Αγαπημενα Ep


#61

οφ τοπικ ερωτηση:

μιας και αναφερατε τους Manes, ξερει κανεις τι λεει το τελευταιο τους;


#62

συνεχίζουν να εξελίσσουν τον ήχο τους (έχουν χώσει κάποια ραπαρίσματα π.χ.), τα τραγούδια είναι πολύ καλά, αλλά προσωπικά για μένα είναι κατώτερο από τα 2 προηγούμενα και δε με έχει κάνει να το λιώσω μέχρι τώρα. βλέποντάς το μεμονωμένα πάντως, είναι ικανοποιητικότατο.


#63

Leviathan - Leviathan (1992)

Το πρώτο ep των αμερικάνων progsters (not to be confused με τους μπλακάδες ή όποιους άλλους leviathan υπάρχουν ή έχουν υπάρξει στο ηλιακό σύστημα). Κυκλοφόρησε το ενενήνταδυο και περιέχει 5 σφηνάκια μελωδικού prog metal. Κατ’ εμέ, ανώτερο από το πρώτο ολοκληρομένο άλμπουμ τους, “Deepest Secrets Beneath” και πιο κοντά στο στυλ των “Riddles, Questions, Poetry, & Outrage” & “Scoring The Chapters”. Στο κομμάτι, “Best Of Burden”, μάλιστα, πετάγονται και κανα δυο σημεία που αργότερα κατέληξαν στο “Pages Of Time” του υπερθεικού “Riddles…”. Γενικά πολύ ωραία κυκλοφορία και μπάντα.

Vauxdvihl - Vog (1998)

Αρκετά χρόνια μετά το εξαιρετικό prog-metal δισκίο ονόματι, “To Dimension Logic”, οι Vauxdvihl ουσιαστικά φτύνουν στη μάπα το παρελθόν τους, διαγράφουν το metal από τα συστατικά, κρατούν και διογκώνουν το prog, η ποιότητα ανεβαίνει κι αυτή, ενώ η αποδοχή απομακρύνεται με γοργά βήματα. Στα @@ βεβαίως βεβαίως. Το “Vog” είναι σπουδαίο κεφάλαιο των 90’s. Ambient ατμόσφαιρα και απίστευτα ψυχεδελικά/συναισθηματικά φωνητικά στο “Assassination!”, ινταστριαλίζουσες επιρροές στο εναρκτήριο “Prognosis: Poor Me Syndrome”, χορευτικοί ρυθμοί και φευγάτη ατμόσφαιρα -για άλλη μια φορά- στο εκπληκτικό τρίλεπτο του “The Funeral Party”. Τα άλλα δυο κομμάτια είναι εξίσου σπουδαία. Βρείτε το, ακούστε το.

Vauxdvihl - Siberian Church Recordings (2001)

Αυτό εδώ είναι μάλλον ο συνδετικός κρίκος ανάμεσα στα “To Dimension Logic” & “Vog” που χάθηκε κάπου στην πορεία. Κατώτερο των δυο προγενέστερων κυκλοφοριών, αλλά και πάλι αξιόλογο.


#64

Place Of Skulls - Love Through Blood (2005)

οι place of skulls είναι η προσωπική μπάντα του πρώην κιθαρίστα των pentagram, Victor Griffin. Σε κάποια φάση ο τύπος στράφηκε στο χριστιανισμό και μέσω των place of skulls τραγουδάει γι’ αυτά τα θέματα. Το 2002 έβγαλαν το ντεμπούτο τους και το 2003 τη δεύτερη δουλειά τους, όπου συμμετείχε κι ο wino. Και οι δυο αυτοί δίσκοι κυκλοφόρησαν μέσω της Southern Lord, τα αφεντικά της οποίας παρόλα αυτά, ήταν αρκετά κρετίνοι ώστε να “κόψουν” 4 κομμάτια από το “Nailed” album, λόγω του εμφανέστατου χριστιανικού περιεχομένου των στίχων. Ευτυχώς, τα κομμάτια κυκλοφόρησαν το 2005 με τη μορφή τούτου του ep από την Outlaw Recordings. Τα κομμάτια, όπως και το στυλ γενικότερα της μπάντας, κινούνται σε hard rockin’ doom ρυθμούς, με αρκετή μελωδία, ειδικά στα φωνητικά, ακουστικά σημεία, εκτεταμένα σόλο στην κιθάρα (βλ. “Days Of Trouble”) κ.λπ. Γενικά, είναι αρκετά πιασάρικο και συναισθηματικό το αποτέλεσμα και σίγουρα αξίζει τσεκαρίσματος αν σας ενδιαφέρει ο ήχος. Βέβαια, και οι 3 ολοκληρωμένοι δίσκοι τους είναι πολύ όμορφοι επίσης. Αν ενδιαφέρεται κανείς, μπορώ κάποια στιγμή στο μέλλον να κάνω μια αναφορά και γι’ αυτά.


#65

καλα γαμανε οι place of skulls!!!
τι να λεμε τωρα
το συγκεκριμενο δεν το χω ακουσει
θα το ψαξω ομως!!!


#66

Πολύ ωραίο EP και γενικώς καταπληκτική μπάντα οι Place of Skulls.

