“Nothing left for us
Nothing is left but the blank tapes
In your car”
Κορυφαίο το πολύ πρόσφατο Tiny Desk Concert των Turnstile οι οποίοι έκαναν μέχρι και stage diving, αλλά εμένα μέχρι στιγμής το αγαπημένο μου είναι μάλλον αυτό εδώ των Phish ![]()
Πολύ υποτιμημένος δίσκος ρε φίλε, καλά το είπε ο @martian για το λάιβ. Καταρχάς έχει εύκολα τον καλύτερο ήχο από όλα της πρώτης περιόδου. Και έπειτα μουσικά είναι
Ειδικά αυτό το ρεφρέν του Dark Reflections, πωωωω…
Προτιμώ Ancient Dreams για να είμαι ειλικρινής. Αυτό το Darkness in paradise ήταν όνειρο χθες. Και όχι αρχαίο.
πσσσσ
Ε ναι, αυτό λέω, πέραν των αδιαπραγμάτευτων δύο πρώτων η πλειοψηφία ψηφίζει Ancient Dreams. Εγώ ψηφίζω Tales. Τεσπά.
Μπορεί να δικαιούται τον χαρακτηρισμό του διαχρονικού όσο λίγα album και τα χρόνια να μην επηρεάζουν τη γοητεία του, όμως αξίζει να θυμηθούμε ότι πριν από λίγες ημέρες έκλεισε μισό αιώνα ζωής το Wish You Were Here!
Ένα υπέρτατο αριστούργημα όπου όλα μοιάζουν να λειτουργούν στην εντέλεια, από την καθηλωτική μουσική αυτή καθεαυτή που γεννά ένα αίσθημα νοσταλγίας, τους στίχους που πραγματεύονται την έννοια της απουσίας, το εμβληματικό artwork (όχι μόνο το εξώφυλλο), μέχρι τα τυχαία γεγονότα που σχετίζονται με την σύλληψη και τη δημιουργια του όπως η επίσκεψη του αγνώριστου Syd Barrett στο studio κατά τις ηχογραφήσεις!
Ένα άλμπουμ που ποτέ δεν συμπάθησα κι ας γουστάρω κι άλλα άλμπουμ της εμπορικά επιτυχημένης εποχής τους. Από αυτά που έχω στην λίστα για επανακρόαση για να ξαναδώ μήπως κάτι κλικάρει.
Ον τόπικ:

Ρε γκασμάδες, τι “Are You Ready, Eddy?” ?
Έχεις ένα τέλειο προγκ δίσκο και τελειώνεις με αχρείαστο rock ‘n’ roll τραγούδι που είναι και μέτριο.
![]()







