφέρον.

Το ξέρω ότι και βόρεια υπάρχει ρατσισμός, γι’αυτό έγραψα παραπάνω να πάω κι οπουδήποτε αλλού βρεθεί κάτι που θα με καλύψει.

Δεν είναι απλά τα πράγματα στο ΙΚΑ. Η ταλαιπωρία πάει σύννεφο κι έχω και τα προσωπικά μου προβλήματα.

Προς το παρόν δε δύναμαι να δουλέψω και ίσως αυτό έμεινε πια χρόνιο.
Χρειάζομαι πρώτα ένα μέρος να ηρεμήσω για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα και ΑΝ τα καταφέρω να ξεπεράσω το πρόβλημα, να βρω μια δουλειά σαν καθαριστής ή κάτι άλλο π.χ. σε αποθήκη όπως είπες, που να μην έχει όμως πολλή επαφή με κόσμο.

Επειδή έχω αυτό το πρόβλημα με την επιλεκτική αλαλία και την κοινωνική φοβία (αν δεις στο google ή στα link που έβαλα στο θέμα, θα δεις περί τίνος πρόκειται) ψάχνω βοήθεια, αλλά μέχρι τώρα δεν έχει γίνει κάτι.

Η Σκωτία μου φαινόταν πιο εφικτή.

Ψάχνω κοινώς αν θα μπορούσα να φύγω μαζί με άλλους ανθρώπους, όπου θα με βοηθούσαν και να συνεννοηθούν εκ μέρους μου, για να δηλωθώ στο κράτος, μέχρι να μείνω μόνιμα σε ένα μέρος μέσα από το social housing (κοινωνική κατοικία), σε οποιαδήποτε περιοχή που θα έχω το δικό μου χώρο, σχεδόν αυτόνομος, με τα βασικά, δηλαδή φως, νερό και πρόσβαση στο διαδίκτυο.

Από ό,τι είδες στο θέμα που άνοιξα, είχα βρει κάτι link για τη Σκωτία. Δεν ξέρω αν θα βοηθούσαν, γιατί εγώ πελάγωσα λιγάκι και ενώ φαίνεται πιο εφικτή λύση, διστάζω πολύ.

Νιώθω ότι δεν τους αξίζω σαν άνθρωπος, και λόγω καταγωγής και λόγω προβλημάτων υγείας.
Το βλέπω εντελώς δειλά και αποτρεπτικά το θέμα, γιατί φοβάμαι το ρατσισμό.

Ψάχνω και για το αν η κοινωνική κατοικία σε μία χώρα ισχύει και για τους νεοεισερχόμενους μετανάστες που είναι ανίκανοι για εργασία και ζητάνε βοήθεια.
Δε θέλω χρηματική βοήθεια ή επιδόματα, απλά ένα μέρος έξω να μείνω μόνιμα και να σιτίζομαι… Αλλά δεν μπορώ να φύγω έτσι από μόνος μου ξεκρέμαστος.

Δε θα ήθελα να ταξιδέψω με τον οποιοδήποτε, γιατί δεν θα ένιωθα άνετα και θα φοβόμουν να φύγω κι έτσι.

Γι’αυτό ανέφερα για ΜΚΟ και οργανώσεις, αλλά δεν ξέρω αν είναι εφικτό…

Ακόμα και να έβρισκα, δεν γνωρίζω αν το πρόγραμμα social housing ισχύει για μένα που θα είμαι ένας ξένος χωρίς να έχω δουλέψει ποτέ στην εκάστοτε χώρα…

Το πράγμα κολλάει παντού και δε θα ήθελα να σας ζαλίζω.
Ξέρω ότι το φόρουμ έχει να κάνει με άλλα, οπότε δε θα ήθελα να τρώω και το πολύτιμο σας χρόνο με μένα.

