Προσπερνάμε το ακαλαίσθητο εξώφυλλο, γιατί εδώ έχουμε ωραιότατο prog της αμερικάνικης, και δη των Ryche, σχολής.

These are the pale deaths which men miscall their lives
Για χρόνια οι Jag Panzer ήταν ο ορισμός του αδικοχαμένου συγκροτήματος, που είχε κυκλοφορήσει ένα μυθικό album back in the day, αλλά δυστυχώς δεν υπήρξε ανάλογη συνέχεια αφού το Chain of Command είχε μείνει “στο συρτάρι”, ενώ το Dissident Alliance κανείς δεν ήθελε να το θυμάται!
Έτσι, όταν επανήλθαν πριν από 28 χρόνια με τον τέταρτο δίσκο τους και - πάνω απ’ όλα - με την σωστή σύνθεση, Tafolla και Tyrant συμπεριλαμβανομένων, η επιστροφή αυτή έγινε δεκτή με τον δέοντα ενθουσιασμό!

Πόσο τεράστιος δίσκος. Περιμένω να κρυώσει λίγο ο καιρός για αυτό.
Εγώ βρίσκομαι σε ένα παράλληλο σύμπαν που υπάρχουν μόνο οι Rush και Van Halen.
Βλέποντας ένα βιντεάκι με τα καλύτερα ριφ του άλμπουμ, θυμήθηκα την αξέχαστη κομματάρα (κάνοντας και περισσότερη ανάλυση στους στίχους τώρα, μετά από 30+ χρόνια έμαθα και τι σημαίνει ακριβώς η φράση αυτή… )
My dream was
my way,
so precious, so plain
a lifetime in vain
the tide is on time
and water confines
the dream of my life

To be the beautiful evil beast
Chaos spawned in the pit of fire









