Καθοδόν για Πελοπόννησο:
Ομολογώ ότι για πολλά χρόνια (mid to late 90s) έκανα το skip that shouldn’t be.
Ευτυχώς το death metal μου άνοιξε τα αυτιά.
21 Likes
Μπορεί να είναι απαράδεκτος στα live, εδώ όμως σπέρνει
11 Likes
Οχι το καλυτερο τους, αλλα ειναι οδοστρωτηρας ετων 36:
12 Likes
14 Likes
Ύβρις!
1 Like
Και κάπως έτσι έγινε η μετάβαση και άρχισαν όλα.
28 χρονια, πώς περνουν τα ατιμα.
16 Likes
Καλησπέρα από τη θρυλική αργολική γη είπαμε;
Πριν 28-29 χρόνια έπεσε στα χέρια μου μια κασέτα με επιλογές από METALLICA στην μία πλευρά (στην άλλη από το OST του Top Gun).
Δυστυχώς έχει χαθεί προ πολλού και το μόνο που θυμάμαι πλέον είναι ότι άνοιγε με το “Blackened”.
Είχα βρει πια το φως το αληθινό…
19 Likes
17 Likes
5 Likes
3 Likes
12 Likes
Έχω λιώσει λίγο Clapton σήμερα.
Ο τύπος όταν αποφάσισε να παίξει blues το '94, έκανε την περιοδεία την οποία ενίοτε σκέφτομαι ότι θα ήθελα πιο πολύ να είχα δει αν υπήρχε χρονομηχανή.
9 Likes
12 Likes
Καλοκαιριάτικα ρε τρουήλα; 
Ska με Reggae επιρροές… όχι;
1 Like
10 Likes
9 Likes
3 Likes
Τριάντα χρόνια από την κυκλοφορία αυτού του μνημείου συντριπτικού, μεγαλειώδους, αντιτουριστικού αλλά ποτέ μονοδιάστατου doom. Ενός δίσκου ευλογημένου να φέρει τα riffs και τα leads των Perez και Rivera, όπως και, εννοείται, την θεσπέσια φωνή του Rob Lowe. Τρεις δεκαετίες είναι πολύ μικρό διάστημα για να φανούν σημάδια “κόπωσης” ή ηλικίας σε ένα τέτοιο διαχρονικό αριστούργημα, οπότε και σήμερα και με κάθε (ή και χωρίς) ευκαιρία…
14 Likes