Τετέλεσται, λοιπόν, φανερά λόγω του 2ου γκολ. Εννοείται πως θες και τύχη σε τέτοιο ματς, με τέτοιον αντίπαλο, αλλά όταν το τρως στο χειρότερο σημείο κι έτσι, γεια χαρά μετά.
Το ματς είναι εκνευριστικο, όχι γιατί είναι τόσο το σκορ, αλλά γιατί είναι τόσο το σκορ με αυτόν τον τρόπο, εννοώντας από αυτές τις φάσεις. Το μόνο “καλό” από την όλη σημερινή ιστορία είναι ότι φαίνονται οι χτυπητές αδυναμίες που έχουν μείνει να καλυφθούν με παίκτες από μεγάλο ράφι.
Πολύ κακή βραδιά για την άμυνα, αρκετά λάθη του Ρενάτο με τα 2 να φέρνουν γκολ για τον αντίπαλο, ο Πελιστρι στα όρια της μουτζας και Λαφον ίσως ο πιο ό,τι να 'ναι τερματοφύλακας που είχαμε ποτέ. Μπορεί να κατεβάσει το άπιαστο και να φάει πλασεδακι στην επόμενη φάση από τα 60 μέτρα.
Σε γενικές γραμμές χάσαμε από μια σαφώς καλύτερη ομάδα.
Χθες μπορεί να ειμασταν εκνευρισμένοι με το πώς εξελίχθηκε το ματς και κυρίως με το δεύτερο γκολ, αλλά πιο χαλαρά σήμερα νομίζω είναι εύκολο το συμπέρασμα ότι η Μπέτις απλά δεν ήταν για τα κυβικά μας.
Να δούμε σήμερα τι θα κάνουν τα άλλα τα παλικάρια στο μπάσκετ. Χθες κέρδισαν όλοι και σήμερα η Ζαλγκίρις παίζει με Ρεάλ στην έδρα της και η Αρμάνι με την κουρασμένη και με σημαντικές απουσίες Φενέρ.
Τελικός σήμερα όπως θα είναι και όλα τα ματς από εδώ και πέρα, έτσι όπως τα κατάφεραν.
Εννοείται ότι η Μπέτις ήταν πολύ καλύτερη ομάδα από εμάς, φάνηκε η διαφορά. Απλώς είναι μαλακία να χάνεις έτσι. Το δεύτερο γκολ δεν έπρεπε να είχε μετρήσει, ξεκινάει από καθαρό φάουλ στον Καλάμπρια, το οποίο είναι ακόμα και κάρτα.
Είναι τόσα πολλά να πεις για το δεύτερο γκολ… Για αυτό είναι τόσο εκνευριστικό, συνυπολγίζοντας και τη σημασία του - ουσιαστικά εκεί τελειώνει ο αγώνας.
Το φάουλ στον Καλάμπρια
Το προφανές οφσάιντ
Το λάθος του κακού χθες Ρενάτο που αντί να διώξει δίνει πάσα στον αντίπαλο
και φυσικά η μπαρουφάρα του Λαφόν…
Είναι κρίμα να αποκλειστείς με ένα γκολ που δεν είναι ενδεικτικό αυτού που όντως ισχύει: ότι η Μπέτις είναι καλύτερη ομάδα. Αν τρώγαμε γκολ επίδειξη ανωτερώτητας κανείς δε θα είχε αυτήν την πικρή γεύση σήμερα.
Ακόμα και το πρώτο γκολ από τη μία λες, οκ ο τύπος έπιασε σουτάρα - μακάρι να είχαμε κι εμείς έναν τέτοιο παίκτη να μπορεί να κάνει σουτ εκτός περιοχής και να πάει έστω προς την εστία. Από την άλλη σκέφτεσαι μία στις εκατό φορές έχει τέτοια κατάληξη αυτό το σουτ, είτε να πάει γκολ απευθείας είτε να χτυπήσει δοκάρι και να γυρίσει με αυτόν τον τρόπο στο παιχνίδι.