Απλά να ξέρετε πως αν δεν γίνει έτσι όπως θα ήθελα, για να νιώσω κι εγώ ψυχολογικά έτοιμος & άνετος, θα δειλιάσω και δε θα μπορέσω τελικά να φύγω.

Ενώ θεωρητικά θα μπορούσα να φύγω και μόνος μου για κάπου, δεν δύναμαι να μιλήσω κανονικά και να συνεννοηθώ, γιατί αυτό το πρόβλημα το έχω και στην καθημερινή μου ζωή, όπου είτε είμαι αμίλητος είτε όταν μιλάω, δεν μιλάω νορμάλ και φυσιολογικά, επειδή συνέβησαν πολλά επί χρόνια στο σπίτι και αυτό με διέλυσε νοητικά.

Και μόνο από την προθυμία σου να απαντήσεις στο θέμα που άνοιξα, σ’ευχαριστώ και πάλι.
Αυτά προς το παρόν από μένα.


#5

Δες τον Snik φιλε, καντο οπως το εκανε κι αυτος!


#6

Επειδή τυχαίνει να ζω στη Σκωτία λες μαλακίες


#7

Και σκέψου φίλε αλεχάνδρο, οτι του την πέφτουν NEDs στην Σκωτία και προφανώς δεν μπορεί να μιλήσει, και είναι πιωμένοι Τι θα γίνει, τότε ? Θα τον χαράξουν ? Σκέψου το λίγο.
Εχω σπουδάσει UK, και ξέρω και έγω. Πάρα πολλοί ωραίοι τύποι και άλλοι τόσοι, που ναι ΓΜΣΤ, γκετοποιημένοι ούγκανοι, βλάκας κοκκινολέμης Αγγλος με εβριζε επειδη έμπαινα UK με ταυτότητα και αυτός είχε σκάσει λεφτά για διαβατήριο και πήγε να με τραμπουκίσει, σε ΑΕΡΟΔΡΟΜΙΟ, μέχρι που τον μάζεψαν τα σεκιούριτι και τοθ εξηγήσαν οτι αν δε θέλει να συλληφθει για drunk and disorderly κατάσταση, καλό θα ήταν να κάτσει ήρεμος σε μια γωνία και να μην ενοχλεί τα border checks.
BTW Το διάβαζα σα θέμα και ακούγεται ΜΕΓΑΛΗ πίκρα. Απλά αν υπάρχει και ενδοοικογενειακό θέμα… τι να πώ κουράγιο και προσπάθησε να βρείς κάποια άκρη. Είσαι 100 σίγουρος οτι καμία απο τις διάφορες πιθανές θεραπίες δεν θα έχει κάποιο αποτέλεσμα ? Γιατι αν μπορείς να αρθρώνεις λόγο προφανώς δεν έχεις παρουσιασει μαθησιακή δυσκολία, τώρα στο θέμα της ομιλίας δεν μπορώ να ξέρω, δεν έχει τυχει να ακούσω η να γνωρίζω απο πρώτο χέρι κάποιο τέτοιο άτομο.


#8

οι NEDs την πέφτουν ο ένας στον άλλο και όχι σε άσχετο κόσμο.
Επίσης για να συναντήσει NEDs πρέπει να πάει σε περιοχές που δε θα πάει έτσι κι αλλιώς. Δούλευα 6 μήνες στο Airdrie και πίστεψε με, η συμπεριφορά τους είναι καλύτερη από το 99% των Ελλήνων. Για NEDs μιλάω.
Ο κόσμος είναι απίστευτα φιλικός με οποιαδήποτε μειονότητα, βλέπεις στο δρόμο κάποιον να ψάχνει στο χάρτη και σταματάει κόσμος να τον βοηθήσει, βλέπεις άστεγους που τους πηγαίνουν οι περαστικοί σούπες και καφέδες και σταματάνε να τους μιλήσουν και να δουν αν χρειάζεται κάτι.
Η Σκωτία είναι απίστευτα ανοιχτή, ανεκτική με τους μετανάστες και ο κόσμος φιλικός.


#9

Ευχαριστώ πολύ και τους δυο σας για τις απαντήσεις σας.

Αν γινόταν ή ακόμα καλύτερα ήξερα ότι υπήρχε ένα μέρος σε ένα οποιοδήποτε κράτος να μείνω μόνιμα (εκτός από μερικές εξαιρέσεις κρατών), θα είχα φύγει από μόνος μου εδώ και χρόνια.

Όχι μόνο δεν έχω βρει κάτι, αλλά και να 'βρισκα, δεν θα ήμουν ικανός λόγω προβλήματος να συνεννοηθώ και θα είχα πνιγεί σε μία κουταλιά νερό όπου και να πήγαινα έξω.

Ήθελα να φύγω κιόλας από το 2012, αλλά αντιμετώπιζα κωμικοτραγικές καταστάσεις στο σπίτι μου ώσπου φέτος τελικά που ζόρισαν επικίνδυνα τα πράγματα κινήθηκα νομικά και τα πράγματα ΛΙΓΟ ηρέμησαν.
Αλλά πολύ φοβάμαι ότι αυτό θα είναι σίγουρα προσωρινό.
Πρέπει να φύγω…

Ήξερα από αρκετούς οι οποίοι είχαν ζήσει και ζουν ακόμα εκεί, ότι οι Σκωτσέζοι είναι ως επί το πλείστον πιο φιλικοί και ανοιχτοί από τους πολύ πιο σνομπ και ψυχρούς Εγγλέζους (χωρίς να γενικεύω για μεν και δε), παρόλα αυτά φοβόμουν κι εκεί το ρατσισμό.

Άκουσα ότι για παροχή σπιτιού, μπαίνοντας στην κύρια σελίδα πχ του Edinburgh Council η housing association, βρίσκεις όλες τις λεπτομέρειες, αλλά εγώ πελάγωσα.

Από ό,τι μου είπαν, αν πρακτικά θεωρείσαι άστεγος ή ανήμπορος συν έχεις κάποια αναπηρία ή διαταραχή, σου δίνεται προτεραιότητα στην παροχή σπιτιού.

Για δωρεάν σίτιση δεν έχω δει μέχρι τώρα ως παροχή δυστυχώς.

Μου στείλανε και αυτό το link:
http://www.benefitanswers.co.uk/

Είχα υποστεί πολλά λόγω του προβλήματος μου, παρότι δεν είχα ιδιαίτερο πρόβλημα τόσο στο γραπτό όσο στο προφορικό μου καθημερινό λόγο που υπερέβαινε τις απλές μαθησιακές ή άλλου τύπου δυσκολίες.
'Έτσι όπως κατάντησα από το σπίτι μου, αχρηστεύτηκα και ακουγόμουν στη χροιά της φωνής εκνευριστικός και αντιπαθής, το οποίο παραδέχτηκα από την πρώτη στιγμή.

Έχω αναγνωρίσει τα ελαττώματα μου και γι’αυτό είπα ότι η σιωπή με σώζει μέχρι σήμερα.

Είχα υποστεί τέτοια ελεεινή κακομεταχείριση από αυτά τα καθάρματα, που η ίδια μου η φωνή και το παρουσιαστικό λειτουργούσαν αποτρεπτικά για τον υπόλοιπο κόσμο.

Δεν είχα βλάψει λεκτικά ή σωματικά κανέναν. Είχα στείλει μήνυμα και σε άλλα forum, αλλά δεν με βοήθησαν ιδιαίτερα και σε ορισμένα είτε το πέρασαν στο ντούκου με γνωστά έτοιμα χιλιοειπωμένα κλισέ είτε διέγραψαν το θέμα που άνοιξα, επειδή με θεώρησαν troll.

Απλά επιμένω γιατί πραγματικά είναι κρίμα από μία παρανόηση να μη βοηθηθώ από κάποιους αν μπορώ.

