Έβλεπα πρόσφατα μια συνέντευξη του Bill στο Hardlore, κι αν δείτε πως αντιμετωπίζει τον χαμό του manager τους και πως τον χαμό του Brent θα καταλάβετε και αυτό που λέει η κριτική του rocking, οτι δηλαδή αισθάνονται ότι έφυγε ένα βάρος από πάνω τους. Προφανώς δεν ήθελαν να πεθάνει ο άνθρωπος αλλά σίγουρα τους δυσκόλευε πολύ τη ζωή ως μέλος της μπάντας.
Στα του δίσκου, έχω παρατηρήσει κάποιες κριτικές να λένε ότι το δεύτερο μισό είναι καλύτερο από το πρώτο, μήπως όμως παίζει ρόλο ότι τα 3 singles του δίσκου είναι από το πρώτο μισό και άρα τα έχουμε ακούσει περισσότερο;
2 Likes
Όχι, για δύο λόγους: 1) άκουσα μόνο τα 2 απ’ τα 3 σινγκλς και από μία φορά για να μην χαλάσει η συνολική εμπειρία, οπότε δεν πρόκειται για προβάδισμα, 2) είναι πολύ καλύτερα τα τραγούδια στο β’ μισό 
Χαίρομαι που συμφωνείς, όμως, με την άλλη παρατήρησή μου.
3 Likes
Γενικά συμφωνώ με την κριτική, όχι μόνο με το συγκεκριμένο κομμάτι, απλά είπα τον “προβληματισμό” μου. Κι εγώ πιστεύω ότι το δεύτερο μισό είναι κάπως ανώτερο, είπα και πιο πάνω ότι τα αγαπημένα μου, με εξαίρεση το Ruins, είναι από εκεί
2 Likes
Στο πρωτο μισό τα τραγουδια ειναι στιβαρά, solid που λεμε αλλα λιγο πιο by the book. Εμενα μου αρεσουν στη ροη του δισκου και γενικα το συγκεκριμενο αλμπουμ το ξεκινω απο την αρχη και παει μεχρι τελος. Που σημαινει οτι (παλι για μενα) λειτουργει ωραια ως συνολο και ροη. Θα συμφωνησω με καποιον που προανεφερε για το Out Like A Lamb που αν επρεπε να βρω κατι που εξαρχης μου εμοιαζε υποψια φιλερ, ε θα ηταν αυτο.
1 Like
Μετα απο παρα πολλες ακροασεις που χρειαστηκα για να εμπεδωσω ολη την πληροφορια, καταρχην μιλαμε για εναν πολυ καλο δισκο, κατα δευτερον μοιαζει πολυ με το hushed and grim, μπορει στο μελλον να τα θυμομαστε και ως ζευγαρι δισκων, εκτος αν συνεχισουν και με αλλους στην ιδια κατευθυνση (ελπιζω οχι λογω και αλλων τραγικων γεγονοτων τουλαχιστον)
Προσπαθωντας να βρω καποιες διαφορες, το νεο εχει περισσοτερα (και καλυτερα) riff και εχει και στιγμες που ειναι πιο αναλαφρο συναισθηματικα. Παραμενει πολυ βαρυ και αυτο βεβαια στο συνολο του, αλλα οχι τοσο βαρια θρηνητικο οσο το hushed and grim, εχει περισσοτερα επιθετικα σημεια, περισσοτερη ψυχεδελεια, και μια καλλιτεχνικα μεγαλυτερη ελευθερια ισως, που την περιμεναμε απο τις δηλωσεις πριν την κυκλοφορια.
Απο κομματια εχω ξεχωρισει περισσοτερο τα barbarian’s blood, your ghost again, they are coming for you, a vampire’s demeanor, the three fates, αλλα ολα μου αρεσουν. Και ναι θα συμφωνησω κι εγω πως η δευτερη πλευρα ειναι ελαφρως καλυτερη απο την πρωτη και λιγο πιο απροβλεπτη.
5 Likes
Μεταξύ όλων των άλλων, επειδή λέει χρησιμοποιήθηκε η εικόνα του στο εξώφυλλο του Marrow Deep…έλεος…
Κάποιος ή κάποιοι θέλουν να βγάλουν χρήμα απ’οτιι φαινεται, θλιβερό πραγματικά.
