Αυτοι είχαν πλάκα τότε, αλλά κανονικοποίησαν τελικά άλλους λοιπούς γραφικούς που έγιναν και βουλευτές
2 Likes
Ο Λεωτσακος δεν ηταν;
Οχι. Ουτε μιστερ μπουτιας ή Μυλωνας. Επεσα σε φαση που εγω τελειωνα δουλεια, περασα να πω “γεια” στο τηλεφωνικο κεντρο και ειχε τελειωσει γυρισμα Ερωτοδικειου, ενω πηγαιναν στο στουντιο για το λαιβ τα Παιδια της Νυχτας. Εξ’ ου και ο συνδυασμος προσωπικοτητων.
Ελεανα απιστευτη, βεβαια
Γενικως παντως ειχε πλακα η φαση, διοτι με εξαιρεση τον Σταρ που το ζουσε, οι αλλοι ηταν απλως περσονες και ειχαν πολλη πλακα εκεινο το απογευμα. Ηθελα να γυρισω σπιτι μετα την εργασια και καθισα 1+ ωρα απλως για να το βαλω στο βιογραφικο μου.
Ειπα ποσο απιστευτη ηταν η Ελεανα;
2 Likes
παγουρά, κόλαση. ο άλλος με την καραφλοχαίτη ήταν λιγο κάπως παρακμή.
Και πέπη στα καλά της αφρατουάζ. κι έκανε και καλλιτεχνικά πράγματα με το προφανές της ταλέντο. βαμπίρ…
λιασκός για τρού καμμένος μου έκανε.
σταρ βλαμμένος, οι άλλοι περσόνες μεν - αλλά …κάπου το ζούσανε.
δλδ ο μπουτιας είχε βγάλει βιβλίο/αυτοβιογραφία τρομάρα του. που λίγο πολύ λέει οτι τον χουφτώνανε νοικοκυραίοι κι έτσι του βγήκε το χούι, αλλά μετά γούσταρε κιόλα που πήγε με τον ασχημάντερ τσαρούχη, για το σελέμπριτι. τουλάχιστο τρόλαρε τη ντούβλη.
ήταν νομίζω ΔΕΗτζής - γιατι αλλιώς θα έτρωγε παπάδες.
αλλά πίσω στο θέμα.
Μιλώντας για αφιερώματα, εκείνο το ιστορικό για τα 90’s που ήταν στο τεύχος Αυγούστου 2000, πού μπορούμε να το βρούμε, ρε παιδιά; Είχα κάνει μία ψαχτική σε sites κλπ., αλλά είτε δεν υπήρχε πουθενά μεμονωμένα, είτε πήγαινε πακέτο με άλλα 100+ τεύχη σε εξωφρενικές τιμές, κάτι που δεν μ’ ενδιέφερε. Είναι ίσως το μοναδικό αφιέρωμα από τα “κλασικά” που δεν έχω διαβάσει ποτέ μου και θα το ήθελα. Αν ήταν μικρότερο θα ζητούσα από κανέναν μερακλή να το σκανάρει να υπάρχει σε PDF, αλλά υποθέτω είναι σαν εκείνο των 80s του 2001 που έπιανε όλο το τεύχος σχεδόν.
4 Likes
Αν είναι αυτό που νομίζω (ήταν και χωρισμένα ανά genres) ανετρεχα σε αυτο για 2-3 χρόνια προσπαθώντας να ακούσω όλα όσα προτείνει, καταφέρνοντας τελικά να μαζέψω σε φυσική μορφή αρκετά μεγάλο ποσοστό
1 Like
Ευχαριστώ για το βοηθητικό σου post, Παργαλάτσε. 
Μεγαλη πιθανότητα να το έχω κρατησει. Θα ειναι μεγαλο προτζεκτ το σκαναρισμα τοσων πολλων σελιδων, αλλα αν το βρω θα σου πω.
Το έχω σίγουρα κι εγώ. Πολλά project έχουν μαζευτεί με αναφορά στο Hammer. Πρέπει να πάω στο πατρικό μου κάποια στιγμή να ασχοληθώ.
Φημες λενε οτι στο πατρικο του @The_Black_League αμα καποιος ψαξει ολα τα HM κειμηλια ολης της οικογενειας ανοιγει μουσειο.
1 Like
Θα μπορούσα να αναλάβω το σχετικό πρότζεκτ από Σεπτέβρη ενδεχομένως.
ChrisP, αν κάνεις κάτι τέτοιο θα σου ήμουνα αιώνια υπόχρεος! 
Φαντάζομαι κι άλλοι θα το βρουν χρήσιμο!
Αν είναι μπελαλίδικο το σκανάρισμα, εδώ στη Θεσσαλονίκη εγώ έχω πρόσβαση σ’ ένα εργαλείο (δωρεάν) που το σκανάρισμα όλων των σελίδων (με υψηλή ποιότητα) δεν θα πάρει πάνω από 10 λεπτά, αλλά φαντάζομαι είναι πολύ μεγαλύτερη φασαρία να μου σταλεί το τεύχος με BOXNOW, να το παραλάβω, να το στείλω ξανά πίσω κλπ.
Το έχω και γω, αν το θυμηθώ θα το παρω στη δουλειά αύριο να το σκανάρω (υπάλληλος του μήνα)
Τι γίνεται, ρε παιδιά, και δεν το ζήταγα τόσα χρόνια φωναχτά. Ευχαριστούμε, ρε kbil!
Αν ειναι αυτο με εξωφυλλο alive in athens ειναι ωραία φάση, νομίζω το 99 ήταν. Αρκετά πλούσιο και το διαβαζα αρκετά συχνα τότε που αγόραζα δίσκους και εφτιαχνα την συλλογή μου. Μάλιστα θυμαμαι ημασταν οικογενειακώς στην θάλασσα και διαβαζα το γράμμα ενος αναγνωστη που ειχε δημοσιευσει, στο οποίο εκραζε τον Ζουράρη επειδη ειχε αναφερθει σε μια εκπομπη για την ροκ μουσική και το rockwave festival( ωραια χρόνια) και ειχε μιλησει με ασχημα λογια γενικα.
Ηταν η αιτία που είχα μαλωσει με την μάνα μου η οποία για καποιο λόγο εκεινα τα χρόνια τον συμπαθούσε πολυ και καθε φορά τον ακουγε οταν μιλούσε.
Αλλο ενα οικογενειακό καβγαδάκι για την μουσική που άκουγα…
Αν τελικα δεν ειναι αυτο το σωστο τεύχος, σόρυ για το οφφτοπικ!
Το αυγουστιάτικο τεύχος του 2000 ήταν αυτό με το αφιέρωμα στα 90s και στο εξώφυλλο του αναμενόμενα διαφήμιζε το αφιέρωμα ενώ στο οπισθόφυλλο είχε τους Fates Warning.
Στο εξαιρετικό εκείνο αφιέρωμα (ίσως το καλύτερο όλων) η παρουσίαση γινόταν ανά υποείδος. Υπήρχε αναφορά σε “αυτούς που καθόρισαν τις εξελίξεις” (επιλέγονταν 3 μπάντες), στους παλιούς, και σε “αυτούς που ελπίζει ο χώρος για το μέλλον” κλπ. Στο κείμενο γινόταν και μια ανασκόπηση της δισκογραφικής κίνησης της δεκαετίας, ενώ στο τέλος υπήρχε κι ένα επιγραμματικό top10 καλύτερων δίσκων (και ένα top5 απογοητεύσεων!) για το συγκεκριμένο παρακλάδι σε αυτά τα δέκα χρόνια!
Ομολογουμένως ένα δυσκολότερο από τα τετριμμένα εγχείρημα που απαιτεί κόπο (και όχι προχειρότητες) όπως και τόλμη στην κατάθεση μιας άποψης που μπορεί να σε εκθέσει, μπορεί όμως και να σε επαληθεύσει!
3 Likes