Δυνατό ψυχεδελο-βιντεάκι, η μουσική όχι τόσο αλλά δεν πειράζει… (θα παίξει στους Ozric)
Same here, αλλα το 1989…
1989 ε? Δυνατός!!
Καλο, θα αντικαθιστω με αυτο οσους με λενε “γέρο” 
Κλεμμένο από φίλο είναι που το χρησιμοποιεί και μου κόλλησε κι εμένα πάντως 
Εθνικός ύμνος.
ζέσταμα για ένα ΠΣΚ με πολύ ξενύχτι 
Αυτό το τραγούδι το είχα Λ-Ι-Ω-Σ-Ε-Ι όταν είχα πάρει το live. Έπος.
Στην πρώτη μου πεντάδα βινυλίων που είχα αγοράσει κι εγώ. Αν και 20 χρόνια πριν, όχι όσα εσείς οι παππούδες. 
Κι αν και αγοράζω από τότε βινύλια, είναι μόλις το ένα από τα δύο μέταλ βινύλια που έχω (αν το Manic Frustration θεωρείται metal).
Αυτό ανεξήγητα θεωρούσα για χρόνια πως είναι σύνθεση του Gregg…
Σε παρόμοια φάση κι εγώ σήμερα, με έναν πιο “πρόσφατο” ύμνο.
Γαμώ, και νέος δίσκος φέτος.
Το καλύτερο κομμάτι που έχω ακούσει εδώ και πολύ καιρό , μαζί μο wings of vengeance από savage oath
Κάνω μία μικρή επανάληψη καθώς ετοιμάζομαι για το νέο άλμπουμ
Σαν σήμερα πριν από 54 χρόνια κυκλοφορούσε το απίστευτο Benefit όπου ο δημιουργικός οίστρος του Ian Anderson αφήνεται ελεύθερος και το αποτέλεσμα είναι ένα πολυεπίπεδο LP, σαγηνευτικό στις μελωδίες του, έως και επιθετικό όταν και όπου χρειάζεται με τον Martin Barre να σολάρει σαν… μεταλλάς!
