Από τα σημεία που εκνευρίστηκα χθες. Σε ένα ματς που ήταν τελειωμένο ουσιαστικά, επέλεξε να βάλει τον Τσιριβέγια (που είναι για διώξιμο) ο coach, αντί για τον Κοντούρη (και δεν ήμουν ο μόνος που το σχολίασε).
Νομίζω ότι θα τους δούμε (Κάτρη και Κοντούρη) μόνο σε κάνα κύπελλο.
Για τον Ουναΐ θεωρώ σχεδόν βέβαιο (και μακάρι να βγω ψεύτης) ότι θα μείνει αρκετά εκτός. Χωρίς Γιάγκουσιτς, ναι, πάει Ταμπόρδα στο δέκα, με Λιβάι και Αντίνο στα φτερά. Ο οποίος Λιβάι φαίνεται πολύ πεσμένος, πάντως.
Η ομαδα ειναι αρκετα αφελης και εχει προβλημα στο να σκοτωσει το παιχνιδι, αυτο φανηκε και την Πεμπτη και σημερα. Ειναι το ματς 2-0, εχους 3.5xg και ο αντιπαλος 0.25 και γυρναω στον αδερφο μου και του λεω, θα φαμε κανα γκολ παλι και θα αγχωθουμε χωρις κανεναν απολυτως λογο. 10" μετα το φαγαμε. Τελικα η ομαδα τελειωσε με 5.32, η καλυτερη επιδοση μας τα 8 χρονια που μετραει η OPTA το Ελληνικο Πρωταθλημα με την ρεκορ ως τωρα να ηταν 3.88! Αρα η ομαδα εχει εξαιρετικη παραγωγη φασεων (σε σχετικα ευκολο προγραμμα βεβαια, το μονο δυσκολο ματς απογοητευσαμε), θελει δουλεια στο να τις μετουσιωνει σε γκολ και να μην τρωμε αυτα τα εντελως χαζα κοντρα στην ροη του αγωνα γκολ.
Επειδή θεωρώ ότι τα αρνητικά πρέπει να τα λέμε ειδικά όταν κερδίζουμε και μάλιστα εμφατικά, εγώ να πω ότι η χθεσινή εμφάνιση δε μου άρεσε. Όχι ως θεατής, ως θεατής φυσικά και ήταν ένα όμορφο παιχνίδι. Ο τρόπος που παίξαμε όμως θεωρώ ότι είναι πολύ επικίνδυνος. Ο Νίστρουπ αταμανίζει στον τρόπο που στήνει την ομάδα, το σχέδιο θυμίζει λίγο “είστε όλοι καλοί παίκτες, μπέιτε και παίξτε”. Ειδικά μετά τον τυραυματισμό του Ουναί, το ότι έβαλε τον Τεττέη να πάιξει δεκάρι ήταν εντελώς άστοχο και ουσιαστικά μετέτρεψε το παιχνίδι σε ποδόσφαιρο αλάνας, χωρίς κέντρο. Ευτυχώς ο Αστέρας είχε την αφέλεια να μπει κι αυτός στο ίδιο στυλ παιχνιδιού και φυσικά εκεί μετράει η ποιότητα των παικτών (που έχουμε άπλετη). Με έναν πιο ψιλιασμένο αντίπαλο και πιο σωστό τακτικά, θα είχαμε χάσει το κέντρο και δε θα κάναμε φάση. Δεν ξέρω, καλή νίκη για ψυχολογία, σημαντικό να έχεις αέρα πρωταθλητή αν θες να γίνεις πρωταθλητής, αλλά αν αυτή η νίκη γίνει οδηγός για τη συνέχεια αλίμονό μας. Και το κακό είναι ότι κάτι τέτοιους σχηματισμούς τους δοκιμάζει ο Νίστρουπ και σε ντέρμπι.
Δυστυχώς, επιβεβαιώθηκε αυτό που φάνηκε από το πρώτο δευτερόλεπτο.
Χωρίς να είναι σε καμία περίπτωση παρεμφερείς οι περιπτώσεις (φέτος υπάρχει πολύ περισσότερο βάθος στο ρόστερ), ας ελπίσουμε να μην επαναληφθούν οι περιπτώσεις Αϊτορ ή Λέτο από το παρελθόν.
Ευτυχώς, ο Γιαγκουσιτς είναι καλά, επομένως, να η ευκαιρία του να κουβαλήσει.
Όλο το γαυροσύστημα, το κράτος και το παρακράτος εναντίον σου. Κι εσύ ώρες ώρες κουνάς το δάχτυλο σε προπονητές και παίχτες, λες και δεν τους ξέρεις τόσα χρόνια πόσο σιχαμενοι είναι…
Καλα το Αθηναικος Παναθηναικος με το μπουρδελακι του Χαρδαλια ηταν πραγματικα εξωφθαλμο, και φτασαμε σε σημειο ατομα που το παιζουν και Παναθηναικοι να βριζουν την Ερντεν.
Κακιστο πρώτο ημίχρονο. Χωρίς ενέργεια για κάποιο λόγο, τα έχουμε σπάσει σε τρίποντα και βολές, αν συνεχίσουν έτσι θα έχουμε κηδεία από τους τελευταίους Βάσκους.
Συνήθως περνάμε τέτοιες βραδιές χαλαροί στο μπάσκετ και ψυχοβγαλτικά στο ποδόσφαιρο. Μετά από τέτοια εμφάνιση στη μπάλα, έπρεπε να μας βγει η ψυχή στο μπάσκετ.
Κατά τα κλισέ, υπάρχουν ήττες σαν νίκες, αλλά εδώ είχαμε μια νίκη σαν ήττα που κανείς, αφού κανείς δεν την χάρηκε και τόσο. Έχει πολύ δρόμο ακόμα μπροστά. Το αν και πως θα μπει ο Ναν δεν με ανησυχεί τόσο, όσο το ότι στο 5 δεν μπορεί να βρει ροή η ομάδα ούτε με Ντίνο ούτε με Φαλ (τουλάχιστον στα δυο τελευταία ματς). Τώρα, για τα τόσα χαμένα ελεύθερα σουτ, μάλλον συμβαίνουν κι αυτά…
Στην μπάλα, από ότι λένε οι ειδικοί, παίζουμε με κακές ομάδες. Δέκα γκολ σε 5 μέρες βέβαια δεν βλέπουμε και πολύ συχνά.