Τι ταινία είδατε σήμερα στο cinema?


#4601

αψογο ποστ. Πραγματικα τα λες οπως ειναι . Σου αφηνει μια “γλυκια” αισθηση η ταινια , ειδικα αν αγαπας τα late 80s οπως πολλοι απο εμας (και ισως καπου ταυτιζεσαι με μικροπραγματα αλλα και με τα μουσικα δρωμενα της ταινιας) , οι πινελιες χιουμορ για εναλλαγη συναισθηματων αρκετα πετυχημενες αλλα καπου χανεται και η ουσια της ψυχοσυνθεσης των παιδιων (που παιζουν εξαιρετικα) κοπως και ο κοσμος που δημιουργει ο Pennywise απο ενα σημειο και μετα , δεν τρομαζει (οπως και ο ιδιος - σιγουρα παιζουν ρολο και τα δοντια και καποιες κινησεις που ειναι λιγο αστειες , αντι για τρομακτικες).

Την ειδα πολυ ευχαριστα παντως και αν την πετυχαινα στην τηλεοραση ή σε καπιο συνδρομητικο θα την ξανα εβλεπα .


#4602

Eγω πηγα καθυστερημενα σημερα και ειδα το Dunkirk. Δεν ειμαι μεγαλος φαν του Νολαν, αλλα αυτο ηταν φοβερο. Καταπληκτικος ηχος και φωτογραφια. Ενα μνημειο για την φρικη και την ματαιοτητα του πολεμου.


#4603

το salem’s lot btw γαμάει, και σα τηλεταινία και σαν βιβλίο -μάλλον το αγαπημένο μου του King-

γενικά πάντως το ΙΤ είναι η δεύτερη ταινία φέτω που προωθήθηκε τόσο πολύ από τους κριτικούς και έκανε και εισητήρια, ενώ όπου και αν διαβάσω σχόλια ή γνώμες κοινού κτλ, η τάση είναι τελείως αρνητική -Η πρώτη το Wonder Woman που δε θυμάμαι καν αν το τελειώσα ποτέ-…

anyway, ΑΡΚΕΤΑ ΜΕ ΤΙΣ ΜΑΛΑΚΙΕΣ :stuck_out_tongue:

Σήμερα έχει το πρόγραμμα Blade Runner 2049 και άντε γειά


#4604

Εγώ το The Square είδα τις προάλλες και μου άρεσε αρκετά. Θύμιζε σε πολλά το καυστικό & σουρεάλ & αισθητικά όμορφο χιούμορ του Roy Andersson. Η σκηνή με το performance πολύ όμορφη (αν και όχι σφικτά δεμένη στην υπόθεση). Ο τύπος που κάνει τον πίθηκο νομίζω είναι και στο Planet Of the Apes αναμεμειγμένος.


#4605

το square το αναμένουμε και εδώ, μετά τις Κάννες και τα βραβεία κτλ έχει γίνει από τις πιο αναμενόμενες ευρωπαικές ταινίες φέτω


#4606

Το Bladerunner 2049. Οκ. Δεν ξεφτιλίζεται, έχει ωραία καλλιτεχνική επιμέλεια κτλ, αλλά είναι ΑΡΓΟ. Η ανατροπη είναι ενδιαφέρουσα, αν και ποστάρει 1-2 πράμματα, early on. Θα μπορούσε να ήταν 20-30 λεπτά μικρότερο χωρίς να χάνει πολύ και αυτό να ήταν DC. Για λίγο “δεν φτάνει” το πρώτο, αλλά είναι αρκετά καλογραμμένο. Αφήνει και σπόντα για 3ο (για καλό η για κακό ΔΕΝ ξέρω) Δεν έχει δυστηχώς κάτι σαν το theme του πρώτου που ήταν EPIC και μου κακοφάνηκε και λίγο το ξεδιάντροπο product placement, ειδικά με τη SONY. Anyway. Αξίζει τον κόπο και ας λέγανε κοπελίτσες, αχ τη μαλακία ταινία ήταν, δεν είχε πλοκή κτλ κτλ (που δυστηχώς δεν έχουν δεί το ένα οπότε μπορεί να τους ήρθε λίγο ουρανοκατέβατο) Εδώ ζευγάρι αλληλοερωτούνταν - τι είναι αυτό το blade runner και πήγαν στο annabel :stuck_out_tongue: (υπερμέτριο)


#4607

και ναι, τελικά έγινε και αυτό, σήκουελ στην αγαπημένη μου μάλλον αγγλόφωνη ταινία όλων των εποχώνε το 2017

Συνοπτικά (και καλά :stuck_out_tongue: ):

Γενικά αν δεν είστε φαν του πρώτου, των αργών ρυθμών, του hard scifi (hard όμως, όχι star wars κτλ) και της cyberpunk αισθητικής, θα έλεγα να μην το δοκιμάσετε…θα χάσετε σχεδόν 3 ώρες από τη ζωή σας για μια ταινία που δε φτιάχτηκε για μούλτιπλεξ αλλά ούτε για κοινό που δεν είναι σε φάση για τα παραπάνω, ακόμα και αν παίζουν μεγάλοι σταρ σε αυτή… ούτε αν κάποιος περιμένει να δεί πχ Νόλαν, μιας και αυτός έρχεται στο νού σαν τον πιο ‘‘ποιοτικό’’ σύγχρονο μπλοκμπαστερά…ο Νόλαν μοιάζει Μάικλ Μπέη :stuck_out_tongue: μπροστά σε αυτό εδώ το κομμάτι…

Στα θετικά, η σκηνοθεσία, η φωτογραφία και η καλλιτεχνική διεύθυνση είναι από άλλο πλανήτη…αργό υπνωτιστικό νουάρ cyberpunk απαράμιλλης αισθητικής με οτιδήποτε έχει παίξει τα πρόσφατα χρόνια σε μεγάλη οθόνη, πλην fury road… η φωτογραφία ειδικά πρέπει να είναι ίσως και η καλύτερη που έχω δεί σε σινεμά, κοντά μια 20ετία…

η ιστορία δένει καταπληκτικά τα γεγονότα της πρώτης με αυτήν, ανοίγει τα ερωτήματα σε πολύ μεγαλύτερα, ανοίγει τον κόσμο και την μελλοντική αυτή δυστοπία σε κάτι πολύ πιο εντυπωσιακά γεμάτο, περιφέρεται συνεχώς από διάφορα ηθικά-φιλοσοφικά ερωτήματα που δε μοιάζουν ούτε βεβιασμένα ούτε επιφανειακά αλλά άκρως συνδεδεμένα με την ίδια την αθρώπινη και μη φύση όπως η μοναξιά, η ταυτότητα, η ψυχή, το συναίσθημα κτλ που είναι μαλακία να σχολιάσω εδώ πιο αναλυτικά…Η κεντρική ιδέα που δίνει πνοή στην ιστορία είναι πολύ έξυπνη και δοσμένη εξαιρετικά, ενώ ο σεβασμός που δείχνει στο παλιό έργο είναι αξιοθαύμαστος, καταφέρνοντας να προστατεύσει την υστεροφημία του, τα μυστικά του, τα ερωτήματά του και τις δικές του αναζητήσεις, ενσωματώνοντάς τα στην νέα ιστορία, επεκτείνωντάς τα αλλά μή δίνοντας απαντήσεις ή γραμμές που θα κατέστρεφαν έστω και λίγο από τον μύθο της αρχικής ταινίας παράλληλα…

γενικά το στόρυ είναι τέζα στα spoilers και ανατροπές οπότε καλύτερα να μην διαβάσετε τίποτα πριν το δείτε… θα μπορούμε να συζητάμε για μέρες για αυτά τα σημεία της ταινίας αλλά και του φινάλε της…

το καστ επίσης χαίρει μεγάλης λάμψης, καθώς όλοι είναι εξαιρετικοί, από τον γερασμένο λακωνικό και έντονα συναισθηματικά φορτισμένο Φορντ μέχρι και τον Μπατίστα (!) σε μια από τις καλύτερες σκηνές της ταινίας (την εναρκτήρια)…αποκάλυψη οι 2 κοπέλες του κάστ, τα ονόματά τους μου διαφεύγουν, που παίζουν τις Luv και Joi, και οι 2 απίστευτες και στο ερμηνευτικό κομμάτι αλλά και στο ρόλο που είχαν στην ιστορία…κρατάω Γκόσλινκ για το τέλος, γιατί γενικά μου είναι συμπαθέστατος σαν ηθοποιός, όχι όμως τελείως του γούστου μου…σε κάτι τέτοιους ρόλους όμως (τύπου εδώ, drive, only god forgives κτλ) νομίζω τελικά θα έπρεπε να τυποποιηθεί και να τους ζητά περισσότερο :stuck_out_tongue: γιατί του πάνε χάντι…αμίλητος αρκετά, παίζει πολύ με τα μάτια, ήταν ιδανικός στο ρόλο του και δε θα ήταν υπερβολή να πώ ότι κουβαλούσε μεγάλο μέρος της ταινίας πάνω του + πραγματικά τον ένιωσα σαν πρωταγωνιστή…

στα πιο γκρίζα σημεία, θα έλεγα και πάλι, ένα μέρος του σεναρίου… χωρίς να είναι κακό, ούτε μέτριο, ούτε απλά καλό, ενώ στα 2/3 της ταινίας νομίζω ότι βλέπω το καλύτερο sci-fi έργο ίσως των τελευταίων 30 ετών, οριακά σε σημεία να ξεπερνά και το πρώτο, στο τελευταίο του μέρος κλείνει λίγο απότομα τα πάντα, χωρίς το μεγάλο μπαμ ή κάτι αντίστοιχο του συγκλονιστικού φινάλε του πρώτου…ήταν η μονη στιγμή που σκέφτηκα το πρωτότυπο blade runner, στο φινάλε του και έκανα μια μικρή σύγκριση…κλείνει δυνατά, σωστά, όπως έπρεπε και ήθελα κατά βάση (και πραγματικά φέρει και πολύ συζήτηση -θετικά-), όμως χωρίς το μεγάλο ξέσπασμα ή όπως θα περίμεναν οι περισσότεροι, λίγο βιαστικά, λίγο απότομα…ήθελα κάτι παραπάνω αλλά πάντα με την ίδια κατάληξη…
στα γκρίζα σημεία επίσης η μουσική. Δεν είναι κακή, δεν είναι μέτρια, είναι άκρως ταιριαστή με το φουτουριστικό σκηνικό εξτραβαγκάνζας, έλειπε όμως η ταυτότητα, ο Vangelis, η μελωδία που σου κολλάει στο μυαλό, αυτό το ξεχωριστό soundtrack που θα έδενε ακόμα καλύτερα την εικόνα με την ιστορία…
ο Λέτο, που να πώ την αλήθεια, δεν τον γουστάρω σαν ηθοποιό γενικά…τον βαριέμαι, είναι υπερβολικός, είναι out of my taste…εδώ μια από τα ίδια σε ένα ρόλο που ίσως και θα μπορούσε να μην υπάρχει ή να υπάρχει κάπως διαφορετικά…αν τον ρόλο αυτό τον έπαιζε ο Bowie, οπως είπε πρόσφατα ο Βιλνεβ -με τον οποίο είχαν συμφωνήσει αλλά τον πρόλαβε ο θάνατος-, θα τον έβλεπα αλλιώς…ο god complex syndrome δημιουργός ρέπλικων του Λέτο, δεν με αγγίζει τόσο, ένας άλλος ηθοποιός με πιο σοβαρό στατους και καλύτερο και λιγότερο μανιαρισμένη ερμηνεία θα με κέρδιζε…
τέλος, η ταινία δεν είναι τόσο πρωτοποριακή ήταν η πρώτη για την εποχή της…πατάει σε αυτή, επηρεάζεται από αυτήν, αλλά αυτά που έκανε τότε το blade runner και το πως προέβλεψε την σύγχρονη κοινωνία αλλά και επηρέασε το κομμάτι της γενικότερης επιστημονικής φαντασίας τότε -από manga μέχρι σινεμά, βιβλία κτλ-, δεν γίνεται εδώ…εδώ έχει έτοιμο μια τεράστια κληρονομιά, και παίζει με αυτήν, την επεκτείνει αλλά δεν γίνεται το ίδιο groundbreaking όπως τότε (βέβαια απίθανο να γινόταν και λόγω εποχής αλλά νάχαμε να λέγαμε :stuck_out_tongue: )

τα παραπάνω πταίσματα είναι πταίσματα όντως, οχι αρνητικά θεωρώ… απλά στερούν από τη ταινία το ‘‘τέλειο’’ και την φέρνουν στο ‘‘εξαιρετικό’’…

Η ταινία κατορθώνει ένα μεγάλο άθλο, να μην μπορώ να την συγκρίνω με το παλιό (πλήν λίγο του κλεισίματος)… είναι σαν μια αυτόνομη ταινία ενώ παράλληλα πατάει σε βασικά στοιχεία του παλιού και τα ενσωματώνει ιδανικά…
Θα ήταν πολύ ταιριαστό να πώ πως είναι περίπτωση Νονός και Νονός 2. Και τα δύο άψογα, θέμα γούστου πιο αρέσει περισσότερο, καμία σχεδόν δυνατότητα σύγκρισής τους…

Γενικά, η ταινία παρόλα τα θεματάκια της είναι εξαιρετική…εξαιρετικό hard scifi modern syberpunk δυστοπικό φιλμ νουάρ που δεν βγαίνουν σήμερα στις αίθουσες…ο Βιλνεβ είναι αυτή τη στιγμή ότι καλύτερο έχει να προσφέρει το αμερικάνικο σινεμά μαζί με τον PTA και το Blade Runner 2049 είναι μια ταινία που έμοιαζε αδύνατη και όμως την έκανε κάτι παραπάνω από δυνατή, σχεδόν κλασσική με την κυκλοφορία της… ταινία με ψυχή και ταυτότητα, οπτικό ντελίριο και ρυθμούς πολυ μακρυά από το μέσο χολυγουντιανό μπλοκπάστερ (ούτε καν δλδ, Ταρκοφσκικών στιγμών σε πολλά σημεία)…


#4608

Δεν μπορώ να τη δω πριν την Κυριακή γαμώ το φελέκι μου…ρε σεις τι μου κάνετε τώρα…


#4609

Θέλω σίγουρα να τη ξαναδώ αλλά να περάσει καιρός… είναι ταινία ΣΙΓΟΥΡΑ που θα μεγαλώσει μέσα σου και δεν μπορεί να βγάλει κανείς πόρισμα αμέσως…και σίγουρα θέλει πάνω από 1-2 θεάσεις…


#4610

Nice!

Χθες βράδυ έβαλα να δω την πρώτη σε DVD με την γυναίκα διότι δεν την θυμόταν καλά. Ήμουν ΠΑΑΑΡΑ πολύ κουρασμένος, οπότε ήταν και η τέλεια ταινία (ίσως 2η μετά το Space odyssey) για να σε νανουρήσει ευχάριστα (προς θεού η ταινία δεν είναι βαρετή, είναι αριστούργημα). Και έτσι έγινε, στα μισά ροχάλίζα.

Μάλλον το επόμενο Σ/Κ με βλέπω για Ρέντη.


#4611

και γώ πολλές φορές το έχω βάλει και παίζει στο background και έχω κοιμηθεί ιδανικά…και αυτό και την Οδύσσεια πχ

πάντως, μιας και μέσα στη μέρα και θεωρίες ψιλοδιαβάζω και spoilers χαζεύω και αναλύσεις από δω και κεί, η ταινία πραγματικά θέλει χρόνο… να την εκτιμήσεις ή να μην σε κερδίσει τελικά

δε τη θεωρώ ούτε εύκολη αλλά ούτε και από αυτές που βγάζεις συμπεράσματα αμέσως…το ξαναείπα παραπάνω αλλά όσο περνά η μέρα, τόσο πιο πολύ το πιστεύω…εμένα έχει αρχίσει να με κερδίζει παραπάνω, μιας και μερικά λίγο θολά σημεία που είχα τα συννειδητοποίησα καλύτερα σήμερα…

επίσης μακρυά από μούλτιπλεξ ε :stuck_out_tongue: 110% όποιος πιτσιρικάς πάει λόγω πρωταγωνιστών θα σπάει μπάλες μέχρι να τελειώσει και θα σας τα ζαλίσει, guranted!


#4612

Blade Runner 2049

Ο Βιλνεβ μετά το Arrival έγινε ο αγαπημένος μου σκηνοθέτης αυτής της δεκαετίας. Με αυτή την ταινία πάει για αγαπημένος μου σκηνοθέτης of all time. Οι προσδοκίες μου πριν μπω στην αίθουσα είχαν πάει στον θεό, λίγο με τις προηγούμενες ταινίες του, λίγο με τις κριτικές ούτε και εγώ δεν ήξερα τι θα δω. Και ναι η ταινία είναι αργή, πολύ αργή και σε σημεία σε κάνει να σκέφτεσαι μήπως η προσπάθεια να ξεπεράσει τον ίδιο του τον εαυτό αλλά και να σταθεί στο ύψος της πρώτης ταινίας (μιας από τις καλύτερες που έχουν ποτέ γυριστεί δηλαδή) τον έκανε να χάσει τον έλεγχο, μήπως αυτή την φορά φάνηκε μεγαλομανής. Αλλά ανταμείβει, και ανταμείβει πλουσιοπάροχα, τόσο σε εικόνες όσο και σε συναίσθημα.

Για να μην τα πολυλογώ, πρόκειται για τεράστιο αριστούργημα, ταινία κόσμημα, άψογη σε όλα τα επίπεδα με έναν από τους πιο τραγικούς χαρακτήρες στην ιστορία του κινηματογράφου. Το φινάλε της ταινίας του '82 ήταν τέλειο. Ε αυτό εδώ για μένα παίζει να είναι ακόμα καλύτερο και ίσως και πιο συγκινητικό κάτι που δεν το περίμενα με τίποτα. Ο Gosling είναι απλά άψογος και παραδίδει μια τόσο πανέμορφη ερμηνεία που δεν έχει καν σημασία αν κερδίσει η όχι όσκαρ η κάποιο βραβείο. Εξαιρετικό όλο το καστ βασικά.

Ο Βιλνεβ δείχνει πολλές επιρροές, τόσο από ευρωπαϊκό κινηματογράφο όσο και παλιό και σύγχρονο αμερικάνικο, film-noir 50s μέχρι και ολίγον horror βρίσκεις μέσα, αλλά εν τέλη παραμένει μια 100% δική του ταινία.

Από βδομάδα πάω για 2η προβολή.

https://www.youtube.com/watch?v=RdNGHZ3JTTA


#4613

Συμφωνώ ότι πρόκειται για έναν από τους πιο τραγικούς χαρακτήρες ever! Βαθιά ανθρώπινη ταινία, σε επηρεάζει συναισθηματικά σε ακραίο βαθμό. Και φυσικά η πρώτη θέαση πρέπει οπωσδήποτε να γίνει σε κινηματογράφο. Μόνο δέος. Κι άλλο χαστούκι ο Villeneuve μετά το Arrival.


#4614

Blade Runner 2049 ψες…

Αν μου λέγανε πριν δύο χρόνια ότι θα γυριζόταν sequel Blade Runner και όχι μονο θα κατόρθωνε να μην ξεβρακωθεί αλλά να κοιτούσε στα μάτια και το πρώτο ε δεν θα το πιστευα με τίποτα.

Ε ναι λοιπόν, άθλος. Μόνο ομορφιά…ένα ονειρεμένο sci-fi, το οποίο πιστεύω από τώρα ότι θα αντέξει και στο χρόνο και στο legacy και σε επαναλαμβανόμενες θεάσεις.

Θα συμφωνήσω σε τρομακτικό βαθμό με τα γκρίζα σημεία που ανέφερε ο Lupin, ευτυχώς ο Leto πάντως ήταν καλύτερος απότι φαινόταν στο trailer αλλά και πάλι θα ζούσα με μια καλύτερη επιλογή. Πομπώδης και overtly θεατρικός χωρίς λόγο, γιαυτό το πομπώδες στυλ ήθελες έναν σαιξπηρικό ηθοποιό μεγάλο σε ηλικία, πεπειραμένο να τον χρησιμοποιεί χωρίς να φαίνεται κάπως.

Το score με την πρώτη παίδες δε μου έκατσε και τόσο καλά…δεν μπορώ να καταλαβω και πως ο Villeneuve έληξε τον Johansson για να φέρει τον Zimmer που θα πήγαινε πιο κοντά στο ύφος του Vangelis, φαντάσου πού κυμαινόταν του Johansson δλδ …τεσπα, ήταν μια μίξη Zimmer-Vangelis με αρκετή αναλογία δυστυχώς υπέρ του πρώτου. Βόμβοι, drone απειλητικοί ήχοι στο Θεό, εμένα δυστυχώς το μουσικό ύφος του Zimmer μ’εχει ψιλοκουράσει. Δεν λεω ότι ειναι κακό ή αταίριαστο με την ταινία -κάθε άλλο- αλλά ρε παιδί μου δεν είναι το ιδανικό με την καμία. Δεν είμαι και σίγουρος δλδ για τον ίδιο τον Vangelis αν ήταν αυτός υπεύθυνος του score, μπορεί να επεφτε στην λούπα του revival και να μην καταφερνε να το παει ένα βήμα μπροστά κάνοντας κάτι iconic και της εποχής του (αυτά δεν γίνονται κατά παραγγελία, μάλλον προκύπτουν σαν τις συναστρίες των πλανητών). Μου έλειψε η λεπτότητα, η ανατριχιαστική μελωδία…καλοί και σοβαροφανείς οι βόμβοι αλλά κάπου κλάιν μάιν…

Το τέλος ναι, επειδή ακριβώς μας έκλεισε το μάτι με τη μουσική και ο Κ ήταν ο αντίστοιχος Roy Batty, θα περίμενα κάτι πιο έντονο, πιο πλούσιο δραματουργικά χωρίς παλι να λέω ότι δεν ήταν γαμώ. Απλά στο πρώτο Blade Runner τελικά συνειδητοποιείς ότι υπήρξε μια απόλυτα iconic σκηνή η οποία γινεται μία φορά στα 100 χρόνια.

Θεϊκό σενάριο, τίγκα φιλοσοφικές προεκτάσεις, ίσως και περισσότερες αποσες εδωσε το αρχικό φίλμ, σίγουρα εμπλουτισμένες, φωτογραφία για σεμινάριο, μοναδικές ερμηνείες απόλους…Τα αμφιλεγόμενα στοιχεία είναι επίσης αρκετά και σωστά δοσμένα ώστε ο θεατής να μπορεί να δώσει δικές του ερμηνείες για αρκετά θεματάκια (βάλτε σποιλερ και ορμάτε!).


#4615

Το δα και εγω εχτες. Οπτικοακουστικα ειναι μνημειο. Εμενα δηλαδη και το σαουντρακ μ αρεσε πολυ. Οχι οσο του κλασικου, αλλα εκεινο ειναι μεσα στα 2-3 αγαπημενα μου. Στα υπολοιπα εχω πολυ θετικη εντυπωση, αλλα δυστυχως ημουν κομματια και δυσκολευομουνα να κρατησω ματια ανοιχτα, οποτε θα παιξει και 2η προβολη για να εμπεδωθει πληρως και σε βαθος.


#4616

2η προβολή χθες.

Δεν άλλαξε η αρχική εντύπωση. Έχουμε να κάνουμε με τεράστια ταινία. Διαφωνώ με μουσική πάντως. Από την πρώτη προβολή μου άρεσε αρκετά, χθες που το ξαναείδα το score το αγάπησα.

Περί Wallace: Νομίζω ήταν εύστοχη η επιλογή ενός πιο νέου ηθοποιού.

Κάνει ωραία αντίθεση με τον πιο ηλικιωμένο χαρακτήρα του Tyrell στο πρώτο. Πιο κυνικός ο Wallace, πιο φιλόδοξος σε αντίθεση με τον Tyrell που φαινόταν πολύ πιο συμπονετικός προς τα δημιουργήματα του και αυτό λειτουργεί και σεναριακά πολύ ωραία αφού η τεκνοποίηση που κατάφερε ο Tyrell και αποτυγχάνει συνεχώς να δώσει ο Wallace γίνεται ταιριαστό κομμάτι του χαρακτήρα του καθενός και της αντίθεσης τους

Στιγμές της ταινίας πολλές και εκπληκτικές θα σταθώ σε μια πιο μικρή που ξεχώρισα.

** HEAVY SPOILER **

Η στιγμή που η κόρη του Deckard κοιτάζει την δική της ανάμνηση στον K και δακρύζει.
Είναι μια στιγμή που ο σκηνοθέτης την έδωσε 100% στον χαρακτήρα που δημιούργησε. Δεν είχε σκοπό να φέρει το δάκρυ και την εύκολη συγκίνηση στον θεατή αφού σε εκείνο το σημείο δεν ξέρουμε τι παίζει και όλη η προσοχή μας είναι στον K. Είναι στο τέλος που θα χρειαστεί ο θεατής να ανακαλέσει μόνος την στιγμή αυτή στο μυαλό του όταν και γίνεται η μεγάλη συνάντηση

Το μοναδικό που μπορώ να πω ότι με χάλασε ελάχιστα και θα μπορούσε να λείπει

Η σκηνή με τον K μετά την απαγωγή Deckard όταν και μας δείχνει τους Replicants που είναι έτοιμοι για επανάσταση και τους βλέπεις όλους μαζεμένους, μου θύμισε λίγο… Matrix Reloaded. Επίσης από την στιγμή που ο K μαθαίνει την αλήθεια σε εκείνο το σημείο δεν χρειαζόταν όλο αυτό το μικρό μεν, περιττό δε επεξηγηματικό throwback σε προηγούμενες σκηνές της ταινίας για να γίνει πιο κατανοητή η πλοκή. Γενικά τη συγκεκριμένη σκηνή θα μπορούσε να την είχε χειριστεί λίγο καλύτερα ο Βιλνεβ

Από εκείνο το σημείο μέχρι και το φινάλε η ταινία είναι μια τεράστια τελειότητα.


#4617

O χαρακτήρας του Wallace δεν είναι κακος, ο ηθοποιός που διάλεξαν είναι


#4618

Δεν μου φαίνεται κακός ο Leto. Έχει αστοχίες στις επιλογές του, αλλά γενικά μου αρέσει αρκετά. Ο Joker του ήταν αδιάφορος π.χ. αλλά δεν είναι και τόσο δικό του το φταίξιμο. Στο Blade Runner μου φάνηκε εξαιρετικός αλλά την αναφορά την έκανα για την ηλικία του και αυτό που έγραψε ο amazing πιο πάνω σχετικά.


#4619

Το ειδα και γω το BR2049.

Oσοι λετε οτι ειναι αργο, σοβαρα σας αρεσει η οριτζιναλ ταινια;

Πραγματικα θεωρω οτι ειναι poly καλυτερη ταινια απο την πρωτη, κυριως επειδη:

  • εχει competent χαρακτηρες για τους οποιους καταφερνεις και νοιαζεσαι (πραγματικα, 0 relatability εχει ο θεατης με τον Deckard

  • To στορυ ειναι απο την οπτικη γωνια εκεινου που εχει σημασια (χιλιες φορες πιο compelling o αρχι-replicant απο τον Deckard). Ειναι ενδιαφερουσα, παταει στο underused blueprint του Scott και τα παει μιλια πιο μπροστα και ειναι ενα πραγματικο μυστηριο/noir

  • οι σκηνες που τραβανε, τραβανε με τετοιο τροπο που δεν κουραζουν και δεν ειναι μονάχα ενα χωλ.

  • O Villeneuve δεν ειναι ενας ξεμωραμενος φαφλατας με god complex.

Γενικα μεγαλη και ωραια ταινια. Ο Denis ξαναδειχνει πως ξερει πως να παιξει με τη μιξη πχιοτητας και προσιτοτητας και δεν απογοητευει.

Νιωστε λιγο, καπου 3 φορες επιασα τον εαυτο μου να λεει ‘πω, αυτο δεν τοχω ξαναδει ποτε’ - και ειματε στο 2017 ρε φιλε

Σε φαση dont get me wrong, το original καλα ειναι εκει που ειναι απο αρτιστικη αποψη, αλλα σαν ταινια, με narrative, mehτρια δουλεια.


#4620

Με πηρε ο υπνος στο blade runner μετα την 1 ωρα,αρκετοι που δεν ηξεραν την πρωτη ταινια νομιζαν οτι θα δουν δραση με τον gosling αλλα διαψευστηκαν καθως η ταινια ηταν αργοσυρτη και με ελαχιστες στιγμες δρασης,καποιοι αρχισαν να φευγουν στο μισαωρο απο τη βαρεμαρα.