Για Presto θα συμφωνήσω ότι είναι μέτριο, αλλά και πάλι θα το έβαζα ένα σκαλί πάνω από το Power Windows.
Hold your fire είναι σούπερ αγαπημένο, στα δικά μου αυτιά, στα δικά μου decks, στη δική μου ζωή!
Ο μουσικός μπουφές των Rush είναι τοοοόσο μεγάλος που ο καθένας θα έχει τις δικές του αγαπημένες γεύσεις!
Είπαμε, leave that thing alone ξεχωρίζει εκεί μέσα!
Αυτά είχα γράψει κάποτε για το Counterparts. No offense συζήτηση κάνουμε…
Έχω πολλές κυκλοφορίες στο (όποιο) μυαλό μου, αλλά, τελικά, μου ήρθε απόψε αυτό:

1993. Η χρυσή εποχή των RUSH είναι παρελθόν. Κάτι 2112, AFTK, Hemispheres, κλπ, έχουν περάσει επίσης και η ζωή συνεχίζεται. Τι σημαίνει αυτό τελικά;;;
ΤΙΠΟΤΑ. Απολύτως τίποτα. Το συγκρότημα είναι ακμαιότατο, τα χειρότερα (μιλώ εξωγκρουπικά, πάντα) δεν έχουν έρθει ακόμα και εδώ έχουμε τον καλύτερο δίσκο των Θεών μετά το Moving Pictures. Ένα αγνό δεκάρι, με το δεδομένο ότι πέντε με έξι δίσκους των RUSH παίρνουν 11 με 12 (πάντα με άριστα το 10).
Και εξηγούμαι, για να μην παρεξηγηθώ, ο τοξικός.
Κακό τραγούδι δεν υπάρχει ούτε για δείγμα. Δεν υπάρχει ούτε καν filler. Τέλος.
Ποια είναι η δύναμη αυτής της κυκλοφορίας;; Έχει εξαιρετικά κομμάτια. Animate, Εveryday glory, Νοbody’s hero είναι τα προφανή. Αλλά δεν υπάρχει κακή στιγμή, που να πάρει ο διάολος. (Από την πρώτη στιγμή, που άκουσα αυτόν τον δίσκο, τον λάτρεψα. Δεν είναι δα, ο καλύτερος των Θεών, αλλά κοιτάει τους πάντες στα μάτια, δηλώνοντας εκκωφαντικά και με περίσσιο θράσος την παρουσία του.) Έχει εξαιρετική τεχνική στο παίξιμο, αλλά κάτι άλλο διαφορετικό από αυτό, θα ήταν ουτοπικό. Θα πω λοιπόν, κάτι μεγαλοπρεπές. Για την, ταπεινή, τοξική, γνώμη, αυτό το πόνημα αποτελεί, ίσως, τον καλύτερα δομημένο μουσικά δίσκο των Θεών. Κομμάτια ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΑ χτισμένα με κλιμάκωση, με ένταση, με μελωδία, με μοναδικό rhythm section, που εισάγει-προμοτάρει-εκμεταλλεύεται εξαιρετικού επιπέδου μελωδίες φωνής και κιθάρας, αυξομειώνοντας την δύναμή του σε κάθε κομμάτι. Και, φυσικά, έχουμε τον τεράστιο μουσικό-ντράμμερ-στιχουργό-ποιητή-ιστοριοδίφη-ό,τι άλλο θέτε, Neil να κεντάει με τους στίχους του.
Δίσκος που θάβει δισκογραφίες, αλλά ούτε καν μέσα στους πέντε σπουδαιότερους του μεγαλύτερου γκρουπ στην ιστορία της μουσικής μας.
Κι απο Οκτωβρη, καλοκαιρι λεω γω.
Κι αλλα θα μπουνε.

Ναι ρε φίλε, ΝΑΙ!
Επετειακή επανακυκλοφορία του Grace Under Pressure.
Εν τω μεταξύ, ο Hugh Syme τρώει αισχρό κράξιμο στα social media για την προφανή χρήση ΑΙ στη δημιουργία του νέου εξωφύλλου…
Πολυαγαπημένο album, στο οποίο έχω τεράστια αδυναμία για πολλούς και διάφορους λόγους. Υπήρχαν και μέρες παλαιότερα που το θεωρούσα το καλύτερό τους, αλλά πλέον νομίζω απέχω αρκετά από αυτήν την άποψη.
Αυτό που σίγουρα δέχομαι είναι ότι το πρώτο μισό της κυκλοφορίας είναι ό,τι καλύτερο σε αλληλουχία κομματιών τους, για εμένα. Και, δυστυχώς, φορτώνει τόσο βάρος στο δεύτερο μισό, που μοιραία αυτό σχεδόν καταρρέει.
Τέλος, ναι: το πρωτότυπο εξώφυλλο δεν αγγίζεται κι αυτό που βλέπω είναι στα όρια του αδιάφορου.
Red Lenses το μόνο τραγούδι που κάνω skip.
… για εμένα θα ήταν το “Kid Gloves”, πάντως.
Λογικό. “Kid Gloves” μόνο από Rory.
Είμαι σε φάση που ακούω και πάλι το “Snakes And Arrows Live”. Ποτέ δε θα καταλάβω γιατί δεν τους ξανάδα μετά από αυτό, ήρθαν άλλες δυο φορές Ευρώπη.
Με ένα από τα κορυφαία deep cuts του ρεπερτορίου τους: The body electric.
Γιατι παντα σκεφτομαστε “την αλλη φορα, τωρα προεχει το ταδε”. Και καποτε δεν εχει αλλη φορα.
Το GUP ειναι ενα απο τα υπεραγαπημενα μου αλμπουμ, παροτι περιλαμβανει και σκιπ. Ειναι ενα απο τα τατουαζ που θα κανω οταν μεγαλωσω, μια συγκεκριμενη μπλουζα που δεν καταφερα να αγορασω διοτι τελειωσε το στοκ στο σαιτ, και δυστυχως το εξωφυλλο και οι τελευταιες δουλειες του HS ειναι ΓΤΠΚ. Και επειδη κανεις δεν ειναι στο απυροβλητο, ουτε οι ιδιοι οι θεοι, θελω πολυ να παρω το σετ αλλα να πανε να…
Ξερω καποιον που αν διαβασει αυτο θα πει “ποσο Γιαννης”, επειδη θα περιμενει δικαιως οτι θα κανω κολοτουμπα.
Συμφωνώ. Μπαίνει οριακά δεκάδα, μάλιστα.
Ξερω καποιον που αν διαβασει αυτο θα πει “ποσο Γιαννης”, επειδη θα περιμενει δικαιως οτι θα κανω κολοτουμπα.
Γιάννη σε λένε;;
The Body Electric και Red Lenses και για μένα υπολείπονται. Δισκάρα ασχέτως αυτού. Τώρα για top-10 δεν ξέρω, έχω κάποια κενά στην δισκογραφία τους. Λογικά θα είναι στο όριο.
Geddy ήθελα να γράψω. Typo.

