Το φίδι το πέτυχε πάντως
Αυτό μου θυμίζει έναν φίλο που τραγούδαγε το One Shot at Glory (όπως το καταλάβαινε τέλος πάντων), και αναφωνούσε όλο ενθουσιασμό τον στίχο “the power and the magazine”!!!
Εντάξει, ισχυρά… περιοδικά οραματιζόταν ο άνθρωπος, τι να κάνουμε τώρα!
Μήπως δούλευε στο metal hammer?
Ειχα εναν φιλο που νομιζε πως το Don’t Tread on Me ειναι ψυχροπολεμικο γιατι στο ρεφραιν λεει Soviet, friend no more.
.
.
.
.
.
…
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
(οχι οτι οι κανονικοι του στιχοι ειναι πολυ καλυτεροι βεβαια, αλλα οκ)
Ε όχι εγώ, αυτός που το ΄φτιαξε. ![]()
Γι’ αυτόν λέω κι εγώ ![]()
Εδώ θέλω να σχολιάσω έναν δίσκο απ’ τους πιο ιδιαίτερους που έχω ακούσει φέτος. Πρόκειται για τη solo δουλειά μίας τραγουδίστριας, που εδώ παίζει καθαρό death metal, όμως με μία νέα ματιά, σχεδόν με μία pop αύρα. Τρελός συνδυασμός; Κι όμως, δεν υπάρχει!
Σε πιο… καθημερινά θέματα, όταν κάνει κρύο, το φαινόμενο να ανεβαίνουν οι γάτες στα θερμά από την μηχανή καπώ των αυτοκινήτων γίνεται συχνότερο - και είναι οπωσδήποτε λιγότερο επικίνδυνο για τα συμπαθή αιλουροειδή από το να κουρνιάζουν κάτω από τα οχήματα!
![]()












