Every Time I Die

Έτσι να υπάρχει γιατί είναι ντροπή να μην υπάρχει


Η καλύτερη μπάντα (που δεν ξέρεις) στο σύμπαν τα τελευταία χρόνια.
Μπορώ να γράψω διθυράμβους. Στο παρελθόν έχω επιχειρήσει να να τραβήξω το ενδιαφέρον του κόσμου, αλλά λίγοι έχουν ανταποκριθεί.



Πολύ καλό το Map Change, για δώστε μια προτεινόμενη σειρά ακρόασης

Θέλεις best of τραγουδιών ή σειρά από δίσκους?

Τα νιάτα μας ρε

1 Like

Άκουσα και το It remembers και μου άρεσε πολύ στο καπάκι. Σειρά από δίσκους καλύτερα.

1 Like

Για μένα οι πιο λιωμένοι 1)From parts unknown 2) Low teens 3)New Junk Aesthetic 4) the big dirty


Πέρα από το πρώτο με το οποίο δεν έχω ασχοληθεί, αυτό πάει ανάλογα με τα γούστα σου, το From Parts Unknown ας πούμε γενικά ακούγεται πιο γρήγορο/thrash, το Big Dirty πιο southern κτλ. Εγώ έχω το Ex Lives λίγο πιο ψηλά απ’ τα υπόλοιπα αλλά ό,τι πιάσεις καλό είναι. Αν έπρεπε να κάνω μια λίστα οπωσδήποτε, θα πήγαινε έτσι:

  1. Ex Lives
  2. From Parts Unknown
  3. New Junk Aesthetic
  4. The Big Dirty
  5. Low Teens
  6. Hot Damn!
  7. Gutter Phenomenon

χωρίς να σημαίνει αυτό ότι οι δίσκοι προς στο τέλος είναι μέτριοι. Καλοί είναι, απλά στα δικά μου αυτιά από το Big Dirty και μετά υπάρχει ξεκάθαρα εξέλιξη.


Προσωπικά θεωρώ το Low Teens, που είναι και το πιο πρόσφατό τους, το magnum opos τους, ό,τι καλύτερο έχουν κυκλοφορήσει. Αλλά, όλοι οι δίσκοι τους - εκτός από τους 2 πρώτους που είναι πιο ακατέργαστοι - είναι τρομεροί και ποιοτικότατοι. Βέβαια λαμβάνεις υπόψη ότι δεν είναι εύκολη η μουσική τους και στα περισσότερα σημεία ακραία.

Το Big Dirty είναι αυτό που με έβαλε στη λογική τους όταν είχε πρωτοβγεί και με αυτό τους αγάπησα, οπότε κατέχει ξεχωριστή θέση στην καρδιά μου.

Ένα τραγούδι επίσης που είναι γενικα πιο light και που λογικά θα σου αρέσει είναι και αυτό:
Revival Mode, από το Ex Lives

Να σημειωθεί επίσης ότι οι στίχοι του Keith στις περισσότερες περιπτώσεις είναι μικρά slogan και πανέξυπνοι.


Ντάξει σίγουρα τους έχω ξανακούσει, έκανα ένα shuffle στο spotify για αρχή και ήταν υπερβολικά γνώριμοι. Είδα και epitaph records και θυμήθηκα ωραία πράγματα από τα mid 00s περίπου. Θα τους ακούσω πιο σχολαστικά μόλις τελειώσω αυτό που έχω στο album exchange


Wheel out your god, these are desperate times
Talk to your mother, these are desperate times
Dance with your lover, these are desperate times
Surrender yourself, these are desperate times

Wheel out your god, these are desperate times
Talk to your mother, thеse are despеrate times
Dance with your lover, these are desperate times
Surrender yourself, these are desperate times

Wheel out your god, these are desperate times
Talk to your mother, these are desperate times
Dance with your lover, these are desperate times
Surrender yourself, these are desperate times

Fight for their lives
Fight for their lives
The hopeless are useless in desperate times
You got it bad? Try having passion

