Evanescence: Evanescence (2011)

Το νέο album του συγκροτήματος με τίτλο Evanescence κυκλοφορεί στις 11 Οκτωβρίου, σχεδόν 5 χρόνια μετά το The Open Door.

Θα περιέχει 12 (ή 16) τραγούδια (ανάλογα με την έκδοση που επιλέξει κανείς), και είναι σε παραγωγή του Nick Raskulinecz (Rush, Foo Fighters, Trivium, Stone Sour, Danzig, Velvet Revolver, Marilyn Manson, κλπ.).

Για τους ανυπόμονους έχει βγει εκεί έξω, και από τις πρώτες ακροάσεις μπορώ να πω ότι πρόκειται για 12 πολύ εθιστικά (!) τραγούδια με μελωδίες που σου καρφώνονται με τη μία. Φυσικά όποιος περιμένει κάτι πρωτοποριακό, καλύτερα να ψάξει αλλού.

Ώρα για τους κλώνους (βλ. Lacuna Coil, Within Temptation, κλπ.) να την κάνουν, οι Evanescence επέστρεψαν! 8)

μετα απο πολλες ακροασεις.ναι ειναι πολυ καλος δισκος.ακουγετε απ’την αρχη ως το τελος ανετα.το '‘the change’'κομματαρα.και εχει 2-3 ακομα που ξεχωριζουν.αντε να δουμε και κανα live εδω.

Οι Within Temptation κλωνοι των Evanescence…:lol:

Η στροφή τους από το The Silent Force και μετά αυτό φανερώνει.

Warning: Fanboy Spotted.

Jesus Christ μαν…

Τι άλλο θα ακούσουμε… πες τους και πρωτοπόρους στο είδος τους να τα δούμε όλα… Σόρυ φίλε αλλά οι Evanescence ούτε στα τρελά τους όνειρα δε μπορούν να γράψουν άλμπουμ όπως το “The Unforgiving” ή “The Silent Force”.

μαγκες σορυ
αλλα οσοι εχουν παρακολουθησει την μπαντα απο την αρχη
και εχουν λατρεψει το ντεμπουτο τους
ητανε ΚΑΡΑΜΠΑΜ η αλλαγη που κανανε στο the silent force
εχωντας κυκλοφορησει ενα χρονο πριν το fallen και εχωντας κανει τον παταγο που εκανε.

Quoted for truth.

Ρε μιλήστε για το δίσκο και αφήστε τις συγκρίσεις.
Εμένα καλός μου φάνηκε, προφανώς τπτ πρωτοποριακό, αλλά έχει πιασάρικα τραγούδια.
Προφανώς καλύτερο από το προηγούμενο.

Oι Lacuna Coil, δεν ειναι κλωνοι, και ειναι αρχαιοτεροι.

κ εμενα οι Lacuna Coil μου αρεσουν περισσοτερο…

[SPOILER]

τι εννοεις γιατι???[/SPOILER]

Ετσι.

Και μιλαω βς φαν των WT απο το Enter που ξενερωσε απολυτα οταν εκαναν την στροφη μετα το μπαμ του Fallen.

Οσο για το Evannescence θα το τσεκαρω, με ειχαν ενθουσιασει και τα 2 προηγουμενα.

και το ‘‘oceans’’ καλο τραγουδι.θυμιζει λιγο '‘dirty diana’'του M.J στην αρχη.

Μετά από αρκετές ακροάσεις μπορώ να πω ότι ο δίσκος είναι δυνατός, στα επίπεδα -και το ύφος- των προηγούμενων δύο. Ηχητικά, θα έλεγα ότι είναι πιο άμεσο από το Open Door, λιγότερο ραδιοφωνικό από το Fallen, με λίγες τζούρες από Origin, κυρίως στο κλείσιμο με το Swimming Home.

Στα των κομματιών, αυτά που έχω ξεχωρίσει είναι το κολλητικό My Heart is Broken (φεηλ ο τίτλος, αλλά το κομμάτι μια χαρά), το δυναμικό Erase This με την όμορφη μελωδία στο πιάνο και το Lost in Paradise που αν βγει single θα παίζει παντού. Αν και ομολογουμένως, δυνατότερο σημείο του αλμπουμ είναι η σειρά End of the Dream/ Oceans/ Never Go Back, με το τελευταίο να έχει το πιο “μεταλίστικο” ριφφ του δίσκου, κολλητικό ρεφραιν, πιανίστικο πέρασμα και ό,τι άλλο περιμένει κανείς από ένα τραγούδι των Evanescence. Φιλλερ δε μπορώ να βρω, αλλά να πω την αλήθεια μου, κάπου ανάμεσα στα Made of Stone και The Change με έπιασα να σκέφτομαι ότι κόπιαραν τον εαυτό τους, με όχι και τόσο πετυχημένο τρόπο.

Συνολικά, αν μπορώ να πω ότι το ξεκίνημα του δίσκου μου ακούγεται κάπως χλιαρό, τόσο δυνατό βρίσκω το κλείσιμό του. Παραδόξως.

Όσο για τα υπόλοιπα, το ότι οι LC και οι WT προσπάθησαν να κλέψουν λίγο από την όλη φάση μετά το Fallen προφανώς και ισχύει, μην τρελαθούμε. Δηλαδή μιλάμε για μπάντες που τη μία έβγαζαν Unleashed Memories (με Senzafine) και Mother Earth (με Never Ending Story) και μετά από μερικά χρόνια έβγαζαν Karmacode (με Closer) και Heart of Everything (με την υπέρτατη κόπια, What have you Done). Αλλά και πάλι, και οι δύο -κυρίως οι δεύτεροι- είναι σε διαφορετικό ήχο από τους Ev, μέχρι και σήμερα. Ακόμα κι αν τα single τους θα μπορούσε να τα τραγουδάει η Lee και αντίστροφα.

de kserw, isws pleon variemai =[

de kserw, isws pleon variemai =[