Εφεύρεση για πολύ κούνημα!


#1

Σας χαιρετώ! Είμαι ο εφευρέτης για δέστε αυτό και το συζητάμε. Παλιά είχαμε μια κουβέντα πολύ έντονη αν θέλετε συνεχίζουμε για να μάθετε νέα.


#2

#3

Επειδή η σεισμική φόρτιση είναι επιβαλλόμενη
παραμόρφωση και όχι επιβαλλόμενη φόρτιση, στο σχεδιασμό των φορέων
υπεισέρχονται και παραμορφωσιακά μεγέθη του φορέα.
Η ταλάντωση ευθύνεται για αυτά τα παραμορφωσιακά μεγέθη του φορέα.
Οι ταλαντώσεις και τα παραμορφωσιακά μεγέθη επιβραδύνονται από δυνάμεις απόσβεσης όταν δεν υπάρχει η ικανότητα να παραληφθούν δυναμικά.
Όταν ο πρώτος όροφος λικνίζεται από τον σεισμό η πλάκα του έχει μία πλάγια μετατόπιση μεγαλύτερη αυτής του εδάφους Ο τελευταίος όροφος έχει ακόμα ποιο μεγάλη πλάγια μετατόπιση από όλους τους άλλους ορόφους.
Αν η μετατόπιση είναι αρκετά μικρή για να κρατήσει όλα τα μέλη της δομής εντός της ελαστικής περιοχής, η ενέργεια που δημιουργείται, είναι ενέργεια που αποθηκεύεται στη δομή και εκτονώνεται μετά για να επαναφέρει την δομή στην αρχική της μορφή. Εάν η σεισμική ενέργεια είναι πάρα πολύ μεγάλη, θα παράγει υπερβολικά μεγάλες μετατοπίσεις που θα προκαλέσουν μια πολύ υψηλή καμπυλότητα στα κατακόρυφα και οριζόντια στοιχεία. Αν η καμπυλότητα είναι πολύ υψηλή, αυτό σημαίνει ότι η περιστροφή των τμημάτων των στηλών και των δοκών θα είναι πολύ πάνω από την ελαστική περιοχή Όταν η περιστροφή περάσει πάνω από αυτό το όριο ελαστικότητας, η δομή αρχίζει να «διαλύει την αποθήκευση της ενέργειας «μέσω πλαστικής μετατόπισης, το οποίο σημαίνει ότι τα τμήματα θα έχουν μια υπολειμματική μετατόπιση που δεν θα είναι σε θέση να ανακτηθεί. Όλα τα πάρα πάνω συμβαίνουν όταν υπάρχει η ελαστικότητα των υποστυλωμάτων. Τι γίνεται όμως όταν σχεδιάσουμε και κατασκευάσουμε μία άκαμπτη κατασκευή με εξολοκλήρου διαφραγματική λειτουργία? Δηλαδή αντί να τοποθετήσουμε τα υποστυλώματα που έχουν μικρή τετράγωνη διατομή με μεγάλη ελαστικότητα τοποθετήσουμε άκαμπτα τοιχώματα? Αν τοποθετήσουμε άκαμπτα τοιχώματα αντί να καμπυλώσουν τον κορμό τους αυτά θα έχουν την τάση να ανατραπούν. Επειδή όμως τα τοιχώματα συνδέονται με τις δοκούς και τις πλάκες σχηματίζοντας τους κόμβους όλη η ένταση της ροπής ανατροπής θα μεταφερθεί στις δοκούς και της πλάκες και θα της σπάσει αφού πρώτα εξαντληθεί η ελαστική τους ικανότητα.
Εδώ βλέπουμε ότι οι πολιτικοί μηχανικοί έχουν το εξής πρόβλημα. Αν σχεδιάσουν ελαστικά με μικρά υποστυλώματα η αντοχή του κτιρίου στον σεισμό περικλείεται μέσα στην περιοχή την ελαστική και μετά αστοχεί. Αν σχεδιάσουν με άκαμπτα τοιχώματα τότε σπάνε οι δοκοί και οι πλάκες λόγο της ροπής ανατροπής του τοιχώματος που μεταφέρει τις εντάσεις στους κόμβους. Εγώ αυτό το πρόβλημα έλυσα. Βιδώνοντας τα άνω άκρα του μεγάλου τοιχώματος με το έδαφος σταμάτησα την ροπή ανατροπής του που σπάει την δοκό και την πλάκα. Βασικά σταμάτησαν οι μεγάλες μετατοπίσεις του δώματος που δημιουργούν όλες τις εντάσεις και αστοχίες στον φέροντα οργανισμό όταν αυτές περάσουν σε ανελαστικές καταστάσεις.
Με την μέθοδο σχεδιασμού, πάκτωσης των κόμβων της ανώτατης στάθμης με το έδαφος ευελπιστώ να εκτρέψω τις πλάγιες αδρανειακές εντάσεις του σεισμού σε πιο ισχυρές περιοχές της δομής από αυτές τις περιοχές που οδηγούνται σήμερα. Αυτές οι ισχυρές περιοχές έχουν την ικανότητα να παραλαμβάνουν αυτές τις εντάσεις και να τις επιστρέφουν μέσα στο έδαφος από όπου και προήλθαν αφαιρώντας καθ αυτόν τον τρόπο μεγάλες εντάσεις και αστοχίες πάνω από τον φέροντα οργανισμό του κτιρίου εξασφαλίζοντας συγχρόνως μία πιο ισχυρή φέρουσα ικανότητα του εδάφους θεμελίωσης. Με τον κατάλληλο σχεδιασμό διαστασιολόγισης των τοιχωμάτων και την τοποθέτηση τους σε κατάλληλες θέσεις αποτρέπουμε και τον στρεπτοκαμπτικό λυγισμό που εμφανίζεται σε ασύμμετρες και μεταλλικές υψίκορμες κατασκευές. Βασικά αυτές οι ισχυρές περιοχές έχουν την ικανότητα να συγκεντρώνουν και να παραλαμβάνουν αυτές τις εντάσεις προλαμβάνοντας και αποτρέποντας α) την εμφάνιση του λυγισμού πάνω στον κορμό των φερόντων στοιχείων, β) τις μετατοπίσεις των ορόφων γ) τον συντονισμό δ) τις εντάσεις των ροπών στους κόμβους ε) την ροπή ανατροπής ζ) την κρίσιμη περιοχή αστοχίας της κάμψης του υποστυλώματος… και να τις οδηγούν ( επιστρέφοντάς αυτές μέσο του τένοντα του μηχανισμού της ευρεσιτεχνίας και του κορμού των τοιχωμάτων ) μέσα στο έδαφος από όπου και προήλθαν. Βασικά η ευρεσιτεχνία προλαμβάνει και αποτρέπει τις σχετικές μετατοπίσεις (δηλ τα drifts) και άρα η ένταση που αναπτύσσεται σε ολόκληρο τον φορέα είναι περιορισμένη.


#4

Μερικές αλήθειες για τον σεισμό και τις κατασκευές που πρέπει να ξέρουμε.
Υπάρχουν πολλοί αστάθμητοι παράγοντες που μπορούν να καταστρέψουν μία πολύ ισχυρή κατασκευή.
Πολλές φορές το πρώτο που ρωτάμε όταν γίνει ένας σεισμός είναι το μέγεθός του δηλαδή πόσα Ρίχτερ είναι για να καταλάβουμε αν αυτός ο σεισμός είναι μεγάλος και ικανός για να καταστρέψει τα σπίτια μας. Η αλήθεια όμως είναι ότι το μέγεθος του σεισμού στην κλίμακα Ρίχτερ από μόνη της δεν λέει την αλήθεια δηλαδή δεν φανερώνει την ένταση που δέχεται η κατασκευή γιατί απλά τα Ρίχτερ φανερώνουν απλά το μέγεθος του σεισμού στο μέρος που είναι το επίκεντρο.
Π.χ Ένας σεισμός μεγέθους 6 Ρίχτερ μπορεί να καταστρέψει μία κατασκευή και ένας άλλος 8 Ρίχτερ να μην την πειράξει καθόλου. Γιατί γίνεται αυτό? … γιατί απλά όταν ο σεισμός των 8 Ρίχτερ έχει μεγάλη απόσταση από την κατασκευή η ενέργεια που φτάνει κάτω από την κατασκευή είναι μικρή ενώ αν το επίκεντρο του σεισμού των 6 Ρίχτερ είναι κοντά στην κατασκευή η ενέργεια δηλαδή η ένταση του σεισμού θα πάει όλη πάνω στην κατασκευή. Την ένταση του σεισμού που φτάνει κάτω από την βάση της κατασκευής την μετράμε με την κλίμακα Μερκάλι. Η κλίμακα Ρίχτερ δεν θα πρέπει να συγχέεται με την κλίμακα Μερκάλι, που προσδιορίζει όχι το μέγεθος, αλλά την ένταση του σεισμικού φαινομένου σε ορισμένη τοποθεσία και, επομένως, εξαρτάται από το μέγεθος, την απόσταση από το επίκεντρο του σεισμού, το υπέδαφος και από παράγοντες που επηρεάζουν την διάδοση των σεισμικών κυμάτων. Επίσης, αφού η κλίμακα Μερκάλι προσμετρά τις επιπτώσεις ενός σεισμικού φαινομένου, δεν ενδείκνυται για μετρήσεις σε ακατοίκητες ή αραιοκατοικημένες περιοχές. Η κλίμακα Μερκάλι δεν μετρά την ενέργεια που απελευθερώνεται από έναν σεισμό, όπως η κλίμακα Ρίχτερ. Αντίθετα, ασχολείται με τις επιπτώσεις ενός σεισμού σε μια δεδομένη περιοχή καθώς και με την επιτάχυνση που φθάνει στην περιοχή αυτή δηλαδή μετράει την επιτάχυνση της μετατόπισης του εδάφους. Την επιτάχυνση την μετράει σε ( g )
1 g είναι η επιτάχυνση που αποκτάει ένα σώμα όταν βρεθεί μέσα στο βαρυτικό πεδίο της Γης. Συμβολίζεται διεθνώς με το γράμμα g. Είναι μέγεθος διανυσματικό όπως ακριβώς και η επιτάχυνση. Η τιμή της δεν εξαρτάται από το βάρος του σώματος και έχει τιμή περίπου 9,8 m/s2 στην επιφάνεια της Γης. Συμπέρασμα Αυτή που καθορίζει την ένταση του σεισμού που δεν είναι άλλη από την επιτάχυνση του εδάφους που φθάνει κάτω από την κατασκευή είναι η κλίμακα Μερκάλι και όχι τα Ρίχτερ. Για τον λόγο αυτό την άλλη φορά που θα ακούσετε στα μμε ότι οι κατασκευές άντεξαν 8 Ρίχτερ χωρίς να πάθουν τίποτα αυτό να ξέρετε ότι δεν φανερώνει την αλήθεια της έντασης του σεισμού πάνω στις κατασκευές και βασικά είναι μία ψευδή είδηση. Άλλοι αστάθμητοι παράγοντες που μπορεί να επιδράσουν στην ένταση που αναπτύσσεται πάνω στην κατασκευή είναι. Άγνωστη η διεύθυνση του σεισμού, άγνωστο το ακριβές περιεχόμενο των συχνοτήτων της σεισμικής διέγερσης, άγνωστη η διάρκειά της. Ακόμα οι μέγιστες πιθανές επιταχύνσεις που δίδουν οι σεισμολόγοι, και καθορίζουν τον συντελεστή αντισεισμικού σχεδιασμού έχουν πιθανότητα υπέρβασης, μεγαλύτερης του 10%.
Ο συσχετισμός των ποσοτήτων όπως είναι οι “αδρανειακές εντάσεις – δυνάμεις απόσβεσης – ελαστικές δυνάμεις- δυναμικά χαρακτηριστικά κατασκευής – αλληλεπίδραση εδάφους κατασκευής – επιβαλλόμενη κίνηση εδάφους” είναι μη γραμμικής κατεύθυνσης και δυσκολεύουν πολύ τον σωστό αντισεισμικό σχεδιασμό. Η ποιότητα των κατασκευών και η ασφάλειά τους, είναι και συνάρτηση της οικονομικής κατάστασης των χωρών, μεταξύ των άλλων παραγόντων. Είναι ευνόητο ότι φτωχές χώρες δεν μπορούν να συγκριθούν με χώρες όπου έχουν ακριβούς σύγχρονους αντισεισμικούς κανονισμούς.
Συσχετισμός του πειράματος με την κλίμακα Mercalli.
Διόρθωση επιτάχυνσης
Το μοντέλο σε αυτό το πείραμα https://www.youtube.com/watch?v=RoM5pEy7n9Q Από το 2,45 λεπτό μέχρι το 2,50 λεπτό μέσα σε 5 δευτερόλεπτα έκανε 20 ταλαντώσεις των 22 cm… οπότε σε 20 sec έκανε 80 ταλαντώσεις των 22 cm. Αυτές τις ταλαντώσεις από το ένα άκρο στο άλλο μετράμε, και τον αντίστοιχο χρόνο τους σε sec. Η συχνότητα (Hz) είναι το κλάσμα: ν = αριθμός τέτοιων διαδρομών /αντίστοιχο χρόνο τους. 80/20=4Hz To 9,81 είναι η γήινη επιτάχυνση και την διαιρούμε με την επιτάχυνση που βρήκαμε για να βρούμε τα g Δηλαδή πόσες φορές είναι πιο γρήγορη η επιτάχυνση από ένα σώμα που πέφτει στην γη.
Σε φυσικό σεισμό που έκανα το πείραμα με πλάτος ταλάντωσης 0,22 cm και με συχνότητα 4 Hz έχουμε … a=( -(2π4)^2 * 0,22 ) / 9.81
3,14χ2=6,28χ4=25,12X25,12=631,0144X0,22=138,823/9,81= 14,15g φυσικού σεισμού
Αυτή η επιτάχυνση που βγάλαμε είναι η επιτάχυνση ενός σεισμού φυσικού μεγέθους εξασκούμενη πάνω σε ένα μοντέλο υπό κλίμακα και για αυτόν τον λόγο οι τιμές της επιτάχυνσης είναι πολύ μεγαλύτερες. Πόσο πάρα πάνω είναι η επιτάχυνση στην μικροκλίμακα δεν μπορώ δεν ξέρω να την υπολογίσω?
Σε αυτήν την επιτάχυνση των 14,15g φυσικού πραγματικού σεισμού το μοντέλο δεν εμφάνισε αστοχίες οπότε δεν μπορούμε να ξέρουμε την πραγματική επιτάχυνση που αυτό αστοχεί. Στην Ελλάδα υπάρχουν τρείς σεισμικές ζώνες επικινδυνότητας Α, Β, και Γ. Σκοπός του σύγχρονου αντισεισμικού κανονισμού είναι να κατασκευάσει δομές που στην πιο επικίνδυνη σεισμική ζώνη την Α οι κατασκευές να αντέχουν : ( 0,36 g επιτάχυνσης ) στην Β 0,24g και στην Γ 0,16g
Στην Ελλάδα ο μεγαλύτερος καταγεγραμμένος σεισμός είχε επιτάχυνση 1g
Παγκόσμια ο μεγαλύτερος καταγεγραμμένος σεισμός είχε επιτάχυνση 3g …στην Χιλή σε σεισμό εντάσεως 9,5 Ρίχτερ Η επιτάχυνση σε ( g ) είναι η ενέργεια του σεισμού που φτάνει τελικά κάτω από την κατασκευή. Τα Ρίχτερ μετράνε την ένταση στο επίκεντρο του σεισμού. Οι πολιτικοί μηχανικοί σχεδιάζουν βάση της επιτάχυνσης ( g ) όχι βάση των Ρίχτερ.

Το μοντέλο είχε επιτάχυνση πάνω από 14,15g μετρημένο μόνο κατά τον οριζόντιο άξονα οπότε τα συμπεράσματα της χρησιμότητας της μεθόδου της ευρεσιτεχνίας πειραματικά είναι συντριπτικά συγκρίνοντάς αυτά με τον σύγχρονο αντισεισμικό σχεδιασμό…

Το δοκίμιο στο πείραμα είχε γενική μάζα βάρους 880 kg Ο δεύτερος όροφος λόγο της ανεστραμμένης δοκού που φέρει είναι πιο πολλά κιλά από το μισό οπότε θα έλεγα ότι είναι περίπου 450kg και το ισόγειο είναι 430kg Άρα για να βρούμε την δύναμη αδράνειας F πρώτα στο ισόγειο λέμε ….
F=m.α 430Χ138,823=59694Newton ή 60 kN.
και ο πρώτος όροφος 450Χ138,823=62470 Newton ή 62,47kN.
Σύνολον δύναμης F ( Αδράνεια ) 60+62,47=122,47kN
Ροπή Αδράνειας
Δύναμη Χ Ύψος ^2 άρα
Ισόγειο 60Χ0,67Χ0,67= 27kN
Πρώτος όροφος 62,47Χ1,35Χ1,35 = 113,85kN
Σύνολον Ροπή Αδράνειας 27+113,85=140,85 kN


#5

Δίπλωμα ευρεσιτεχνίας στην Αμερική. https://patents.google.com/patent/US9540783B2/en?oq=9%2C540%2C783
Δημοσίευση σε επιστημονικό περιοδικό. Most popular papers in Open Journal of Civil Engineering
Είναι το ποιο δημοφιλή The Ultimate Anti-Seismic System http://www.scirp.org/journal/HottestPaper.aspx?JournalID=788
https://www.youtube.com/watch?v=zhkUlxC6IK4&t=17s


#6

image
image


#7

otan diavasa ton titlo keutika auto

https://www.google.gr/search?q=rocking+chair&rlz=1C1MSIM_enGR751GR751&source=lnms&tbm=isch&sa=X&ved=0ahUKEwjx8qOXr7DZAhUJBMAKHbDECgEQ_AUICigB&biw=1344&bih=755#imgrc=58DN-f8ba4O_oM:


#8

Η αλήθεια είναι ότι 20 έτη μετά την αποφοίτηση μου από τη σχολή και έχοντας πλέον, λόγω δουλειάς, μετατραπεί περισσότερο σε… νομομαθή και οικονομολόγο, δεν μπορώ να κρίνω την επιστημονική επάρκεια των γραφόμενων.

Από άποψης ελληνομάθειας πάντως χωλαίνουμε!

Η ουσία είναι ότι αν υπάρχει δημοσίευση σε επιστημονικό περιοδικό, η ανάρτηση σε forum μουσικού site είναι λιγότερο από περιττή! Σου αναγνωρίζω όμως ότι με συγκίνησες ρε μπαγάσα!

Ανεστραμμένη δόκός ρε!
Metal!!


#9

Με συγκινήσατε και εσείς. Σας αφιερώνω αυτή την μουσική.
https://www.youtube.com/watch?v=VC02wGj5gPw&index=83&list=LLZaFAWh80Zs3gvEulYCex2A
https://www.youtube.com/watch?v=hHRNSeuvzlM&list=LLZaFAWh80Zs3gvEulYCex2A&index=91


#10

Υπάρχουν τρις μέθοδοι σχεδιασμού για την τοποθέτηση του μηχανισμού της ευρεσιτεχνίας.
α) Συνεχή δόμηση. Ονομάζεται η δόμηση η οποία δεν έχει υποστυλώματα και οι πλάκες στηρίζονται ή στην οπτοπλινθοδομή ή σε τοιχώματα από οπλισμένο σκυρόδεμα όπως δείχνει η πρώτη και δεύτερη φωτογραφεία.
Σε αυτού του τύπου την δόμηση ο μηχανισμός τοποθετείτε εκεί που δείχνουν οι φωτογραφίες και εφαρμόζεται ισχυρή προένταση μεταξύ του δώματος και του εδάφους.
β) Σκελετός φέροντα οργανισμού αποτελούμενος από τοιχώματα διαφόρων διατομών.
Η τρίτη φωτογραφεία δείχνει έναν σκελετό φέροντα οργανισμού αποτελούμενος από τοιχώματα γωνιακών διατομών
και η τέταρτη τις διατομές των τοιχωμάτων που μπορεί να χρησιμοποιηθούν για την κατασκευή του σκελετού.
Και σε αυτή την μέθοδο σχεδιασμού εφαρμόζεται ισχυρή προένταση σε όλα τα άκρα των τοιχωμάτων.
γ) Η τρίτη μέθοδος σχεδιασμού φαίνεται στην πέμπτη, έκτη και έβδομη φωτογραφεία Αυτή η μέθοδος σχεδιασμού προσφέρει την δυνατότητα να συνεργασθεί με άλλα υπάρχοντα αντισεισμικά συστήματα που υπάρχουν στο εμπόριο ( εφέδρανα )που σκοπό έχουν να εφαρμόζουν οριζόντια σεισμική μόνωση μεταξύ του κτιρίου και του εδάφους ώστε να έχουμε μειωμένη μετάδοση των σεισμικών εντάσεων πάνω στην κατασκευή και καθ αυτόν τον τρόπο να προστατεύεται όχι μόνο η κατασκευή αλλά και το περιεχόμενό της από τις μεγάλες σεισμικές επιταχύνσεις.
Βασικά αυτή η αντισεισμική μέθοδος σχεδιασμού εμπεριέχει δύο διαφορετικά συστήματα δόμησης, ανεξάρτητα μεταξύ τους, με το ένα σύστημα να είναι τοποθετημένο μέσα στο άλλο.
Το εξωτερικό σύστημα δόμησης περιλαμβάνει οριζόντια σεισμική μόνωση, είναι ελαστικό διότι αποτελείτε από μικρής και τετράγωνης διατομής υποστυλώματα και μέσα σε αυτό το εύκαμπτο σύστημα δόμησης τοποθετούμε σε κατάλληλες επιμέρους θέσεις ένα ή περισσότερα ανεξάρτητα άκαμπτα κατακόρυφα προτεταμένα και ενωμένα με το έδαφος επιμήκη τοιχώματα.

  1. https://scontent.fath3-3.fna.fbcdn.net/v/t1.0-9/28059269_1891502100862737_3457329837724311126_n.jpg?oh=42fa37c056fe5151d1f24c32e8a4f948&oe=5B106F3D
  2. https://scontent.fath3-3.fna.fbcdn.net/v/t1.0-9/27972840_1891502620862685_390499265670663446_n.jpg?oh=ce62a17dca0ad457ebb7d2ae8bb57766&oe=5B24F464
  3. https://scontent.fath3-3.fna.fbcdn.net/v/t1.0-9/27867203_1891502914195989_4303603679532301801_n.jpg?oh=b8e78c13247f8a2ea32685046d2e2b8b&oe=5B05B3D3
  4. https://scontent.fath3-3.fna.fbcdn.net/v/t1.0-9/27751906_1891503217529292_1514931706401739215_n.jpg?oh=cfc319afa83019d9cbf510e3e8ab4dfe&oe=5B4E292E
  5. https://scontent.fath3-3.fna.fbcdn.net/v/t1.0-9/28167713_1891503597529254_5033345060221483307_n.jpg?oh=443f5beef8816bb0f39e5f7a18692356&oe=5B12756E
  6. https://scontent.fath3-3.fna.fbcdn.net/v/t1.0-9/28059133_1891503904195890_865589431465721888_n.jpg?oh=7e96a2cbe0718b108f8fb749152e6f60&oe=5B179AFF
  7. https://scontent.fath3-3.fna.fbcdn.net/v/t1.0-9/28059342_1891504300862517_7744307802517599483_n.jpg?oh=33b4335e2f86c48a8b74b844eccd4fa3&oe=5B0408E5

#11

Μέθοδος πάκτωσης σε μαλακό έδαφος. https://scontent.fath3-3.fna.fbcdn.net/v/t1.0-9/27539972_1878929265453354_8905638959575265163_n.jpg?oh=1421a999e5e30497d05df0d3d7e1cb23&oe=5B07127C
Η ευρεσιτεχνία δεν είναι μόνο ο τένοντας περιλαμβάνει και ένα μηχανισμό, μία γεώτρηση διαμέτρου 20-30 cm και αρκετά μέτρα βάθος η οποία στο τέλος γεμίζει με σκυρόδεμα και δημιουργεί έναν πάσσαλο. Η διαφορά του απλού πάσσαλου και του μηχανισμού του δικού μου είναι ότι ο δικός μου εξασκεί πρωτίστως μεγαλύτερες πιέσεις στα πρανή της γεώτρησης με μηχανικό τρόπο πριν γεμίσουμε την γεώτρηση με σκυρόδεμα και δημιουργήσουμε έναν μηχανικό πάσσαλο με αποτέλεσμα να έχουμε ισχυρότερη πάκτωση στο έδαφος από ότι έχει ο απλός πάσσαλος. Δηλαδή είναι ένας πάσσαλος τριβής και αιχμής ταυτόχρονα ο οποίος πριν δεχθεί το σκυρόδεμα μέσα στην οπή συμπυκνώνει τα πρανή της γεώτρησης με μηχανικό τρόπο αυτόν της προέντασης.
Δες την φωτογραφεία.
Φαντάσου ότι τα ξύλα που στηρίζεται ο μηχανισμός είναι το άνω μέρος της οπής της γεώτρησης και από τα ξύλα και κάτω είναι η γεώτρηση και το τμήμα του μηχανισμού που βυθίζεται μέσα σε αυτή και από τα ξύλα και επάνω είναι ο μηχανισμός που εξέχει από την επιφάνεια θεμελίωσης. Αν αυτά τα πυρότουβλα ήταν υδραυλικοί γρύλοι και τους σηκώναμε επάνω τότε ο μηχανισμός από κάτω ανοίγει και εξασκεί περιμετρικά πιέσεις στα πρανή της γεώτρησης πακτώνοντας ισχυρά Μετά διατηρώντας αυτήν την ένταση γεμίζουμε την οπή με διογκούμενο σκυρόδεμα. Μετά την ξήρανση του σκυροδέματος αφαιρούμε τους γρύλους και έχουμε την ισχυρότερη πάκτωση που έγινε ποτέ σε μαλακό έδαφος διότι αυτές οι μηχανικές εντάσεις διατηρούνται για πάντα και μετά την αφαίρεση της έντασης.
Πάνω σε αυτόν τον πάσσαλο της ευρεσιτεχνίας πατάει η βάση την οποία δεν την αφήνει να πάει ούτε πάνω ούτε κάτω γιατί έχουμε ισχυρή πάκτωση που δεν επιτρέπει ούτε ανοδικές ούτε καθοδικές εντάσεις μετατόπισης. Οπότε δεν χρειάζεται η μεγάλη βάση διότι έχουμε εξασφαλίσει με καλύτερο τρόπο την παραλαβή των εντάσεων που παίρνει μία μεγάλη βάση. Βασικά έχουμε δημιουργήσει μία θεμελίωση εις βάθος καταργώντας αυτήν εις πλάτος.


#12

Ο Παναγιώτης Καρύδης, ομότιμος καθηγητής αντισεισμικής τεχνολογίας στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, συναντήθηκε με τον Γιάννη Λυμπέρη και είχε την ευκαιρία να παρακολουθήσει το πείραμά του. «Πράγματι έχει απόδοση και μπορεί να βρει εφαρμογή σε πολλές κατασκευές για την προστασία από τους σεισμούς! Θα μπορούσε να ενσωματωθεί στις μελέτες. Αρκεί να γίνει αποδεκτό αυτό το σύστημα από την ευρύτερη επιστημονική κοινότητα», επισημαίνει , σχολιάζοντας τη συγκεκριμένη πατέντα. «Το καλωσορίζω και εύχομαι να το δούμε και στην πράξη», καταλήγει…
http://www.zougla.gr/greece/article/ergodigos-epinoise-elpidofora-antisismiki-evresitexnia


#13

Φανταστείτε μια σίδηρο σκαλωσιά με την χιαστή Φανταστείτε αυτή την χιαστή μέσα στην δομή ενός τοιχώματος από οπλισμένο σκυρόδεμα που ενώνεται με μία δοκό και μία πλάκα. Αν υπάρξει σεισμός η αδράνεια της πλάκας θα δημιουργήσει εντάσεις στον κορμό του τοιχώματος προσπαθώντας να το ανατρέψει.
Τμήμα των εντάσεων θα τις παραλάβει η δομή της χιαστής του οπλισμένου σκυροδέματος του τοιχώματος και θα τις κατεβάσει στην άκρη της βάσης και η βάση θα τις μεταβιβάσει στο έδαφος. Αν η αδράνεια είναι μεγάλη ( που συνήθως είναι ) δεν θα είναι επαρκεί το πλάτος του τοιχώματος ώστε να μεταβιβάσει όλη την αδράνεια μέσο της χιαστής στην βάση οπότε θα δημιουργηθεί μία ροπή ανατροπής στο τοίχωμα η οποία θα δημιουργήσει από την άλλη του πλευρά ανοδικές εντάσεις. Τις ανοδικές αυτές εντάσεις της ροπής ανατροπής του τοιχώματος τις παραλαμβάνει ο κόμβος δημιουργώντας μία διπλή αντιρροπή πάνω στον κορμό της δοκού και του τοιχώματος η οποία αντιδρά και φέρνει την ισορροπία εμποδίζοντας και εξισώνοντας με αντίθετες εντάσεις την ροπή ανατροπής του τοιχώματος προσπαθώντας να κατεβάσει τις ανοδικές εντάσεις κάτω στην βάση. Το ίδιο συμβαίνει και στον αντικριστό κόμβο στην άλλη άκρη της δοκού με την διαφορά ότι όταν ο ένας κόμβος δέχεται ανοδικές εντάσεις ο άλλος δέχεται καθοδικές εντάσεις και η δοκός αντιδρά το ίδιο με αντιρροπές ισορροπίας. Αυτή η αντίθετη ένταση στα δύο άκρα της δοκού καταπονεί τον κορμό της δημιουργώντας πάνω σε αυτόν μία καμπυλότητα σχήματος ( S ) Το ίδιο συμβαίνει και στο τοίχωμα. Αν αυτή η καμπυλότητα είναι μικρή δεν υπάρχει πρόβλημα διότι η δοκός διαθέτει μία μικρή ελαστικότητα η οποία αποθηκεύει ή καταναλώνει μέσο της δημιουργίας θερμότητας την ενέργεια του σεισμού και δεν σπάει και μετά την ένταση επανέρχεται στην κανονικότητα χωρίς αστοχία. Εάν η σεισμική ενέργεια είναι πάρα πολύ μεγάλη, θα παράγει υπερβολικά μεγάλες μετατοπίσεις που θα προκαλέσουν μια πολύ υψηλή καμπυλότητα στα κατακόρυφα και οριζόντια στοιχεία. Αν η καμπυλότητα είναι πολύ υψηλή, αυτό σημαίνει ότι η περιστροφή των τμημάτων των στηλών και των δοκών θα είναι πολύ πάνω από την ελαστική περιοχή (Θλιπτική παραμόρφωση σκυροδέματος πάνω από το 0,35% και τάσεις των ινών του οπλισμού πάνω από το 0,2 %). Όταν η περιστροφή περάσει πάνω από αυτό το όριο ελαστικότητας, η δομή αρχίζει να «διαλύει την αποθήκευση της ενέργειας «μέσω πλαστικής μετατόπισης, το οποίο σημαίνει ότι τα τμήματα θα έχουν μια υπολειμματική μετατόπιση που δεν θα είναι σε θέση να ανακτηθεί (ενώ στην ελαστική περιοχή όλες οι μετατοπίσεις ανακτώνται).

Βασικά ο σχεδιασμός της αντοχής ενός σημερινού κτιρίου περιορίζεται στα όρια του ελαστικού φάσματος σχεδιασμού, και μετά περνά στις προεπιλεγμένες πλαστικές περιοχές, οι οποίες είναι προεπιλεγμένες περιοχές αστοχίας, (συνήθως είναι τα άκρα των δοκών) ώστε να μην καταρρεύσει η δομή. (Η δομή καταρρέει όταν αστοχήσουν τα υποστυλώματα με λοξό/ σχήμα αστοχίας). Αν τα τμήματα που βιώνουν τις πλαστικές παραμορφώσεις, ξεπερνούν το όριο του σημείου θραύσης, και είναι και πάρα πολλές πάνω στην δομή, η δομή θα καταρρεύσει.
Τι κάνει η ευρεσιτεχνία για να μην αφήσει την κατασκευή να περάσει σε ανελαστικές μετατοπίσεις και αστοχίες.
Παίρνει μία δύναμη από το έδαφος μέσο του πακτωμένου άκρου ενός τένοντα και την μεταφέρει στο άλλο άκρο του που ευρίσκεται στο άνω άκρο του τοιχώματος με το οποίο πακτώνεται με σκοπό να σταματήσει την ανατροπή - στροφή του τοιχώματος δηλαδή τις ανοδικές εντάσεις. Με αυτό τον τρόπο βοηθάει τις αντιρροπές των κόμβων εφαρμόζοντας σε άλλες περιοχές πρόσθετες δυνάμεις ισορροπίας ως προς την ροπή ανατροπής του τοιχώματος ώστε οι καμπυλότητα του κορμού της δοκού και του τοιχώματος να μην περάσουν ποτέ σε ανελαστικές ψαθυρές μετατοπίσεις και αστοχίες. Δηλαδή ο τένοντας παραλαμβάνει τις ανοδικές εντάσεις από το άνω άκρο του τοιχώματος και τις μεταφέρει απευθείας στο άλλο άκρο του μέσα στο έδαφος αφαιρώντας μεγάλο μέρος των εντάσεων από όλον τον φορέα. Αυτός είναι και ο κύριος σκοπός κάθε πολιτικού μηχανικού που σχεδιάζει αντισεισμικά … σχεδιάζει έτσι ώστε να μεταφέρει όλες τις εντάσεις κάτω στην βάση.
Μετά τα πάρα πάνω το ερώτημα που μπαίνει είναι… γιατί δεν εφαρμόζουν οι πολιτικοί μηχανικοί την μέθοδο αυτή που τους προτείνω? Τι ίδια απορία έχω και εγώ. Βασικά έχω λύσει το πρόβλημα του σεισμού και οι αρμόδιες αρχές στην Ελλάδα ενώ έχουν ενημερωθεί δεν εξετάζουν την πρόταση που τους έκανα. Το ερώτημα που μπαίνει είναι γιατί υπάρχουν και γιατί τους πληρώνουμε για να υπάρχουν αν δεν είναι σε θέση να αξιολογήσουν προτάσεις σαν την δική μου. Δεν υπάρχουν και πολλές προτάσεις για την αντισεισμική τεχνολογία των κατασκευών έτσι και αλλιώς οπότε έπρεπε τουλάχιστον να ενδιαφερθούν για κάτι που σώζει ζωές και περιουσίες


#14

Αυτό που θα ήθελα να ρωτήσω κάθε πολιτικό μηχανικό είναι αν βρίσκει λάθη πάνω στην θεωρεία μου.
Δηλαδή.

  1. Η πάκτωση των άνω άκρων ενός τοιχώματος με το έδαφος μέσο του μηχανισμού και του τένοντα έχει την δυνατότητα να παραλαμβάνει τις ανοδικές εντάσεις της ροπής ανατροπής από το άνω άκρο του τοιχώματος και να τις μεταφέρει απευθείας στο άλλο άκρο του μέσα στο έδαφος αφαιρώντας μεγάλο μέρος των εντάσεων από όλον τον φορέα?
  2. Αν το πρώτο ισχύει τότε δεν περιορίζουμε τις μετατοπίσεις των πάνω ορόφων ?
  3. Αν το δεύτερο ισχύει δεν περιορίζετε η παραμόρφωση σε όλο τον φορέα … οπότε φυσικό δεν είναι να περιορίζονται και οι εντάσεις που αναπτύσσονται πάνω σε αυτόν?
  4. Δεν θέλουμε να υπάρχει μία σοβαρή βελτίωση στην ικανότητα των χαλαρών εδαφών της θεμελίωσης για την παραλαβή των φορτίων? Ξέρετε εσείς έναν άλλο μηχανισμό και μέθοδο παγκοσμίως ο οποίος να εφαρμόζει πιο ισχυρή πάκτωση πάνω σε χαλαρά εδάφη και να είναι πιο αποτελεσματικός ως προς την παραλαβή των καθοδικών και ανοδικών εντάσεων από αυτόν της ευρεσιτεχνίας?
  5. Ξέρετε κάποιον άλλο μηχανισμό παγκοσμίως η οποίος να έχει την δυνατότητα να σταματά 100% τον συντονισμό των μετατοπίσεων του φορέα?
  6. Ξέρετε κάποιο άλλο μηχανισμό που να επιτυγχάνει μεγαλύτερη αντισεισμική προστασία?
  7. Ξέρετε κάποιο άλλο μηχανισμό που να επιτυγχάνει όλα τα πάρα πάνω και ταυτόχρονα να μειώνει το υφιστάμενο κόστος των κατασκευών?
    Είμαι έτοιμος να απαντήσω σε κάθε μία ερώτηση και καλό θα ήταν να γίνει ουσιαστικός διάλογος γιατί έως τώρα κάνω μονόλογο και γιατί αργά ή γρήγορα οι πολιτικοί μηχανικοί οι καθηγητές και ερευνητές θα πρέπει να απαντήσουν πάνω στις ερωτήσεις που έθεσα δημόσια απέναντί μου στα ΜΜΕ . https://www.youtube.com/watch?v=Q6og4VWFcGA

#15

Υπαρχει καποιος συγκεκριμενος λογος που πιστευεις οτι στο φορου του ροκιν τζι αρ θα βρεις αρκετους πολιτικους μηχανικους για να συζητησεις το θεμα;


#16

Πουθενά δεν θα βρω πολιτικό μηχανικό. Έχουν εξαφανιστεί ? Γράφω σε πολλά φόρουμ μηχανικών Σε αυτό εδώ έχω ανοίξει ένα θέμα για την ευρεσιτεχνία το οποίο έχει κοντά 400000 εμφανίσεις και καμία απάντηση! http://www.amoives.gr/forum/συζητήσεις-εκτός-θέματος-f62.html?s=0f2c907d561903ad632fefdd3e9ed509

Υ.Γ
Και εγώ δεν είμαι πολιτικός μηχανικός. Οικοδόμος είμαι στην νήσο Ίος Κυκλάδων.
Μάλιστα για 22 καλοκαίρια ήμουν DJ στα κλαπάκια της Ίου και έπαιζα ροκιές!
Είχα ανοίξει και δύο δικά μου μπαράκια.
Αυτή η εφεύρεση έχει να κάνει και με την ροκ μουσική. Από μία συντιέρα την ανακάλυψα τυχαία.
Συνήθως η επιστημονική πρόοδος συνδυάζεται με αυστηρή έρευνα και ανάλυση, αλλά δεν είναι πάντα έτσι. Ένας ικανός αριθμός εφευρέσεων οφείλουν πολλά στην τύχη.
Μία μέρα πριν δέκα χρόνια έβλεπα στην τηλεόραση ένα ντοκιμαντέρ όπου ένας πολιτικός μηχανικός μελετούσε τις παγόδες στην Κίνα εξετάζοντας και ερευνώντας γιατί αυτές οι ξύλινες κατασκευές δεν είχαν πολλές αστοχίες στον σεισμό συγκρινόμενες με τις άλλες κατασκευές. Παρατήρησε ότι ο κύριος λόγος ήταν ένας κορμός δένδρου ο οποίος διαπερνούσε τους τρις - τέσσερις κατά τα άλλα ασύνδετους ορόφους στο κέντρο της κατασκευής. Αυτός ο κορμός κατά την ταλάντωση της παγόδας διατηρούσε τον κατακόρυφο άξονα των ορόφων σε μία ευθεία χωρίς τα πατώματα να παρουσιάζουν διαφορά φάσης. Δηλαδή ο κορμός είχε διαφραγματική λειτουργία και έλεγχε τις μετατοπίσεις των ορόφων Αυτό είχε ως αποτέλεσμα μικρές παραμορφώσεις και εντάσεις. Βλέποντας αυτό το ντοκιμαντέρ το μάτι μου έπεσε δίπλα στην τηλεόραση πάνω σε μια συντιέρα αυτές με την στρογγυλή βάση και το στέλεχος στο κέντρο που χρησιμεύει να συγκρατεί τα CD Αυτή την στιγμή έπαθα ένα φλας και σκέφτηκα το εξής. Αν η βάση της συντιέρας είναι μία μεγάλη μονοκόμματη βάση μιας κατασκευής και το στέλεχος της συντιέρας είναι το φρεάτιο ενός ανελκυστήρα τότε έχουμε μια παγόδα από σκυρόδεμα. Από αυτήν την παρατήρηση εμπνεύστηκα αρχικά την ιδέα. Αργότερα σκεπτόμενος αυτή την ιδέα μου ήρθε η ιδέα ότι θα ήταν καλύτερα αν βίδωνα το φρεάτιο με το έδαφος. Έκανα τον μηχανισμό και μετά κατάλαβα ότι είχα εφεύρει μία μέθοδο η οποία βίδωνε για πρώτη φορά παγκοσμίως την κατασκευή με το έδαφος. Το έκανα πατέντα και ιδού το αποτέλεσμα. Τελικά η τύχη, η παρατήρηση και η πολύ μελέτη και έρευνα έφεραν αυτό το αποτέλεσμα.


#17

εγω συμφωνω


#18

Συμφωνείς με τι?


#19

Εδώ είμαστε, δεν εξαφανιστήκαμε (πληθυντικός μεγαλοπρέπειας!). Προσωπικά όμως, δεν μπορώ να σε βοηθήσω με την άποψη μου δεδομένου ότι:

  1. Φέτος συμπληρώνονται είκοσι (20) έτη από την αποφόίτηση μου από την Σχολή Πολιτικών Μηχανικών του ΑΠΘ και έχω να ασχοληθώ με τα δομοστατικά από τότε!
  2. Και πιο πρόσφατα να τα είχα, δύσκολα θα μοίραζα αλλού τον ελεύθερο χρόνο μου σε μια χρονική συγκυρία που έχουν βγάλει καινούριο δίσκο οι Priest (και είναι και καλός)!

Πάντως, παρ’ όλο που ευχαριστιέμαι ειλικρινά να διαβάζω τα όσα γράφεις, εξακολουθώ να μην καταλαβαίνω την σκοπιμότητα της δημοσίευσης σε μουσικό φόρουμ.


#20

Να σου πω. Αν ευχαριστιέσαι με αυτά που γράφω εγώ ευχαριστιέμαι δύο φορές.
Πολλά φόρουμ πολιτικών μηχανικών με έχουν αποκλείσει να γράφω διότι απλά με αυτό που ανακάλυψα ανατρέπω την ως τώρα αντισεισμική τεχνολογία των κατασκευών που διδάσκουν τα πανεπιστήμια και όλα τα παράγωγά τους.
Αυτό δεν τους αρέσει και από την στιγμή που αποφάσισαν να μην με υποστηρίξουν γιατί θίγονται δύο λύσεις έχουν.
α) να με ακούν και να μην απαντούν β) Να μου αφαιρούν τον λόγο από τα φόρουμ και τα μμε. Εγώ ως άμυνα έχω εξαπολύσει εδώ και 10 χρόνια μία εκστρατεία ενημέρωσης του κοινού μέσα από όλα τα φόρουμ του διαδικτύου.
Θέλω ο κόσμος να μάθει την αλήθεια. Απλά αυτός είναι ο λόγος. Έχω την αίσθηση ότι τα πάρα κάτω που γράφω κάποιος κάνει τα πάντα για να τα σταματήσει και δεν θέλω να τον αφήσω να τα κάνει.

Δε μας φταίει μόνο ότι έχουμε ένα γιγάντιο, ανίκανο και διεφθαρμένο δημόσιο τομέα που σιτίζεται εις βάρος της οικονομίας. Μεγαλύτερη ίσως ζημιά μας έκανε ότι εδώ και χρόνια πάψαμε να προσπαθούμε να φτιάξουμε ότιδήποτε το καινούργιο. Γίναμε ένα έθνος μεταπωλητών, χάσαμε την δημιουργικότητα και τη φαντασία μας.

Η μεταπώληση δε δημιουργεί πολλές δουλειές και έχει καταστροφικές συνέπειες για το εμπορικό μας ισοζύγιο. Το χειρότερο είναι ότι καλλιεργεί μια αρνητική εθνική ψυχολογία. Αυτά που καταναλώνουμε επί δεκαετίες έχουν ολοένα και λιγότερη σχέση με αυτά που παράγουμε.

Αναμφισβήτητα, το να φτιάξεις κάτι καινούργιο είναι πολύ πιο δύσκολο από το να εισάγεις το έτοιμο. Θέλει κόπο, μεράκι, προσπάθεια, έχει την αγωνία και το φόβο του αγνώστου και του επισφαλούς. Είναι πολύ πιο έυκολο να ψωνίσεις μια δοκιμασμένη συνταγή από το εξωτερικό. Όμως η εγχώρια παραγωγή και εξαγωγή υπηρεσιών και προϊόντων προστιθέμενης αξίας είναι μονόδρομος,αν θέλουμε να ανατρέψουμε την καταστροφική πορεία που έχει πάρει η χώρα μας.

Η επιστροφή στην παραγωγή είναι καλύτερος δρόμος για την ψυχή και το ηθικό μας. Το συλλογικό αλλά και το προσωπικό αίσθημα αυτο-πραγμάτωσης και καταξίωσης, η ικανοποίηση και η περηφάνια που νοιώθει κανείς όταν βλέπει, καταναλώνει αλλά και εξάγει ή μοιράζεται τον καρπό της δημιουργικότητάς του, δεν συγκρίνεται με την ρηχή ικανοποίηση του εύκολου χρήματος. Όπως ακριβώς το μήλο από το δέντρο που φύτεψες, πότισες και κλάδεψες για δεκαετίες στον κήπο σου, έχει διαφορετική γέυση από το άψυχο φρούτο που ψώνισες στο σούπερ μάρκετ.

Η επανοικοδόμηση του έθνους μας μετά τον πόλεμο ήταν καρπός του ήθους και της αποφασιστικότητας μικρών παραγωγών. Βιοτέχνες, χτίστες, τεχνίτες, δημιουργοί - άνθρωποι που δούλεψαν σκληρά και με το δικό τους τρόπο καινοτόμησαν.