Επίσης:


(περιέχει και τη διασκευάρα στο “Hand Of Doom”)


(επίσης διασκευάρα σε Sabbath, “Into The Void”)


#67

[CENTER][/CENTER]

Ενδιαφέρον EP είναι το Hellfire από τους Overload, σε Hard’ n’ Heavy δρόμους.8)


#68

απλα…
Summoning - Nightshade Forests EP
4 κομματια, 35 λεπτα ΑΠΙΣΤΕΥΤΟΥ επικου/majestic/συμφωνικου black metal, τα λογια περιττευουν για ενα απο τα κλυτερα EP ever!:bow: :bow: :bow: :bow: :bow:


#69

Μπορεί τα λόγια να περιττεύουν, αλλά…

Tίτλος; :-k
Όνομα group; :-k

Δεν έχουμε όλοι μαντικές ικανότητες… :wink:


#70

Τσέκαρε το τραγούδι Hellfire από Overload, μπες στο link, τι σου θυμίζουν και κυρίως οι κραυγές του

τραγουδιστή!:wink:


#71

Από τα καλύτερα ΕP που έχω ακούσει είναι των DRIVER που βγήκε γύρω στα 89-90.

Δυστυχώς δεν έχω scanner, και δεν βρίσκω το εξώφυλλο στο Internet για να το παρουσιάσω!

Είναι project του Rob Rock (φωνή) και Roy Z(κιθάρες)

5 κομμάτια μελωδικού μεταλ που τσακίζουν.:metal:


#72

Το ομωνυμο κομματι με εχει στοιχειωσει. Εδω και χρονια βασικα. Το εν λογω EP ειναι πολυ ψηλα στις προτιμησεις μου, όπως και όλα τα Isis πλην του τελευταιου. :-s


#73

To τελευταίο Isis είναι δισκάρα και το καλύτερό τους είναι το Panopticon. :slight_smile:
Γενικώς δεν έχουν μέτριο δίσκο, EP ή κάτι. Ακόμα και το dvd χώνει όπως πρέπει.


#74

Δυστυχως, ακομα και σημερα θεωρω το In The Absence μετριο. Το Dulcinea ειναι κομματαρα, κι εχει αλλα ενα - δυο καλα. Μεχρι εκει ομως παει το πραμα.:frowning:


#75

Σωστο και αυτο:lol:
Εκανα edit :wink:


#76

Ο χρήστης Kostis λέει:
ep

:oops: :oops:


#77

Πολύ Sebastian Bach τα φωνητικά, αλλά μουσικά ύστερα από μια ακρόαση δεν βρήκα κάτι το ιδιαίτερο! :-s

Θα του ξαναδώσω πάντως καναδυο ευκαιρίες ακόμα… :-k

Driver - Driver (EP) (1990)

  1. Warrior
  2. Heart’s On Fire
  3. Only Love Can Save Me Now
  4. Fly Away
  5. I Believe in Love

Το σημαντικότερο σε αυτό το βραχύβιο project ήταν η συνύπαρξη σημαντικών μουσικών που είχαν ήδη ή θα σημείωναν στο μέλλον μεγάλη επιτυχία και διεθνή αναγνώριση! 8)

Είναι 1989 και ο Rob Rock που είχε τραγουδήσει στο φοβερό ομώνυμο EP του Impellitteri πριν 2 χρόνια, ο άσημος Roy Ramirez που σε λίγα χρόνια θα γινόταν πασίγνωστος ως Roy Z. και ο Reynold Carlson, drummer των Jag Panzer την περίοδο του “Shadow Thief” (bootleg) ηχογραφούν ένα demo!
Ένα χρόνο αργότερα κυκλοφορούν ένα 5-track EP. Αυτό ήταν και το κύκνειο άσμα τους!

To πρώτο track υπάρχει με τον ίδιο τίτλο στο album του Impellitteri “Answer To The Master” (1994) και ως “I’m a Warrior” στον τρίτο προσωπικό δίσκο του Rob Rock “Holy Hell” (2005). Koμματάρα! :smiley:

Χωρίς να είναι τίποτα το φοβερό (κατά τη γνώμη μου), περιέχει αρκετά καλά μελωδικά κομμάτια με φωνητικά και κιθάρες εγγύηση! :yes:
Και φυσικά, οι οπαδοί της προσωπικής καριέρας του Rob Rock, δεν θα χάσουν τίποτα αν το τσεκάρουν!
Θα βρούν πολλά κοινά σημεία! :wink:


#78

Μα καλά, που βρήκες το εξώφυλλο8O , πάντως μου αρέσει πολύ το συγκεκριμένο EP:bounce:


#79

GBH - Oh No! It’s GBH Again ( 1986 )

[CENTER][/CENTER]

Οι GBH αποτέλεσαν μεγάλη επιροή όχι μόνο στον ευρύτερο χώρο του punk, αλλά και αποτελούν σημείο αναφοράς για τις περισσότερες thrash μπάντες. Οι κυκλοφορίες τους συγκαταλέγονται ανάμεσα στις καλύτερες του είδους. Σε αυτό το ΕP, θα βρείτε 4 κομμάτια, τα οποία ξεφεύγουν λίγο από τις προηγούμενες τους κυκλοφορίες καθώς είναι λίγο “πιο Sex Pistols” από ότι μας είχαν συνηθίσει, που ταυτόχρονα αποτελούν σεμηναριακά μαθήματα γραφής punk rock δομών με αρκετά μεταλλικά στοιχεία. Μια ειδική αναφορά στο κομμάτι Get Out Of The City μιας και ήταν από τις πρώτες επαφές μου με τον χώρο της ροκ γενικότερα, και νταξ παίζει πολύ καημός όταν το ακούω :smiley: :smiley:


#80

Το παρουσιάζω πιο πολύ για συναισθηματικούς λόγους, μιας και ήταν από τα πρώτα cd που αγόρασα 8)

Έξι τραγούδια:

[ol]
[li]Madman
[/li][li]Whiplash Liquor
[/li][li]Too Bad
[/li][li]Everything About You
[/li][li]Sweet Leaf"/"Funky Fresh Country Club
[/li][li]Heavy Metal
[/li][/ol]

Το Too Bad είναι κομματάρα:metal: