Αγαπημένος metal δίσκος του 1987


#101

Ενώ εμείς μέναμε αλλού , έτσι ;

Τύπου θα σέβεστε;


#102

Καλή χρονιά (αν γίνει η αναγωγή στο τώρα) αλλά όταν είσαι μετά το 1986 και πριν το 1988, έχεις χάσει από τα αποδυτήρια.

Πέραν από τα πολύ καλά albums στο heavy και thrash κυρίως, ήταν ορόσημο για 2 + 1 είδη.

  • Death metal με το Scream Bloody Gore (βγήκαν κι άλλα πρωτοποριακά όπως το INRI).
  • Extreme Metal: Scum (ΘΑ ΣΕΒΕΣΤΕ)
  • Black με κάποιες κυκλοφορίες που είναι ιστορικές όπως το Under the Sign of the Black Mark και το Deathcrush.

#103

Ναι ήμουν τρου από τότε αντίθετα με κάτι άλλους γκουχου γκουχου


#104

Με αναγωγή στο τώρα βάζουμε τα κλάματα από την νοσταλγία. Σύμφωνοι για το 1986 και 88 αλλά όχι και από τα αποδυτήρια, υπερτούμπανες χρονιές!

Το 1987 αγόρασα το βινύλιο του Final Countdown (πολύ πριν το Ευρωμπάσκετ, από το Μουσικόραμα το έμαθα!) Δισκάρα. Φορούσε μπλουζάκι του περιοδείας ο Mike Wead το 1999.


#105

Λέω ότι το 1986 και 1988 είναι ίσως οι 2 καλύτερες χρονιές από κυκλοφορίες στο metal. Βέβαια, και το 1987 μάλλον μπαίνει στην 5άδα, αλλά είναι τόσο μεγάλη η διαφορά των 2 πρώτων σε δίσκους ορόσημα (και μάλιστα peak καριέρας των μεγαλύτερων συγκροτημάτων) που δεν το σκέφτεσαι καν λεπτό (“αποδυτήρια”) ότι το 1987 μπορεί να είναι καλύτερο από αυτές τις 2 χρονιές.


#106

Αυτο και τιποτα αλλο


#107

Χωρίς σειρά προτίμησης

Anthrax - Among the Living
King Diamond - Abigail
Testament - Legacy
Savatage - Hall of the Mountain King
Helloween - Keeper I
Sacred Reich - Ignorance
Voivod - Killing Technology
Heathen - Breaking the Silence
Death Angel - The Ultra-Violence
Exodus - Pleasures of the Flesh
Sanctuary - Refuge Denied
Toxik - World Circus

και όσο περνάνε τα χρόνια τόσο πιο ψηλά βάζω το:
Celtic Frost - Into the Pandemonium που είναι εύκολα πλέον ο αγαπημένος μου δίσκος από δαύτους


#108

Χαχαχαχαχαχα ! Ναι ρε ο αδερφός μου είχε συλλογές με Europe, Bon Jovi , Alice Cooper, Whitesnake και κυκλοφορούσαν ήδη στο σπίτι . Απλά άκουγε και πολύ Pink Floyd , Beatles , Queen και Violent Femmes οπότε η πιο έντονη επαφή με το μετσαλ ήρθε γύρω στα 2 χρόνια αργότερα !

Θυμάται κανείς πότε άρχισε να εκπέμπει το Mtv στην Ελλάδα ;


#109

Δεκέμβριο του 1988 λέει. Γίναμε λίγο Ευρώπη πάντως τότε, δεν προλαβαίναμε να γράφουμε βιντεοκασσέτες. Mick Wall στο Sky με το Monsters of Rock και Headbanger’s Ball με Vanessa πιο μετά, άπειρα πράγματα τα άκουσα πρώτη φορά εκεί.


#110

Νόμιζα ότι ήταν το 1989. Λίγο νωρίτερα τελικά δεν κάνει μεγάλη διαφορά . Το θυμάμαι Να παίζει συνέχεια το license to kill ενώ περίμενα να ξαναδώ Queen , Guns n roses , Bon Jovi , Def Leppard, whitesnake κτλ ανάμεσα στα άλλα pop κομμάτια της εποχής.

Το headbanger’s ball αν θυμάμαι καλά έπαιζε αργά , οπότε δεν είχα και πολλές ευκαιρίες να το τσεκάρω τα πρώτα χρόνια . Έπαιζε και επανάληψη κάνα - δύο μέρες μετά πιο νορμάλ ώρα ή θυμάμαι λάθος ;

Το sky ήταν για λίγο , σωστά ;


#111

Εμείς (δηλ. ο μεγάλος αδελφός, ο ξάδερφος, ένας συμμαθητής του αδερφούσ το σχολείο) το γράφαμε με την αυτόματη τεχνολογία του βίντεο (σταρ τρεκ λέβελς) όταν κοιμόμασταν σε κάτι 240λεπτες κασσέτες και μετά έπαιζε τράμπα και μελέτη. Ιστορικές κασσέτες που δίδαξαν μπαλίτσα (σοκ με το Strike of the Beast λάιβ του 85). Δεν θυμάμαι πόσο κράτησε το Sky (τα γράφει πάντως το άρθρο), πάντως εγώ 10χρονος,11χρονος-12χρονος το έβλεπα κι αυτό και το Super (τώρα πόσο το καθένα, δεν θυμάμαι), έβλεπα και τις παιδικές εκπομπές όλες το σουκού (Fun Factory, DJ Cat, τι θυμάμαι νυχτιάτικα), Eurosport wrestling, γενικά, δεν ξανάδαμε ερτ…


#112

Helloween - Keeper 1
Testament - Legacy
Savatage - Hall of the Mountain King
Guns n roses - appetite
Anthrax - Among the Living


#113

Γαμησε εκείνη η εποχή …εμείς δεν είχαμε βίντεο πηγαίναμε στο σπίτι του κολλητού να το τσεκάρουμε με τη πρώτη ευκαιρία .

Είχε και ένα ξαδέρφο που γούσταρε Nazareth και μας έδινε υλικό και ταυτόχρονα μας έδωσε να ακούσουμε Maiden και Helloween.

Θυμάμαι να μας γράφει μια κασέτα το παλικάρι με τα πιο εύκολα ( Bon Jovi, Def Leppard, whitesnake, Alice Cooper κτλ ) και μια δεύτερη με μεταλ ( Maiden , anthrax, overkill , Metallica ) . Το Master of puppets κοβόταν σε εκείνη τη κασέτα στο γέλιο του Hetfield στη μέση του κομματιού. Πολιτισμικό σοκ λίγο καιρό μετά όταν έμαθα σε μια κουβέντα με άλλα παιδιά ότι το κομμάτι έχει άλλο τόσο σε διάρκεια και κατάφερα να το ακούσω ολόκληρο . Κάτι μήνες μετά άκουσα και το Blackened και Αντίο ζωή …


#114

Προσωπικά νομίζω ότι τίποτε που βγήκε το 1987 δεν ξεπερνάει την ποιότητα, το ριζοσπαστισμό και την καινοτομία του “Into the pandemonium” των Celtic Frost. Γενικά αυτή η μπάντα μέσα σε 5-6 χρόνια κατάφερε να εφεύρει 2-3 διαφορετικά είδη metal, να αλλάξει στυλ με ευκολία χαμαιλέοντα (και να λάμψει σχεδόν σε όλα αυτά) και να αποσυρθεί χωρίς πολλές-πολλές τυμπανοκρουσίες. Αν στην ερώτηση “πείτε μου τη σημαντικότερη metal μπάντα” οι απαντήσεις παίζονται ανάμεσα σε Sabbath, Maiden, Metallica και Slayer, αυτοί οι Ελβετοί έχουν όλους τους λόγους του κόσμου να μπουν σαν σφήνα σ’ αυτήν τη συζήτηση και να διεκδικήσουν μερίδιο αναγνώρισης. Κι ας είναι μία σκατούλα συγκριτικά με τους άλλους, από άποψη δημοτικότητας, αποδοχής, φήμης κλπ.

Anyway, από εκεί και πέρα “Scum” και “Hall of the mountain king” για μένα.

Α, και (αν και κανονικά δεν πιάνεται γιατί είναι live) το “Tribute” του Ozzy (του RANDY, για μένα) θα κατέχει πάντα μία υψηλή θέση των 80’s heavy metal δίσκων στην καρδιά μου, και ίσως την υψηλότερη στη συζήτηση για το καλύτερο live album ever (μαζί με κάτι “Made in Japan”, “Live at Hammersmith” των Twisted Sister κλπ.).