επιστροφη υστερα απο καιρο στα Lost Not Forgotten official bootlegs, με το Live In Tokyo 2010, που ηταν το τελευταιο live του Portnoy πριν την αποχωρηση του.
“A Nightmare to Remember”
“A Rite of Passage”
“Prophets of War”
“Wither”
“The Count of Tuscany”
“Pull Me Under” / “Metropolis Pt. 1: The Miracle and the Sleeper”
Aπο το ίδιο show
Κλαιω με εκφραση της Γιαπωνεζας
Εκφραση “μπλεξαμε με τον μλκ” 
Το ξερω οτι καποιοι ισως να μη θελουν να το ακουσουν, αλλα αν οι Dream Theater επαιρναν τον Νορβηγο για τραγουδιστη θα ηταν καλυτεροι live και ισως και στουντιο 
ΥΓ1. Το μοιραστηκε κι ο Πετρουτσι στα σοσιαλ του
ΥΓ2. Πρωτη φορα στην ζωη μου που ανατριχιαζω με το The Spirit Carries On
Δεν σε πονεσαν αρκετα τον Οκτωβριο, θελεις κι αλλο 
;
Αν ειχαν τον Νορβηγο για τραγουδιστη, δε θα πονουσα ποτε!
Τελείως flat ο τύπος, αδιάφορος, μηδαμινή άρθρωση (articulation)…απλά μια καλή φωνή. Στα καλά του ο ΛαΜπρή τον είχε για πρωινό.
Το να μιλαμε για αρθρωση και Λαμπρι χωρις να βαζουμε τα γελια ειναι λιγο καπως παντως.
^ Ενα απο τα πιθανοτατα πανω απο 100 βιντεο που υπαρχουν για αυτο το θεμα.
Οταν ουρλιαζει ο κατα τα αλλα πολυαγαπημενος Τζεημς, με δυσκολια καταλαβαινει κανεις εστω και τις μισες λεξεις. Δεν αναφερομαστε καν στις μισες νοτες που ειναι λαθος, αυτο ειναι αλλο θεμα.
Το να εχουμε προτιμησεις και αδυναμιες ειναι οκ. Ο Νορβηγος πατησε σε καθε νοτα σωστα. Μπορει να μην παλλονται οι δικιες σου χορδες, αυτο δεν σημαινει οτι ειναι φλατ. Αλλα για μενα προσωπικα καλυτερα κιολας φλατ απο το να νομιζω οτι ακουω γατα οταν ειναι σε κλιμακτηριο.
Μιάμιση σειρά έγραψα, δεν ξέρω γιατί σου είναι δύσκολο να καταλαβεις. Ανέβασες ένα συγκεκριμένο κομμάτι, σχολίασα αυτό. Στο παρακάτω είναι η ερμηνεία του Λαμπρή που είδα για να έχω μια σφαιρική εικόνα, πιο νέος χωρίς τα σοβαρά προβλήματα που όλοι ξέρουμε ότι έχει, τα οποία κ προσπαθεί υποθέτω να ξεπεράσει. Αν εσύ, ακούγοντας τις δύο φωνές, κρίνεις ότι ο Νορβηγός δεν είναι φλατ κ ακούγεται καλύτερα από το παρακάτω, είναι δικαίωμά σου αλλά πέρα από προτιμήσεις κλπ κάποιοι δεν έχουμε χάσει την ακοή μας ακόμα. Στο συγκεκριμένο κομμάτι δεν τσιρίζει ο ΛαΜπρη, άρα άσχετο το σχόλιό σου κ ανέφερα συγκεκριμένα ότι ΣΤΑ ΚΑΛΑ του ο Τζέημς τον είχε για πρωινό. Πριν το σοβαρό συμβάν που παρολίγο να του στοιχήσει την φωνή του.
Μπορείς να βρεις χιλιάδες τραγουδιστές, κιθαρίστες, μουσικούς γενικά στο YouTube που κάνουν παπάδες, αλλά παραμένουν στο σαλόνι του σπιτιού τους, δεν μπορώ να τους συγκρίνω με καλλιτέχνες που έχουν φάει το σανίδι με το κουτάλι.
Λογικα αναφερεσαι στην τροφικη δηλητηριαση του '94, που ηταν πριν καν βγει το The Spirit Carries On.
Ο Λαμπρος μας δεν τους βλεπει καν κατι τετοιους, ειτε στα καλα του, ειτε στα οχι και τοσο καλα του 
ναι, μπράβο.
Ενταξει τοτε, ναι, λογικα ειμαι χαζος και δεν καταλαβα τι μπορει να εννοουσες, ολα καλα. Επισης εχω χασει την ακοη μου προφανως.
Εγω ομως μπορω, οταν πληρωνω $120 για να δω Dream Theater και δυστυχως στα μισα τραγουδια πρεπει να μπλοκαρω τον ηχο απο την φωνη στο μυαλο μου για να απολαυσω το τραγουδι οπως πρεπει.
Ο Νορβηγος δεν ειναι στο σαλονι του σπιτιου του, συγκεκριμενα ειναι στο σανιδι στο οποιο κρινεται απο επαγγελματιες που δεν τον βρισκουν φλατ. Αλλα μαλλον κι αυτοι εχουν χασει την ακοη τους.
Συμφωνω, θελει τα κυαλια στο εξωφυλλο του Falling Into Infinity για να τους δει. Αυτοι ειναι στην θαλασσα κι αυτος εχει πεσει ηδη σε αβυσσο στο απειρο.
Βγες απο τον λογαριασμο του Q οποιος κι αν εισαι, εδω δεν εμπιστευομαστε τους “ειδικους”
Για πες, ποτε εχω πει κατι τετοιο για κριση τεχνικων ζητηματων?