Έτσι όπως το θέτουν το δέχομαι και μπράβο τους I guess που δεν προσποιούνται κάτι άλλο (κι ας μην τους αντέχω). Απλά το είπα έτσι γιατί εσύ ζήτησες “κι άλλες χαρουμενομπλακιές”. 
1 Like
παντως οταν οι Darkthrone ελεγαν Our seeds boil as we gaze upon the new millennium, μια ελπίδα με πιάνει και μένα για ένα καλύτερο μέλλον.
1 Like
Καλά όσο πιο απελπισμένη και σκοτεινή μια μουσική τόσο πιο πιθανό να νιώσεις καλύτερα όταν την ακούσεις, γνωστό αυτό
1 Like
νμζ αν θελει καποιο ατομο να βρει σκοταδι σε μουσικη, το βρισκει παντου παντως.
Και ανάποδα, κάθε είδος μπορεί να πιάσει οποιαδήποτε γκάμα συναισθημάτων.
Κανα-δυο φορές τον χρόνο ενθουσιαζομαι πολύ με κάποιο νέο γκρουπ, η πρώτη φορά ήταν οι Diles Que No Me Maten, ε ήρθε η ώρα για την δεύτερη.
Irish folk είναι η αφετηρία αλλά περνάει μέσα από διάφορα είδη (kraut, post, jazz, τα γνωστά), με ΟΝΕΙΡΙΚΗ όμως ροή. Όπως έγραψα και στην κριτική, θεωρώ τη νέα δουλειά των Trá Pháídín ως ότι καλύτερο έβγαλε η ιρλανδική πειραματική folk μετά την πτώση του μετεωρίτη (False Lankum).
Δεν ξέρω πόσοι θα δώσουν μια ευκαιρία αλλά, αν το κάνετε, ακούστε το όλο. Κάθε κομμάτι εισάγει κάτι νέο.
2 Likes