Στίχοι που μας εκφράζουν


#3461

Για χαμένους φίλους τι σοκολάτα τρώμε;

*άσε ξέρω, δεν την τρώμε αυτή τη “σοκολάτα”


#3462

And hand on heart I cannot see
The light to guide me home
And so it is the end of our days
So walk with me till morning breaks
And so it is the end of our days
So walk with me till morning breaks


#3463

Μικρές νοθείες
Στίχοι:
Οδυσσέας Ιωάννου
Μουσική:
Θάνος Μικρούτσικος
1. Βασίλης Παπακωνσταντίνου & Θάνος Μικρούτσικος

Ποτέ του δεν κατάφερε να βγει σε μια λιακάδα
και ζει με, ό,τι, περίσσεψε από ένα σκάρτο ποίημα
τα πρωινά σηκώνεται με μια βαριά ζαλάδα
και λέει πως τον ξύπνησε ένα μεγάλο κύμα

Κρεμάει τις αφίσες του στα παράθυρά του
κρύβει το φως μα κρύβει κι όλα τ? άλλα
γιατί το μόνο που λαχτάρησε ως λάφυρά του
είναι μια θάλασσα να φτάνει ως τη σκάλα

Βάζει σημάδια με στυλό πάνω στον τοίχο του
μετράει το ύψος του που πόντο πόντο χάνει
μα κάθε βράδυ όταν βγαίνει απ? τον ύπνο του
στέκεται όρθιος και τρυπάει το ταβάνι

Είναι που ονειρεύεται πως φεύγει για ταξίδια
πως μπαίνει μέσα σε παλιές φωτογραφίες
ξέρει αν μπορούσε θα ‘κανε μία απ? τα ίδια
αλλά τι νόημα έχει το όνειρο χωρίς μικρές νοθείες

:):!:


#3464

Κομματάρα η οποία μιλάει για τον Άλκη Αλκαίο, στεφ αν ψήνεσαι τσέκαρε αυτό εδώ, το διάβασα πάνω από 10 φορές από τότε που το πήρα


#3465

Καλά ο Αλκαίος είχε προ πολλού ξεφύγει από την κατηγορία “στιχουργός”. Ήτανε κανονικά και με το νόμο ποιητής.

[SPOILER]Όταν ο άνεμος φυσά
κι οι άνθρωποι σωπαίνουν
κάτι σκιές με προσκαλούν
στις έρημες μαρίνες
τα πλοία των ερώτων μας
μου δείχνουν που πεθαίνουν
και τριγυρνούν στην πλώρη τους
νεράιδες και σειρήνες

Πάνω στον πάγκο ενός καφέ
τα βρόχινα τους μάτια
για τα ναυάγια με ρωτούν
και της ζωής το ψέμα
κι εγώ δειλά τους απαντώ
κοιτώντας τα κατάρτια
η δύση κι η ανατολή
έχουν το ίδιο αίμα

Έτσι στα καθημερινά
αμήχανοι γυρνάμε
παιδιά που παίζουν στη βροχή
με τρυπημένη μπάλα
μα κάποιος γέρος ναυτικός
μας είχε πει θυμάμαι
[SIZE=3][B]πως πάντα μέσα μας θα ζουν
τα μπάρκα τα μεγάλα[/B][/SIZE]

Τρικάταρτο η αγάπη σου
και ο καιρός αρμύρα
μια Κυριακή σ?αντίκρισα
και μού?κλεψες το φως μου
ό, τι με πνίγει ν?αγαπώ
είν?η δική μου μοίρα
καλά ταξίδια, μάτια μου,
στις θάλασσες του κόσμου[/SPOILER]


#3466

…συγκλονιστικοί στίχοι…ήταν το αγαπημένο μου απ’αυτόν τον δίσκο:):!:


#3467

Στίχοι:
Κώστας Καρυωτάκης
Μουσική:
Γιάννης Γλέζος

Θάνατος είναι οι κάργιες
που χτυπιούνται στους μαύρους τοίχους και τα κεραμίδια,
θάνατος οι γυναίκες που αγαπιούνται
καθώς να καθαρίζανε κρεμμύδια.

Θάνατος οι λεροί κι ασήμαντοι δρόμοι,
με τα λαμπρά μεγάλα ονόματά τους,
ο ελαιώνας πίσω η θάλασσα κι ακόμη
ο ήλιος θάνατος μες στους θανάτους.

Θάνατος ο αστυνόμος που διπλώνει
για να ζυγίσει μια ελλειπή μερίδα,
θάνατος τα ζουμπούλια στο μπαλκόνι
κι ο δάσκαλος με την εφημερίδα.

Βάσις φρουρά εξηκονταρχία Πρεβέζης.
Την Κυριακή θ? ακούσουμε τη μπάντα.
Επήρα ένα βιβλιάριο τραπέζης,
πρώτη κατάθεσης δραχμαί τριάντα.

Περπατώντας αργά στην προκυμαία
"Υπάρχω" λες κι ύστερα “Δεν υπάρχεις”.
Φτάνει το πλοίο υψωμένη σημαία.
Ίσως έρχεται ο κύριος νομάρχης.

[B]Αν τουλάχιστον, μέσα στους ανθρώπους
ένας πέθαινε από αηδία…
Σιωπηλοί, θλιμμένοι, με σεμνούς τρόπους,
θα διασκεδάζαμε όλοι στην κηδεία
[/B]

:):!:


#3468

Μες στα κέφια, ε στεφ; :stuck_out_tongue:


#3469

…και συνεχίζοντας με αμείωτο κέφι
Στίχοι:
Νικόλας Άσιμος
Μουσική:
Νικόλας Άσιμος

Ήταν οι πόρτες μου δίχως μπαχτσέδες
και μεντεσέδες κρατάνε τη γη
γίναν οι φτέρνες μου σαν τροχαλίες
και στον κουβά τους αράζεις εσύ
αλλάζεις συχνά κάθε τόσο στολή
αλλάζεις οσμή, αλλάζεις σασί
και η ελπίδα μας έχει θαφτεί
σαν τον Ντορή μέσ? στο παχνί.

Πάγωσε η ψείρα μου και παραπαίουσα
μ? ένα τικ τακ μου ματώνει τ? αυτιά
όλα με πρόγραμμα όλα με σχέδιο
πρωτοκολλήσανε τον έρωτα
και θες να πετύχω με μια μπαταριά
χίλια φλουριά, χίλια φλουριά
για να σου χαρίσω μαντάτα καλά
να `χεις αγάπη μου λεφτά.

Ποντικοφάρμακο για τους μεγάλους
και μουρουνόλαδο για τα παιδιά
κι έπλεξες σώβρακα για τους φαντάρους
και θυσιάστηκες πατριωτικά
σου στέλνω μύνημα μ? ένα ταμ ταμ
να μαγειρεύεις με βιτάμ
κι ήσουνα γόησα κι έκανες μπαμ
κι εγώ σε ψάχνω στο χαμάμ.

Άδειο το βλέμμα σου, κούφιες οι ώρες μας
στα ενυδρεία σε χώσαν ζωή
συνηθισμένοι ο καθένας στο ρόλο του
κι η φαντασία μας έχει χαθεί
την ξεπουλήσαμε στο γιουσουρούμ
για ένα κουστούμ, για ένα κουστούμ
την ξεπουλήσαμε στο γιουσουρούμ
για ένα κουστούμ, για ένα κουστούμ.

Μία διαδήλωση δέκα μικρόφωνα
και τα μεγάφωνα στη διαπασών
χιλιάδες δίποδα με μαγνητόφωνα
κι έχουν λουστεί με την ίδια λοσιόν
ξεπουληθήκαμε στο γιουσουρούμ
για ένα κουστούμ, για ένα κουστούμ
κι ο εαυτούλης σας πέταξε βζούμ
ταρατατατζούμ, ταρατατατζούμ.

Ω εποχή μού θυμίζεις τον Καίσαρα
κι οι μελλοθάνατοι σε χαιρετούν
κι όσο γερνώ μπουσουλώ με τα τέσσερα
τα τροχοφόρα με προσπερνούν
φεύγω να πάω να βρω στο Μπανκόγκ
τον σύντροφό μου τον Κινκ Κονκ
μές στο μυαλό μου βαράνε τα γκόγκ
μοιάζω με μπάλα του πινκ πογκ

Μας εκτελούνε με σφαίρες ντούμ ντούμ
σφαίρες ντούμ ντούμ, σφαίρες ντούμ ντούμ
κι εμείς ξεπουλιώμαστε στο γιουσουρούμ
ταρατατατζούμ για ένα κουστούμ.

:):!:


#3470

[I][Έλα και θα σου δείξω
κάτι διαφορετικό από τον ίσκιο σου
που τρέχει το πρωί ξοπίσω σου

Κι από τον ίσκιο σου
που σηκώνεται να σ ανταμώσει το βράδυ

Μέσα σε μια χούφτα σκόνη
να σου δείξω το φόβο](https://www.youtube.com/watch?v=oLeeHYVySEY)[/I]


#3471

Αγέρα να 'σαι τιμωρός, να 'σαι και παχινιδιάρης
Κι αν βαρεθεί η ψυχούλα μου, να 'ρθεις να μου την πάρεις.

