Το λες και συμπαθητικό.
Πρώτη εμφάνιση live στα Juno awards με τo Finding my way.
Αυτό έβλεπα μόλις…
![]()
Ανάμικτα συναισθήματα
Κι εγώ. Έχουμε ένα θέμα ως κουλτούρα να κλείνουμε κεφάλαια, ε;
Εγώ καθόλου. Μόνο θετικά.
Νομίζω ότι περισσότερο μου έκανε κάπως η παρουσία (ή η απουσία αν θέλετε) των πλήκτρων. Εννοώ, δεν ήταν εκεί μπροστα. Εντάξει, μια συνήθεια είναι όλα.
Αυτό λαιβ μπροστά σου θα είναι κλάσεις ανώτερο!
Ναι! Ναι! Ναι! ![]()
![]()
![]()
Kαταλαβαίνω τον @jonkyr. Δεν συμφωνώ απόλυτα, αλλά το ακούω.
Στο μεταξύ ο τύπος φάνηκε σε μια σκοτεινή γωνία σαν τον ντράμερ και τον κιθαρίστα στους Μanowar, ξέρω γω.
Χάνεται λίγο η αίσθηση αυτού που είχαμε συνηθίσει τόσα χρόνια. Αλλά το ξέραμε αυτό, ντιντεντγουΐ;
Ζήσαμε ήδη την πρώτη εμπειρία χωρίς τον Pratt.

Την επιλογή του κομματιού πώς την είδατε;
Διπλα συμβολική, θα έλεγα.
Πρωτος δίσκος πρώτο τραγούδι, μια αρχη. Και τραγούδι που δεν ηταν με το Neil.
Bonus, ο τίτλος του τραγουδιου αυτός καθαυτός.
Λεει δεν ηξεραν τι να παιξουν. Ρωτησαν το μανατζμεντ και τους ειπε “πρωτος δισκος, πρωτο τραγουδι”. Μπονους ο τιτλος οπως λεει και ο απο πανου.
Μπράβο στα πιτσιρίκια… και μιλάμε για δύσκολο κομμάτι.