Αν φάνηκε βαρύ έτσι όπως έγραφα ή φαίνομαι προκλητικός ή τεμπέλης, δεν το κάνω επίτηδες.
Δεν είμαι τίποτα από όλα αυτά που δείχνω, αλλά δεν μπορώ να το αλλάξω και θέλω να μένω μόνος.

Απλά χρειάζομαι άμεσα μία τυπική αλλά σημαντική βοήθεια για να φύγω κι έχω απελπιστεί γιατί ξέρω τις περιορισμένες μου δυνατότητες.

Μακάρι να είχα βρει μία λύση να μείνω κάπου μόνιμα για την υπόλοιπη ζωή μου και τότε θα έφευγα μόνος μου.

Παρά τη μεγάλη ανάγκη να φύγω, δεν θα ήθελα να φιλοξενηθώ και να γίνω βάρος σε κανενός το σπίτι…

Μέχρι που πήγα και εξετάστηκα και σε ελληνικό δημόσιο νοσοκομείο για να έχω στα χέρια μου μία τυπική γνωμάτευση.

Μου ανέφεραν ότι τα συμπτώματά έχουν να κάνουν συνδυαστικά λίγο από επιλεκτική αλαλία (Selective Mutism), λίγο από κοινωνική φοβία (Social Phobia) και από κάτι άλλο που ονομάζεται αποφευκτική/ψυχαναγκαστική διαταραχή προσωπικότητας (Personality Disorder), ΧΩΡΙΣ ΟΜΩΣ αυτό να έχει καμία σχέση με άλλη σοβαρότερη πάθηση τύπου βαριάς κατάθλιψης, ψυχώσεων, νευρώσεων κλπ.

Δεν είχα ποτέ μου τέτοιες τάσεις, παρά τα βιώματα.
Γι’αυτό, στο φινάλε, μίλησα και για την Ουγκάντα.

Δεν θα ήθελα να πάω πουθενά για να πάρω επιδόματα.
Δεν θέλω καν επιδόματα, μόνο ένα μέρος, π.χ. καταφύγιο (μέσω sheltered housing) ή παροχή μιας φιλανθρωπικής οργάνωσης ή έστω ένα κατάλληλο από το κράτος αυτόνομο διαμέρισμα για να μένω μόνος, να σιτίζομαι και να έχω πρόσβαση στο διαδίκτυο, αν είναι εφικτό.

Τώρα ζορίζομαι πολύ και βρίσκομαι σε αδιέξοδο.
Η περίπτωση μου δεν είναι του τύπου απλής μετανάστευσης για δουλειά, σπιτιού κλπ…

Ευχόμουν να τελειώσει αυτό το μαρτύριο και να βρω λύση, γιατί στο τέλος θα καταλήξω να είμαι αυτό που δεν ήμουν μέχρι τώρα…

Δεν μπορώ να κρύβω άλλο το τι περνάω, πρέπει να γίνει κάτι πια, γιατί χρειάζομαι πραγματικά να φύγω.


#10

Επειδή όπως έχω πεί έχω περάσει καιρό και έγω έξω (σπουδές & Εργασία) εντάξει, ναι δεν είναι μπαμπούλες έξω και κοινωνικές παροχές υπάρχουν, αν και τις “περιορίζουν” σιγά σιγά. ΠΧ Λονδίνο που έχω γνωστους σε social housing projects στο Brixton, θέλουν να τα πάρουν και να τους εκτοπίσουν για να τα κανουν διαμερίσματα και να τα πουλάνε.

Το να σε κοροιδέψουν φίλε είναι άδικο. Παρότι είναι όντως μια καπως περίεργη κατάσταση, προφανώς για να είναι υπαρκτη σαν “κατάσταση” / ασθένεια κτλ, είναι κάτι απο το οποίο μπορεί να πάσχει κάποιος και δεν μπορούμε να το δούμε αρνητικά, για κανέναν λόγο.

