Ο James Van Der Beek έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 48 ετών
Πω, πολύ κρίμα.
Κριμα ρε γμτ! Πολυ νεος…
Εβλεπα καποτε το Dawson’s Creek και ηταν συμπαθεστατος…
Μλκες, τι;;
Είχε γνωστό πρόβλημα εδώ και κάποια χρόνια.
Ειχε σοβαρη μορφη καρκινου stage 3 τον Δεκεμβριο του 2024… Πω Πω πολυ κριμα ο ανθρωπος, μολις 48 χρονων. Τραγικο πραγματικα.
Πολύ κριμα, μεγαλώσαμε με τη σειρά. Ελαφρύ το χώμα
Καρκινο στο εντερο. Να κοιταζεστε οποτε ακριβως πρεπει, μη φοβαστε την κολονοσκοπηση, θεριζει η γαμω-αρρωστια.
Όχι ρε γμτ. Πολύ κριμα. Τεράστιος ηθοποιός
Ήρθα κι εγώ για να γράψω για τον Eric Dane, αλλά με πρόλαβαν από πάνω.
Πολύ κρίμα, νέος άνθρωπος, τον θέρισε σε λιγότερο από χρόνο η αρρώστια…
RIP
Αυτές τις μέρες μας άφησε, πλέον των υπολοίπων παραπάνω και ο Τom Νoonan, για τον οποίον θα κάνω μια μικρή μνεία - καθώς ήταν από εκείνους τους εμβληματικούς καρατερίστες ηθοποιούς “δευτέρας διαλογής” ας πούμε, εκείνους δηλαδή που σαν να παίζουν παντού και πουθενά ταυτόχρονα και που συχνά εμπίπτουν στην κατηγορία “α, αυτόν τον ξέρω” (που είναι λίγο κρίμα για το έργο τους και την προσήλωσή τους σε αυτό).
Αυτούς τους ηθοποιούς προσωπικά, τους θεωρώ εργάτες της τέχνης τους με την πιο παλαιό-σοβιετική short-of-speech έννοια της λέξης
(από μεγάλες παραγωγές σε b-movies και τούμπαλιν σε ρυθμό πολυβόλου, ρόλοι τα πάντα όλα, πολύ θέατρο, κανένα celebrity complex και πάντα εκεί - dedicated στον ρόλο τους 100%).
Έχοντας εμφανιστεί σε αρκετές ταινίες (όχι πάντως ιδιαίτερα πολλές για τα συνηθισμένα standard τέτοιων ηθοποιών - ξεκίνησε ούτως ή άλλως κοντά στα 30 του) κατάφερε να παίξει σε μερικές από τις πιο εμβληματικές ταινίες των τελευταίων 40 περίπου ετών (συνήθως τον ρόλο του “κακού” στις πιο b-movies ή εμπορικές εξ’ αυτών) αφήνοντας ένα στιβαρό στίγμα στην κινηιματογραφική pop κουλτούρα.
Ενδεικτικά, μερικές από τις ταινίες που εμφανίστηκε + ανάλογες photos για να καταλάβετε για ποιον μιλάω:
Robocop 2 του Irvin Kershner
Manhunter, του Michael Mann

Last Action Hero του John McTiernan
Anomalisa του Charile Caufman (κυριολεκτικά ΌΛΟΙ οι χαρακτήρες, πλην του πρωταγωνιστικού διδύμου)
Heat του Michael Mann
Synecdoche, New York του Charile Caufman
μια μικρή συμμετοχή στο θρυλικό Heaven’s Gate του Michael Chimino και εκεί που θέλω να καταλήξω - και να κάνω μια μικρή πρόταση να υπάρχει στο τραπέζι, για όποιον ψηθεί - το What happened Was του 1994:
Ένα μικρό ανεξάρτητο διαμάντι του Αμερικανικού indie σινεμά των '90s, το οποίο διαδραματίζεται σε ένα διαμέρισμα, γύρω από ένα ζευγάρι που συζητάει καθώς δειπνεί σε ένα ραντεβού - μέχρι σταδιακά η κουβέντα να αποκτήσει μια άβολη εξέλιξη, καθώς γίνεται ολοένα και πιο προσωπική.
Σε δικό του σενάριο (θεατρικό) και σκηνοθεσία - επίσης η δηλωμένη ως αγαπημένη ταινία του Charlie Caufman (συν τοις άλλοις και με μια υπέροχη αφίσα).
Ψάξτε το όποιος ψηθεί - και δεν θα χάσει!


Για όποιον ενδιαφέρεται, ο Dane έδωσε μια συνέντευξη στη σειρά Famous Last Words. Είναι μια σειρά του Netflix στην οποία δίνουν συνεντεύξεις άτομα που είναι κοντά στο τέλος της ζωής τους ξέροντας ότι το επεισόδιο θα μεταδοθεί μετά θάνατον. Κομματάκι μακάβριο…
Το επεισόδιο με τον Dane ήταν μόλις το 2ο.
Στην οποια απευθυνθηκε κυριως στις δυο κορες του, οκ αντεξα 20 δευτερολεπτα και το εκλεισα για να μη με παρουν τα ζουμια. Και ηταν πολυ αργα.
Νομίζω αναφέρεσαι στο τελευταίο πεντάλεπτο. Το οποίο έχει παίξει αρκετά σε social κλπ.
Α οκ δεν ηξερα οτι υπαρχει full length συνεντευξη, νομιζα οτι αναφερεσαι σε αυτο το 5λεπτο βιντεο, ναι.
Είναι 50 λεπτά το επεισόδιο από περίπου 4 ώρες υλικού.
Οι κάμερες κινούνται με τηλεχειρισμό και όσοι κάνουν ηχογράφηση δεν ακούν τι γίνεται, ώστε να υπάρχει μυστικότητα και να μη διαρρέει τίποτα.
Είναι απίστευτο ξέρω γω ότι αυτή τη στιγμή μπορεί να υπάρχουν 15 επεισόδια αλλά περιμένουν τον πρωταγωνιστή να πεθάνει.