Try still believing that some good will happen
Though nothing ever has
And nothing ever will
'Cause nothing ever can

It’s almost unbearable
Honestly terrible
We’re in the golden age of bastards

We’re living in the golden age of bastards
Despairing is painless and peace is a lie
You should try loving man while fucking hating mankind
It rips you apart

You got an atheist praying for judgement day
Enough to make an atheist pray for judgement day

The great American sob story
A sad S.O.B story
A holy man who kills what cannot be saved

At war with a villain, you can’t call a truce
You put down your weapon but now he’s got two
A liar’s a liar, take him at his word
Forever rebelling against the absurd

The world made us sick
How can it heal us?
The world made us sick
How can it heal us?

The world made us sick
How can it heal us?
The world made us sick
How can it heal us?

We cannot be saved
By the men digging graves
We cannot be saved
By the men digging graves
In desperate times
Desperate times

Φοβεροί στίχοι… Το άλμπουμ αυτό με έχει εντυπωσιάσει από τους “to the point” στίχους. Πολύ ωραία και η ερμηνεία τους. Γενικά η προσέγγιση σε αυτό το κομμάτι θυμίζει punk/hardcore λόγω αμεσότητας (στίχοι που κάνουν deliver με λίγες λέξεις ανά στίχο), την προσεκτική τοποθέτηση κι επιλογή λέξεων και τις πολύ ωραίες punch lines.

Προσωπικά ξεχώρισα αυτό το κομμάτι αλλά έχει πολλά ακόμα να ανακαλύψετε.


Μιας και «υπάρχουν κι άλλοι τελικά», στην περί Radical στίχων κουβέντα, δράττομαι αυτής της πολύ σπάνιας ευκαιρίας να γράψω μερικά όμορφα αποσπάσματα από τον εν λόγω δίσκο – προσωπικά μιλώντας, τον κορυφαίο της καριέρας τους, μέχρι τον επόμενο, γιατί κάπως έτσι το πάνε τα παιδιά από το The Big Dirty και μετά.


Dark Distance
“Worldwide recall of defective machines
All consuming, deaf, blind and dumb, as seen on TV
Give us our plague, now

We’re done evolving and we feel no shame

Give us our plague, now
Start over, this time no gods unless they’re women”

“Can’t kill a man whose never felt alive
Let me get some more of that neglect, yea put it in my veins
I got a right to want a little less, right?
Take it all away”

Planet Shit
“No future with a racist past
But we can’t acknowledge that
So we burn a cross and pray to a flag

We’ll wave it high
Those pigs are fat with “pride””

“I broke my own heart
I’m trying to forgive myself
I don’t give a goddamn about the magic
Just put me under your spell”

A Colossal Wreck
“I should have been baptized
Death’s perfect shine is in my eyes
Now I’m just killing time
Until time decides I’ve had enough”

Desperate Pleasures
“We’re living in the golden age of bastards, bastards
Despairing is painless and peace is a lie
You should try loving man while fucking hating mankind”

All this and War
“As we make believe fate will land with the coin it’s
Heads, it’s in our blood,
Or it’s tails, who we become,
But I refuse to laugh it off, or call it off
Or to give it one piece of the accolades to make it shake”

Thing With Feathers
"I think you’re done here, they’ve been mistaken
They pored over the papers, trying to solve your equation
But the truth was not in math, it was in faith
The divine does not divide, she permeates”

Hostile Architecture
"You can’t go home, but you can’t stay here
There’s too many ghosts, not nearly enough spirit”

"The passion that makes me feel alive again
Oh it’s gonna be the death of us
The space between us is like a crime scene
No blood and no fingerprints”

The Whip
"Fear is a fetish and I am a masochist
I’m not ashamed of my shame, now that I gave it a name”

White Void
“Hope is wasting our time when the waiting goes on forever”

Distress Rehearsal
"I thought my heart would break
I thought it would break but it started healing
It was more than I could take
So I gave it everything”

"Four, three, two, one hundred and twenty more nights
Of suffering with delight
Separate from all time where I can finally take what’s mine”

People Verses
"Righteous anger sprung from love is not the same as the fury of a cornered rat
Your fight is now
The well behaved fill the graves
All we need to thrive is something they can never have

We Go Together
"I will live forever, unless I dream up something better”

Στο μουσικό κομμάτι, τουλάχιστον στο χώρο του metalcore (αν και η μπάντα είναι πολλά περισσότερα από αυτό), εδώ και χρόνια δείχνουν τον δρόμο στους υπόλοιπους. Ακόμα όμως και όταν ρισκάρουν να ρίξουν τους τόνους, όπως στο Thing with Feathers, τα αποτελέσματα είναι συγκλονιστικά. Κιθαριστικά, το δίδυμο είναι από τα αρτιότερα που παίζουν αυτή τη στιγμή, με riffάρες να σκάνε από παντού, το rhythm section είναι στιβαρότατο, ενώ ο Keith στη φωνή είναι ίσως στην καλύτερή φόρμα που έχει υπάρξει σε τοποθετήσεις μέσα στο χάος της μουσικής τους, μελωδίες και συνολική απόδοση αποτελώντας την κινητήριο δύναμη του συγκροτήματος.


Γενικά αν δεν υπήρχε αυτη η κλασική προκατάληψη για το είδος πολλες μπάντες θα ηταν πολυ πιο ψηλα τωρα, μια εκ των οποιων και οι ETID

1 Like

Νομίζω ότι ο μεγάλος σκόπελος για αυτήν την μπάντα, είναι το ότι παίζουν στην τσίτα από το πρώτο μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο του δίσκου (*Thing with Feathers κι άλλες εξαιρέσεις, ευτυχώς υπάρχουν εδώ). Δεν είναι το πιο ξεκούραστο άκουσμα για το μέσο αυτί.

Ακόμα κι εγώ, που 8/10 φορές που θα ακούσω κάτι, θέλω να έχει πυγμή-ένταση κτλ, δυσκολεύτηκα να δώσω χρόνο φέτος σε αυτό το άλμπουμ στην αρχή, επειδή δεν προλάβαινα να βάλω ακουστικά και να απορροφηθώ. Από “μακριά” και χωρίς συγκέντρωση, δε βοηθάει το ότι παίζουν σε τόσο ψηλή “κυματομορφή”.

1 Like

Συμφωνώ απόλυτα, δεν είναι εύκολο άκουσμα. Το θετικό (για 'μένα) είναι ότι φαίνεται να μην τους απασχολεί ιδιαίτερα να παιξουν σε χαμηλούς ρυθμούς (εκτός από τις εξαιρέσεις).

Πάντως, για όποιον ενδιαφέρεται, ο τραγουδιστής παίζει και στο supergroup Damned Things (με μέλη από Fall Out Boy και Anthrax), όπου εκεί τραγουδάει κυρίως μελωδικά, σε πιο hard rock φόρμες. Έχουν 2 δίσκους, ο πρώτος, ονόματι Ironiclast (2010), είναι πολύ άμεσος, κινείται σε ένα hard rock ύφος του στυλ “μοντέρνο Thin Lizzy”. Ο δεύτερος, το High Crimes (2019), είναι πιο ιδιαίτερος-grower, αλλα ίσως και πολύ καλύτερος όσο τον ακούω.

Friday Night (από τον πρώτο δίσκο)

Little Darling (από τον πρώτο δίσκο)

Something Good (από δεύτερο δίσκο)

Invincible (από δεύτερο δίσκο)

1 Like

Τους φάγαμε…

3 άτομα ήμασταν, δε νομίζω να έχουμε τέτοια δύναμη…

Κρίμα να διαλύεται η καλύτερη μπάντα του σύμπαντος.

Τώρα πρόσφατα άρχισα να τους ακούω. Εγώ είμαι ο γκαντεμης που ψάχνετε guys :stuck_out_tongue: