Για πες κάνα ίνφο μέχρι να γυρίσω. Φαίνεται ελκυστικό αλλά το όνομα ανησυχητικό.
Προχώρα άφοβα. Εγγλέζοι είναι κι ακούγονται Αμερικάνοι. Καμιά σχέση με πολιτικές ιδεολογίες.
Υπήρξε μια εποχή, εκεί στα mid nineties, όταν το metal με το gothic είχαν έρθει αρκετά κοντά. Τον ίδιο καιρό, ο “δικός μας” Johan Edlund άφηνε επιτέλους να εκδηλωθούν ελέυθερα οι Pink Floyd επιρροές του, με αποτέλεσμα το αριστουργηματικό Wildhoney που έκλεισε χθες τα 32 χρόνια και ακούγεται ακόμη συναρπαστικό!
Τι γαματες Lost-ιες ειχε αυτος ο δισκος γαμω
Απίστευτο κομμάτι ρε… .
Έπος! Αν θυμάστε υπήρχε και σε σε μια συλλογή του Hammer το συγκεκριμένο, Dark Rhapsodies, αν δεν κάνω λάθος, εκεί το άκουσα πρώτη φορά και μετά πήγα και το αγόρασα
edit
Πάω να αλλάξω τη λίστα μου το '80 να το βάλω Νο. 1. Μαλακίες έλεγα.









