Αγαπημένοι Ηλεκτρονικοί Δίσκοι Των 00's


#1

μετά την επιτυχία του thread για τους αγαπημένους ηλεκτρονικούς δίσκους των 90’s, για να μιλήσουμε λίγο και για το πως ήταν η δεκαετία που μας πέρασε στον ηλεκτρονικό χώρο.

δε μπορώ παρά να ξεκινήσω την αναφορά μου με αυτόν το δίσκο:

Goldfrapp - Felt Mountain (2000)

το ηλεκτρονικό δίδυμο των alison goldfrapp και will gregory κυκλοφόρησε το ντεμπούτο του το σεπτέμβρη του 2000.και η δεκαετία δε μπορούσε να ξεκινήσει καλύτερα για το χώρο.οι goldfrapp κεντούν πάνω σε έναν καμβά ξεχασμένης folk, παλιάς pop, και παθιασμένης σε αρρωστημένο σημείο μουσικής cabaret (Human).και όλα αυτά χωνεύονται από σύγχρονους trip hop/electronica ήχους, παρουσιάζοντας κάτι το εντυπωσιακό και πρωτότυπο.πραγματικά, ο δίσκος είναι μια παραίσθηση, μια Utopia.η alison goldfrapp έγινε αντικείμενο του πόθου με τις σχεδόν βιωματικές ερμηνείες της, και με την πορεία το “felt mountain” ένας από τους κορυφαίους δίσκους της δεκαετίας, ανεξαρτήτως από μουσικά είδη.η πορεία που ακολούθησαν έκτοτε ήταν πτωτική, αλλά αυτό δε μειώνει σε τίποτα αυτό το έπος.

Massive Attack - 100th Window (2003)

5 χρόνια μετά από το επικό έπος επικών διαστάσεων “mezzanine”, οι άρχοντες των ηλεκτρονικών 90’s massive attack τοποθετούν τη σφραγίδα τους και στα 00’s, με ένα δίσκο που εκ πρώτης όψεως μπορεί να μη συγκρίνεται με τα αριστουργήματα των 90’s, αλλά σκέψου πως βρισκόμαστε σε άλλη δεκαετία, και ότι οι massive attack επιθυμούν να ακολουθούν τις εξελίξεις.αρκετά minimal techno, περισσότερα μπλιμπλίκια, με μια ακόμη πιο σκοτεινή ατμόσφαιρα από προηγούμενους δίσκους τους.δε μπορείς να μην εκτιμήσεις την κλειστοφοβία που δημιουργούν κομμάτια όπως το Butterfly Caught (ΤΡΟΜΕΡΟ video) ή την εξαιρετική συνεργασία με την sinead o’connor στο Special Cases (μαζί με το Antistar το αγαπημένο μου του δίσκου).7 χρόνια μετά (και αφού φέτος κυκλοφόρησαν το μέτριο “heligoland”) έχει αναγνωριστεί πλήρως η αξία του.το “100th window” είναι ένα statement των massive attack για τα 00’s.

Kosheen - Damage (2007)

ούτε το εξαιρετικό ντεμπούτο “resist”, ούτε το μετριότατο “kokopelli”.το “damage” είναι στην ουσία ο καλύτερος και μεστότερος δίσκος των kosheen που έχει θέση σε αυτό το εισαγωγικό post.όντας κατασταλλαγμένοι για το τι θέλουν να κάνουν, κυκλοφορούν ένα δίσκο rock-ίζουσας electronica, που τιμάει την παράδοση του bristol.άκου το κολλητικό Overkill και το ονειρικό Not Enough Love (το καλύτερο κομάτι που έχουν γράψει?) και θα με καταλάβεις.για μένα στους κορυφαίους ηλεκτρονικούς δίσκους των 00’s.

Burial - Untrue (2007)

το dubstep αποτελεί μεγάλο κομμάτι των ηλεκτρονικών 00’s, και εν έτει 2007 γνώριζε ήδη μεγάλη επιτυχία, αλλά δεν είχε αποκτήσει ακόμη το δίσκο ορόσημο που θα το μπάσει στα σαλόνια και θα του προσδώσει καλλιτεχνικό κύρος.τότε λοιπόν, ο william bevan ή πιο απλά burial από το λονδίνο, κυκλοφορεί το δεύτερο δίσκο του.σκοτεινή ατμόσφαιρα, τρομερά beats και αχανή samples, συνθέτουν άψογα έναν αριστουργηματικό δίσκο, που εκφράζει απόλυτα το αστικό feeling για την εποχή του.το Archangel π.χ. φαντάζει τόσο pop και εύπεπτο, μα είναι τόσο δύστροπο και “ψυχρό”.αν θες την άποψή μου, ο πιο σημαντικός και καθοριστικός ηλεκτρονικός δίσκος των 00’s.

Portishead - Third (2008 )

11 χρόνια μετά τον ομότιτλο δίσκο τους οι portishead κυκλοφόρησαν νέο δίσκο, και νομίζω πως οι περισσότεροι τους περίμεναν στη γωνία.οι portishead όμως κατάφεραν κάτι μοναδικό στα παγκόσμια μουσικά χρονικά.όχι μόνο διέψευσαν όλους όσοι ήταν έτοιμοι να κράξουν, αλλά ίσως και να ξεπέρασαν τα δύο στοιχειωτικά albums που κυκλοφόρησαν στα 90’s.δεν κάνουν βουτιά στο παρελθόν τους.έχοντας πολλές επιρροές από kraut rock, αλλά και από σύγχρονες industrial μουσικές, δημιούργησαν έναν από τους κορυφαίους δίσκους των 00s, που πολύ απλά ξεπερνά την τελειότητα.άκου πόσες φορές αλλάζει, και ουσιαστικά αποδομείται, το βασικό μουσικό θέμα στο Machine Gun ή πως σου ανοίγουν νέες μαγικές πόρτες στη μουσική στο Magic Doors.ό,τι και να πεις για το ερεβώδες Threads που κλείνει το δίσκο είναι λίγο.στο “third”, η gibbons για πρώτη φορά ακούγεται απόμακρη ή ακόμη και απειλητική, καμία σχέση με τις εσωστρεφείς ερμηνείες της στο “dummy”.προσκυνώ ευλαβικά, και απλά ευχαριστώ τους portishead που υπάρχουν.


#2

Έτοιμες επιλογές για μένα, απλά πήρα ορισμένα απο τα αγαπημένα μου ηλεκτρονικά άλμπουμ απο το πρόσφατο αφιέρωμα για τα '00ς.

Ποστάρω μόνο τίτλους και εξώφυλλα, και να προσθέσω στα αγαπημένα μου και το Third των Portishead που αναφέρθηκε φυσικά στην όμορφη εισαγωγή.
[B]
Juno Reactor[/B] - Labyrinth (αποκάλυψη σκέτη)

[B]
Delerium[/B] - Poem (electro/dreampop μαγεία)

[B]
Daft Punk[/B] - Discovery (το σημαντικότερο ίσως electro/dance των '00ς, με το γιαπωνέζικο εξώφυλλο που μου αρέσει περισσότερο)

[B]Thievery Corporation[/B] - The Richest Man in Babylon (chill out/world/ethnic)

[B]
Balligomingo[/B] - Beneath the Surface (ό,τι και το Delerium πιο πάνω)

[B]Mesh[/B] - We Collide (το καλύτερο της synthpop)

Απο τον electro/industrial χώρο να προσθέσω τις δισκάρες Holy απο τους [B]In Strict Confidence[/B] και Wreath of Barbs απο [B]Wumpscut[/B], και απο τον γενικότερο ηλεκτρονικό χώρο το ομότιτλο ντεμπούτο των [B]LCD Soundsystem[/B], καθώς και όλα τα άλμπουμ των [B]IAMX[/B].

Α, ναι, και το [B]Kid A[/B] φυσικά.


#3

Απλά πράγματα

[B]The Knife - Silent Shout
[/B]


#4

και ήμουν σίγουρος πως είχα ξεχάσει να αναφέρω κάτι μεγάλο.#-o

επίσης, μεγάλα ΝΑΙ σε delerium, daft punk, thievery corporation και the knife.

επίσης…

[B]Psapp[/B] - The Only Thing I Ever Wanted (2006)

το “the only thing i ever wanted” είναι ο δεύτερος full length δίσκος των λονδρέζων psapp, και βασικά ό,τι καλύτερο έχουν κυκλοφορήσει ως τώρα.ευχάριστη electronica, παιγμένη με πολλά παιδικά παιχνίδια, που πραγματικά βγάζει το παιδί από μέσα σου.κάποιες jazz τζούρες κάνουν την εμφάνισή τους εδώ κι εκεί, και ο δίσκος σίγουρα χρήζει αναφοράς για τα ηλεκτρονικά 00’s.τα videoclips των [B]Ηι[/B] και [B]Tricycle[/B] αντικατοπτρίζουν πλήρως το πνεύμα της μπάντας.οι psapp σε κάνουν να μελαγχολήσεις, αλλά και να περάσεις όμορφα, ακριβώς όπως και οι ταινίες της pixar.αξίζει να τους τσεκάρετε, αν δεν έχετε ασχοληθεί μαζί τους.τους εκτιμώ ιδιαίτερα.


#5

Four Tet - Rounds (2003)

Όχι απλά ο αγαπημένος μου ηλεκτρονικός δίσκος των 00’s, αλλά ένας από τους καλύτερους δίσκους, ανεξαρτήτου μουσικού είδους, που είχα την ευκαιρία να ακούσω.

Πέραν αυτού, αναφέρω ενδεικτικά :

Primal Scream - XTRMNTR (2000)

The Avalanches - Since I Left You (2001)

Royksopp - Melody A.M. (2001)

The Field - From Here We Go Sublime (2007)

Caribou - Andorra (2007)


#6

Converter - Blast Furnace (2000)

Fuck Buttons - Tarot sport(2009)


#7

Δεν συμφωνώ με αυτό. άμα έβαζες όπου ηλεκτρονικός το dubstep τότε ναι.

Μερικοί ωραίοι δίσκοι του χώρου (που μ’αρέσουν ιδιαίτερα):

The Bug - London Zoo

King Midas Sound - Waiting For You

Kode9 & The Spaceape - Memories Of The Future

από κει και πέρα ωραίοι είναι και οι Skream,Zomby,Rusko λίγο που έχω ακούσει.
Βέβαια το dubstep έγινε μόδα και ξεφτιλίστηκε αρκετά, ο κάθε καραγκιόζης βαράει ένα beat και νομίζει πως είναι το επόμενο μεγάλο όνομα.

Πίσω πάλι στα καλύτερα της δεκαετίας, ο Steven Ellison aka Flying Lotus μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση (btw horror μη ξαναβάλεις το όνομα του στην ίδια πρόταση με το dubstep).


Ένας ξεχωριστός δίσκος για μένα είναι το

[B]The Brotherhood Of The Bomb[/B] των [B]Techno Animal[/B]

Το τέταρτο project που συνεργάζονται οι Justin Broadrick και Kevin Martin (τα υπόλοιπα τρία είναι οι God, οι Ice και οι Curse of the Golden Vampire)

Τελευταία κυκλοφορία για τους techno animal και με πολλές διαφορές από τις προηγούμενες.

Dub,ambient,industrial,noise,hip hop όλα στο μίξερ.

Είναι αρκετά ενδιαφέρουσα κυκλοφορία κυρίως για τον πειραματισμό τους. Ευτυχώς συνέχισαν οι Dalek (με τους οποίους έχουν και split και συμμετέχουν στο τελευταίο τραγούδι “Hell”) το σπουδαίο έργο τους.

Μπορείτε να διαβάσετε ένα ωραίο review εδώ

Θέλω να γράψω και για τους God στο avant-garde topic άμα μου 'ρθει όρεξη καμιά μέρα.


[B]BT - This Binary Universe[/B]

(μην πάει το μυαλό σας στους bolt thrower :p)
Αρχικά με τον συγκεκριμένο δίσκο θα πρέπει να αγνοήσετε τα tags trance,dance ktl που θα βρείτε στο internet για τον Brian Transeau.

Έχουμε να κάνουμε με έναν πολύ ωραίο και χαλαρό δίσκο, το discogs έχει tags Glitch, Abstract, IDM, Downtempo, Ambient. Τα τραγούδια είναι μεγάλα σε διάρκεια (το πιο μικρό είναι 8:11). Προτείνετε σε όλους, θα αρέσει και στους post-rockαδες.


Και μερικοί ακόμα δίσκοι που μαρέσουν αναφορικά:

Venetian Snares - My Downfall (Original Soundtrack)

The Flashbulb - Kirlian Selections

M83 - Saturdays = Youth

Kangding Ray - Automne Fold

Αυτά για αρχή, ελπίζω να γράψω και πέντε λόγια για το καθένα γιατί η απλή αναφορά δεν λέει και πολλά.


#8

το θέμα είναι πως το dubstep είναι το σημαντικότερο νέο κίνημα που σημειώθηκε στον ηλεκτρονικό χώρο στα 00’s.και χωρίς τον burial, το dubstep θα ήταν ένα ωραίο τίποτα.αυτός ο δίσκος έδωσε ουσία σε ένα ιδίωμα, το οποίο πήγαινε να εξελιχθεί όπως η trance στα 90’s.

ο flying lotus είναι ένα κεφάλαιο μόνος του για τα ηλεκτρονικά συστήματα των 00’s.δεν ανήκει στο dubstep, καθότι έχει αρκετά nu-jazz στοιχεία στη νοοτροπία που δημιουργεί μουσική, αλλά έχει βάλει το λιθαράκι του στη γιγάντωση του dubstep οικοδομήματος.

και μιας και αναφερθήκαμε στο dubstep:

[B]Skream[/B] - Skream! (2006)

το ντεμπούτο του λονδρέζου oliver jones (aka skream) είναι ένας από τους εξέχοντες δίσκους του dubstep.έχει όλα τα δυνατά beats που έφεραν στο προσκήνιο το είδος, αλλά πάνω απ’όλα έχει ΣΥΝΘΕΣΕΙΣ.σε σχέση με το φετινό “outside the box”, το οποίο κινείται σε πιο καθαρούς ηλεκτρονικούς ήχους, το “skream!” είναι “βρώμικο”, και ακούγεται ΔΥΝΑΤΑ.το [B]Rutten[/B] π.χ. καταδεικνύει πως γίνεται να χρησιμοποιήσεις beats που παιγμένα δυνατά γκρεμίζουν πολυκατοικίες, παίζοντας παράλληλα μουσική.από την άλλη, post hip hop στιγμές όπως το [B]Check It[/B] είναι απλά απολαυστικές.για μένα μέσα στους 5 καλύτερους δίσκους του ιδιώματος.


#9

Εγώ που δεν ακούω και πολλά από electronica, να καταθέσω τον οβολό μου με αυτό:

[B]Unkle[/B] - never never land

To οποίο είναι ασύλληπτο είναι τέλειο είναι τα πάντα όλα, και τα χουμε ξαναπεί αυτά.

Και μ’αρέσει πολύ και ο δίσκος του [B]Burial[/B] που βάλατε πιο πάνω.

Kαι το περσινό των [B]Qemists[/B]. Πολύ καλό και αυτό.

εεε… αυτά. :expressionless:


#10

[I]Vitalic - Ok Cowboy[/I]

το ok cowboy ειναι ο ντεμπουτος του, βγηκε το 2005, αλλα κουβαλα μαζι του πολυ 90ς. δεν μπορεις να τον κατηγοριοποιησεις καθως ειναι σκοτεινος, ειναι φανκι ειναι και ντανσιν. ολ’ αυτα μαζι με καταπληκτικες ιδεες απ’ την φανταστικη εισαγωγη μεχρι το τελος του. εχει ερθει νομιζω και ελλαδα, αλλα δεν ειχε ανακαλυφθει. ακουστε και τα [I]newman[/I] και [I]wooo[/I] για να αντικρυσετε τη πολυμορφια του. θα επανελθω με Ez3kiel και αλλα ομορφα.


#11

Μ΄αρέσει αυτό το τόπι . Όλα όσα έχουν ειπωθεί είναι god damn δισκάρες ( εκτός από ένα δυο :smiley: ).

Αφήνω κάτι Venetian και Bong Raδες απέξω γιατι είπαμε δεν θέμε brakes ε?
Κανα SPK , skinny puppy, neubauten κ τετοια παλια industrials μετράνε ? Μπερδευομαι :?

Να ρίξω μέσα Third eye foundation ?
αυτό

αν και τα σπαω απειρα και με το I poopoo on your juju

Και επίσης αυτό εδώ

Bogus Blimp

και μένοντας στην ίδια εταιρία να πω και κανα When … θα πω το Trippy Happy που με διασκεδαζει μέχρι θανάτου


#12

Τι είπες τώρα…αυτοί οι Γάλλοι κυκλοφόρησαν μερικά από τα πιο όμορφα και ιδιαίτερα πράγματα που άκουσα μέσα στη δεκαετία. Θα συνιστούσα το σαγηνευτικό Naphtaline του 2007

Ακούστε αυτό: http://www.youtube.com/watch?v=h0h89w6ObLU

και αυτό που θα το περιέγραφα ως Amelie OST on acid: http://www.youtube.com/watch?v=kItEsYB7WmU

Μπράβο νομιστεράκι, εγώ έκανα απλώς την εισαγωγή, συνέχισε εσύ


#13

[B]Αυτο μονο.Τεραστιος δισκος.[/B]


#14

ευγε σε bbb για το bb και υστερα τον ιδιαιτερα αγαπημενο Lars Pedersen. το trippy happy ειναι το πιο διαφοροπιημενο αλμπουμ του πιο διαφορποιημενου μουσικου της Νορβηγιας. ειναι αρκετα δυσκολο να μιλησω για τη δισκογραφια του ολακερη καθως δεν βρισκονται ευκολα τα αλμπουμ του, ουτε για dl. θα μιλησω αρχικα για το [I]Psychedelic Wunderbaum[/I], το οποιο ηταν το πρωτο πραμα που ακουσα γι’ αυτον το ετος 2004, οταν ο “κλασικος φιλος” απ’τη λαρσα μου ειχε στειλει ενα dvd γεματο τετοια πραματα. ηταν απ’ τα πρωτα που ξεχωρισα. τους χανω απο τοτε κι ερχεται το 2007 με το trippy happy, παθαινω την πλακα μου, δεν πιστευω καν στ’ αυτια μου απ’ το ποσο σκοτεινο μπορει να ειναι κατι τοσο χαρουμενο, ειναι οπως βλεπεις σ’ ενα θριλλερ μια σκηνη με παιδικη χαρα αλλα παντα περιμενεις κατι κακο να γινει και αυτη η αγωνια μεταφερεται και στο εν λογω αλμπουμ. στη πορεια βγηκε το [I]You are Silent[/I], το 2008 και καθιερωθηκε στους fave μου one man band. τσεκ ολσο [I]Whenever[/I].

ευγε επισης και σε amazing_journey, το 2003 ειχαμε εναν απ’ τους καλυτερους τριπ-χοπ δισκους το [I]Barb4ry[/I]. δεν μπορεις να το περιγραψεις ευκολα, ειναι απλα αριστουργημα. αν μπορουσαν να βγαινουν μονο τετοια αλμπουμ με αυτο το φιλιν, θα ηταν το αγαπημενο μου ειδος αυτο το ριμαδι το τριπ-χοπ. ετος 2007, βγαινει το Naphtaline. αλλη φαση, ξεφευγουν απ’ το τριπ-χοπ και φτιαχνουν κατι σε μινιμαλ αβαντγκαρντ με μπολικο ηλεκτρονικο και εσωστρεφη χαρακτηρα. το σημα κατατεθεν του ειναι το πιανο, το οποιο γενικα το βαριεμαι, εδω ομως το χειριστηκαν αψογα. μουσικες αναζητησεις που μπορει να εχει καποιος σε βραδυνες στιγμες, ειναι ο ορισμος. το 2008 βγαινει το [I]Battlefield[/I] και κοιταχτε τι καταπληκτικο εξωφυλλο εχει:

εδω παλι ξεφευγουν και απ’ το Naphtaline, πιο σουντρακικοι, πιο οπερα, πιο ποστ ροκ, χρησιμοποιοντας κανονικο ντραμμιν, ηλεκτρικες κιθαρες και ανακυκλονοντας μικροιδεες απ’το Naphtaline, σε μαγευουν και παλι. το 2009 βγηκε και το Collision Tour DVD, το οποιο απανταει πολλα σε λοιπους ενδιαφερομενους.


#15

Πω ρε νομιστερακιε, τι σόι κομμάτι είναι αυτό το the wedding!


#16


#17

[B]Bonobo - Dial M for Monkey (2003)[/B]

τι να πουμε για αυτη τη δισκαρα!
ισως για μενα ο πιο ωρεος δισκος νταουντεμπο μετα το θιβερυ που αναφερθηκε προηγουμενος!
μπονομπο σατ καλυτερα του κομματια που δν κουραζουν με αυτη τη δοση τριπ χοπιλας που το κανει απ τα καλυτερα ηλεκτρο σι ντι της νεας χιλιετιας


#18

Μερικοί απ’τους αγαπημένους μου ηλεκτρονικούς δίσκους των 00’s, με youtube links…

[B]Tosca [/B][I]- Suzuki.[/I] ([U]Suzuki[/U]).
[B]Justice[/B][I] - cross.[/I] ([U]Genesis[/U]).
[I]Οτιδήποτε έκανε το [/I][B]The Matthew Herbert Big Band[/B]. ([U]The Audience LIVE[/U]).
[B]Drexciya[/B][I] - Harnessed The Storm.[/I] ([U]Digital Tsunami[/U]).
[B]Roisin Murphy[/B][I] - Ruby Blue.[/I] ([U]Sow into you LIVE[/U]).
[B]3 Chairs[/B][I] - Three Chairs 3.[/I] ([U]Misty City[/U]).
[B]Two Lone Swordsmen[/B][I] - From the double gone chapel.[/I] ([U]Sick when we kiss[/U]).
[B]Plaid[/B][I] - Double Figure.[/I] ([U]Assault on presinct Zero[/U]).
[B]Pole[/B][I] - Steingarten.[/I] ([U]Warum[/U]).
[B]Prefuse 73[/B][I] - Vocal Studies + Uprock Narratives, One word extinguiser.[/I] ([U]Perverted Undertone[/U]).
[B]Broadcast[/B][I] - Tender Buttons.[/I] ([U]Corporeal[/U]).
[B]The Field [/B][I]- From Here We Go Sublime.[/I] ([U]Over the ice[/U]).
[B]Múm[/B][I] - Finally We Are No One.[/I] ([U]We have a map of the piano[/U]).
[B]Pan Sonic[/B][I] - Kesto (234.48:4). /I.
[B]The Tuss[/B][I] - Rushup Edge.[/I] ([U]Rushup I Bank 12[/U]).
[B]Four tet[/B][I] - rounds.[/I] ([U]My angel rocks back and forth[/U]).
[B]Aphex Twin[/B][I] - Drukqs.[/I] ([U]54 cymru beats[/U]).
[B]Omar Soyleyman[/B][I] - folk & pop sounds of syria dabke 2020.[/I] ([U]I will make a trap[/U]).
[B]Boards of Canada[/B][I] - Geogaddi.[/I] ([U]Music is Math[/U]).
[B]Portishead [/B][I]- Third. [/I]([U]Machine Gun[/U]).
[B]Ellen Allien[/B][I] - berlinette.[/I] ([U]Trash Scapes[/U]).
[B]Daedelus[/B][I] - Denies the day’s demise.[/I] ([U]Sundown[/U]).
[B]Amon Tobin[/B][I] - Supermodified.[/I] ([U]Chocolate lovely[/U]).
[B]Supersilent [/B][I]- 6.[/I] ([U]6.2[/U]).
[B]Lack of afro [/B][I]- Press on.[/I] ([U]Touch my soul[/U]).
[B]Fennesz[/B][I] - Endless summer.[/I] ([U]Shisheido[/U]).
[B]Bonobo[/B][I] - Days to come.[/I] ([U]The Fever[/U]).
[B]MSTRKRFT[/B][I] - The looks.[/I] ([U]The looks[/U]).
[B]The knife[/B][I] - silent shout.[/I] ([U]Marble House[/U]).
[B]Dani siciliano [/B][I]- likes…[/I] ([U]Walk the line[/U]).
[B]Laurent Garnier[/B][I] - Unreasonable behaviour[/I]. ([U]The Man With the Red Face LIVE[/U]).


#19

amen :roll:


#20

Βαζουμε και house και dance και πριονια εδω?