Τι λες τωρα!
Τεραστιος και αγαπημένος ηθοποιος.
RIP
1 Like
Γαμάτος στο In The Mouth of Madness, απ’ όπου κυρίως τον ξέρω (JP εξαιρουμένου)
R.I.P.
Edit: φυσικά και το Merlin που είπε ο @Storm και το ξέχασα ο πανίβλακας
4 Likes
Αντίο Dr. Weir.
We don’t need eyes where we’re going.
2 Likes
Οπου τον εχω δει να παιζει παντα μου αρεσε, αλλα ο αγαπημενος μου ρολος του ηταν στην μινι σειρα Merlin. Δεν ξερω πραγματικα ποσες πολλες φορες την εχω δει.
1 Like
Κάτσε γιατί έχω δουλειά σήμερα 
Λοιπόν αξίζει μια μικρή αναφορά σε μερικές από τις ταινίες και ερμηνείες του Sam Neil πλην των προφανών - γιατί μπορεί να συμμετείχε σε μια iconic ταινία των 90s (και για κάμποσο καιρό το νο1 σε εισπράξεις όλων των εποχών) αλλά και πριν αλλά και μετά είχε συμμετάσχει (σε πρωταγωνιστικούς ή δευτερεύοντες ρόλους) σε μερικές πολύ σημαντικές αμερικάνικες και μη ταινίες της εποχής του, αρκετές από εκείνες από τις πολύ αγαπημένες μου ανά τα έτη:
Aρχικά υπήρξε ο μοναδικός σχεδόν λόγος που το Omen III: The Final Conflict (το 2ο αυτό sequel του Omen) ήταν watchable
ενώ είχε παράλληλα την τιμή (γιατί περί τιμής πρόκειται) να συμμετάσχει (και να είναι τουλάχιστον εξαιρετικός) στο αριστουργηματικό Possession του Andrzej Żuławski και να στέκεται επάξια δίπλα στην Isabelle Adjani - η οποία δεν ξέρω αν το ξέρετε αλλά δίνει μια ερμηνεία την οποία κάλλιστα τη λες και μια από τις κορυφαίες γυναικείες ερμηνείες στην ιστορία του σινεμά (από εκείνες που μετριούνται στα δάκτυλα του ενός χεριού όμως).
Μια αναφορά στο Evil Angels με την Meryl Strip, ένα δικαστικό δράμα ψιλό-αγαπημένο στο teleplay των 80s και 90s (εγώ δεν το θεωρώ κάτι ιδιαίτερο, πλην ενός μικρού αποτυπώματος που άφησε στη pop κουλτούρα η παραφρασμένη ατάκα “a dingo ate my baby”)
και φυσικά στο Dead Calm του Philip Noyce (σε παραγωγή George Miller) - ωραίο, τίμιο και άκρως διασκεδαστικό ψυχολογικό θρίλερ με την Nicole Kidman και τον Billy Zane, το οποίο σίγουρα το έχετε δει οι περισσότεροι επίσης στην τηλεόραση καθώς προβαλλόταν ανελλιπώς στα 90ς (αυτό τεσπά που θέλει το ζεύγος Kidman - Neil να παγιδεύεται στο σκάφος του μεσοπέλαγα από έναν γρόθο, τον οποίον παίζει πάντα πετυχημένα ο Zane).
Β’ ρόλος στο αριστουργηματικό The Hunt for Red October του John McTirnan, ένα πραγματικό κομψοτέχνημα κατασκοπευτικού θρίλερ - και παράλληλα η καλύτερη “ταινία υποβρυχίων” μετά το Das Boot και ξανά β’ ρόλος στο (μέτριο) Until the End of the World του Jim Jarmusch.
Αντιθέτως πολλές καρδούλες στο (επίσης μετριοκακό αλλά και ψιλό-cult αγαπημένο) Memoirs of an Invisible Man του John Carpenter (άλλη μια χιλιοπαιγμένη ταινία των τηλεοπτικών early-mid 90s).
Λίγο αγνό και ανόθευτο nostalgia και τίποτα παραπάνω - αν μεγαλώσατε αρχές '90, θα τον θυμάστε στο μέτριο, αλλά πετυχημένο και ψιλοαγαπητό στην ηλικία μας film adaptation του λογοτεχνικού The Jungle Book
Τέλος, στη κατηγορία "ταινίες που έμαθα από το filmnet, βάζω τη συμμετοχή του στο Αυστραλέζικο Children of the Revolution, μια παλαβή μαύρη πολιτική κωμωδία όπου μια Αυστραλή κομμουνίστρια γεννά τον… νόθο γιο του Stalin μετά από μια νύκτα πάθους, ο οποίος και μεγαλώνει στη συνέχεια στη μεταπολεμική Αυστραλία.
Α και στο Snow White: A Tale of Terror, συμπαθητικό γοτθικό παραμύθι τρόμου, το οποίο με έκανε να κλάνω μέντες εκείνη την εποχή με την #$%$%@@ Sigourney Weaver έτσι (γτχμ):
Εδώ τραβάω μια γραμμή, διότι τον Neil τον έχω και θα τον έχω για πάντα μέσα στη καρδιά μου για τον ρόλο και την ερμηνεία του στο The Piano της Jane Cambion, μια από τις προσωπικές αγαπημένες μου ταινίες όλων των εποχών (και μια από τις 5 ας πούμε καλύτερες ταινίες της δεκαετίας, για εμένα πάντα) - σπουδαία ερμηνεία δίπλα σε εξίσου σπουδαίες παρουσίες (Harvey Keitel και φυσικά το Οσκαρικό δίδυμο των Paquin και Hunter) και αδιαπραγμάτευτο κομμάτι ενός (μυθικού για εμένα πάλι) συνόλου εικόνας, ήχου και απουσίας αυτού.
Jurrasic Park τον ίδιο χρόνο και στα καπάκια μυθική ερμηνεία και παρουσία στο αριστουργηματικό In the Mouth of Madness του Carpenter (δηλαδή πραγματικά, φίλοι του horror και του Stephen King, η εν λόγω ταινία είναι ά-χα-στη) και τέλος φωτιά και λάβρα στο Event Horizon - την πιο wtf και out of nowhere ταινιάρα από κυριολεκτικά σκατένιο σκηνοθέτη που μπορώ να θυμηθώ/βασικά μάλλον το είχε η εποχή, δεν εξηγείται αλλιώς, καθώς παράλληλα ο Michael Bay δίνει στην Ανθρωπότητα το δώρο που ονομάζεται The Rock μια χρονιά πριν ακριβώς!
Μεγάλο thumbs up στην παρουσία του στο υποτιμημένο μα εξαιρετικό The Horse Whisperer του Robert Redford και κάπου εδώ… μάλλον τον χάνω λίγο, καθώς από τα 00s και μετά δεν είναι πως έχω συγκρατήσει κάτι τόσο πολύ όσο τα παραπάνω - τον θυμάμαι στο ωραίο Little Fish του 2005 με την πιτσιρίκα ακόμα Cate Blanchett ως μια ναρκωμανή που προσπαθεί να την παλέψει, δίπλα σε εκείνος και τον Hugo Weaving και μετά κυρίως στο τηλεοπτικό Merlin, το οποίο και έβλεπα φανατικά μέσα 00s…και Peaky Blinders εννοείται, 2 πρώτες σεζόν…α και εκείνο το πρώτο/δεύτερο του γρόθου του Γουατικιτακα, Hunt for κάτι - ωραία ταινία!
RIP σε έναν πολύ αγαπημένο και ψιλό-αθόρυβο Αυστραλό εργάτη της μικρής και μεγάλης οθόνης, ο οποίος έπαιξε πραγματικά σε ταινιάρες ανά τα χρόνια και (προσωπική εκτίμηση) ίσως να μην έλαβε και ποτέ την πραγματική αναγνώριση που του άξιζε!!!
15 Likes
Επίσης ήταν εξαιρετικός στην πολύ καλή σειρά The Tudors, όπου έπαιζε έναν καρδινάλιο ή επίσκοπο ή κάτι τέτοιο, δεν θυμάμαι ακριβώς, πάνε και χρόνια που την είδα.
2 Likes
Νεοζηλανδός ήταν
Πολύ συμπαθής ηθοποιός.
Με μεγάλη γκάμα ερμηνειών αν και θα τον έχω πάντα στο μυαλό μου ως τον άτυχο σύζυγο της Adjani στο Possession και την tour de force ερμηνεία που δίνει στο Λάβκραφτ-ικό In the Mouth of Madness .
RiP Sam…
2 Likes
Βάζουμε τους ξένους, ας βάλουμε και κανέναν “δικό” μας.
15 Likes
8 χρόνια γείτονες στη Πανόρμου (έμενε ακριβώς από πάνω μου) πόσες φορές τις ανέβασα τις σακούλες από τον Βασιλόπουλο ή λέγαμε 5 κουβέντες στην είσοδο ή στο ασανσέρ - δεν ξέρω τι status είχε γενικότερα ως star ας πούμε, αλλά στο καθημερινό πάρε-δώσε ήταν μια χαρά ευχάριστη παρουσία/παρέα…
Kαι εννοείται έχει γράψει και εκείνη τη δική της σελίδα, στη χρυσή εποχή της Finos και του ελληνικού μαζικολαϊκού σινεμά των 60s… rip 
15 Likes
Εχει αφησει μεγάλη ιστορια.
Φαντάζομαι οτι εφυγε οπως επιθυμουσε, αφου ως το τελος υπηρετησε με αξιοπρέπεια το επαγγελμα της.
Να ειναι ελαφρύ το χώμα που θα την σκεπάσει.
Αξιοπρεπέστατη παρουσία μέσα στα χρόνια. Εξαιρετική ηθοποιός, έντονη προσωπικότητα, γοητευτική γυναίκα, αξιώθηκε μεγάλη αγάπη και αποδοχή σε όλη τη διάρκεια της ζωής της.
Αφήνει ανεξίτηλο στίγμα πίσω της.
1 Like