Ozzy


#441

Tony Iommi, ο μεγαλύτερος όλων των εποχών.

Επίσης μιας και μιλάμε για αδικημένους, ο Tony Martin είναι εξαιρετικά αδικημένος. Όλοι λένε για Ozzy και Dio και κανείς δεν λέει για τον Martin.

† Black Sabbath †


#442

Φοβερός ο Τόνι Μάρτιν ρε, ταίριαξε πολύ με Σάμπαθ.


#443

Το “Ozzmosis” είναι πάντως αδιαπραγμάτευτο 10άρι. Μέχρι και αυτό, δεν υπήρχε μέτριος ούτε καν “απλώς καλός” δίσκος του Ozzy. Άντε το “No rest for the wicked” να είναι λίγο πιο αδύναμο…

Πώς τα κατάφερε ο άτιμος, να μην έχει γράψει τίποτα στη ζωή του (αν ισχύουν οι φήμες) και να παίρνει όλη τη δόξα λόγω τρέλας και “περίεργης” χροιάς στη φωνή. Και να μην έχει μέτριο δίσκο μέχρι και το 1995 (θεωρώ ότι ακόμα και το “Never say die” είναι καλό).

Μετά το Ozzmosis βέβαια τίποτα…


#444

34 χρόνια \m/


#445

To είχα patch στο πίσω μέρος του fly μου… α ρε μάνα γιατί το πέταξες;;;


#446

Εγώ είχα/έχω το κάτωθι στο αμάνικο (κομμένα μανίκια) τζιν (δεν το φοράω πλέον εδώ και χρόνια βέβαια). Για καποιο περίεργο λόγο ο πατέρας μου δεν το έχει πετάξει αυτό. Έχει πετάξει όμως 2 δερμάτινα μπουφάν παντελόνια και γενικά ότι του χάλαγε την μόστρα στην ντουλάπα στο πατρικό το ξεφορτωνόταν χωρίς να ρωτήσει…

on topic

ΜΟΝΟ JAKE E. LEE :stuck_out_tongue:


#447

Πονεμένη ιστορία, στο μανίκι είχα ένα Sad But True

αυτό το σχέδιο το έχω ακόμα σε πορτοφόλι!

on topic Waiting For Darkness ΕΠΟΣ


#448

on topic, Life Won’t Wait ΕΠΟΣ


#449

3 πρώτα μνημεία. Ultimate Sin αδικημένη δισκάρα. Jake E Lee κτηνώδης. No Rest πολύ καλό, No More Tears έπος αντάξιο. Μετά αρχίζει η κατηφόρα για μένα με κάποια καλά κομμάτια εδώ κι εκεί.

@pantelis79 έχεις πει πολλές φορές ότι όταν πεθαίνει κάποιος γίνεται θεός και σου έχω ξαναπεί ότι κανόνες δεν υπάρχουν, καλό είναι να εκτιμάς τα πράγματα ανά περίπτωση. ο Randy εγώ θα συμφωνήσω ότι έχει τσιμπήσει στάτους σχεδόν ίσα κι όμοια με κάτι Hendrix, Van Halen, Malmsteen χωρίς να δικαιολογείται κάτι τέτοιο, για μένα δεν πιάνει καν τον Criss Oliva. Αλλά αυτή η τσάμπα νηφαλιότητα που εφαρμόζεις σε κάθε περίπτωση άκριτα μάλλον δεν σε εξυπηρετεί αν θες να εκτιμήσεις σωστά τα πράγματα. Και η περίπτωση του Cliff είναι η αποθέωση αυτού.

Αυτά και η συνέχεια από κοντά. Ανυπομονώ να σας βρω από κοντά να σας ΣΚΙΣΩ, δεν θα υπάρχουν τρύπες και κενά λόγω ιντερνετικού φορουμικού λόγου, θα φύγετε από την συζήτηση και ΘΑ ΣΕΒΕΣΤΕ!

:kissing_heart:


#450

ο Randy Rhoads να ξέρετε διδάσκεται . Μπορεί να σας είναι αδιάφορο αλλά δεν είναι

πολύ μπροστά απ την εποχή του σε πολλά τεχνικά θέματα . Εγώ θα πω και σε songwriting

Απ τη άλλη αναγνωρίζω ότι δεν αφορά την πλειοψηφία αυτό , αλλά κυρίως όσους ενδιαφέρονται
να μάθουν να παίζουν . Για αυτούς ( εμάς ) σίγουρα αξίζει να έχει ίδιο στάτους με Μαλμστην & EVH π.χ.


#451

Και ο Slash διδάσκεται, γενικώς πολλοί κιθαρίστες αποτελούν πρώτη ύλη, δεν είναι είναι κάτι φοβερό αυτό, όσοι έχουν παίξει σε κλάσικς θα τους βρεις μπροστά σου. Δεν είπαμε ότι δεν είναι σπουδαίος αλλά όχι, δεν είναι ούτε κατά διάνοια το ίδιο σπουδαίος με EVH και Malmsteen που άλλαξαν τον τρόπο που παίζεται το όργανο (οι δυο τους είναι σχεδόν όλο το 80ς shredding πραγματικά δηλαδή). Ο RR έπαιξε αρκετά πρωτότυπα αλλά όχι ΤΟΣΟ πρωτότυπα, ούτε έκανε ρεύμα κιθαριστών και φυσικα τεχνικά δεν έφερε κάτι καινούργιο στο τραπέζι. Πραγματικά είναι η περίπτωση που αποθεώθηκε παραπάνω λόγω τόσο high profile θέσης που είχε στον πιο διαφημισμένο χεβυμεταλλά της εποχής του.


