Ένα dark ambient/dark horror folk άλμπουμ που δεν έχει αντίπαλο:
Έρχεται και αναλυτική “κριτική”.
3 Likes
Ritual ambient/drone/folk από τον Guillaume Cazalet των NEPTUNIAN MAXIMALISM μαζί με άλλους “πειραγμένους” συνοδοιπόρους, οπότε -κλασικά- όσοι τολμηροί προσέλθετε.
3 Likes
Αφήνω αυτό εδώ για όποιον ενδιαφέρεται:
7 Likes
Εδώ και δέκα μέρες, έχω κολλήσει με το ντεμπούτο των Καθαρός Χαλκός, μπάντα που έμαθα μετά από τις υπέροχες εβδομαδιαίες προτάσεις του @ManosOrff!
Η πρώτη άποψη είναι εκείνη μιας experimental/drone/ritual folk μπάντας όπως πολλές άλλες, με δύο μακροσκελή, γραμμικά τραγούδια συνολικής διάρκειας 30 λεπτών. Ο Καθαρός Χαλκός όμως έχει πολλά στοιχεία που τον διαφοροποιούν. Καταρχάς η ενορχήστρωση, το ηχόχρωμα του ηλεκτρονικού λαούτου και του σαξοφώνου δίνει ένα πραγματικά μυστηριακό μίγμα. Μετά, τα Ελληνικά με την ιδιαίτερη τους αρχαιοπρέπεια. (Φανταστικοί, απολύτως κρυπτικοι στίχοι). Τέλος, η χρήση του θορύβου - για όποιον φτάσει ως το τέλος.
Ένα εξαιρετικό ενδιαφέρον σχήμα που έχει μια πολύ δυνατή αύρα. Θα αναφέρω τους Δαιμόνια Νύμφη και τους Swans ως τα δύο γκρουπ που μου πέρασαν από το μυαλό, αν και ο Καθαρός Χαλκός έχει το δικό του σημάδι.
Έρχεται και κανονική κριτική.
5 Likes
Ανακοινώθηκε το δεύτερο άλμπουμ των One Leg One Eye του θεουλη Ian Lynch (Lankum) και το πρωτο δειγμα είναι σκέτος τρόμος…
1 Like
Πέτυχα αυτό στο bandcamp, ωραίο είναι. Δεν ξέρω τι είναι, αλλά είναι ωραίο. Κάπου είδα να το χαρακτηρίζουν ως “thall” αλλά όσα ξέρετε, ξέρω, εκτός αν ξέρετε όντως, οπότε ξέρετε περισσότερα από 'μένα. Περίπου μισή ώρα όλο όλο, εξωφυλλάρα, όλα τα κομμάτια instrumental εκτός από το τελευταίο που έχει υπέροχα γυναικεία φωνητικά, αξίζει μια ακρόαση
2 Likes
Δεν το έχω ακούσει ακόμα το EP, μόλις βγήκε άλλωστε, αλλά ο περσινός full length δίσκος ήταν αρκετά ενδιαφέρον.
Δεν το λες παραδοσιακό thall, αν και οι επιρροές από Vildhjarta είναι εκεί μαζί με τις Meshuggah (και πού δεν είναι αυτές θα μου πεις, δίκιο θα 'χεις) σε ένα σύνολο αισθητικής που αν την περιέγραφες ως σύγχρονο ακραίο μπαρόκ δε θα έβρισκα τρόπο να μην πω: Ναι. Έχει dubstep, δυσαρμονικά riff και μια πολύ επιθετική παραγωγή που το κάνει σχεδόν απρόσιτο. Παρόλα αυτά με κάποιο τρόπο έχει σημεία που δίνουν ανοιχτές οδούς προσέγγισης, ακόμα και σε ακροατήρια που δεν έχουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον για μοντέρνο ή έστω δύστροπο djent.
Θα ακούσω το EP με πραγματικό ενδιαφέρον, γιατί θεωρώ ότι οι Mirar είναι ενάμησι βήμα ωρίμανσης μακριά από μια καθαρή δισκάρα.
ΥΓ: Το είχαμε συμπεριλάβει και στην progressive ανασκόπηση της χρονιάς που πέρασε. Στα instrumental άλμπουμ.
2 Likes
σε ευχαριστώ για τα φώτα σου, γενικά η περιγραφή σου και συγκεκριμένα η φράση “σύγχρονο ακραίο μπαρόκ” είναι νομίζω πολύ πολύ εύστοχη όντως.
να δυο λέξεις που δεν περίμενα ποτέ ότι θα έμπαιναν μαζί 
φαίνεται να το θεωρούν κι εκείνοι, καθώς το “Gradus ad Parnassus” μεταφράζεται ως “Βήματα προς τον Παρνασσό” (ο οποίος συνδέεται μυθολογικά με τον Απόλλωνα (θεό της μουσικής), τον Ορφέα (με το τραγούδι και τη λύρα του), τις Μούσες και τον Διόνυσο). Η φράση ουσιαστικά υποδεικνύει τα βήματα ενός καλλιτέχνη προς την αριστοτεχνία και χρησιμοποιήθηκε συχνά ως τίτλος σε εκπαιδευτικά μουσικά βιβλία.
Σε κάθε περίπτωση, ενδιαφέρουσα κυκλοφορία, θα ακούσω και το full length, μ’ έψησες!
3 Likes
12.06.26
Πέντε χρόνια ήταν πολλά για νέο full-length.
Άξιζαν κάθε λεπτό της απίστευτα ταλαίπωρης διαδικασίας για να πάρει αυτό το άλμπουμ αυτή τη μορφή. Άξιζαν όλα τα χαοτικά EP και τα side-projects.
Για όσα ίσως λέει κάτι το όνομα, παραπέμπω στο παρόν νήμα.
Με τις υγείες μας.
Α, έχει βγει καιρό δηλαδή
3 Likes