11 θα πίνει χαμομήλι ο μπάρμπας 
3 Likes
βολεύει και ο ΗΣΑΠ, στις 23:30 το αργότερο θα είσαι εκεί με μπύρα στο χέρι
1 Like
Λοιπόν, μόλις γύρισα, δυστυχώς δεν πρόλαβα Μόρα γμτ, έφτασα κατευθείαν για Μορμώ που έδωσαν πόνο. Το φοβερό υλικό του δίσκου το απέδωσαν άψογα, ο κόσμος γούσταρε και ο χώρος είναι αυτό ακριβώς που πρέπει για crust live. Σειρά είχαν οι Endform σε παρόμοιο ύφος αλλά πιο d-beat ρυθμούς στα τύμπανα, άρα πογκο, άρα stage diving, άρα τενεκεδάκια που έφευγαν αβέρτα, plot twist μας πέταξαν κι αυτοί τενεκεδάκια από τη σκηνή, γενικά τα παιδιά πήραν κεφάλια και μπράβο τους. Τσίμπησα κ μπλουζάκι Μορμώ για το κερασάκι κι άντε γεια. Αύριο στην Υπογα θα είναι καλά 
3 Likes
Οι Μόρα είχαν κάποια προβληματάκια στον ήχο στην αρχή. Μετά έστρωσε. Εντυπωσιακό riffing, κέρασαν και διασκευή Nasum (!) στο τέλος.
Μορμώ όπως τα είπες. Είναι πλέον τόσο ψημένοι που ήχος/εκτέλεση/τα πάντα ήταν υποδειγματικά.
Αλλά, παιδιά, για εμένα οι Endform ήταν η αποκάλυψη της βραδιάς. Αφήνω κατά μέρος το πόσο αξιαγάπητα άτομα ήταν σαν προσωπικότητες και επικεντρώνομαι στο καθαρά μουσικό: neocrust όπως πρέπει να παίζεται, με το heaviness που χρειάζεται, όσο-πρέπει μελωδία (δεν ξέπεφταν σε post μονοπάτια), έξυπνη χρήση των samples, των φώτων, ομιλιών κλπ. και μία front-woman που, ρε παιδιά, εμένα το εκτόπισμά της με εντυπωσίασε. Όπως πετυχημένα ανέφερε κι ένας παλιοπάνκης: “επιτέλους είδαμε λίγο μητριαρχικό crust”. 
Δίχως ίχνος υπερβολής, παίζει να ήταν η καλύτερη μπάντα που έχω δει εκεί μέσα. ΟΚ, ίσως είμαι λίγο προκατελειμμένος γιατί είναι το αγαπημένο μου είδος μουσικής, αλλά δεν ήταν μόνο αυτό (γιατί έχουμε δει κι άλλες σε αυτό το στυλ). Ήταν ότι, ρε φίλε, έπαιζαν κι ένιωθες ότι ήξεραν τι ήθελαν να κάνουν εκείνη τη στιγμή στο stage, τι να πούνε, πώς να σε κοιτάξουν, πώς να κινηθούν κλπ. Εμπειρία από τις λίγες.
3 Likes