House Of The Dragon [GoT thread]

Δευτέρα και επεισόδιο 7, προτελευταίο. Έγινε το μπαλαμούτι του αιώνα σε αυτό το επεισόδιο, οιδιπόδια, λεσβιακά… απ’ όλα είχε.

Όλοι σε θέση πυρός εκτός από την Βέιγκαρ.

Ξέρω στο περίπου τι θα γίνει με τους δράκους επειδή μου το’ χει πει μια κοπέλα που έχει διαβάσει το βιβλίο. Με τους στρατούς δεν ξέρω τι θα γίνει, αν θα έχει και μάχη ή θα το κρατήσουν για την επόμενη σεζόν.

1 Like

Σκηνές που κατά 99% δεν υπάρχουν στο βιβλίο ήταν τα περισσότερα. Μόνο τα wiki έχω διαβάσει και σχεδόν όλες οι ιστορίες έχουν αποδοθεί στο περίπου, για τα μάτια του τηλεοπτικού κοινού, σε σημείο να έχουμε κάποια κλισέ όπως ο από μηχανής θεός (η ανάσταση του δράκου του Aegon στη συγκεκριμένη σκηνή), το μόνο arc που πλησίαζε στο original υλικό είναι η προδοσία των δύο κοινών δρακοαναβατών. Και το Harrenhal, με τον τρόπο που παρουσιάζεται ήδη από τη δεύτερη σεζόν (που επίσης έκραζα) με κάνει να βαριέμαι. Υπερφυσικό στοιχείο που δίνεται με επαναλαμβανόμενο τρόπο (και ο Aemond στην τρίτη και ο Daemon στη δεύτερη σεζόν είχαν κάποια οιδιπόδεια οράματα).

1 Like

Προσωπικα δεν θελω να σποιλεριαζομαι, οποτε ρωταω δυο φιλους μου που εχουν διαβασει το Fire and Blood για το αν υπαρχουν τεραστιες διαφορες με το βιβλιο, και με εχουν διαβεβαιωσει και οι δυο πως ειδικα στην 3η σεζον οι διαφορες ειναι ελαχιστες. Ειδικα ο Sunfyre (δρακος του Aegon) ουτε στα βιβλια ειναι νεκρος. Το γκουγκλαρισμα, και το ΑΙ, και τα διαφορα wiki, δε θα σου δωσουν την πληρη εικονα.

Οπως και να χει, εμενα ελαχιστα με ενδιαφερουν οι αλλαγες απο βιβλια στην σειρα, καθως ο Martin ειναι αψογος world builder, αλλα δυστυχως ΚΑΚΟΣ συγγραφεας. Ξεκινησα να διαβαζω καποτε τα βιβλια του ASOIAF και δεν καταφερα καν να τελειωσω το τριτο. Καμια ιστορια ποτε στον κοσμο δεν χρειαστηκε 679 χαρακτηρες και ανελεητες περιγραφες του τι φορανε και τι σχεση ειχαν με τον τριτο τους ξαδερφο επι σελιδες.

Απο την αλλη ο Condal εχει κανει φανταστικη δουλεια και στις 3 σεζον (ειδικα στην 3η) για να μας δωσει μια ενδιαφερουσα ιστορια, μια εκβαθυνση σε καμια δεκαρια χαρακτηρες που ολοι ειναι σημαντικοι, το “big picture” του γιατι ο καθε μνηστηρας (Aemond, Aegon, Rhaenyra, Ormund) για τον θρονο πετυχαινει ή αποτυγχανει (η αποψη του κοινου κοσμου, η ισορροπια με τους δρακους, τι στρατο εχουν, τι οραμα εχει ο καθενας, τι συμμαχιες κανουν), και κυριως εκπληκτικα visuals και plot twists, τα οποια βοηθανε στο να αναμενουμε το επομενο επεισοδιο καθε βδομαδα.

Εκανα επιτελους catch up και τα ειδα ολα τα επεισοδια. Τα πρωτα 4 της 3ης σεζον πανε στον αυτοματο, το ενα καλυτερο απο το αλλο, και ουτε ενα δευτερολεπτο που να βαρεθηκα ή να ξενερωσα ή να ενιωσα οτιδηποτε αρνητικο. Στο 5ο και στο 6ο επεισοδιο καπου ειχα μικρο-παραπονα ή/και βαρεθηκα σε καποια σημεια, αλλα το 7ο επεισοδιο τα διελυσε ολα. Ανετα απο τα καλυτερα επεισοδια του ASOIAF συμπαντος γενικοτερα. Αντε τωρα παμε για το φιναλε, και το 2028 για την τελευταια σεζον.

ΥΓ. Το Χαρενχολ κι εγω το βαρεθηκα λιγο στην 2η σεζον, αλλα ευτυχως στην 3η δεν το δειχνουν πολυ. Απο την αλλη σιχαινομαι αφανταστα τον Aemond, και τελος παντων βαλε κανα πουκαμισο εστω ρε φιλε, εισαι στην παγωνια και κανεις recovery απο μαχαιρωμα, κανονικα κουβερτα επρεπε να εχεις πανω σου.

2 Likes

Όντως 5ο και 6ο επεισόδιο είναι “διεκπεραιωτικά”.

Η σκηνή με τους dράκους φέρνει λίγο σε stand-off από Western ή Hong Kong, χωρίς handguns αλλά με dracarys-guns.

1 Like

Περί των διαφορών με τα βιβλία:

Ναι, ο Sunfyre ζει και στο βιβλίο, αλλά δεν νομίζω να εμφανίζεται τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή με τον συγκεκριμένο τρόπο. Είναι καθαρά σκηνή που λειτουργεί για τη σειρά. Και γενικά οι τηλεοπτικοί παραγωγοί έχουν κρατήσει κάποιες αδρές γραμμές, αλλά έχουν αλλάξει τις μικρές λεπτομέρειες κι έχουν κάνει ένα άλλο storytelling, αλλάζοντας τοποθεσίες, χρονικές σειρές συμβάντων, ακόμη και πρόσωπα. Θεωρώ ότι κατά το 1/10 έχουν πετύχει το σκοπό τους, (η Rhaena ακολουθεί την πορεία μίας άλλης ηρωίδας από το βιβλίο, η οποία είχε ιδιαίτερη σχέση με τον Daemon, και μου άρεσε η ιστορία της στη σειρά) αλλά σε κάποιες σκηνές έχουν υπεραπλουστεύσει τα κίνητρα των χαρακτήρων (όπως ότι ο Daemon έριξε σφαλιάρα στον Ulf και τον έκανε ν’ αλλάξει πλευρά). Προσωπικά θα ήθελα λίγο παραπάνω χτίσιμο χαρακτήρων, το τηλεοπτικό σόου είχε χρόνο να βάλει λίγα παραπάνω κίνητρα από το να μας δείχνει ανύπαρκτες στο βιβλίο σκηνές με λεσβιακό σεξ. Υποτιμά τη νοημοσύνη μας όταν σε κάθε σεζόν, όταν τσακώνεται η Rhaenyra με τον Daemon, κάνει κάτι με τη Myssaria.
Το κακό χτίσιμο είναι που έφερε και τα μέτρια επεισόδια.

1 Like

Ενας κακος χαμος, το λες οτι εγινε.

ΥΓ. Απο τα καλυτερα επεισοδια οποιασδηποτε σειρας εχω δει ποτε.

3 Likes

Ένα πολύ καλό τελευταίο επεισόδιο για να κλείσει το build-up που είδαμε στον τρίτο κύκλο, παρά τις διαφορές με το βιβλίο, που μπορεί εύκολα να ψάξει κανείς, ειδικά για τους δύο προδότες, Ulf και Hugh. Άλλες φιλοδοξίες είχαν στο βιβλίο, άλλες στη σειρά, θεωρώ ότι την ιστορία του Hugh ειδικά την πετσόκοψαν, με αποτέλεσμα να βλέπουμε ένα τίμιο παλικαράκι που ψάχνει για τη γυναίκα του μέσα στον κακό χαμό της μάχης και αγνοούμε τις περαιτέρω κινήσεις του, αντί να δούμε άλλον έναν κακό Targaryen. Θα ήθελα επίσης να δω λίγα περισσότερα για τους βόρειους που πολεμούσαν μαζί με τον Daemon, κάποιοι χαρακτήρες φαίνονταν σαν ξέμπαρκοι.