Ούτε νομίζω οτι θες να καρπωθείς κάτι χωρίς λόγο. Το αντίθετο. Οι “ψευτικοι” τυφλοί, που υπήρχαν στην Κεφαλλονιά … αυτό είναι άλλο στόρυ. Επιδόματα για υγειείς και όταν πρέπει να περιθαλψεις ατομα που το έχουν ανάγκη, τρέχα γύρευε. ΙΚΑ κτλ.

Ουγκάντα, προφανώς νομίζω οτι όπως και να το δεις, δεν νομίζω να προσφέρει πολλά, ούτε απο κοινωνικές παροχές, ούτε καν απο πλευρας στεγασής/κλίματος κτλ. Αν δεν νιώθεις “καλά” εδω, δεν νομίζω οτι σε ένα τοσο διαφορετικό μέρος θα είχες καλύτερες πιθανότητες προσαρμογης, δεδομένου του προβλήματος.

Κατανοητό παντως οτι ο τρόπος με τον οποίο εκφράζεσαι, είναι αππορεεί απο την κατάσταση. Προς θεού, όμως δεν γίνεσαι ούτε κουραστικος, ούτε εριστικός, δεν νομίζω.

Τι να πώ… κουράγιο.


#11

Να 'σαι καλά φίλε PrimalRager666 και σ’ευχαριστώ για την ανοχή σου και τις επισημάνσεις σου, όπως και τον Alejandro.m.

Απλά κάτι ακόμα για να το κλείσω αυτό.

Ανέφερα και για Ουγκάντα, επειδή διάβασα ότι παρά τα υπαρκτά φυσικά προβλήματα της, ήταν μία χώρα πρότυπο στην πρόσφατη μεταναστευτική κρίση, με μεγάλη ανεκτικότητα και μου έμεινε γιατί θα ήθελα πρώτα να πάω σε μία χώρα, όπου οι ντόπιοι της θα είναι φιλικοί απέναντι στους μετανάστες.

Ακόμα και αλλού θα πήγαινα αν χρειαζόταν σε ορισμένες άλλες χώρες όπως π.χ. Κατάρ, Ντουμπάι ( http://tropicaltours.gr/epipedo-kai-kostos-zois-g/, είδα στο τελευταίο αυτό link ότι αυτές οι δύο αραβικές χώρες βοηθάνε κόσμο με επιδόματα), αλλά και Ταϊβάν, Καμπότζη, Βιετνάμ κοκ, απλά για να σας δείξω ότι το μόνο που θέλω είναι το εξής:

Να νιώθω ασφαλής και ήσυχος, να ζω αξιοπρεπώς σε ένα οίκημα με τροφή, φως, νερό & ίντερνετ και να μπορέσω να προσαρμοστώ ομαλά και σταδιακά, όσο μπορέσω περισσότερο.

Και αν συμβεί καμία στραβή και δεν τα καταφέρω να συνέλθω από την πάθηση, τουλάχιστον να νιώθω μία στοιχειώδη σιγουριά σε αυτό το μέρος που θα μείνω μόνιμα και ότι δεν θα πεταχτώ ξαφνικά στο δρόμο.

Αν και αυτό που έχω, είναι δύσκολο πια να ξεπεραστεί.

Μακάρι να βρεθεί πολύ σύντομα κάτι επιτέλους, γιατί δυστυχώς, προς το παρόν και μέχρι τώρα, υπάρχουν όλο κωλύματα και εμπόδια.

Όλο λέω ότι θέλω να φύγω εδώ και χρόνια, αλλά λύση δεν έχει βρεθεί…


#12

Βασικά το καλύτερο που μπορείς να κάνεις είναι να τους στείλεις ένα email να τους εξηγήσεις την πάθηση και να τους πεις πως πρόκειται να μετακομίσεις εκεί και να σου πουν τι παρέχουν και τι προϋποθέσεις υπάρχουν.


#13

Οκ θα προσπαθήσω