Για να κοιτάει από ψηλά, του κόσμου τη ραστώνη
[B]Να ξεχαστεί σαν των βουνών, το περσινό το χιόνι.[/B]


#3472

[Tired souls hunched in familiar bricks
Drowned in sleeping sickness silver skeleton palace of mist
Heart-shaped carnival of sores locked up in cupboard doors
Looking up at the starry sky won?t make your scarred life
Light up bright

A thirst for questions have their black reply –
Hide in cloud-mouthed skyscraper
Haven for no thoughts but mine
A muscular memory of February
When proud absence left me
(We are alone amongst millions?)
Subway stations filled with forced equations for my earth to burst
The retina is so hungry I could eat a hearse
Peeling adverts perfumed with roman numerals
As we shuffle off to our jobs like funerals

Drawn by wounds to the throat of ghosts
(We) lost our way back to the vault of youth
Codes forged in my minerals when the earth grew old
Love?s labours lost back when lives for lies were sold (our lives were sold)

Kodak coloured souvenirs
From a furnished furnace of fears
For learning to be mad
Is the poverty of happiness

And I know that it is clear
That I?m not here
In this cloud-formed invisible asylum of tears

I am ready to face my fears
As my consciousness disappears
To the internal sanctuary of seers
Where the clouds last for years & years](https://www.youtube.com/watch?v=taciiVhGTuw)

Yup…


#3473

[SIZE=3][U]Scott Walker ? Boy Child[/U][/SIZE]

You’ll lose your way
A boy child rides upon your back
Take him away
Through mirrors dark and blessed with cracks
Through forgotten courtyards
Where you used to search for youth
Old gets a new life
Reach out you can touch it’s true
He’s not a shadow of shadows
Like you, you see
Hearts hold on holding
If you stay one, you’ll stay free
Go seek the lady
Who will give, not take away
Naked with stillness
On the edge of dawn she stays
Night starts to empty
That’s when her song begins
She’ll make you happy
She’ll take you deep within her
Window lights for wanderers
Hide hard in your swollen eyes
Echoes of laughter
Hide in the cities thighs
Love catch these fragments
Swirling through the winds of night
What can it cost
To give a boy child back his sight
Extensions through dimensions
Leave you feeling cold and lame
Boy child mustn’t tremble
Cause he came without a name


#3474

[U][SIZE=3]Drawing Flies[/SIZE][/U]

Sitting here like uninvited company
Wallowing in my own obscenities
I share a cigarette with negativity
Sitting here like wet ashes
With Xs in my eyes and drawing flies

Bathed in perspiration drowned my enemies
Used my inspiration for a guillotine
I fire a loaded mental cannon to the page

Leaning on the pedestal that holds my self denial
Firing the pistol that shoots my holy pride
Sitting here like wet ashes
With Xs in my eyes and drawing flies

I said, “Hey, what you yellin’?
About conditions, permission, mirrored self affliction
Hey, what you yellin?
About sadists co-addiction, perfect analogies
Hey, what you yellin?
About conditions, permission, mirrored self affliction”

Leaning on the pedestal that holds my self denial
Firing the pistol that shoots my holy pride
Sitting here like wet ashes
With Xs in my eyes and drawing flies

Sitting here like uninvited company
Wallowing in my own obscenities
I share a cigarette with negativity

Leaning on the pedestal that holds my self denial
Firing the pistol that shoots my holy pride
Sitting here like wet ashes
With Xs in my eyes and drawing flies

Πρωινο ξυπνημα (στις 6 παρα) μουδιασμενος ακομα απο την νυστα μ’ενα καρο σκεψεις ,συναισθηματα κι αλλες βλακειες μπερδεμενα σ’ενα σουρεαλ γαιτανακι μες το κεφαλι μου … μετα η πρωτη τζουρα τσιγαρου , καφε και οι απροθυμες ‘‘καλημερες’’ στην δουλεια…


#3475

Paradise Lost - Yearn for Change
…δίσκος Draconian Times

Life is all the pain we endeavour
Life is all the pain we endeavour
Life is all the pain we endeavour
Life is all the pain we endeavour
Life is all the pain we endeavour

:):!:


#3476

πανάθεμα σε, μου θύμισες εκείνο το

Could it be
Something that your world depends on in me


#3477

Χαμένος αδερφός είσαι ρε. Το αγαπημένο μου ρεφραίν τους.


#3478

Να γράφετε και καναν τίτλο ενίοτε…:oops:


#3479

Paradise Lost-Ash & Debris και [B]Yearn For Change[/B]


#3480


Στίχοι -Μουσική -
Πρώτη εκτέλεση: Αλκίνοος Ιωαννίδης
Στην Αγορά Του Κόσμου

…δίσκος ‘‘Ανεμοδείκτης’’

Χαμένος μες στο πουθενά
δε θα βρεθώ ποτέ ξανά
στην πρώτη μου πατρίδα.

Έψαξα μέσα μου βαθιά
κι είδα μονάχα ερημιά
και πουθενά δε σε είδα.

Άσε με πάλι να σε δω,
έλα για λίγο φως μου
κι ύστερα φύγε κι ας χαθώ
στην αγορά του κόσμου.

Πουλάω σ’ άδεια μαγαζιά
δυο παραμύθια, δυο φιλιά
κι όλα τα όνειρά μου.

Σ’ αυτόν τον κόσμο τον καλό
χαρίζω, ψάχνω και ζητώ
και κλέβω τη χαρά μου.

Άσε με πάλι να σε δω,
έλα για λίγο φως μου
κι ύστερα φύγε κι ας χαθώ
στην αγορά του κόσμου.

:):!: