Έντιτ. Φοβερό άλμπουμ, όλη η μαγεία του ελληνικού bm είναι εδώ, φοβερές μελωδίες, ριφφάρες, ατμόσφαιρα… . Απλά εξαιρετικό.
Σαν σήμερα πριν από 49 χρόνια (50 παρά ένα δηλαδή!) κυκλοφόρησε το Animals, τελευταίο συλλογικό έργο των Pink Floyd ή πρώτο “solo project” του Roger του Waters, όπως θέλει το βλέπει κανείς! Αυτό που δεν επιδέχεται αμφισβήτησης είναι ότι εδώ έχουμε άλλο ένα διαχρονικό αριστούργημα που έμεινε κλασικό πέραν της μουσικής, και για το artwork, τους στίχους κλπ…
… και έδωσε άλλον έναν λόγο αντιπαράθεσης μεταξύ των πρώην συνεργατών πριν από λίγα χρόνια! Αφορμή αυτή τη φορά δεν ήταν η συνήθης διαφωνία για την απόδοση των συνθετικών credits, αλλά τα…liner notes της επανακυκλοφορίας!
με το motorhead-ικο track : Steal the crown. Δεν το εχω για top, αλλά και παλι ειναι πολυ καλο αλμπουμ. Αλλωστε με αυτους και τους Overkill, δεν χανεις ποτέ.
Τι γίνεται εδώ ρε
Break my bones and suck my soul
I’m coming strong on you one & all
Lay me down in a pool of rain
You’ll get what you deserve my friend
I’m strong, so let it rain
Moments lost, though time remains
I am so proud of what we were
No pain remains, no feeling
Eternity awaits
Grant me wings that I might fly
My restless soul is longing
No pain remains, no feeling
Eternity awaits
Είναι πολύ καλός δίσκος. Τεχνικό με ορμή και ενέργεια. Νομίζω εσύ το είχες προτείνει παλαιότερα.
Ένα από τα πιο εμπνευσμένα και συναισθηματικά εύγλωττα ηχογραφήματα, το Blood on the Tracks που κυκλοφόρησε πριν από 51 χρόνια τέτοιες μέρες, είναι το album του χωρισμού Bob Dylan από εκείνη που απαθανάτισε ως Sad Eyed Lady of the Lowlands κάποια χρόνια πριν. Σε αυτό αποτυπώνει με τη καθηλωτική ερμηνεία του όλα τα συναισθήματα που του προκάλεσε το γεγονός, καθιστώντας το ισoϋψές με τους θριάμβους της προηγούμενης δεκαετίας!