Μέχρι να βγει ο 4ος κύκλος, σε δύο χρόνια, έχουμε καιρό όσοι θέλουμε να διαβάσουμε το βιβλίο και στο ενδιάμεσο να δούμε και το δεύτερο κύκλο από το “A knight of the Seven Kingdoms” και τις περιπέτειες του μικρού Egg Targaryen.

1 Like

Καλό το τελευταίο επεισόδιο. Έγινε της κακομοίρας.

Περίμενα το ανάποδο να γίνει Υπάρχει η μάχη του Tumbleton την οποία είδαμε και υπάρχει και η δρακομαχία πάνω από το Harenhall. Περίμενα να δούμε τη δρακομαχία και όχι τη μάχη.

Όπως πολύ σωστά αναφέρθηκε. Next is 2η και τελευταία σεζόν “A knight of the Seven Kingdoms”

1 Like

Τι σχεση εχει το ποσες αλλαγες σε σχεση με τα βιβλια εχει η σειρα, εφοσον η σειρα ειναι πολυ καλυτερη και πληρεστερη απο το βιβλιο? Οι συγκεκριμενες ιστοριες δεν ειναι καν ολοκληρωμενο εργο απο τον Μαρτιν, ειναι απλως καποιες περιγραφες καποιων γεγονοτων, δοσμενες μαλιστα με μεγαλη δοση αμφιβολιας απο τις οπτικες γωνιες των πρωταγωνιστων.

Χιλιες φορες ο Χιου και η Μισσαρια που πηραμε, οπως επισης και το subplot με την Rhaena. Θα ηταν αρκετα βαρετο να ειχαμε μια απλη τυχαια πρωην γκομενα του Νταεμον να τα κανει ολα σκατα με τον Sheepstealer.

Τεσπα, σε αλλα νεα ο Ramin Djawadi παλι κεντησε. Απιστευτα συναισθηματα σε αυτο το επεισοδιο με την μουσικη του. Και για να επιστρεψω σε αυτο:

…το οποιο το ειχα γραψει πριν καν τελειωσω το επεισοδιο, και κυριως λογω της εντασης που ειχαμε στα πρωτα 45 λεπτα σε ολα τα επιπεδα. Με ειχε πιασει λιγακι η καρδια μου, καθως δεν ειχα ιδεα για το τι θα γινει με τους διαφορους πρωταγωνιστες (και τους πιο δευτερους). Και μετα εσκασε και η φανταστικη μαχη, με την σκηνη που ο Caraxes ανοιγει τον δρομο και την σκηνη που βλεπουμε τι καταστροφη εφερε η φωτια του δρακου να κλεβουν την παρασταση.

Κρίνω αρνητικά τις αλλαγές σε σχέση με το βιβλίο επειδή και στο GoT οι αλλαγές αυτές ήταν προς το χειρότερο. Φαντασία των σεναριογράφων χρειάζεται για να επιλέξουν ποιος δεύτερος ρόλος θα ανακοινώσει στην βασίλισσα κάτι που στα βιβλία περιγράφεται σαν ιστορικό γεγονός, όχι για να αλλάξει ολόκληρα storyline. Θεωρώ ότι οι περισσότερες αλλαγές μπάζουν, είναι εκεί απλά για να τρέξει το κάθε επεισόδιο και αγγίζουν επίπεδο πλοκής ελληνικής σαπουνόπερας. Ένα χοντρό παράδειγμα είναι ότι μου χτύπησε άσχημα που στα δύο τελευταία επεισόδια η Rhaenyra είναι από πίσω από την Haelena, ξαφνικά της δίνει σημασία και στο τέλος την υποβάλλει στο μαρτύριο της αναγκαστικής σίτισης, ενώ ο Martin δεν είχε γράψει τίποτα από αυτά στο βιβλίο. Και γενικά ό,τι δεν μου έχει αρέσει στη σειρά, είναι αλλαγή από τα βιβλία.

Αλλά, οκ, γούστα είναι αυτά, καταλαβαίνω ότι σε κάποιους μπορεί να αρέσει η σειρά σαν stand alone, με τους χαρακτήρες-μπαλαντέρ όπως η Myssaria, εμένα συνήθως σε τέτοιες σειρές μου αρέσει πολύ ο πρώτος κύκλος και ξενερώνω με τους επόμενους, γιατί φαίνεται πιο έντονα η τηλεοπτική σεναριακή πλοκή και η σεναριακή ένδεια σε σχέση με ό,τι θα γινόταν αν ακολουθούσαν σε μεγαλύτερο ποσοστό το υλικό από το οποίο αντλούν έμπνευση.

