και οι Opeth στις αρχές του 2000 έβγαιναν και φώναζαν παντού για μπάντες από τα 70ς, άρα θα έχει πάρα πολύ νόημα να συγκρίνουμε το Blackwater Park με * κλασικός προγκ δίσκος εδώ *
Υπάρχει μια ροή στη συζήτηση. Το μήνυμα μου κουτσουρεύτηκε άσχημα και ήταν απάντηση στον dead που έβαζε Νολαν απέναντι σε Spielberg, Jackson και Cameron …τo οποίο ήταν απάντηση σε μήνυμα του Montechristo που έλεγε “Νόλαν θεε πάρε και την Ηλιάδα πάρε μας και τα βρακιά” (εντάξει, παραφράζω 
).
…αλλά ναι έγραψα το Ikiru γιατί πιστεύω ακράδαντα πως ο Νόλαν είναι σε άλλη κατηγορία, για να το κάνω όσο πιο φανερό γίνεται. Ο Νόλαν για’μενα είναι σε κατώτερη κατηγορία.
Τώρα οκ αυτό μπορεί να είναι γιατί έχει περιορισμούς π.χ. όπως γράφω εγώ ο ίδιος 1 μήνα πριν…
Η σύγκριση είναι σαν να βάζω τον Ντοστογιεφσκι απέναντι στη Rachel Cusk. Το κάνω γιατί την Cusk μπορεί να την δεις σε λίστες τώρα αλλά πολύ πιθανόν να μην την θυμάται κανείς σε 200 χρόνια. Ναι, αυτό πιστεύω για τον Νολαν. Όχι ότι συγκρίνω ανόμοια πράγματα.
Μπορεί το Ran που ανέφερε ο ChrisP να ήταν πιο δόκιμο, γιατί εκεί οι συγκρίσεις θα ήταν πιο εύκολες… Κουροσαβα + Βασιλιάς Ληρ = ?? , Νολαν + Οδύσσεια = ?? …βέβαια και το Ikiru έχει επηρεαστεί χοντρά από λογοτεχνία.
Το προβλημα ξεκιναει απο το οτι η βαση της κουβεντας ειναι πως ο Κουροσαβα ειναι αψεγαδιαστος και πως οτιδηποτε κι αν εχει κανει ειναι τελειο, και αρα οτιδηποτε εχει βγει μετα απο τον Κουροσαβα πρεπει ειτε να μην μπορει να συγκριθει καν με Κουροσαβα, ειτε να ειναι σκουπιδι μπροστα του.
Χαλαρωστε, σινεμα ειναι, και δεν απαγορευεται να γουσταρει κανεις 4800 ταινιες απο 2034 διαφορετικους σκηνοθετες. Ουτε απαγορευεται να θεωρει κανεις καλυτερο σκηνοθετη τον Νολαν απο τον Κουροσ…α οχι σορρυ, αυτο φυσικα και απαγορευεται, αλλα τελος παντων, you get the point.
Τωρα το οτι μπηκαν τα Star Wars και τα Hobbit (που προσωπικα τα θεωρω 3 απο τα χειροτερα σκουπιδια που εχω δει στον υπολογιστη μου τζαμπα) σε συγκριση με τον Νολαν δεν μπορω να πω οτι το καταλαβαινω κιολας. Το μονο που μενει για να πιασουμε ολες τις permutations ειναι να συγκρινουμε Star Wars με Κουροσαβα (που επιτρεπεται, αφου ο Λουκας εχει επηρεαστει πολυ απο Κουροσαβα) και Hobbits με Κουροσαβα φυσικα.
ΥΓ. Αληθεια τωρα πιστευετε οτι δε θα θυμαται/γνωριζει ο κοσμος που ασχολειται με κινηματογραφο τις ταινιες του Νολαν σε 200 χρονια? Παιζει να διδασκεται ξεχωριστα ως μαθημα ξερω γω ο τυπος σε σχολες κινηματογραφου. Βεβαια σε 200 χρονια δε θα υπαρχει κινηματογραφος, αλλα λεμε τωρα.
Είδα το The End of Oak Street του τυπά που έκανε το εξαιρετικό it follows, με Γιουαν ΜακΓκρεγκορ και Αν Χάθεγουεϊ.
Δυστυχώς δεν με ικανοποίησε. Σαν να υπήρχε η καλή κατεύθυνση (suburbia, δεινόσαυροι κλπ) αλλά να μην έδεσε το γλυκό με πολλούς τρόπους. Νομίζω πως το κυρίως πρόβλημα με την ταινία είναι πως σπάει το immersion από το πόσο κακογραμμένοι είναι οι διάλογοι και την απουσία χημείας ανάμεσα στους πρωταγωνιστές. Μερικά tropes τύπου “don’t go out into the woods alone” (βγήκε από το σπίτι ο γιός να σώσει το σκυλί, βγήκε η κόρη να βρει τον γιο και μετά βγήκαν οι γονείς να βρουν τα παιδιά), απίστευτες καταστάσεις και σεναριακές τρύπες (Νερό από που έπιναν τελικά;; Πως δεν κατέληξαν στην κυριολεξία άπειρες Αν Χάθαγουεϊ + παιδιά στην περιοχή;; κλπ) είναι να τα περιμένεις αλλά εδώ και οι χαρακτήρες είναι πλήρως αδιάφοροι.
Μάλλον έπρεπε να πάω στο hope τελικά. Είδε κανείς το Κορεάτικο action scifi thriller Hope;;
Φάση είχε το Hope. Το είδα χωρίς να γνωρίζω τίποτα.
Λίγο αργό στο πρώτο μισάωρο αλλά μετά ανέβασε στροφές που μου έφερε στο νου το Fury Road, ασταμάτητη κάμερα, συνεχής δράση, ελάχιστο storytelling. Αρκετό χιούμορ, τελείως καμένοι χαρακτήρες.
Δύο τύποι στο σινεμά φύγανε πάντως στο διάλειμμα γιατί “όλο βλακείες βγάζουν οι Γιαπωνέζοι"- απόδειξη μάλλον ότι η ταινία αξίζει.
2 Likes