Το Gray Chapter για μενα απο την αλλη ηταν το τελευταιο αλμπουμ τους που μου αρεσαν πανω απο 2 τραγουδια…
Τα 2 τελευταια αλμπουμς περα απο κανενα χιτακι με αφησαν πολυ αδιαφορο.
1 Like
Έχει χιτ το The End so Far?
Μηδεν 
Το We Are Not Your Kind εχει 2-3
1 Like
Με την απόσταση που έχουμε από την κυκλοφορία του, μπορώ να πω πια ότι το The End So Far είναι ένα άλμπουμ με μηδενική συνεισφορά στο legacy των Slipknot. Δε θα χάναμε σχεδόν τίποτα, ακόμα κι αν δεν κυκλοφορούσε.
Το We Are Not Your Kind αντιθέτως, έχει το εμπορικό χιτάκι Unsainted, έχει Nero Forte, Birth of the Cruel… βασικά όλα τα κομμάτια δίνουν κάτι (εκτός από τα interludes και το Spiders), ενώ η τριάδα που κλείνει είναι σκοτεινή, εσωστρεφής και συναισθηματική με το Solway Firth να αποσυμπιέζει όλο το buildup των προηγούμενων 2. Για μένα, το καλύτερο ως σύνολο, μετά το Vol. 3. Τα υπόλοιπα είχαν κομματαρες αλλά και fillers - χασμουρητά.
Για το Arsenal: θετικό ότι δοκιμάζουν κάτι από την old bag of tricks αλλά δυσκολεύομαι να πιστέψω ότι μπορούν να το διατηρήσουν και στα υπόλοιπα κομμάτια.
3 Likes
Το πιο ενδιαφέρον στο Arsenal ήταν τα σχόλια από κάτω
Το προηγούμενο άλμπουμ το διέκοψα στο πρώτο τραγούδι
Γενικά με έχουν ξενερώσει και δεν ασχολούμαι πλέον μαζί τους . Το μουσικό κομμάτι είναι ένα . Το σημαντικό είναι ότι έχουν φύγει ένα σωρό μέλη και δεν καταλαβαίνω τι συμβαίνει με δαυτους
Νομίζω τελευταία φορά που γουσταρα πραγματικά μαζί τους ήταν το All Hope Is Gone . Μετά μεμονωμένα κάνα τραγούδι, πχ Devil in I
Μέχρι εκεί , δυστυχώς
1 Like
Μια από τα ίδια. Και απο το All Hope is Gone τραγούδια κρατάω, όχι σύνολο.
Το Gray Chapter είχε 2-3 καλές στιγμές.
Το We are not your kind είχε ένα Unsainted.
Το End so Far είναι για λύπηση.
Εμένα δε θα με πείραζε τόσο ο διωγμός των “άχρηστων” μελών αν είχαμε κάποιο θετικό αποτέλεσμα σε συνθέσεις. Εδώ βλέπουμε ξεκάθαρα ποιοι ήταν αυτοί που έγραφαν μουσική στους κλασικούς δίσκους. Έχουν πεθάνει, δυστυχώς λέμε τα ίδια.
Από τους δυο αρχηγούς, ο Corey είναι αγέραστος σε απόδοση, αλλά δεν πάει πουθενά μόνος του. Ο κλόουν είναι ένας τυχερός άνθρωπος, υπάρχει για το θεαθήναι.
Αυτό που μου κάνει εντύπωση είναι που δεν παίρνουν κάποια βοήθεια από έναν παραγωγό που να ξέρει πως να τους ξυπνήσει… Έχουν τόση εμπιστοσύνη στους εαυτούς τους που στο τέλος καταλήγουν να γελοιοποιούνται. Πήραν έναν κορυφαίο drummer, ο άνθρωπος σε αυτό το τραγούδι έδειξε ότι εκτός από παίχτης, έχει να προσφέρει και ενδιαφέροντα beats/ρυθμούς. Δεν ξέρω γιατί δεν το εκμεταλλεύονται… Ό,τι έχουν γράψει μετά το All Hope is gone ακούγεται άβολο.
Γενικα δεν εχω καμία ελπίδα εδώ και χρόνια, αλλά θέλω πολύ να μου κλείσουν το στόμα με καλή μουσική ξανά.
1 Like
[Χρονόπουλος ονλυ πριντ ιζ ρηαλ] Εγώ πάντως αν με ρωτάτε [/Χρονόπουλος ονλυ πριντ ιζ ρηαλ]
αυτά τα 2 από το End τα λέω κομματάρες, ειδικά το h377 ( με το σημείο "I was a sign-the sign was in the eyes κοκ να θυμίζει παλιές καλές εποχές) το βάζω άνετα στα αγαπημένα μου από αυτούς έβερ
Αυτό το arsenal…τους στίχους τους έγραψε 5χρονος;
Μηδέν σε όλα κομμάτι.
Το ΑΙ free τους έγραψε. 
Αντιμεταλικος τίτλος κομματιού.
Σταθερά καλοί οι Slipknot μετά το μέτριο ντεθ του AHIG και την φλομπα που ήταν το GC. Τα δύο τελευταία είναι καλά άλμπουμ, το τελευταίο ο,τι καλύτερο από Vol3, στα σημεία το λες και πιο ολοκληρωμενο. Οι απώλειες είναι μέσα στη ζωή, ο Sid θα λείψει αλλά, προφανώς, κάτι παίζει, παραμένουν άκρως ενδιαφέρουσα μπάντα 30 χρόνια μετά, σπάνιο πράγμα γενικώς…Πάμε για τα επόμενα, προσωπικά είμαι ευγνώμων που ακόμη υπάρχουν και περιοδεύουν.
Οι απόψεις είναι διαφορετικές για τα τελευταία τους άλμπουμ,η συνοχή της μπάντας έχει αλλάξει ανά τα χρόνια αρκετές φορές,ας δούμε λίγο τι έχουν να βγάλουν από εδώ και στο εξής.