#452

Ο RR εβγαλε δυο δισκους (με Οζζυ εννοω). Ειναι λιγοι.


#453

Kαι ο Jeff Buckley έναν δίσκο έβγαλε αλλά θεωρείται σπουδαιότατος. Oι Velvet Underground με 2 δίσκους βασικά έγιναν το τοτέμ των απανταχού rolling stone γκουρού. Οι Cynic έναν δίσκο έβγαλαν (μέχρι…) αλλά επηρέασαν όλα τα 90ς και πέρα στον ήχο τους (a musician’s band). Και ο Μalmsteen αν είχε βγάλει μόνο τα 2 πρώτα πάλι θα ήταν ΙΕΡΟ ΤΕΡΑΣ.

Ο Randy με 2 δίσκους άφησε αποτύπωμα αναμφισβήτητα. Θεός δεν είναι. Αλλά δεν είναι άσπρα και μαύρα τα πράγματα. Ή λίγος ή θεός δηλαδή.


#454

Όχι απλά για κάποιον είναι θεός , για κάποιον άλλο όχι και τόσο. Κατά τα άλλα μάλλον σοφά τα λες .


#455

Στο προσωπικό γαμηστερόμετρο είπαμε, δεν μπορεί κανένας να πει τίποτα, είναι προσωπική υπόθεση του καθενός, δεν έχει σωστό και λάθος. Κιθαριστικά οι θεοί μου είναι ο LaRocque και ο Becker, Oliva, Hansen κλπ Ε, Malmsteen εκτόπισμα δεν έχουν στο όργανο.


#456

Ναι ρε παιδί μου . Απλά οι ισορροπίες είναι λεπτές πολλές φορές .

Δεν μιλάμε μόνο για το ποιος μας συγκινεί παραπάνω .

Δηλαδή λέμε για τον Eddie Van Halen, αλλά πόσοι από αυτούς που πιάνουν τώρα κιθάρα έχουν αυτόν ως πρότυπο ; άλλο αν είναι στο πάνθεον .


#457

@Vic, εχεις παρεξηγησει αυτο που λεω. Αμφιβαλλεις οτι ο θανατος του Buckley, του RR, του Hendrix, του SRV, εχουν παιξει ρολο στο σημερινο τους status;


#458

Περισσότεροι από ότι έχουν τον Randy καταρχάς. Από εκεί και πέρα, μιλάμε για το μέγεθος και το εκτόπισμα που έχει ο καθένας στην ιστορία της μουσικής και του οργάνου. Πολλοί πιάσανε κιθάρα λόγω Beatles, προσωπικά το κρέντιτ το δίνω πολύ περισσότερο στην μπάντα, όχι στους Harrison/Lennon ως κιθαρίστες. Φυσικά και έχουν εκτόπισμα λόγω αυτού (ή ο Cobain ή όποιος) αλλά υπάρχει και το όργανο και η άποψη πάνω σε αυτό που για μένα μετράει περισσότερο. Κάπως έτσι.

Δεν διαφωνώ ότι δίνει μπουστάρισμα, άλλωστε το είπα ξεκάθαρα για τον Randy. Αλλά όχι, μετά από δεκαετίες κάπου μπορείς να διακρίνεις και την ουσία. Και ακόμα περισσότερο, όταν εκφράζουμε εδώ ο καθένας την γνώμη του για την προσφορά του καθενός. Ο Hendrix είναι ο πρώτος guitar hero με μοναδική μουσική σφραγίδα, το blueprint για έναν τύπο που γαμάει στην κιθάρα και είναι ο frontman και τα κάνει πουτάνα όλα. Και ήταν και μαύρος!

Εσύ έχεις γράψει επανειλημμένως ότι όλοι αυτοί γίνανε θεοί γιατί πεθάνανε. Και σου έχω ξαναπεί, δεν είναι όλοι ίσα κι όμοια. Ο Cliff δεν είναι Rhoads. (από εκεί ξεκίνησε η κουβέντα πριν κανά χρόνο…)


#459

Τον Λεμμυ εχω κουοταρει, ο οποιος εχει πει αυτο:

Classic Rock Revisited: MOTÖRHEAD were the support act for Ozzy [Osbourne] back on the “Blizzard Of Ozz” tour. I am a huge fan of Randy Rhoads. What was he really like?

Lemmy: He was really a good guy. I never could get over how incredibly little he was. He was little like Ronnie James Dio, they were little guys but they had a lot of heart. You would never believe that voice came out of Ronnie James’ s body. It was the same way with Randy because he had small hands because he was a little fellow. Boy, could he play guitar. He became an even better guitar player after he died. It is a well-known mystery that guitar players suddenly get better once they are dead. Buddy Holly was the first. Stevie Ray Vaughan is known by a lot more people than had ever heard of him when he was alive.

Διαφωνεις; Για θεους και δαιμονες, δε θυμαμαι να εχω πει κατι.


#460

Αν το λες σε μένα και όχι στον παντελή , νομίζω ότι χανόμαστε στη μετάφραση . Συμβαίνει αυτό με τον γραπτό λόγο.

Το όλοι θεοί , εννοούσα ( αν θυμάμαι καλά την κουβέντα ) ότι μένουν στην ιστορία ως κάτι πολύ καλό έως άριστο . Όχι αναγκαστικά οι leaders σε κάθε φάση .

Και τέλος μην την ψάχνεις πως μιλούσαμε πριν κάνα χρόνο . Υπήρχε πολύ ένταση . Τώρα έχουμε τα αρκουδάκια της αγάπης ! :smile: