Emocore, Screamo, Post Hardcore


Είσαι όμως,όχι επειδή είσαι κανά χαζό (το αντίθετο μάλιστα), αλλά επειδή δεν ξέρεις να μιλάς ωραία


Ωραίο δισκάκι το καινούριο Ampere. Συγκριτικά με τα άλλα τους δε τοποθετούμαι γιατί έχω ακούσει λίγους δίσκους απ’ αυτούς, ωστόσο βαράει άσχημα το καινούριο. Είναι και σφηνάκι


Καινούριο album από Raein

Hi everyone. “Sulla linea dell’orizzonte fra questa mia vita e quella di tutti gli altri” is our new record. 10 years have passed from our first record. Of course, many things changed since then, but some others remain unchanged. this stillness is both necessity and energy for us. This record is completely self-produced, and for us it is a tribute to that way of thinking and acting, the “do it yourself” way, that was our fundamental constant during the last 10 years, because there is no other basical need apart from the will to do things. This is an easy thing to say and also an easy one to put in practice, and during this time we found out that self production can be something more than just a starting point. The record will be out on vinyl (500 copies) within one week, and we will have it with us during our Eastern Europe tour. If you run a distro and are interested in buying some copies of the record, feel free to write us. There will also be a US press soon, thanks to our friend Taylor, who will take care of the distribution. We will tell you more once we get back from our tour in July. Here you can find the digital version of our record. Feel free to download it and spread it everywhere. The download is free, but in case you want to help us with the recording expenses, there is also a paypal button for donations. Thank you.

Το κατεβάζουμε από εδώ


good phase! Τον κατέβασα, να τον ακούσω αύριο προυνό προυνό.

Λέει για ανατολική ευρώπη τουρ, δε παιρνάνε κι από δω να τους δούμε λίγο!?


Και εγώ αυτό σκέφτηκα, πριν λίγα χρόνια είχαν έρθει Θεσσαλονίκη στο βιολογικό οι daitro και δεν μπόρεσα να πάω :frowning:


για daitro κάτι θυμόμουν, αλλά δεν ήξερα ότι ήταν με raein. Αντε ρε γαμώτο ευκαιρία να ξαναπεράσουν (περάσουν κι από Αθήνα)

Αν ήταν χειμώνα/φθινόπωρο το τουρ κάτι θα γινόταν, αλλά καλοκαίρι χλώμο, μιας και ο έλληνας κάνει διακοπές:lol:


Έβγαλαν οι black hole kids ένα δεκάλεπτο ep και το δίνουν ελεύθερα [U][I]εδώ [/I][/U]. Δεν έχω ιδιαίτερα προπονημένο αυτί για να κάνω ακριβείς παραπομπές, αλλά σε γενικές γραμμές μού φαίνεται ότι κάνουν μια πολύ ωραία μίξη πολλών περιόδων του ήχου. Έχουν μέρος της ακρότητας των orchid, μελωδία αλά γαλλικά, μια απροσδιόριστη ειτίλα (πέρα από το όνομα δηλαδή), ωραία τραγούδια, πονεμένο/αγανακτισμένο τραγουδιστή, μέχρι κι ο μικρός τυμπανιστής μ’ αρέσει… πράμα σπάνιο! [U][I]Εδώ[/I][/U] περισσότερο μπλαμπλα από τους ίδιους και λινκς με υπερλίμιτεντ πλαστικά. worst οι daitro με κάτι γκραιντάδες είχαν παίξει όχι μ’ αυτούς που λες.


νομιζα οτι οι Touche Amore παιζαν μονοτερμα το μοντερνο παιχνιδι του πονου, μεχρι που ακουσα το La Dispute.

Ο δισκος τους θα μου γινει βιβλος. Τι ιδιαιτερη φωναρα ειναι αυτη;

Απο τα EPs ποια να ακουσω; (εκτος απο σπλιτακι με touche amore)


Το vancouver που είναι η πρώτη τους κυκλοφορία έχω να το ακούσω (χωρίς υπερβολή) χρόνια οπότε δεν θυμάμαι και πολλά.

Στα 3 here, hear που έχουν κυκλοφορήσει πάιζουν ένα πιο ακουστικό στυλ με καθαρά φωνητικά σε σχέση με το somewhere at the bottom.
Αυτό δεν σημαίνει οτι δεν είναι καταπληκτικά. Μεγάλη αγάπη το three.

Φέτος κυκλοφόρησαν ένα split με τους koji στο οποίο έχουν δύο τραγούδια το sunday morning, at the funeral και μια ακουστική εκτέλεση του last blues for bloody knuckles.Και τα 2 κινούνται στο στυλ των here, hear.

Περιμένουμε και καινούριο δίσκος επιτέλους, μου φαίνεται οτι υπάρχουν μερικά καινούρια τραγούδια από live στο youtube.
Ελπίζω να μην μας κάψουν σαν τους moving mountains. To rock sound το έχει ακούσει ήδη.


Απίστευτο είναι το La Dispute, έχει φάει τρελό λιώσιμο τελευταία. Υπάρχει κάτι εκεί έξω που να του μοιάζει έστω και στο περίπου? (πέραν απο Touche Amore τους έχω ήδη αποθεώσει και αυτούς)


τσεκαρε και [B]comadre[/B]! Λιγο περισσότερο προς τουσε αμορε, και ίσως λίγο πιο σκληροί κι απ’ αυτούς. Γαμάνε όμως πάρα πολύ. Σπλιτ με trainwreck <3

Θα σε αρεσουν πιστευω, σλιπιν τζαιαντ


Eπι τη ευκαιρία

[B]Comadre - Burn Your Bones LP[/B]

[B]Trainwreck / Comadre Split (2007)[/B]

(splitαρα από 2 φοβερές μπάντες. Για trainwreck εχω ξαναμιλήσει. Αξίζουν πάρα πολύ. Πιο βαρύ, κραστ-ιζον σκριμο.)


Και γαμώ μου φαίνονται βασικά, γουστάρω πολύ αυτό το στύλ, φούλ ενέργεια και συνάισθημα! Θενκς γουορστ ενεμυ :smiley:


Τσεκαρε αυτα που βαλα πάνω, ε και μετα θα’ λεγα καποια στιγμη να περασεις κι απο τους παρακατω κυριους/κυριες:) (αν δε το χεις κανει ηδη και θες κάτι πιο ακραίο ανά στιγμές!)

Βεβαια το πάω πάρα πέρα λίγο γιατί καλλιστα θα μπορουσα να ξεκινησω να λεω και για United Nations κλπ, oποτε σταματάω στους ctts kai δινω τη σκυταλη σε άλλον:p


Του πρότεινες να ακούσει δίσκο ο οποίος δεν έχει κυκλοφορήσει ακόμα?


ναι ρε αυτο του προτεινα.

με σκαλωνεις μερικες φορες.





[B]Punk Rock should mean freedom, liking and accepting everything that you like, playing whatever you want, as sloppy as you want as long as it’s good and has passion.[/B]



Ο μονος λογος που παιζει να ζηλευω την Αμερικη, ο μονος, ειναι κατι τετοια λαιβ.


Κάτι μεταξύ Touché Amoré και La Dispute. Η μουσική τους θυμίζει τους πρώτους και η εκφραστικότητα, θεατρικότητα στη φωνή τους δεύτερους.

Rip Noob, Worst Enemy τσεκάρετε.


Tσεκαρa λιγο στα προχειρα! Σα να συγκλινουν περισσότερο σε post-hardcore. Ωραίες μουσικές πάντως, και ειδικά κιθάρες. Απλά γι’ αυτά που παίζουν, σα να μου φαίνονται (εμενα) λίγο μεγάλες οι διαρκειες των κομματιων τους. Θα επανελθω.