Ενταξει, ειναι οκ να διαφωνουμε προφανως. Αλλωστε διαλογος να γινεται, γι αυτο υπαρχουν και τα φορουμς και τα θρεντς. Απλα εν προκειμενω στα παρακατω:

^ Αυτο εμενα ας πουμε μου χτυπησε πολυ ομορφα κι οχι ασχημα, γιατι ολοκληρη σεζον χτιζει την καταρρευση της Rhaenyra και μας δειχνει το πως εν τελει ειναι και αυτη μια ακομα πωρωμενη Targaryen με την εξουσια, και δεν εχει καποιο αγνο και αμολυντο κινητρο, οσο κι αν θελει να πεισει τον εαυτο της πως το μονο που εξυπηρετει ειναι το οραμα του Aegon και η απειλη των White Walkers που θα ερθει μετα απο 200 χρονια. Εχουμε δει σε προηγουμενα επεισοδια την Rhaenyra να βαριεται την ζωη της οσο της παραπονιουνται οι κατοικοι του King’s Landing για τα χιλια μυρια προβληματα, να βρισκει αποδιοπομπαιο τραγο στον Master of Coin, να αιχμαλωτιζει την Alicent και την Helena και να τις χρησιμοποιει με οποιον τροπο μπορει ωστε να βρει τον Aemond, και το μονο “τιμιο” που εκανε ειναι πως δεν εκαψε ολοκληρο το Tumbleton με τον δρακο της για να τελειωνουν. Κατι που φυσικα δεν εκανε, για να μην χασει την οποια λιγη στηριξη απο τον κοσμο εχει ακομα. Οχι απλα δεν ηταν καποια εκπληξη το να συμπεριφερθει αθλια στην Helena, αλλα ηταν μαλλον το πιο αναμενομενο πραγμα. Ειδαμε πλεον την πληρη μεταμορφωση της Rhaenyra σε Black Queen, και θα δουμε κι αλλα αισχη απο αυτην στο μελλον. Τωρα το αν εγραψε ο Μαρτιν αυτην την σκηνη ή οχι, μικρη σημασια εχει θαρρω, αφου ο χαρακτηρισμος της Rhaenyra στην σειρα ειναι 100% συνεπης με το βιβλιο.

^ οσον αφορα αυτο, ειχες γραψει προηγουμενως το αποκατω:

… που ομως δεν πολυισχυει. Δεν ηταν η σφαλιαρα που εκανε τον ηλιθιο μπεκρη να αλλαξει πλευρα. Ηταν μια σειρα απο γεγονοτα, τα οποια και ειδαμε στην οθονη. Πρωτον, του εκοψαν την προσβαση στο μπαρ και αρα και στους φιλους του και στις μπυρες του. Δευτερον, τον εβαλαν να κραταει σκοπια με τον δρακο του στην εξοχη για καμια βδομαδα, και ο τυπος βαρεθηκε την ζωη του. Και τριτον, και η Rhanyera, και ο Daemon, αλλα και ολοι οι αλλοι Targaryen τον ειχαν για πεταμενο τον Ulf. Ουτε καν στον Hugh δεν βρηκε συμπαρασταση. Η σφαλιαρα και η ατιμωση μπροστα σε ενα σκασμο πολιτες ηταν απλως αυτο που εγειρε την ζυγαρια. Νομιζω δεν θα μπορουσε να εχει καλυτερο χτισιμο ενας δευτερος χαρακτηρας οπως ο Ulf.

Τεσπα, αυτα τα λιγα. Προκειται για μια σειρα που βασιζεται σε ενα βιβλιο (που δεν ειναι καν βιβλιο) , και οχι για μια τυφλη μεταφορα οσων περιγραφονται στα βιβλια. Και καλυτερα κατ’εμε, αλλα περι ορεξεως κολοκυθοπιτα. Ουτε ο χαρακτηρας της Αλις υπαρχει με αυτον τον τροπο στο βιβλιο, αλλα εχουν κεντησει εκει περα οι σεναριογραφοι. Μας εδωσαν και φανταστικο lore στο φιναλε προχθες.

Κι έλεγα ποιον μου θυμίζει, ποιον μου θυμίζει ο Άνταμ του Χαλ:

Summary

5 Likes