Dream Theater


#862

Τι το θες το poll, αφου εκανες educated guess εσυ.


#863

Από ότι φαίνεται το educated guess που έκανα έχει τρομερή σημασία.


#864

Axxaaxaxaxaxaxaxaxaxaxaxaxa

clickety click

gria

xaxaxaxaxaxaxaxaxaxaax

Αυτό λέγεται κατάντια. James Mήτρογλου.


#865

Αισθητικά έχουν καταντήσει για λύπηση εδώ και πολλά χρόνια. Το μουσικό κομμάτι έχει πάψει να με απασχολεί από το Train of Thought και έπειτα.


#866

Εγω παλι, τους άφησα στο When Day and Dream Unite και περιπου 30 χρονια τωρα, περιμένω να κυκλοφορήσουν δισκο για να κράξω (συνήθως πριν τον ακούσω) και να επιβεβαιώσω οτι ειχα δίκιο που σταμάτησαν να μου αρέσουν. Εχω πολυ ελεύθερο χρόνο βλέπετε και για κάποιο λόγο ειναι πολύ πιο διασκεδαστικό να ασχολούμαι με μια μπάντα που δε με αφορά πια, απο το να ασχοληθώ με άλλες που μου αρέσουν ακομα.


#867

συνηθως ακομα και τα 30 δευτερολεπτα teaser θα πρεπει να σε κανουν να ανυπομονεις…οπως θυμαμαι πριν 2 χρονια στο τελευταιο Pain of Salvation πχ…το συγκεκριμενο με κανει να μην θελω καν να ακουσω τον δισκο…και το λεει καποιος που του αρεσε ο προηγουμενος δισκος και εχει και ολες τις studio κυκλοφοριες σε cd…


#868

O Myung κάηκε;; πώς έγινε έτσι;;

Κιτρινόμαυρο σε ένα, δεν έχω ματαδεί…


#869

Εσύ είσαι ξινος και βγάζεις πόρισμά μέσα σε 30 δευτερόλεπτα, αντί να ακούσεις τον δίσκο 77 φορές μέχρι να πειστεί κάθε γείτονας σου ότι είναι ακόμα μία δισκαρα από τους θεούς.

Πως τολμάς και μπαίνεις σε ένα θρεντ για να γράψεις κάτι αρνητικό για ένα τρεηλερ 36 δευτερολέπτων, που για να το δεις και να το ακούσεις πρέπει να μπεις στο θρεντ, του οποίου ο στόχος είναι να γραφτούν απόψεις για τη μπάντα?


#870

Επειδη καποτε αυυη η μπαντα ΓΑΜΟΥΣΕ, παντα θα παιρνει τις ευκαιριες της. Εστω κι αν εδω και μια δεκαετια, δεν υπαρχει καν. Αν ποτε ξανανιωσει, εδω θα ειμαστε. Προς το παρον απο το τιζερ φαινεται πως το ενδιαφερον που θα μου προκαλεσει ειναι στα επιπεδα του IQ του Τακη και του Ακη.


#871

ειμαι τεντιμποις!


#872

Μεγάλο τρολλ…


#873

εγώ τους παρατησα μετά από τα majesty demos.

Με το που ακουσα το ξενερωτο και δήθεν νεο όνομα “θέατρο ονείρου” κατάλαβα οτι δεν αξίζουν.


#874

Θα βγει ο δίσκος και θα δούμε ποια από τα trolls θα δικαιωθούμε :stuck_out_tongue::joy:!


#875

Σιγουρα οχι αυτα που τρολλαρουν μεχρι και τον εαυτο τους


#876

Μην μπερδεύεται τους Dt με τους Metallica δεν κάνουν 20 χρόνια για να βγάλουν δίσκο της προκοπής


#877

Δε νομίζω να τα καταφέρουν ούτε στα 20. Έχουν φτάσει αισίως στα 16.

Εντάξει, υπερβάλλω λίγο, το Octavarium είναι ωραίο.


#878

Θα ακούσουμε και θα αποφανθούμε. Δεν έχω ιδιαίτερες προσδοκίες, αλλά αυτό μπορεί να είναι και καλό.

Να πω κάτι που με ενόχλησε και δεν είδα να θίγει κάποιος άλλος. Βγάζεις νέο άλμπουμ και ανακοινώνεις περιοδεία για τα 20 χρόνια του “Scenes From A Memory”. Τόσο πολύ πιστεύεις στη νέα σου δουλειά…


#879

Ναι αυτό κ μένα με ενόχλησε.
Μια το I&W anniversary, τώρα πάλι για το Scenes, δε μ’αρέσει η ιδέα του nostalgia act.
Χίλιες φορές η αρχιδάτη κίνηση που έπαιζαν όλο το Astonishing όσο και να ξένισε πολλούς.


#880

Α. Ο Λαμπρής, στα αυτιά μου τουλάστιχο, νιαουρίζει εδώ και χρόνια. Άρα -πάντα για τα γέρικα αυτιά μου- δεν μπορεί να ανεβάσει μια μετριότητα.
Β. Καλό δίσκο από τους Θίατερ, δεν έχω ακούσει εδώ και χρόνια επίσης και δε λέω για μεμονωμένα τραγούδια, αλλά για σύνολο δουλειάς.
Γ. Είμαι ο μόνος άνθρωπος στον πλανήτη που το Scenes με κουράζει σε πολλά σημεία, όσο και αν παραδέχομαι τη σύλληψή του.
Δ. Συμπέρασμα…Δεν περιμένω τίποτα σπουδαίο, αλλά θα το ακούσω, όπως ακούω τόσα και τόσα.

Ε. Απόσταγμα ζωής. Οι Θίατερ μου απόθαναν, τελικά, τη μέρα που ο Κέβιν έφυγε από την ομάδα.


#881

Είναι αλήθεια ότι προοδευτικά– και αυτό είναι κάτι που έχει ξεκινήσει πολλά χρόνια πριν – αυτό που μας παρουσιάζουν οι Dream Theater στους δίσκους τους όχι μόνο έχει χάσει πλήρως το στοιχείο της έκπληξης, αλλά όλο και περισσότερο δηλοί μέθοδο παρά έμπνευση. Γι’ αυτό και όσοι τους παρακολουθούμε από τα τιμημένα 90’s δύσκολα πλέον θα εντυπωσιαστούμε.

Ας μην φτάνουμε όμως σε συλλήβδην αφορισμούς! Λίγο πολύ όλες οι κυκλοφορίες τους είναι – τουλάχιστον - “της προκοπής”. Ας σκεφτούμε μόνο πόσο εντυπωσιακότερο θα ακουγόταν το Dramatic Turn π.χ. σε κάποιον που δεν είχε ξανακούσει ποτέ DT.

Και επίσης, τα παραπάνω δεν αναιρούν το γεγονός ότι οι Dream Theater υπήρξαν όχι απλώς κορυφαία μπάντα στον καιρό τους, αλλά δημιούργησαν “ρεύμα” και γέννησαν πληθώρα μιμητών, χώρια που άνοιξαν τα μάτια σε πολλούς από εμάς.