3 Likes
7 Likes
7 Likes
Welcome back 
2 Likes
14 Likes
Δεν το εγραψα “απο εκει” ας το γραψω εδω, δεν πειραζει. Το Painkiller αν και δεν ειναι ενας δισκος “ενδοσκοπικος” κατα βαση τουλαχιστον, αλλα εξωστρεφης, μεσα απο τα χρονια και το γεγονος οτι παντα (απο το γυμνασιο και μετα) ηταν σημαντικος για εμενα, εχει αποκτησει ενα σχεδον διαλεκτικο ρολο στη διαθεση μου. Δισκος που θα ακουσω στις καλυτερες στιγμες, αλλα και στις χειροτερες.
Οπου θελει κουραγιο, οπου θελει δυναμη, οπου θελει υπομονη. Αλλα και για διασκεδαση. Δισκος συντροφος ζωης.
12 Likes
4 Likes
Μου κόλλησε σήμερα στη δουλειά, έτσι ξαφνικά, χωρίς να το έχω ακούσει πρόσφατα. Η καλή γκοθίλα όμως μένει στο μυαλό.
7 Likes
8 Likes
11 Likes
2 Likes
Ύμνος από την πρώτη πανκ μπάντα που τίμησε τη γνήσια πελοποννησιακή προφορά
3 Likes
Υπεραγαπημένος, λιωμένος δίσκος!
Το βράδυ μου εμένα έχει vibes από τον τάφο αποκλειστικά. Τώρα:
Ακολουθεί γλέντι με:
και:
7 Likes
Ενόψει της συναυλίας της Παρασκευής για να μπαίνουμε σιγά σιγά στο κλίμα…
2 Likes
1 Like
Εδώ από τα μέρη μας …
τα πρώτα μαθήματα κιθάρας τα έκανα με τον παλιό κιθαρίστα τους
είχε ήδη παρατήσει το ροκ και ασχολιόταν με instrumental/orchestral at that point (1995-1996)
1 Like
Καταλοιπο απο το περυσινο πρωτο lets play. Δεν θυμαμαι ποιος το πρότεινε αλλα μπραβο του
8 Likes
Φοβεροι οι ΜΟΝΟ.
Φανταζομαι οτι οι φανατικοι οπαδοι τους σε αντιστοιχα με το “μονο μεταλ ρε μουνια” θα λενε “ΜΟΝΟ ΜΟΝΟ ΡΕ ΜΟΥΝΙΑ”
4 Likes
3 Likes