Ο άλλος (ξένος) γράφει στα σοσιαλ ευτυχώς που υπάρχει κι ο Jason που είναι πολιτικά αντίθετος με τον Hetfield
εν τω μεταξύ ο Jason το 1991 στη Μόσχα όταν έπαιξαν το Am I evil? έκανε nazi salute 
όπως και το 1989 σε κάποιες συναυλίες
Ευτυχώς που κάνανε την απόβαση το '44 και δεν μιλάμε όλοι γερμανικά όπως μας κοπανάνε δεκαετίες τώρα
1 Like
Κάποιοι μπορεί να έλεγαν μετά το Black Album 
Δεν εχει σχεση ο Ανσελμο με τους Μεταλλικα παντως, μην τα κανουμε ολα ισωμα.
3 Likes
Ευτυχώς Παναγία μου, γιατί θα βλέπαμε Μπουντεσλίγκα τώρα αντί για σουπερλιγδα
Ναι αλλά την επιστημονική ελίτ των ναζί την πήραν όπως ήταν
Μάλλον από κει μείνανε τα κουσούρια των λιμπερέιτορς
1 Like
Εγώ πάντως κρατάω ότι τουλάχιστον τώρα ξέρουμε τι θα γράψει ο Χατζηστεφάνου όταν έρθει η μαύρη ώρα (χτύπα ξύλο)
Αυτό το “η τέχνη πρέπει να είναι μόνο διασκέδαση και απόδραση” πολύ θα ήθελα να το εξηγήσει κάποιος από αυτούς που το παπαγαλίζουν συνεχώς.
1 Like
Κανοντας μονο τον δικηγορο του διαβόλου, θεωρω διαφορετικο να διαβασει καποιος ποίηση, να δει εκθεσεις γλυπτικής και ζωγραφικής απο το να παει σε μια συναυλία η να δει μια ταινια στο σινεμα.
why?
H έννοια του escapism Escapism is mental diversion from unpleasant aspects of daily life, typically through activities involving imagination or entertainment. φαίνεται ότι υπάρχει καιρό. Τελευταία την διαβάζω συχνά σε σειροάρθρα από το εξωτερικό, που προσπαθούν να δικαιολογήσουν το φαινόμενο ότι πολλοί άνθρωποι επιμένουν να βλέπουν τα Φιλαράκια για εικοστή φορά και όχι μια νέα σειρά.
Έχει να κάνει με την αίσθηση του οικείου, τη ζεστή αγκαλιά, που μπορεί να σε πάρει μακριά από μια δύσκολη πραγματικότητα. Δεν θες να σκεφτεις/σκοτιστεις/μαθεις νεα ονοματα, πλοκες. Θες να αφεθεις και να ξεχαστεις. Και αυτο το κάνει η τέχνη που δεν έχει πολλές γωνίες (ή και βάθος), αλλά σου είναι οικεία και γλυκιά.
Σε μια πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση (νομιζω του Ατζαράκη) αναφορικά με το χιούμορ, κάποιος κορόιδεψε τον Σεφερλή. Και απάντησε κάτι along the lines of - αν είσαι άνθρωπος πιο λαϊκος, λιγοτερο εκλευπτισμενος, με πιο μικρή παλέτα, θες την λαϊκή σου τέχνη. Θες τις κλανιές. Μπορεί να μην θεωρουνται υψηλή τέχνη, αλλά σου καλύπτουν μια ανάγκη.
Σε αντίστοιχη συζήτηση με κοντινό μου πρόσωπο που μου τα έπρηζε με τον υψηλο κινηματογράφο (που προσωπικά τιμώ), σε αντιπαραβολή με τη Χ,Ψ σειρά νετφλιξ, τον ρώτησα αν βλέπει Ταρκόφσκι, Τρίτη βράδυ, αφού έχει ξυπνήσει 6.30 το πρωι, μπει στα μεσα, ασχοληθει με τα παιδια, μαγειρευσει, παει σουπερ και κάτσει στην τηλεοραση 11 τη νύχτα.
Φαντάζομαι κάποιος εκει έξω μπορει να πει “ναι εγώ”. Και μπράβο. αλλα οκ, αυτη δεν ειναι η συνήθης σύμβαση.
4 Likes
Η τέχνη είναι τα πάντα. Είναι και διασκέδαση είναι και escapism είναι και σχολιασμός της επικαιρότητας είναι ακόμα και κριτική απέναντι σε κάτι που ο καλλιτέχνης θεωρεί κοινωνικά άδικο.
Το πρόβλημα μου είναι όταν μπαίνουν τα πρέπει. Και το λέω επειδή το ακούω πολύ συχνά. Δεν αναφέρομαι μόνο στους Metallica, αλλά συχνά όσοι είναι υπερ τους escapism πετάνε τις λέξεις “πρέπει” και “μόνο” για το τι είναι η τέχνη.
Η τέχνη είναι ΚΑΙ escapism αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Αυτό είναι το δικό μου προβλημα
4 Likes
Το πρωτο κανσελ Μεταλλικα ειναι οταν κουρευτηκαν και ο Λαρς φορεσε γουνα στην φωτογραφηση για το LOAD. Θα μπορουσαν να εχουν γραψει το καλυτερο τους αλμπουμ (oh wait, they did) και παλι ο κοσμος θα τους εκραζε ασχετα απο την μουσικη.
Εχουν περασει καμια 20αρια κανσελς απο τοτε.’
Η τεχνη μπορει να εινια οτι θελει ο καλλιτεχνης να ειναι. Δεν ειναι υποχρεωμενος κανενας καλλιτεχνης να δημιουργησει πολιτικο εργο ή να κανει πολιτικη δηλωση με την τεχνη του. Αν το κανει, μια χαρα. Αν δεν το κανει, παλι μια χαρα. Δεν ειναι ολα στην ζωη πολιτικη, υπαρχουν πολλες εκφανσεις της ανθρωπινης ψυχης που δεν εχουν να κανουν καθολου με την πολιτικη.
5 Likes
Θεωρω (προσωπική αποψη) οτι πχ οι συναυλίες, εχουν σαφέστατα πιο εκτονωτικό/διασκεδαστικό προφίλ.
Λέτε να αναφερθεί σε όλο αυτό την Πέμπτη ο Hetfield ή θα αρχίσει τα “We don’t give a shit” που έλεγε κάποτε?
Halls of justice painted green
Money talking
Power wolves beset your door
Hear them stalking
Soon you’ll please their appetite
They devour
Hammer of justice crushes you
Overpower
The ultimate in vanity
Exploiting their supremacy
I can’t believe the things you say
I can’t believe
I can’t believe the price you pay
Nothing can save you
Justice is lost
Justice is raped
Justice is gone
Pulling your strings
Justice is done
Seeking no truth
Winning is all
Find it so grim
So true
So real
Οι απόψεις και η στάση του αγαπημένου - κατά τα άλλα - φρόντμαν είναι γνωστά πάνω-κάτω πολλά χρόνια. Ξενερώνει ώρες-ώρες, δεν συμφωνώ με πολλά από όσα λέει ή κάνει, οπότε μένω μόνο στο μουσικό κομμάτι και τέλος. Δυστυχώς, όμως, κάποιες τραγουδάρες τους που έγραψαν στο παρελθόν, εξέφραζαν και κάποια πράγματα, που δεν συμβαδίζουν με την τωρινή εικόνα του Χετ.
Συνοψίζοντας, ναι ξενερώνεις να ακούς ορισμένες παπάρες του, σε χαλάει (επιεικώς) η γενικότερη στάση του σε πολλά ζητήματα, αλλά από την άλλη - και χωρίς να δικαιολογώ το παραμικρό - υπάρχουν άλλοι (και μη καλλιτέχνες) που θα εμπνεύσουν σε πολιτικό και κοινωνικό επίπεδο. Δεν περιμένω από έναν συμβιβασμένο εκατομμυριούχο μουσικό να μου πει κάτι (όχι ότι θα με χάλαγε, αν εξέφραζε θετικές απόψεις παράλληλα…)
2 Likes
Οι συναυλίες μπορούν να γίνουν ότι ο κάθε καλλιτέχνης θα ήθελε να είναι. Αλλά όταν βάζεις όρια, δηλαδή οι συναυλίες δεν πρέπει να γίνουν τίποτα περισσότερο από διασκέδαση, είναι σαν να λέμε οι καλλιτέχνες δεν είναι τίποτα παραπάνω από κλόουν που βγαίνουν για 2 ώρες να σε διασκεδάζουν και γυρίζουν πίσω στην καθημερινή μιζέρια μαζί με όλους τους υπόλοιπους από εμάς.
Ο Χετ αν δεν νιώθει την ανάγκη να πει “Free Palestine” η οτιδήποτε άλλο, καλά κάνει κανείς δεν τον υποχρεώνει. Και όχι ούτε κλόουν είναι, από την στιγμή που δεν νιώθει την ανάγκη να εκφραστεί έτσι. Όταν όμως ένας άλλος καλλιτέχνης το κάνει και μετά βγαίνει ο ίδιος σε live και λέει, εμείς δεν κάνουμε τέτοιες βλακείες, δεν κάνουμε πολιτική (και μετά μου τραγουδάει το “One” αλλά οκ ας μην το πάω εκεί) κάτι πάει στραβά, πολύ στραβά. Δεν είναι απολιτίκ αυτό όσο και αν θέλει να το παρουσιάζει έτσι. Πάμε σε πολύ σκοτεινά μονοπάτια.
3 Likes
Νομιζω οτι το “πιο” ειναι η λεξη κλειδι. Εσυ το γενικευσες λιγο νομιζω. Δεν ειμαι δικηγορος του Βειντερ, αλλα μαλλον αντιλαμβανομαι τι εννοει.
Δεν υπηρετουν ολες οι τεχνες το ιδιο πραγμα. Και δεν ειναι ολα τεχνη, σιγουρα δεν ειναι οι κλανιες του Σεφερλη. Και ναι, μπορει ενας καλλιτεχνης να ειναι κλοουν ή να γινει στην πορεια, διοτι υπαρχουν και κλοουν απο χιλιαδες χρονια. Ο σχολιασμος της επικαιροτητας απο πού ειναι τεχνη; Εκτος αν ηταν για χαριν λογου. Ουτε η κριτικη ειναι τεχνη. Καπου τα εχεις μπερδεψει.
Σε αυτο που συμφωνουμε ειναι οτι δεν υπαρχουν ορια στην τεχνη, οποτε τα πρεπει και τα μονο περισσευουν. Ο Q εκανε μια ωραια περιγραφη, αν καποιο εργο μάς αρεσει, δεν ειναι αναγκη να εχει καποιο υποβαθρο. Ωστοσο, σιγουρα ελεγχεται αν ειναι τεχνη, αλλιως να το ριξουμε στις κλανιες και να κονομησουμε.
2 Likes
Εξαρτάται πώς το κάνεις και πώς εννοούμε την τέχνη, είναι στη σάτιρα / κωμωδία , στο θέατρο κλπ από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα
ΥΓ : πιθανώς να έχω χαθεί και μέσα στη συζήτηση και στο κοντεξ και να έχω καταλάβει κάτι λάθος