Speed/Thrash Metal κυκλοφορίες


#1615

Απλά γάμησε!!


#1616


#1617

#1618

δίσκαρος, φέρτε τους ένας γαμώ


#1619

Στα ντουζενια του thrash στην Ελλαδα ημασταν δεν ημασταν καμια 200αρα στο seven sins το 2011. Τωρα αποκλειεται να ερθουν


#1620

Έπεσε στην αντίληψη μου αυτό εδώ το παλαβό Thrashodeath από σπόντα σε review Nocturnus (κλασικά :P), Raw Tech Thrash/Death,γαμάτο.


#1621

I’ll leave this here


#1622

Επιστροφή μετά από πολλααααα χρόνια. Μου αρέσει! Πολύ!


#1623

Πρέπει να το δούμε!!! Σόρρυ για το double post


#1624

#1625

Χα! Με πρόλαβες!


#1626

Και εξώφυλλο έχουμε

Καλύτερο το εξώφυλλο από το κομμάτι.


#1627

Και το κομμάτι μια χαρά είναι, η φωνή του ίδια με το American Way παραμένει


#1628

Συμπαθητικό ήταν μωρέ, αλλά ελπίζω να έχει καλύτερα το άλμπουμ.


#1629

#1630

Ο νέο Bewitcer είναι πολύ ωραίος δίσκος


#1631

Οι Χιλιανοί (σε προδιαθέτει ωραία αυτό) με το απολύτως θρας όνομα Critical Defiance κυκλοφόρησαν το ντεμπούτο τους νωρίτερα μέσα στη χρονιά το οποίο είναι γεμάτο ριφ, ταχύτητα και 80s θρασίλα.


#1632

Δισκαρα που έχω.λιωσει.Ριφ oriented αλμπουμ από παλιές καλές εποχές, με πολλή ενέργεια και έμπνευση. Αν όχι ο καλύτερος από τους καλύτερους thrash δίσκους φέτος


#1633

Και για μένα μέσα στα καλύτερα του 2019 γενικά, σε θρας κυκλοφορίες δυσκολεύομαι να θυμηθώ καλύτερη


#1634

Dοuble post αλλά πήγαινα να ποστάρω το παρακάτω στο “Tι ακούτε τώρα” και είδα πως δεν υπάρχει αναφορά για δαύτους στο παρόν τόπικ.

Το συγκεκριμένο underground διαμάντι κυκλοφόρησε το σωτήριο έτος 1988 και για μένα είναι από τα παράδοξα το γεγονός ότι τους γνωρίζουν λίγοι.
Mέλη τους ο πολύς Les Claypool, ο Larry LaLonde (Ex-Possessed) που ακολούθησε τον Les στους Primus και Mark Biedermann με τα early-Testament φωνητικά του.

Το θεωρώ από τα καλύτερα tech-thrash άλμπουμ που βγήκαν εκείνη την εποχή και μάλλον χάθηκε μέσα στην πανσπερμία κυκλοφοριών εκείνης της χρονιάς. Εξαιρετικές κιθάρες, ο Claypool βγάζει ψήγματα του ταλέντου του που γίνονται πολύ πιο εμφανή στο δεύτερο μισό του δίσκου που έχει και πιο groovy στιγμές (το Smash the Crystal είναι χαρακτηριστικό δείγμα).

Παραγωγός κάποιος Kirk Hammett.