εκεί νομίζω μας δείχνει πόσο αδίστακτος είναι και πόσες διαφορετικές ιστορίες πουλάει στον καθένα που συναντά με μόνο σκοπό να βρει τα λεφτά. όπως αντίστοιχα και με τη Τζώρτζια που της λέει ότι τον έχουν επικυρήξει και τον ψάχνουν να τον σκοτώσουν για να την πιέσει. ποιος μαφιόζος σκοτώνει για 300.000;
Λοιπόν - προφανώς και τρέξαμε να δουμε το Νο2, από μια από τις καλυτερες παιδικές ταινίες έβερ, που ήδη σπάει ταμεία και λέγεται (δικαίως) πως ίσως ειναι από τα καλυτερα σηκουελ εβερ.
ZOOTOPIA 2
Πως παίρνεις μια συνταγή και την πας παραπέρα ; Βάζοντας προβλήματα συνεργασίας στο ηρωϊκό πλέον ντουέτο, φτιάχνοντας ένα κακό που αποδεικνύεται καλός (Minor spoiler), βαζοντας παλι σχόλια για μετανάστευση, gentrification και κλιματική αλλαγή, κρατώντας τους καλυτερους χαρακτήρες από το Νο 1 - βραδύποδα εσένα κοιτάω - και έχοντας πάλι μια πολύ ωραία ανατροπή.
PLUS και σε συνέχεια του τοπικ για τις κωμωδίες, φλομώνοντας την ταινία με cine-easter eggs για τους μεγάλους, που σε στέλνουν. Στη σκηνή αναφορά στον Κιούμπρικ έπεσα από την καρέκλα, και τα παιδιά μου αναρωτιόντουσαν γιατί. Ειναι αποριας άξιο γιατι τα καρτουν μπορούν πιο εύκολα να κρατήσουν τα αστεια σε δεύτερο πλάνο, ενώ η κανονική κωμωδία, ζορίζεται.
Εξαίσιο, σπάει ταμεία, όσοι έχετε παιδιά, ή παιδική ψυχή ή και τα δύο, τρέχτε !
Μετα απο τη καθιερωμενη βολτα εις τα παλαια λιμερια, δε λειπουν ποτε προβολες στο ΒFI. Sorry για το φλεξ.
Λογω του εορταστικου μουντ, ηταν καλη ευκαιρια να δουμε παλιες ταινιες.
Δε προλαβαμε τα Muppets Scrogge γμτ, που ειναι λατρεμενο.
Το αριστούργημα του Max Ophüls ήταν μια τρομερη ευκαιρία να το δούμε στη μεγάλη οθόνη.
Πολυ πρωτοποριακή γραφή, εντυπωσιακές λήψεις και φωτογραφία που δύσκολα πιστευεις οτι γυριστηκε το 1955 (!).
Η ιστορία της πιο “σκανδαλώδους” γυναίκας του κόσμου ξεδιπλώνεται μέσα από μια θεατρική παράσταση τσίρκου, με τα flashbacks να εναλλάσσονται.
Wizard of Oz
Συνεχιζοντας το nostalgia, εκλεισα και στο BFI IMAX που περσυ ειχαμε δει το Tokyo Godfathers, τον Μαγο του Οζ σε 3Δ.
Κλεινοντας τα κινηματογραφικα, χαρηκαμε τον Guillermo να μιλαει για τα παραμυθια του και τη τελευταια του ταινια, σε μια πολη ενδιαφερουσα ομιλια.
Γενικα ειναι τρομερα γματο ατομο, και ψειρας στα παντα. Μπορει να με εχει χασει στις τελευταιες του ταινιες, αλλα εκτιμαω το οτι ειναι ενα ατομο με παθος για αυτο που κανει, το λατρευει, το ψαχνει μεχρι αηδιας. Τον Φρανκεσταιν πχ λεει ηθελε να το κανει απο 11 χρονων… λολ
@eviL αν έρθεις μπάσκετ Σάββατο, σου δίνω όρκο ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ πως θα σε κάνω να π ο ν έ σ ε ι ς - με τρόπους που δεν φανταζόσουν καν ότι είναι ποτέ δυνατόν
Παράλογα καλές κριτικές, για μια ταινία που φαίνεται να ξανακάνει ο Τζάρμους. Τρεις ιστορίες, με την πρώτη, με τον Θεό τομ Γουέιτς καλύτερη και τις άλλες δύο να βαίνουν με μειούμενη ποιότητα και ενδιαφέρον.
Θύμησε πολύ το καφές και τσιγάρα, του ίδιου, απλά τώρα είχε ως κεντρική θεματική την οικογένεια. Ειδικά ο χαρακτήρας της υπέροχης όπως πάντα Μπλάνσετ, εξαφανίστηκε σε μια μόνο ιστορία που απλά… την αγνοεί.
Μια ανάγνωση στις δυσλειτουργίες της οικογένειας, με ελάχιστους διαλόγους, πλοκή και… διάλογο. Εσωτερικές ερμηνείες κτλ, αλλά κάπως φλατ. Ίσως περίμενα πολλά λόγω των κριτικών, απογοητεύτηκα.
Καποδίστρια είδε κανείς να μας πει αν είναι τόσο κάκιστο ;
Είδα Καποδίστρια. Τόσο κράξιμο που έχει φάει η ταινία πήγα με σούπερ χαμηλές προσδοκίες (δεν ήθελα καν να πάω εγώ ήθελα Marty Supreme, πήγα για την παρέα) και μου ήταν ευχάριστη έκπληξη το γεγονός πως είναι μια μέτρια+ ταινία με μερικά ωραία καλτ σημεία όπως το muppet show (stalter & wardorf) κυρίως στην αρχή, η παναγία κλπ.