Είδα πρόσφατα και προτείνω: The Thursday Murder Club, The Holdovers, Bullet Train (όλα στο netflix). Τίμια, τίποτα εξωφρενικό, περνάει ευχάριστα η ώρα.
Παλίοτερες που είδα πρόσφατα: Repo Man, Dangerous Liaisons, εξαιρετικά.
Hereditary: Μετάνοιωσα την ώρα και τη στιγμή.
Πλέον τις νέες ταινίες του netflix, τις έχω υποβιβάσει στο “θα τις δω στο αεροπλάνο”.
Η τελευταία που είδα, ήταν το the Rip, με Damon/Affleck
η οποία και με εξέπληξε πολύ θετικά, με την σκοτεινιά της και ένα αστυνομικό μυστήριο άλλης εποχής, τύπου μην-εμπιστευεσαι-κανένα. Η σκηνή στο βανάκι στο τέλος, ερμηνευτικά, σκηνοθετικά και σεναριακά,ήταν εξαίσια.
Not bad, με κράτησε, και δεν το περίμενα.
Το τσίμπησα από το AppleTv+ το ΣΚ, μιας και ναυάγησε μάλλον η ελληνική διανομή και όντας και Linklater junkie δεν μπορούσα να περιμένω στιγμή.
Η ταινία διαδραματίζεται το 1943, σε ένα φουαγιέ ενός εστιατορίου, στο οποίο πρόκειται να γίνει και το after party της πρεμιέρας του Oklahoma!, ενός εκ των πλέον διασημότερων μέχρι και σήμερα shows του Broadway.
Ο δημιουργός του Richard Rodgers αναμένεται να αφιχθεί εντός ολίγου, όμως νωρίτερα, πριν σκάσει ο περισσότερος κόσμος, ο επί 30 έτη σχεδόν συνεργάτης του στιχουργός Lorenz Hart έχει πιάσει ήδη μια θέση στο μπαρ - και έχει αρχίσει να συνομιλεί με τον barman και τους 1-2 θαμώνες του μαγαζιού, για το διαφαινόμενο ‘‘τέλος’’ της καλλιτεχνικής του συνεργασίας με τον Rodgers, για το πως βλέπει εκείνος το νέο εγχείρημα του πάλαι ποτέ συνεργάτη του, για την αγάπη του προς το ποτό, για την Casablanca, για έναν απρόσμενο έρωτα που τον ταλανίζει, για την ποίηση, για την ευτυχία που ήταν δεδομένο πως δεν θα κατάφερνε ποτέ να αγγίξει - και γενικότερα για όλα όσα περνάνε από το μυαλό του εκείνη τη στιγμή…
Χωρίς να γράψω μακρινάρι, θα πω εν συντομία πως το Blue Moon είναι από τις καλύτερες ταινίες του Linklater μέχρι και σήμερα…ένας πνευματικός διάδοχος της τριλογίας των Before και της πρώιμης φάσης της καριέρας του, μια (υπόκωφα σπαρακτική, ανά στιγμές) γλυκόπικρη μελαγχολική ωδή στο αιώνιο αουτσάιντερ και τον διαχρονικά “παράταιρο” της παρέας - και μια από τις καλύτερες Αμερικάνικες ταινίες της χρονιάς. Πυρηνικό σινεμά Linklater δηλαδή, με την φόδρα του κλασσικού έργου εποχής.
Προφανώς μνεία στο (υποψήφιο για Όσκαρ φέτος) σενάριο του Robert Kaplow - φοβερά καλοδουλεμένη γραφή (σε ρυθμό πολυβόλου) και κείμενο πολύ περιεκτικό σε λόγο, αρκούντως σύνθετο και ποτέ εξυπνίστικο.
Είναι απόλυτα ταιριαστό στο ύφος του Linkalater των 90s (όπως είπα και πριν, η τριλογία του Before… αντηχεί διαρκώς και παντού στη μιάμιση ώρα της ταινίας) καθόλου ακαδημαϊκό, έχει μια θεατρικότητα τόσο - όσο και κυρίως, πηγαία και αληθινά συναισθηματικό.
Μνεία και στον Hawk, σε μια από τις καλύτερες ερμηνείες της καριέρας του - πραγματική μεταμόρφωση (και δεν εννοώ μόνο την φυσιογνωμική).
Κρίμα που δεν θα σηκώσει Oscar ελέω (μάλλον) Σαλαμάνδρας φέτος - αλλά θα ήταν ένας πραγματικός θρίαμβος αν το κατάφερνε, με την ίσως καλύτερη στιγμή του σε συνεργασία με τον κατά τα φαινόμενα αγαπημένο του σκηνοθέτη.
Γενικά φίλοι του Linklater full του full ασυζητητί!!
Γενικά φίλοι του καλού Αμερικανικού σύγχρονου σινεμά, ίσως αυτό να είναι (υπό μια πολύ διευρυμένη αναλογία προφανώς) το φετινό Holdovers - οπότε επίσης full του full!!
Ο Σαλαμάδρας καλώς θα το πάρει ; Δεν τον αντέχω, αλλα ειναι καλός ο άτιμος γενικά
Δεν το έχω δει το MS, μια χαρά είναι ο Σαλαμάνδρας γενικά όμως ναι - αν διαβάζει, να ξέρει πως τον πειράζω.
Η αγαπημένη του θρεντ είχε μικρό, γαρ καίριο ρόλο και ήταν πολύ καλή επίσης - όπως και όλο το τριγύρω cast (Andrew Scott, Bobby Canavale κτλ)
Ειπα να κανω λιγο catch up με τις Μαρβελιες, και να δω το Ant-Man and the Wasp : Quantumania. Εφαγε πολυ κραξιμο απο διαφορους “κριτικους”, και ηταν δυστυχως τρελη αποτυχια στο box office. Αυτο βεβαια συνεβη επειδη το budget της ταινιας ηταν $330 εκατομμυρια (!!!) Απο οτι βλεπω βγηκε τον Φεβρουαριο του 2023, δηλαδη σε εντελως νεκρη περιοδο για το σινεμα, και φυσικα στην post-covid εποχη παραλληλα. Μετα την πολυ περιεργη Phase 4 (απο την οποια μονο το Eternals μου αρεσε πολυ, αντε και το Spiderman, τα αλλα ηταν ειτε αθλια ειτε αδιαφορα) , αυτη ηταν η πρωτη ταινια της Phase 5, οποτε λογικο το να ειναι χλιαρος ο κοσμος. Τωρα αν δεν κανω λαθος μου μενει να δω μονο το τελευταιο Captain America και το Thunderbolts, το οποιο πρεπει να ειναι τρελη χαζομαρα.
Τεσπα, οταν δει καποιος την ταινια καταλαβαινει απολυτα γιατι το μπατζετ ηταν τοσο ψηλο βεβαια. Τα CGI ειναι εξωφρενικα καλα (και καλαισθητα), και σε μεταφερουν πληρως στον κοσμο του Quantum Realm. Δε με ενοχλησαν ποτε τα CGI οταν ειναι καλοφτιαγμενα, και ποτε δεν καταλαβα και τα ακραια παραπονα για αυτα. Εδω, δημιουργουν εναν ολοκληρο καινουριο κοσμο.
Τεσπα, στο ζουμι. Η ταινια οπως και οι δυο προηγουμενες ταινιες Ant-Man ειναι μια χαρα, χωρις να ειναι κατι διαγαλαξιακα καλο. Ο Paul Rudd εχει τρελο charisma, η Evangeline Lilly ειναι λατρεια οπου κι αν παιζει, και οι παρουσιες των Douglas & Pfeiffer εμπλουτιζουν την ταινια οπως πρεπει.
Τιμιο 7 στην υποθεση
Τρελο 10 στα visuals
Αξιοπρεπες 8 στο acting (με την Μισελαρα να παιρνει 10 μεμονωμενα)
Αξιοπρεπες 8 στην σκηνοθεσια (Peyton Reed εισαι)
ΥΓ. Κριμα που αλλαξε εντελως η ροτα του MCU λογω της ηλιθιοτητας του Majors, αφου ο Kang ηταν οτι καλυτερο ως villain.
Όπως και το πρώτο, ωραίο buddy cop “noir” αλά Disney, για όλες τις ηλικίες, το οποίο προς τιμήν του συνεχίζει πατώντας στα ίδια μοτίβα/πνεύμα του πρώτου - χωρίς να επιχειρεί να γίνει κάτι huge ή καμιά εξτραβαγκάνζα ελέω sequel.
Το humor είναι νομίζω πιο miss παρά hit σε σχέση με το πρώτο (όχι πάντα, αλλά δεν έχει το ίδιo impact στις σκηνές που καταλαβαίνει κανείς πως έχουν γραφτεί για να παράξουν κωμωδία - παρωδία) κάποιες λίγο πιο “έντονες” στιγμές μου θύμισαν animation της Illumination (Despicable Me, Sing κτλ που γενικά απεχθάνομαι) αλλά τόσο - όσο ευτυχώς, ωραία voice overs, καλός ρυθμός και συνολικά, σαν ιστορία, ευτυχώς έχει λόγω ύπαρξης - με μια περιπέτεια δράσης και μυστηρίου που συνεχίζει να κουβαλάει ελαφρώς πιο ενήλικες θεματικές κάτω από το μανδύα μιας παιδικής ταινίας και αποφεύγει όσο μπορεί να ανακυκλώσει ιδέες και μοτίβα του προκατόχου της.
Μου δημιουργήθηκε η απορία (ξανά) πως θα ήταν αυτή η ταινία κάτω από έναν Don Bluth (Secret of NIMH, American Tail, Land Before Time, All Dogs Go to Heaven κτλ) πριν 30-40 χρόνια (καθότι ταμάμ για εκείνον ο έλεγχος των πιο σκοτεινών και ηθικά αμφίσημων θεματικών σε ταινίες κινουμένων σχεδίων - ας τον ψάξουν οι πιτσιρικάδες αλλά κυρίως οι πιο ενήλικοι φίλοι του animation) - συνολικά όμως οκ ναι, μια χαρά… Υποθέτω όσοι πέρασαν καλά με το πρώτο, θα περάσουν καλά και με αυτό!
@QuintomScenario Το ειδα πριν 2-3 μηνες και μου φανηκε και μενα μια χαρα.Δεν εχω δει ακομα το Captain America αλλα το thunderbolts μου αρεσε αρκετα.
Πάνω κάτω ότι θα περίμενε κανείς από τη σειρά, μετά το φινάλε της πριν μερικά χρόνια - είναι στο ίδιο ύφος με τις τελευταίες σεζόν, δηλαδή οπτικά 
τρελή πόζα, ελάχιστο πραγματικό δράμα και πλοκή:
-“τι έχεις;”
-“έχω νταλκάδες γιατί κουβαλάω πολύ πόνο”
-“γιατί;”
-“γιατί είμαι σκληρός”
-“γιατί είσαι σκληρός;”
-“γιατί περπατάω μέσα στις λάσπες, ανάμεσα σε φωτιές, παίζω με πιστόλια και πίνω σαν τον Rory Gallagher από τα 8 μου”
-“γιατί;”
-“γιατί έτσι είναι”
κοκ…
Είναι αυτό κακό για Peaky Blinders;
ΠΡΟΦΑΝΩΣ και όχι!!
Από την άλλη όμως, όχι μόνο η απουσία του Arthur αλλά και σύσσωμης της “συμμορίας” (Polly, Michael, John, Fynn, Alfie κτλ κτλ) ε “στοιχίζει” στην ταινία πολύ - ασχέτως αν ο Barry Keoghan, σαν αποξενωμένος υιός Shelby μοιάζει σαν να έπρεπε να υπάρχει στη σειρά σε όλες της τις σεζόν.
Ειδικά δε όταν και η κεντρική πλοκή, ξεκινά πολλά υποσχόμενη κάπως κάπου στη πορεία γίνεται λίγο flat και ξεφουσκώνει σαν concept.
Θα έκανε πολύ καλή 7η σεζόν η ταινία πάντως, αν είχε την ευκαιρία να απλωθεί σε καμιά 10αριά επεισόδια (και μέσα σε αυτά έβαζε νέους χαρακτήρες, είχε χρόνο για καλύτερο κατευόδιο σε κάποιους παλιούς κτλ).
Δίνει και ένα οριστικό φινάλε στην συνολική ιστορία - όποιος θέλει το κρατάει, όποιος θέλει κρατάει εκείνο της 6ης σεζόν.
Συνολικά, σίγουρα απευθύνεται σε πολύ σκληροπυρηνικούς της σειράς πάντως - λειτουργεί μόνο σαν ένας επίλογος του φινάλε εκείνης, αυτόνομα δε στέκει με τίποτα και προφανώς δεν θα έχει το παραμικρό impact σε όποιον δεν ξέρει όλα όσα πέρασε ο Tommy και η κομπανία του για 6 σεζόν και κάμποσες δεκαετίες Μπερμινχαμιώτικης αλητείας, βαρύ νταλκά και καγκουριάς.
Δεν μου άρεσαν κάποιες σεναριακές επιλογές (ή τεσπά δεν δικαιολογήθηκαν επαρκώς) άλλες μου άρεσαν αρκετά, η μουσική ελαφρώς φλώρεψε, 1-2 σκηνές ανθολογίας (στα πλαίσια της σειράς βέβαια) της έκανε η ταινία και συνολικά οκ, μάλλον προσωπικά το κρατάω σαν φινάλε - γιατί (στα σοβαρά τώρα) από το Peaky Blinders οι απαιτήσεις (για κάτι “grande” ή ένα πιο "σφικτό και μετρημένο γκανγκστερικό βρετανικό δράμα) είχαν τελειώσει (όσο ξεκίνησαν τεσπά να υπάρχουν κιόλας) από το φινάλε του 2ου του κύκλου.
Δεν τρελάθηκα, αλλά πέρασα καλά πάντως για Σάββατο βράδυ, χαλαρά σπιτάκι και στον καναπέ μου με ψιψιψόνια τριγύρω κτλ.
Συμφωνώ, ταινία που για μένα πιο πολύ θυμίζει βιντεο κλιπ, παρά την πολύ καλή κεντρική ιδέα και επιλογη ως συνθηκη για οριστικο φιναλε, αλλα και κάστινγκ.
Προσωπικά θεωρώ πως προσπάθησαν να την κανουν προσιτη σε άτομα που δεν εχουν δει τη σειρα με τοσο εξποζισιο διαλογους, που επαναλαμβαναν συνεχεια τη γαματοσυνη, την σκατιλα αλλά και το premise. Κάκιστο pacing, όμως. Όπως είπες, θα δουλευε καλυτερα ως μινι σεζον.
Εν τελει, κραταω αυτο, γιατι το σαουντρακ το θεωρησα γαματο:
Μιλάμε συχνα στο φόρουμ για confort τηλεόραση, και είναι ένα θέμα που με απασχολεί, καθώς γενικά δεν βλέπω τίποτα δεύτερη φορά, γιατι νιώθω ότι πάντα υπάρχει κάτι νέο να ανακαλύψω.
Η νέα (εξαιρετική so far) σεζόν του rebirth του Scrubs, με έκανε να ξαναβάλω παράλληλα το αρχικό, το οποίο είχα ξεπετάξει εν μέσω σκληρης διπλωματικής περιόδου, και ίσως δεν το είχα προσέξει όσο του έπρεπε.
Φτιαγμένο από τον Bill Lawrence των (παίρνει ανάσα) Cougar Town, Ted lasso, Bad Monkey, Roοster (in my to do list) και Shrinking, είναι ένα hospital dramedy σε αυτοτελή επεισόδια, που ειναι ανάλαφρο μεν, με σοβαρές πινελιές δε, που στα 40 μου τις κρίνω διαφορετικά.
Είχα ποστάρει και στο παρελθόν για τη σειρά, αλλά δεν ειδα να έχει πολλούς φίλους στο φόρουμ. Αν εχετε βαρεθει τα reruns από φιλαρακια/οφις 365/big sexism theory κτλ, εδω είστε.
Γιατι ομως σε αυτο το τοπικ? 
Παρα πολυ ωραιο το Scrubs, απλα δεν με κερδισε ποτε σε τεραστιο βαθμο κι ετσι δεν το εχω δει με θρησκευτικη κατανυξη ποτε (να κατσω να δω τα επεισοδια και τις σεζον με την σειρα, να ξερω ολες τις σχεσεις μεταξυ των χαρακτηρων, κτλ). Ισως καποια στιγμη στο μελλον. Παντως δεν το ηξερα οτι ο Lawrence εχει φτιαξει ολα αυτα τα διαμαντια.
ΥΓ1. Αστειο λιγακι το να λεμε σεξιστικο το BBT και οχι κυριολεκτικα καθε αλλη κωμικη σειρα των 90ς και 2000ς, συμπεριλαβανομενης της αποπανω. Που οκ, για μενα καμια τους δεν ειναι σεξιστικη, αλλα αυτο ειναι αλλο θεμα.
ΥΓ2. Βλεπω οτι εχει φτιαξει και το Spin City ο Lawrence, αλλα και το Boy Meets World, ακομα δυο σειραρες απο τα 90ς.