Να προσθέσω για το δεύτερο γκολ ότι πέραν όλων όσων λες, ο τύπος κλωτσάει την μπάλα ψηλά πιστευοντας ότι είναι οφσάιντ… για να έρθει μετά το σουτ. Όλα αυτά στο 46’…
Όταν δεν σε θέλει με τίποτα στο δείχνει.
Για να τα λέμε όμως και όλα, στο πρώτο ματς πήραμε ένα πέναλτι από το πουθενά και με αυτό κερδίσαμε. Δεν ειμασταν καλύτεροι, είχαμε και τύχη.
Δεν είναι τύχη, τίποτα από όσα συζητάμε δεν είναι τύχη. Πήραμε ένα πέναλτι γιατι τους κουράσαμε, τους αναγκάσαμε να ανέβουν ψηλά, κρατήσαμε πολύ καλά με παίκτη λιγότερο και χαλάρωσαν στην άμυνα τους προσπαθώντας να σκοράρουν. Όλα αυτά είναι αποτέλεσμα καλής δουλειάς.
Προφανώς καλή (πολύ καλή) δουλειά έκανε και η Μπέτις χθες αλλά τα δύο πρώτα γκολ δεν είναι ουσιαστικά αποτέλεσμα αυτής της δουλειάς, είναι αποτέλεσμα άλλων παραγόντων. Πιθανότατα θα χάναμε έτσι κι αλλιώς, αλλά ο συγκεκριμένος τρόπος αφήνει ένα μεγάλο “γαμώτο”.
Για να πούμε πάντως και κάτι για το μέλλον, πιστεύω ότι η πορεία των ελληνικών ομάδων φέτος πιστοποιεί κάτι που είναι πολύ σημαντικό να έχουμε στο μυαλό μας για του χρόνου μια που θα πάιζουμε στο μίλκο καπ. Στόχος των ελληνικών ομάδων που συμμετέχουν στο κόνφερενς πρέπει να είναι να το κατακτήσουν. Όχι εύκολος στόχος, όχι από θέση φαβορί, αλλά απόλυτα εφικτός. Το κόνφερενς μοιάζει να δημιουργήθηκε ειδικά για χώρες και ομάδες σαν τις δικές μας και αν συνεχίσει με την τωρινή του μορφή είμαι σίγουρος ότι ελληνική ομάδα θα το ξαναπάρει.
Βεβαίως, δεν υπάρχει αντίπαλος που να τρομάζει. Αυτό λέω, πρέπει να είναι στόχος και της ΑΕΚ και κάθε ελληνικής ομάδας από τις 4 μεγάλες όταν παίζουν στο κόνφερενς το να το κατακτήσουν. Είναι στα μέτρα μας, πώς το λένε, δεν είναι καν υπέρβαση, εκτός κι αν κατά λάθος βρεθεί καμμία ομάδα τύπου Τσέλσι σε αυτή τη διοργάνωση.
Δεν μπορώ να καταλάβω πώς πήραμε αυτό το ματς.
Ένα απόλυτο τίποτα για τρία δεκάλεπτα και ξαφνικά όλα τα σουτ έμπαιναν, οι άλλοι τα έχαναν, θυμηθηκαμε να παίξουμε άμυνα.
Έπρεπε να φάνε τα μπινελικια τους πάλι από τον κόσμο για να αρχίσουν να παίζουν.
Σπουδαίοι Χουάντσο και Ρόγκα.
Ματίας όπως τα περιμέναμε και είναι λογικό, αλλά ο προφεσορας στον πάγκο τελείωσε ΚΑΙ τον Χολμς τώρα.
Κακό μπάσκετ, κρατιόμαστε ακόμα μόνο λόγω της μεγαλης ποιότητας του ρόστερ και των ατομικών επιδόσεων.
