Μόλις το πήρα κ το έβαλα να παίξει. Πιο περίπλοκο από ότι περίμενα, γίνονται πραγματάκια μέσα.
Μαζί με ARIZMENDA οι μόνες σοβαρές παρακαταθήκες της Crepusculo Negro.
on topic:
Κ το ντέμο των Muknal ήταν καλό αν θυμάμαι, πρέπει να το ξεθάψω. Μοιράζονταν μέλη όλοι αυτοί έτσι κ αλλιώς.

Muknal - Muknal
Παρσσκευούλα ζαχαρι, Παρασκευούλα μέλι. Απολαμβανοντας τον decaf μου στο μπαλκονι ακουγοντας μουσικη με τον παραοσιακο τροπο…
ο παραδοσιακός τρόπος θα ήταν με κασσετόφωνο κ μια 60άρα TDK αλλά ας είναι…
![]()
Πόσο μου λείπει εκείνη η εποχή…
Έκανα τις ίδιες σκέψεις χθες, σκεφτόμενος το πόσο καταναλώνουμε μουσική τα τελευταία χρόνια χωρίς να εμβαθύνουμε στο κάθε άλμπουμ. Τελικά η πολύ εύκολη πρόσβαση στην μουσική νομίζω ότι δημιουργεί μια απόσταση μεταξύ μουσικής κ ακροατή.
αυτος ειναι ο “τροπος Νεάντερταλ” , καπου σιο καλοκαιρι τοθ 1987, στο χωριο της μανας μου στο Παρανεστι, στο κασετωφονο αρχαιολογια της γιαγιας, ακουγοντας με τον ξαδερφο μου τον Δημητρη, το Fighting the World, συγκρεκριμενα στο repeat το “Drums of Doom + Holy War " (οχι Wars βρε, δεν ειχε βγει ακομα” πιο πολυ για την “ντουντουκα” και τους καλπασμους των αλογων και παιζοντας με τα καινουργια μας στρατιωτακια. ΑΥΤΑ ΗΤΑΝ!
2 ράφια φουλ με αντεγραμμένες κασσέτες, tape trading με 2 παιδιά αν θυμάμαι καλά, ένας από Κομοτηνή κ ο άλλος από Γρεβενά/Γιάννενα, δεν θυμάμαι, συν ένα φιλαράκι από Νάουσα που άκουγε power metal. Το τι μουσική ανακάλυψα εκείνα τα χρόνια δεν λέγεται…
Kαι το τι χρόνο είχες τότε δεν λέγεται - πολύ σημαντική παράμετρος.
Ναι μεν έχουν αλλάξει πολλά, αλλά για μένα το πιο σημαντικό είναι ο χρόνος.
Τότε έπαιρνες ένα δίσκο και έλεγες ότι την επόμενη ώρα θα κάνω αυτό. Τώρα απλά δεν παίζει αυτό. Ηλικία λέγεται ![]()
Ηλικια, αλλα και λιγη διασπαση προσοχης ![]()
Iσχύει, προσπαθώ να το παλεύω όσο μπορώ.
Θυμάμαι κιόλας πως μικρός και ελλείψη χρημάτων, αν είχα κάτι σε κασσέτα (την καλή, την αντιγραμμένη), θεωρούσα πως το έχω στη συλλογή μου, δεν χρειαζόταν να το αγοράσω κιόλας ορίτζιναλ. Αλλά με τα χρόνια, τις πιο πολλές τις αντικατέστησα.




