Το έβλεπα που το συζητούσανε σε άλλα μέσα. Είναι καλό; Ένα μόνο δίσκο τους έχω ακούσει.
Ναι, ειναι πολυ καλό. Αν σου αρεσε ο δισκος που έχεις ακουσει και τα δείγματα εδώ, θα σου αρεσει και το άλμπουμ! Γενικώς τους θεωρώ πολύ υποτιμημένους. Κι εχουν ενα πολύ προσωπικό υφος.
1 Like
Φοβερη μπαντα φιλε μου και πραγματι πολυ υποτιμημενη! Χαιρομαι που επιστρεφουν!
2 Likes
Άντε βρε παιδιά, ωραία, ας έχουμε τα αυτιά μας ανοιχτά λοιπόν!
1 Like
Heavy rock , ψυχεδέλια, progressive , Ιταλοί GIÖBIA , καλό ταξίδι
2 Likes
Καταπληκτικοι γενικά, κάποια από τα προηγούμενα μου άρεσαν αρκετά περισσότερο
Σταματηστε οτι κανετε, βαλτε για μιση ωρα να παιζει αυτο, και κατα προτιμηση δειτε το κιολας. Δεν εχω ακουσει ποτε κατι τοσο εκνευριστικο και εθιστικο ταυτοχρονα. Απλα το χερι μου δεν μπορει να πατησει το Χ στο παραθυρο. Απιστευτο groove, και γενικα απλα wow. Οτι καλυτερο εχω ακουσει εδω και πολυ καιρο.
ΥΓ1. Ολα μα ολα τα σχολια αποκατω ειναι φανταστικα επισης.
ΥΓ2. Δεν διαβαζω την σελιδα του rocking, μονο το φορουμ.
ΥΓ3. Ευτυχως δεν ειναι prog metal.
3 Likes
Τους είχα προτείνει σε ένα φίλο , που ακούει (σχεδόν) μόνο γκλαμ, εδώ και μερες και μου απάντησε αυτό ακριβώς. Δε μπορούσε να κλείσει το βιντεάκι και το είδε μέχρι το τέλος χωρίς να του αρέσει αυτό που ακούει και βλέπει. Επόμενο βήμα να ακούσει ολόκληρο άλμπουμ τους
1 Like
ALBUM OF THE WEEK:
HÄLLAS:Panorama
(2026, Aventyr Records)
¨The unsharp lens has spoken…¨
Πάνε αρκετές δεκαετίες που το πομπώδες rock μάγευε τους ακροατές. Παρόλα αυτά, το 2011 μια νέα μπάντα θα σχηματιστεί στο Γιένσεπινγκ (μια πόλη γνωστή για την εταιρεία Χουκσβάρνα) και θα δείξει αμέσως την αγάπη της για εκείνο τον παλιό ξεχασμένο ήχο.
Η τέταρτη ολοκληρωμένη τους δουλειά μέσα στα εννέα χρόνια που δισκογραφούν (ή έντεκα αν πιάσουμε και το EP του 15), είναι για μία ακόμη φορά απολαυστική, έχει ταιριαστό εξώφυλλο, ενώ ο δίσκος κυκλοφόρησε μέσω της δικής τους εταιρείας.
Μουσικά οι Hällas είναι 100% retro προφανώς, αλλά αυτή τη φορά φαίνεται πως ήθελαν να δοκιμάσουν κάτι πιο φιλόδοξο, αφού το progressive rock των Σουηδών, ενώ παραμένει εύπεπτο στη βάση του, αφήνεται σε δαιδαλώδεις συνθέσεις και όπως και να το κάνεις, όταν ένα άλμπουμ ξεκινάει με 22λεπτο κομμάτι καταλαβαίνεις πως δεν απευθύνονται στους ακροατές που με το ζόρι ακούνε 30 δευτερόλεπτα ενός νέου κομματιού.
¨Up in the clouds he secretly hides…¨
Κάπως έτσι και αφού το καταπληκτικό Above The Continuum πιάνει όλη την πρώτη πλευρά του δίσκου, είναι λογικό να χαλαρώνουν στο δεύτερο ημίχρονο και να παίξουν μπάλα με πιο μαζεμένες χρονικά συνθέσεις, να βάλουν και τις μπαλάντες τους και τελικά να παρουσιάσουν ένα σύνολο, που του ταιριάζει ο τίτλος panorama, αφού το 70ς prog λοξοκοιτάζει και προς άλλα είδη, κάποιες disco πινελιές σε ένα σημείο, hard rock που γίνεται ψευδομεταλλικό σε κάποια περάσματα, εθιστικές dream pop σταγόνες, τόνους από πλήκτρα, αρκετές πολυφωνίες, γενικά ένα blending ήχων, που κάποτε θα έμοιαζε παράταιρο, αλλά εδώ κυλάει ωραία και δεν κουράζει, αφού κλικάρει μεν στη vintage νοσταλγία, αλλά το κάνει με το σωστό τρόπο, τόσο παικτικά, όσο και συνθετικά.
Προσωπικά δεν το έχω ακόμα στο επίπεδο των προηγούμενων κυκλοφοριών τους, αλλά συνεχίζω να το ακούω εδώ και μήνες και κάτι μου λέει πως θα πλασαριστεί άνετα και στη λίστα της χρονιάς…
4 Likes
H αλήθεια είναι πως εμένα ο ενθουσιασμός καταλάγιασε μετά τις πρώτες ακροάσεις. Το …Continuum είναι καταπληκτικό, το 2ο μισό δεν είναι στο ίδιο επίπεδο αν και παραμένει καλό.
2 Likes