τα βάζω σε spoiler για να μην κάνουμε spoiler 
εκεί νομίζω μας δείχνει πόσο αδίστακτος είναι και πόσες διαφορετικές ιστορίες πουλάει στον καθένα που συναντά με μόνο σκοπό να βρει τα λεφτά. όπως αντίστοιχα και με τη Τζώρτζια που της λέει ότι τον έχουν επικυρήξει και τον ψάχνουν να τον σκοτώσουν για να την πιέσει. ποιος μαφιόζος σκοτώνει για 300.000;
Ναι σαφως, αλλα ο τροπος που το λεει, τοσο αβιαστα ενω σαν κοινο ξερουμε ποσο τερατωδες ψεμα ειναι προκαλεσε γελιο και νομιζω ηθελημενα.
Λοιπόν - προφανώς και τρέξαμε να δουμε το Νο2, από μια από τις καλυτερες παιδικές ταινίες έβερ, που ήδη σπάει ταμεία και λέγεται (δικαίως) πως ίσως ειναι από τα καλυτερα σηκουελ εβερ.
ZOOTOPIA 2
Πως παίρνεις μια συνταγή και την πας παραπέρα ; Βάζοντας προβλήματα συνεργασίας στο ηρωϊκό πλέον ντουέτο, φτιάχνοντας ένα κακό που αποδεικνύεται καλός (Minor spoiler), βαζοντας παλι σχόλια για μετανάστευση, gentrification και κλιματική αλλαγή, κρατώντας τους καλυτερους χαρακτήρες από το Νο 1 - βραδύποδα εσένα κοιτάω - και έχοντας πάλι μια πολύ ωραία ανατροπή.
PLUS και σε συνέχεια του τοπικ για τις κωμωδίες, φλομώνοντας την ταινία με cine-easter eggs για τους μεγάλους, που σε στέλνουν. Στη σκηνή αναφορά στον Κιούμπρικ έπεσα από την καρέκλα, και τα παιδιά μου αναρωτιόντουσαν γιατί. Ειναι αποριας άξιο γιατι τα καρτουν μπορούν πιο εύκολα να κρατήσουν τα αστεια σε δεύτερο πλάνο, ενώ η κανονική κωμωδία, ζορίζεται.
Εξαίσιο, σπάει ταμεία, όσοι έχετε παιδιά, ή παιδική ψυχή ή και τα δύο, τρέχτε !
edit: εχει Post credits scene !
Και το πρωτο ταινιάρα ηταν
ήταν απίστευτη ταινιάρα, αναρωτιέμαι γιατι τους πηρε τοσο καιρο να φτιαξουν Νο.2
Γνωστός ξερολας κριτικός των πάντων στο fb μίλησα για την ασχήμια της αφίσας και ποιος κακογουστος σκέφτηκε μπιντεδες για τα μάτια του ήρωα…
Μετα απο τη καθιερωμενη βολτα εις τα παλαια λιμερια, δε λειπουν ποτε προβολες στο ΒFI.
Sorry για το φλεξ.
Λογω του εορταστικου μουντ, ηταν καλη ευκαιρια να δουμε παλιες ταινιες.
Δε προλαβαμε τα Muppets Scrogge γμτ, που ειναι λατρεμενο.
Lola Montès
Wizard of Oz
Συνεχιζοντας το nostalgia, εκλεισα και στο BFI IMAX που περσυ ειχαμε δει το Tokyo Godfathers, τον Μαγο του Οζ σε 3Δ.
Κλεινοντας τα κινηματογραφικα, χαρηκαμε τον Guillermo να μιλαει για τα παραμυθια του και τη τελευταια του ταινια, σε μια πολη ενδιαφερουσα ομιλια.
Γενικα ειναι τρομερα γματο ατομο, και ψειρας στα παντα. Μπορει να με εχει χασει στις τελευταιες του ταινιες, αλλα εκτιμαω το οτι ειναι ενα ατομο με παθος για αυτο που κανει, το λατρευει, το ψαχνει μεχρι αηδιας. Τον Φρανκεσταιν πχ λεει ηθελε να το κανει απο 11 χρονων… λολ
@eviL αν έρθεις μπάσκετ Σάββατο, σου δίνω όρκο ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ πως θα σε κάνω να π ο ν έ σ ε ι ς - με τρόπους που δεν φανταζόσουν καν ότι είναι ποτέ δυνατόν
Χθες ειδαμε avatar 3 σε imax 3d και εχω να δηλώσω ενθουσιασμός!! Με τα 5 λεπτα Οδύσσειας στην Τρία που έδειξε πριν την ταινια…
Κατα τα αλλα το avatar δυστυχώς μια απο τα ίδια απλα με περισσότερη Videogame like δραση… απλα οκ.
Father , mother, sister , brother του Τζάρμους.
Ή αλλιώς, καφές και τσιγάρα από τα temu.
Παράλογα καλές κριτικές, για μια ταινία που φαίνεται να ξανακάνει ο Τζάρμους. Τρεις ιστορίες, με την πρώτη, με τον Θεό τομ Γουέιτς καλύτερη και τις άλλες δύο να βαίνουν με μειούμενη ποιότητα και ενδιαφέρον.
Θύμησε πολύ το καφές και τσιγάρα, του ίδιου, απλά τώρα είχε ως κεντρική θεματική την οικογένεια. Ειδικά ο χαρακτήρας της υπέροχης όπως πάντα Μπλάνσετ, εξαφανίστηκε σε μια μόνο ιστορία που απλά… την αγνοεί.
Μια ανάγνωση στις δυσλειτουργίες της οικογένειας, με ελάχιστους διαλόγους, πλοκή και… διάλογο. Εσωτερικές ερμηνείες κτλ, αλλά κάπως φλατ. Ίσως περίμενα πολλά λόγω των κριτικών, απογοητεύτηκα.
Καποδίστρια είδε κανείς να μας πει αν είναι τόσο κάκιστο ;
ειδα και εγω τζαρμους χθες,θα συμφωνησω μαζι σου,ολη την ταινια τη σωζει ο Γουειτς
Είδα Καποδίστρια. Τόσο κράξιμο που έχει φάει η ταινία πήγα με σούπερ χαμηλές προσδοκίες (δεν ήθελα καν να πάω εγώ ήθελα Marty Supreme, πήγα για την παρέα) και μου ήταν ευχάριστη έκπληξη το γεγονός πως είναι μια μέτρια+ ταινία με μερικά ωραία καλτ σημεία όπως το muppet show (stalter & wardorf) κυρίως στην αρχή, η παναγία κλπ.
Torches blazed and sacred chants were praised
As they start to cry, hands held to the sky
In the night, the fires are burning bright
The ritual has begun, Satan’s work is done
Είδα μια ταινία χθες και μια προχθες, το 28 χρόνια μετά part2: bone-temple και το Marty Supreme.
Και τα δύο θα τα έβαζα σε παρόμοιο επίπεδο, θα τα έλεγα πολύ καλές ταινίες.
Το πρώτο 28 χρόνια μετά κατά τη γνώμη μου είναι μια μέτρια ταινία στην καλύτερη. To Bone Temple είναι σαν να βρίσκεται κάπου ενδιάμεσα στο 28 μέρες και 28 βδομάδες. Έχει ένα ύφος κάπου ενδιάμεσα σε αυτά, όχι το στυλιζαρισμένο κλπ του Boyle αλλά ούτε ακριβώς το παραδοσιακό horrοrάδικο. Όσο ξενέρωτα μου φάνηκαν τα “Χελωνονιντζάκια” στο τέλος της προηγούμενης ταινίας τόσο ενδιαφέρον έχουν τελικά ως χαρακτήρες. Όμως το show όπως υπονοούν και οι παραπάνω το έκλεψε ο Φαίνς και το bone temple του.
/
Το Marty Supreme μου θύμισε αρκετά μια άλλη ταινία που είδα πρόσφατα, την Σπασμένη φλέβα του Οικονομίδη. Αντί για βρισίδια έχει ένα tangerine-Dream-y soundtrack που έφτιαξε ο Oneohtrix Point Never και αντί για κατεστραμμένους ανθρώπους σε μια μετά(?)-μνημονιακή Ελλάδα έχει το Αμερικάνικο Όνειρο.
Πόσες οι πιθανότητες το ίδιο πάνω κάτω theme να το δει κανείς στο Σινεμά μέσα σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα; Μπορεί αυτό κάτι να δείχνει για το πως η παρακμή στη Δύση / η κρίση του καπιταλισμού γενικότερα οδηγεί τους δημιουργούς σε παρόμοιους δρόμους.
Δεν ήξερα που να το ποστάρω. Έπαθα σοκ, ήταν μόλις 71 ετών.
Send Help, του πολύ Sam Raimi
χωρίς να θέλω να σας παραχαηπάρω, περάσαμε πε ρι φη μα. Survivial horror, με ταξικό υπόστρωμα και χιουμοράκι Raimi, ηταν σχεδόν αδύνατο να μην πάω να το δω. Εκτιμώ την McAdams που ταλαιπώρησε τον τζιτζιφιόγκο, αίμα τόσο όσο, χιουμοράκι, σχόλιο για τη ζωή στο γραφείο Vs τη ζωή στη φύση, αλλά και για τη μοναξιά που ξεχνάμε όσο κοιτάμε τα εξέλ, ένα περίφημο δίωρο, αν ξέρεις τι πας να δεις.
Η μοναδική ένσταση που έχω για το τέλος…
είναι ότι ξέρεις που πάει. Ειδικα αν… (προσοχή στο 2ο σποιλερ)
έχεις δει σχετικά προσφατη ταινιά βραβευμένη στις Κάννες, που έχει ανάλογη θεματολογία.
Την συστήνω 100%. Απαντήστε τονίζοντας πόσο υποτιμημένη ειναι η McAdams αν θελετε παρακαλώ.
Raimi send help Και ελα πισω με περισσοτερες ταινίες.
Συμφωνώ και επαυξάνω, ήταν η μόνη μη οσκαρική που πήγα να δω στο σινεμά τώρα τελευταία που έχω πάρει τις υποψήφιες παραμάζωμα και πέρασα υπέροχα. Απλά πρέπει όντως να πας με το σωστό μουντ, δλδ όχι για ταινία τρόμου, αλλά για ασόβαρη καλτ-κωμωδία που θυμάται αραιά-και-πού να μας τρομάξει/φρικάρει λίγο, έτσι για το καλό. Ως προς αυτό, μου θύμισε το Weapons.
Ως προς το 
, εγώ νομίζω ότι την είδε στα σινεμά ο Ράιμι και είπε “πολύ καλή ιδέα, αλλά μπορεί σίγουρα να βγάλει πολύ περισσότερο χαβαλέ (και αίμα)”.
Ναι σε όλα και έχει κι άλλα που δεν θα αναφέρω για να μη σποϊλάρω. Αλλά είναι ωραίο πράγμα να πας για χαβαλέ και ποπκορν σε μια ταινία, και στον δρόμο για το σπίτι να έχεις και δυο πράγματα να συζητήσεις.
Και ναι, η Rachel McAdams ήταν τόσο καλή, όσο και το καπελίνο της. Δηλαδή εξαιρετική.
το σποιλερ σου με σκάλωσε, αν και (θα επρεπε να) ήξερα τι να περιμένω ! 
θεωρω το weapons πολυ πιο τρομακτικο (και καλυτερη ταινια), αν και εδω μιλαμε για χορρορ με κέφι, ίσως One of a kind κατασταση.
Ήταν, συμφωνώ. Βασικά, αν το Weapons ήταν horror comedy, το Send help θα το έλεγα comedy horror. Το ανέφερα κυρίως γιατί είχε ξενερώσει μερίδα του κοινού που περίμενε να δει horror horror σκέτο και βαρβάτο, όπως θα μπορούσε να την πατήσει κάποιος που θα δει μόνο την αφίσα του Send help, θα σκεφτεί “τέλεια, θρίλερ” και μετά μέσα στην αίθουσα θα ξενερώσει και θα νομίζει ότι τον δουλεύουνε.
