άσε που για κάποιους δεν υπάρχουν Sabbath χωρίς Ozzy, όπως και Purple με Turner ![]()
Ε όχι δα!
Σαφέστατα! Τα 3/5 άλλωστε είναι ίδια, απλά στην early 90s εκδοχή υπάρχει καλύτερος ντράμερ και πληκτράς!
Κι όμως, είναι ένα εντελώς διαφορετικό συγκρότημα. Όπως και οι Rainbow χωρίς τον Dio, βέβαια. Κι ας ήταν συγκροτήματα των κιθαριστών τους ![]()
Αυτό το ερώτημα, το αν “υπάρχουν Rainbow χωρίς τον Dio” επανέρχεται συχνά και με διαφορετικούς πρωταγωνιστές. Η προφανής απάντηση που επικαλούνται οι περισσότεροι είναι ότι όσο βρίσκεται εκεί ο Blackmore (για να μείνουμε στη συγκεκριμένη περίπτωση) το συγκρότημα νομιμοποιείται να φέρει το όνομα των Rainbow – λογικό αφού ο Ritchie είναι ο ιδρυτής, έχει τα δικαιώματα του ονόματος και αν αποφασίσει να βγάλει δίσκο αφρικανικής jazz και να γράφει Rainbow στο εξώφυλλο μπορεί να το κάνει κλπ.
Το πραγματικό όμως ερώτημα που συνιστά αντίλογο είναι σε ποια album, σε ποια σύνθεση οφείλουν την δημοφιλία τους οι Rainbow. Αν δηλαδή δεν είχε βγει ποτέ το πρώτο τους, το Rising και το Long Live r’n’r, θα μνημονεύονταν σήμερα από κανέναν; Θα υπήρχαν πολλοί που θα άκουγαν τα album με τον Turner και θα γινόταν οπαδοί; (δεν λέω το Down to Earth γιατί αυτό είναι δισκάρα!) Μάλλον απίθανο!
Συνεπώς, μπορεί μεν να “υπήρξαν Rainbow χωρίς τον Dio”, αλλά το ότι υπήρχε ενδιαφέρον γι’ αυτούς οφείλεται στο ότι συμμετείχε κάποτε στις τάξεις τους ο Ronnie, όσο συμπαθητικά LPs κι αν έβγαλαν χωρίς αυτόν! Δεν πρόκειται απλώς για διαφορετικά συγκροτήματα σε πρόσωπα και μουσικό ύφος, αλλά για συγκροτήματα που απέχουν παρασάγγας σε ποιότητα, επιδραστικότητα κλπ
Σύμφωνοι, έχω την εντύπωση όμως ότι εκ των υστέρων εκτιμήθηκε η συνεισφορά του Dio στο συγκρότημα. Εμπορικά δεν ήταν στα επίπεδα που ήθελε ο Ritchie, γι’ αυτό είχαμε αλλαγή πορείας.
Και εδώ, έρχεται η κουβέντα το πώς αλλάζει μια μπάντα όταν επιδιώκει εμπορική επιτυχία, αν μένει προσηλωμένη στα θέλω της κτλ. Επίπεδα Dio δεν έφτασε η μετέπειτα πορεία του συγκροτήματος, μέσα στην εμπορικότητα τους όμως, ήταν ποιοτικοί…