5 Likes
Το λες και συμπαθητικό.
Πρώτη εμφάνιση live στα Juno awards με τo Finding my way.
3 Likes
Αυτό έβλεπα μόλις… 
2 Likes
Εδω 
9 Likes
Ανάμικτα συναισθήματα
1 Like
Κι εγώ. Έχουμε ένα θέμα ως κουλτούρα να κλείνουμε κεφάλαια, ε;
1 Like
Εγώ καθόλου. Μόνο θετικά.
6 Likes
Νομίζω ότι περισσότερο μου έκανε κάπως η παρουσία (ή η απουσία αν θέλετε) των πλήκτρων. Εννοώ, δεν ήταν εκεί μπροστα. Εντάξει, μια συνήθεια είναι όλα.
1 Like
Αυτό λαιβ μπροστά σου θα είναι κλάσεις ανώτερο!
Ναι! Ναι! Ναι! 
Kαταλαβαίνω τον @jonkyr. Δεν συμφωνώ απόλυτα, αλλά το ακούω.
Στο μεταξύ ο τύπος φάνηκε σε μια σκοτεινή γωνία σαν τον ντράμερ και τον κιθαρίστα στους Μanowar, ξέρω γω.
Χάνεται λίγο η αίσθηση αυτού που είχαμε συνηθίσει τόσα χρόνια. Αλλά το ξέραμε αυτό, ντιντεντγουΐ;
Ζήσαμε ήδη την πρώτη εμπειρία χωρίς τον Pratt.
2 Likes
1 Like
Την επιλογή του κομματιού πώς την είδατε;
Διπλα συμβολική, θα έλεγα.
Πρωτος δίσκος πρώτο τραγούδι, μια αρχη. Και τραγούδι που δεν ηταν με το Neil.
Bonus, ο τίτλος του τραγουδιου αυτός καθαυτός.
1 Like
Λεει δεν ηξεραν τι να παιξουν. Ρωτησαν το μανατζμεντ και τους ειπε “πρωτος δισκος, πρωτο τραγουδι”. Μπονους ο τιτλος οπως λεει και ο απο πανου.
Μπράβο στα πιτσιρίκια… και μιλάμε για δύσκολο κομμάτι.
4 Likes
Κανενα μπραβο, θα τους πω μπραβο αν παθουν ποτε τροφικη δηλητηριαση και χαλασουν οι φωνητικες τους χορδες και μετα φανε την σκηνη με το κουταλι 
1 Like
Have you started rehearsing yet?
Lee: “Yes.”
How are you feeling about it?
Lee: “Good.”
You have said you’ve been rehearsing 38 songs…
Lee: “It’s 39 as of yesterday.”
What’s the song you’ve added?
Lee (smiling): “I can’t tell you.”
What about the other songs?
Lee: “I can’t tell you that either.”
Are you playing the hits? Throwing in a few curveballs?
Lee: “We’re trying to cover as many records as we can and have some variety. We’re playing a lot of the songs that people want to hear, but there are some songs that we haven’t played in a really long time.”
Lifeson: “We’re not playing 39 songs a night, I can guarantee you that. We won’t be playing for more than two hours and 20 minutes. But if you come back the next night, 40% of the songs will be different. And the same the night after that. And the night after that.”
Do you see the touring extending beyond this new set of dates you have announced?
Lee: “Don’t know.”
Do you want it to?
Lee: “Let’s see how we’re feeling.”
Lifeson: “Let’s see how our bodies are doing.”
Will this lead to new Rush music?
Lee: “Well, we started this off by jamming, so it’s possible. But let’s see if we can stand each other after a year of this.”
Lifeson: “Or if we can still stand [laughs].”
Double necks και για τους δυο στο εξωφυλλο. Xanadu vibes κι αντε να δουμε τι θα δουμε. Δειτε. Δουν. Whateva.
10 Likes
Με επιασε νευρικο γελιο για κανενα τριλεπτο με το Μικι Μαους quote. Εβαλα λιγο παραπανω κειμενο για να καταλαβετε πώς κινηθηκε το αρθρο, ως την κορυφωση του:
“Of course that stuff hurts,” admits Lee. “You try to inure yourself against the bad press: ‘Well, you shouldn’t read too much into what they say, there are lots of cheering fans out there…’ But some part of you always wants to be liked. And some of the criticism aimed at us seemed unusually…”
Lifeson: “Nasty.”
“Not just nasty,” says Lee, “but out of context. Some of it I get: ‘OK, it’s not your bag.’ But all the bullshit political stuff…”
He’s referring to the accusation that Rush were ‘fascists’, sparked by the fact that Peart’s lyrics for 2112 were inspired by libertarian author Ayn Rand — an especially egregious claim given the suffering Lee’s Jewish parents endured at the hands of the Nazis.
“I can laugh about it all now,” he says. “Especially the stuff about my voice. I’ve been called everything you can imagine: the damned howling in Hades, Mickey Mouse that swallowed razor blades.”
Lee leans forward on the sofa and fixes Prog with a stare.
“And I never swallowed razor blades.”
6 Likes
8 Likes