Πολύ κρίμα, φοβερός μπασίστας και μεγάλη μορφή
Κρίμα, ωραιος μπασιστας και συμπαθητικη μορφη.
θυμαται κανεις γιατι εφυγε απο σκορπς?
Θεόρατο μπάσο (ηχητικά τουλάχιστον) καθ’ όλη τη διάρκεια που έπαιζε σ’ αυτούς. Πάντα το φρόντιζαν ωραία στις μίξεις νομίζω, τού έδιναν ευδιάκριτο (και εντυπωσιακό κάποιες φορές) χώρο παρ’ όλη τη διπλή κιθαριστική επίθεση που συνήθως έπαιζε. Άσχετο, θα μου πεις με τον θάνατο του ανθρώπου, απλά είπα να πω κι εγώ τι θα θυμάμαι απ’ το όνομά του.
3 Likes
Κλασική φιγούρα των πρωτοεφηβικών μας χρόνων, όταν το Best of… έλιωνε τα κασετόφωνα όλων.
Μισή ζωή+ πίσω…
Rip ρε Φράνσιζ…
2 Likes
Κρυπτονιτης αυτη η γαμημενη αρρωστια. Εφυγε στα 47 του ο Brad Arnold.
Αμετρητες βραδιες με το ραδιοφωνο να παιζει 3 Doors Down στην διαπασων καπου στην Κηφισιας , πανω στο Ντραφι, ή σε τυχαιους δρομους της Αθηνας και του Πειραια απο το 2000 εως το 2009. Φανταστικη φωναρα ο τυπος. Απο τους καλυτερους μουσικους του αμερικανικου επαρχιακου soft rock. Κριμα… RIP λοιπον…
8 Likes
Το είδα στο fb , απίστευτο τόσο νέος άνθρωπος. Πολύ κρίμα 
1 Like
Τι ασχημη περίσταση για να πω οτι το παρακάτω ειναι απο τα βιντεακια που βαζω για να δω κατι κ να νιωσω καλα.
Rip.
Απο τα καλύτερα yeaaaah σε τραγούδι.
1 Like
Αχ ρε Brad Arnold, αχ βρε 3 Doors Down
την αγαπάω αυτή τη μπάντα και την φωνή του Arnold. Είναι σε όλες τις λίστες που έχω για ταξίδι, σε αυτοκινητο ή αεροπλάνο (Landing in London). Έκανα πλάκα στη γυναίκα μου, ότι οι στίχοι τους ειναι ότι πιο καψουροτράγουδο υπάρχει στον χώρο του ροκ και εύκολα έμπαιναν σε ελαφρολαϊκά, μεταφρασμένοι.
Έτυχε να τους δω στο Λονδίνο το… 2017 ? Νομίζω. Σε μικρό χώρο, με λίγο κόσμο, κάπως στα κάτω τους εμπορικά, αλλά και πάλι, τα κομμάτια τους έκοβαν σαν μαχαίρι τον χώρο.
Αυτος ο ραδιοφωνικός ήχος χρειάζεται, ελπίζω να μην πεθάνει. Η μπάντα πάντως και κυρίως λόγω της ΦΩΝΗΣ θα μείνει πάντα στις λίστες και την καρδιά μας.
Πολύ στεναχωρήθηκα. 
1 Like