Joe Bonamassa-The Ballad Of John Henry

Μετά από δύο ακροάσεις μπορώ να πω ότι θα πέσει μεγάλο λιώσιμο8).Δεν έχω ακούσει πολύ Bonamassa εκτός του Live και λίγο του Slow gin αλλά μου κάνει όπως φαίνεται:).Οι fans ας κάνουν συγκρίσεις(Mule σε πρόλαβα:p)!

:lol: Problepetai kataigistiki apantisi apo Mule.

Proti akroasi, promising. Perissotera argotera.

Θα σας απογοητεύσω γιατί δεν το έχω ακούσει ακόμα…:frowning:

Το περιμένω πως και πως… 8)

προσφατα διαβασα καπου γιαυτον αλλα δε θυμαμαι που.
ειναι ο μαθητης του B.B King?

Aυτός είναι αν δεν κάνω λάθος.Οπότε πρέπει να το έχει8).

Tι σολάρα παίζει ο ΘΕΟΣ στο Stop!!Έχω φάει τρελό κόλλημα λέμε!Φέρτε τον τώρα!

Θα το ακούσω από αύριο.
Από προχθές δεν έχω ακούσει τίποτα άλλο από Shorter καθώς ετοιμάζομαι για απόψε! #-o

ωραίος τύπος.
το Sloe Gin μου άρεσε, το νέο μου ακούγεται καλύτερο.
έχει καλές άκρες και στο Classic Rock, τρώει καλό σπρώξιμο και από εκεί, αλλά μάλλον το αξίζει…

Χτες έβαλα να κατεβάσω Shorter κατά σύμπτωση.#-o.Δικαιολογείσαι.Καλά να περάσεις!Πάντως περιμένω γρήγορα το σχόλιο σου.:slight_smile:

Γενικά προβάλλεται πολύ αυτή τη στιγμή. Είναι και στα εξώφυλλα των τελευταίων Guitar Player και Guitar Techniques.

Mάλλον το ίδιο κατεβάζουμε αν κατεβάζεις από Dime. :wink:
Ευχαριστώ, είμαι βέβαιος πως θα περάσω καλά απόψε!

8O8O8OO άνθρωπος ξέρει να διασκευάζει,έτσι?Δεν υπάρχει λέμε…

φινο το δισκακι. τρελες πενιες σε Last Kiss και As The Crow Flies.

εξελίσσεται σε κολληματικό. και συγκαταλέγεται σαφώς στις καλύτερες φετινές κυκλοφορίες μέχρι τώρα. Jockey Full Of Bourbon…

Έναι πολύ κολληματικό βασικά!Άλμπουμ που ψάχνεις για να βρεις μέτριες στιγμές αλλά μάταια!Το Whiskey… αν και δεν έχω ακούσει το πρωτότυπο για να συγκρίνω,είναι γαμάτο.Αλλά για μένα κορυφή τα solos του Stop!.

Λοιπόν, χρωστάω και εγώ μία γνώμη:

Kαλός είναι ο δίσκος αλλά για μένα λίγο άνισος και σίγουρα προτιμώ το προηγούμενο, το Sloe Gin.
Γιατί στον John Henry υπάρχουν κορυφαίες στιγμές όπως η διασκευή Waits που αναφέρεται πιό πάνω, πολλά solos για να χαιρόμαστε και εμείς το “κιθαρόκαυλο” κοινό, αλλά υπάρχουν και σημεία που η προσπάθεια του Bonammassa να κάνει επιτυχία και να γίνει γνωστός πέρα από τα όρια του κοινού που ακούει blues rock βγάζει μάτια. Δεν είναι κάτι απατραίτητα κακό, απλά μου δίνει μία αίσθηση πως ορισμένα πράγματα γράφτηκαν (ή διασκευές επιλέχτηκαν π.χ. Stop) με κύριο κριτήριο το “πως θα γίνω χαλίφης στη θέση του Gary Moore” :p. Και η παραγωγή ακόμα, παραείναι hi fi για τα στάνταρ του ιδιώματος.

Δεν θέλω να παρεξηγηθούν αυτά που γράφω, μου αρέσει ο Bonamassa γενικά, θα ήθελα πολύ να τον δώ/δούμε :roll: live (και ας είναι γύρω μου παιδιά με μπλουζάκια Hammerfall :lol:) και το συγκεκριμένο αλμπουμ γενικά το θεωρώ καλό. Απλά μεταξύ αυτού και του προηγούμενου προτιμώ το προηγούμενο.

Δεν ξέρω πόσοι το γνωρίζατε, αλλά ο δίσκος έχει ηχογραφηθεί στη… Σαντορίνη, σε αυτό το (απίστευτο) στούντιο:

8O